Τι ξέχασε να πει ο Σόιμπλε στον Τσίπρα για το Γερμανικό χρέος του 1953 και 1990;

του Κωνσταντίνου Βέργου*

Η συζήτηση για το δημόσιο χρέος έχει δύο πλευρές. Η μια είναι τα χρέη της Ελλάδος προς τους δανειστές. Η άλλη είναι τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Αλήθεια, οφείλει κάτι η Γερμανία του κυρίου Σόιμπλε προς την Ελλάδα, και αν ναι, σε τι αποτιμάται; Ποιος είναι τελικά ο μεγάλος "μπαταχτσής" της Ε.Ε., η Ελλάς ή η Γερμανία;

Υπάρχουν δύο θέματα σε σχέση με την «ατζέντα του γερμανικού χρέους».

Πρώτο, το γερμανικό χρέος, το 1953, όπου και υπεγράφη η συμφωνία του Λονδίνου, διεγράφη 50% και το υπόλοιπο καταβλήθηκε σε… 30 ισόποσες ετήσιες δόσεις. Ο σημαντικότερος όρος της συμφωνίας του 1953 ήταν ότι οι αποπληρωμές θα γίνονταν μόνο όταν η Γερμανία θα είχε εμπορικό πλεόνασμα και οι αποπληρωμές αυτές δεν θα ξεπερνούσαν σε κανένα έτος το 3% των εξαγωγών. Με τη συνθήκη του Λονδίνου το 1953, η Ελλάς χάρισε χρέος στη Γερμανία και της επέτρεψε ανάπτυξη, σε μια στιγμή που η Ελλάς χρειάζονταν πολύ πιο επιτακτικά ανάπτυξη! Αν και η Ελλάς που χάρισε στη Γερμανία το χρέος το 1953 ήτο τότε φτωχή χώρα, ενώ σήμερα η Γερμανία πλούσια, Ο Έλλην πρωθυπουργός δεν πρέπει στις διαπραγματεύσεις να ζητήσει τίποτα άλλο, παρά το πολύ απλό, να ισχύσουν για την Ελλάδα οι ίδιοι «κακοί» όροι που ίσχυσαν για τη Γερμανία το 1953!

Ο επόμενος νικητής στην Eurovision θα είναι ένα γερμανικό τραγούδι-μοιρολόι του Χάιντς Α. Ρίχτερ για τις ελληνικές ...κατοχικές οφειλές...

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Να πληρώσουν τα θύματα κι όχι οι θύτες;

katoxi-paidia1.jpg

Παιδιά της κατοχικής Αθήνας, με τα σημάδια του λιμού στα σώματά τους (αριστερά) και ορφανά του Διστόμου, λίγους μήνες μετά τη σφαγή (δεξιά) | Μ. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ, Ελλάδα 20ός αιώνας. Οι φωτογραφίες (Αθήνα 2000) / D. KESSEL, Ellada 1944 (Αθήνα 1997)

από την Εφημερίδα των Συντακτών

Συντάκτες: 

Χάγκεν Φλάισερ, Καρλ Χάιντς Ροτ, Κριστόφ Σμινκ-Γκουστάβους

Από τα μέσα Φεβρουαρίου, δημοσιεύτηκαν σε κορυφαία γερμανικά μέσα ενημέρωσης (Die Welt, Der Spiegel, Focus) ορισμένα άρθρα, με χτυπητούς τίτλους, σχετικά με τις ελληνικές αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις, που θα επανόρθωναν, σε κάποιο βαθμό, τα μαζικά εγκλήματα και τις καταστροφές που προκάλεσαν οι Γερμανοί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εδώ, οι ναυαρχίδες του γερμανικού δημοσιογραφικού κατεστημένου βασίζονταν στην ίδια πηγή: στις «αποκαλύψεις» ενός συνταξιούχου ιστορικού από το Μάνχαϊμ, του καθηγητή Χάιντς Α. Ρίχτερ.

Εκείνος είχε πρωτοτυπήσει επειδή όχι μόνο αμφισβητούσε το βάσιμο των αξιώσεων αυτών, αλλά προχωρούσε και πιο πέρα, σε αντίστροφο υπολογισμό: «Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία», έγραφε, «οφειλέτης δεν είναι η Γερμανία, αλλά η Ελλάδα».

Τα εν λόγω έντυπα υπογράμμιζαν ότι ο Ρίχτερ έχει μια «εξαιρετικά νηφάλια» και«επιστημονική» τοποθέτηση (1), την οποία εξέθεσε μάλιστα σε πρόσφατη σύσκεψη αξιωματούχων του ομοσπονδιακού υπουργείου Οικονομικών, αν και δεν διευκρινίστηκε από ποια πλευρά προήλθε η σχετική πρωτοβουλία (2).

Ωστόσο, δεν επιβεβαιώθηκε τελικά η φήμη πως στη συνάντηση αυτή ήταν παρών και ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αφού μάλιστα διαψεύστηκε ρητά από το γραφείο του υπουργού.

Τα στελέχη του γερμανικού υπ. Οικονομικών διαφώτισε ο Χάιντς Ρίχτερ σχετικά με το «ανυπόστατο» των ελληνικών αξιώσεων για πολεμικές επανορθώσεις. Κατά διαβολική σύμπτωση, το εν λόγω υπουργείο στεγάζεται σήμερα στο κτίριο του πάλαι ποτέ υπουργείου Αεροπορίας των ναζί. Ο πολιτικός προϊστάμενος του οποίου, Χέρμαν Γκέρινγκ, ήταν ταυτόχρονα επικεφαλής των «πενταετών σχεδίων» της τότε γερμανικής οικονομίας...

Τα παραπάνω έντυπα διέδωσαν τους ακόλουθους ισχυρισμούς, βασιζόμενα πάντα στις πληροφορίες του Ρίχτερ (3) :

◼ Η Ελλάδα δεν νομιμοποιείται σε καμιά περίπτωση να αξιώσει επανορθώσεις από τη Γερμανία.

◼ Δεν υπήρξε ποτέ αναγκαστικό δάνειο της Τράπεζας της Ελλάδος προς όφελος της Γερμανίας την περίοδο 1942-1944.

◼ Κατά την περίοδο της κατοχής, η Ελλάδα εφοδιάστηκε από τη Γερμανία με σημαντικές ποσότητες τροφίμων και εμπορευμάτων. Και μάλιστα οφείλει να καταβάλει στη Γερμανία ποσό ύψους 300 εκατ. μάρκων (Reichsmark, RM), το οποίο προέρχεται από τις διμερείς εμπορικές συναλλαγές (Clearing).

◼ Επιπλέον, η Γερμανία κατέβαλε στη διάρκεια της κατοχής σημαντικά ποσά χρυσού για τη σταθεροποίηση της δραχμής. Στο συνολικό ισοζύγιο, η Ελλάδα βαρύνεται με μια οφειλή προς τη Γερμανία που ανέρχεται σε 3.000 ώς 4.000 χρυσές λίρες (Goldpfund).

◼ Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, η Γερμανία κατέβαλε στην Ελλάδα μεγάλα ποσά αποζημιώσεων, ωστόσο αυτά κατέληξαν σε μεγάλο βαθμό στις τσέπες των Ελλήνων πολιτικών.

Γερμανοί φαντάροι εν ώρα λεηλασίας ενός ελληνικού καταστήματος. | Μ. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ, Ελλάδα 20ός αιώνας. Οι φωτογραφίες (Αθήνα 2000)

Απέναντι σ’ αυτούς τους ισχυρισμούς σημειώνουμε τα ακόλουθα:

⒈ Ως προς τις επανορθώσεις

Τον Οκτώβριο του 1945, η ελληνική κυβέρνηση συνέταξε μια έκθεση προς τη Διασυμμαχική Υπηρεσία Επανορθώσεων (IARA) στο Παρίσι, σχετικά με τις υλικές καταστροφές και τις ανθρώπινες απώλειες που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής (1941-1944) και τις αποτιμούσε τελικά σε 7,18 δισ. δολάρια (αξία 1938).

Σύμφωνα με Βρετανούς και Αμερικανούς ειδικούς και διπλωμάτες, ήταν μια «εύλογη» και «αξιόπιστη» εκτίμηση (4).

Επειδή όμως δεν ορίστηκε κανένα τελικό ποσό, η Ελλάδα έλαβε μόνο την υπόσχεση για μια ποσόστωση στις γερμανικές επανορθώσεις - όπως και όλες οι άλλες χώρες που διεκδικούσαν επανορθώσεις.

Η τελική διευθέτηση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση μιας συνθήκης ειρήνης με τη Γερμανία.

Εως τότε, η Ελλάδα έλαβε, στο πλαίσιο αυτής της πρώτης διασυμμαχικής συμφωνίας, αποζημιώσεις που ανέρχονταν σε μόλις 13,5 εκατ. δολάρια (τιμή 1938).

Κατά συνέπεια, παρέμεινε εκκρεμές το μεγαλύτερο μέρος των διεθνώς αναγνωρισμένων ελληνικών αξιώσεων για επανορθώσεις.

Επιπλέον, η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις πολεμικές επανορθώσεις. Τουναντίον, τις έχει επανειλημμένα διεκδικήσει, όπως συνέβη για παράδειγμα κατά τη σύναψη της Συνθήκης Εξωτερικού Χρέους στο Λονδίνο, τον Φεβρουάριο του 1953.

Οταν τον Σεπτέμβριο του 1990 υπογράφηκε η Συμφωνία 2+4 (για την επανένωση της Γερμανίας) ως ντε φάκτο Συνθήκη Ειρήνης, οι τέσσερις μεγάλες συμμαχικές χώρες απέφυγαν συνειδητά το ζήτημα των επανορθώσεων, υπό την πίεση των δύο γερμανικών κρατών (δηλαδή ουσιαστικά της ΟΔΓ).

Το γεγονός ότι η Ελλάδα «έλαβε υπόψη» αυτή τη Συμφωνία στο πλαίσιο της διάσκεψης της ΔΑΣΕ, τον Νοέμβριο του 1990, δεν είναι επομένως δυνατόν -σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο- να θεωρηθεί «σιωπηρή» παραίτηση από τις επανορθώσεις ενός κράτους το οποίο δεν υπέγραφε τη Συμφωνία.

Οπως επισημαίνεται στη σημαντική διατριβή του νομικού Ανέστη Νέσσου: «Η Συμφωνία 2+4 δεν οδήγησε στην εξαφάνιση των ελληνικών αξιώσεων για επανορθώσεις έναντι της επανενωμένης Γερμανίας» (5).

Σ’ αυτό το ζήτημα επέμειναν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση.

⒉ Το αναγκαστικό δάνειο

Από τον Ιανουάριο του 1942, η ελληνική κεντρική τράπεζα απέδιδε, σε όφελος του γερμανικού Ράιχ, μηνιαίες προκαταβολές σε δραχμές για τη χρηματοδότηση των εξόδων κατοχής καθώς και ένα αναγκαστικό δάνειο.

Αυτή η αναγκαστική πίστωση αποδιδόταν σε τρεις λογαριασμούς, που άνοιξαν διαδοχικά έναντι μόνο μερικής επιστροφής από τη Γερμανία.

Αυτές οι διαρκώς αυξανόμενες χρεώσεις της γερμανικής πλευράς χαρακτηρίζονταν σε επίσημα γερμανικά έγγραφα «χρέος του γερμανικού Ράιχ» (Reichschuld) και εξυπηρετούνταν ως άτοκο δάνειο με μερική αποπληρωμή (6).

Γι’ αυτές τις καταβολές μέσω διάθεσης εμπορευμάτων, για τα κέρδη από την πώληση χρυσού και για το μονοπώλιο των κατοχικών δυνάμεων στο εξωτερικό εμπόριο υπάρχουν λεπτομερή έγγραφα της Τραπέζης της Ελλάδος.

Καταγράφονται επίσης διεξοδικά στην υπηρεσιακή γερμανική αλληλογραφία και κυρίως την αλληλογραφία του επιτρόπου Τραπεζών, Χαν, και των συνεργατών του.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις μερικές αποπληρωμές, κατά το τέλος της γερμανικής κατοχής προέκυψε ένα χρέος ύψους περίπου 500 εκατ. μάρκων (RM), στο οποίο προστίθενται οι ελληνικές προκαταβολές, οι οποίες δεν περιλήφθηκαν στο δάνειο.

Η αποπληρωμή αυτού του αναγκαστικού δανείου πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μέρος των συνολικών αξιώσεων για αποζημιώσεις.

Επιπλέον, το γεγονός ότι από την επίσημη γερμανική πλευρά είχε αναγνωριστεί ως ειδικό εθνικό χρέος (Reichschuld), και συνεχιζόταν έως τον τελευταίο μήνα της κατοχής η εξυπηρέτησή του με τμηματικές καταβολές, έρχεται να ενισχύσει την αξίωση για επανορθώσεις.

Είναι επομένως συνεπές το γεγονός ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, από τη δεκαετία του 1950 μέχρι σήμερα, ζητούν μια ξεχωριστή επιστροφή του αναγκαστικού δανείου.

⒊ Οι διμερείς εμπορικές συναλλαγές

Από το 1941 έως το 1944, οι γερμανικές εξαγωγές προς την Ελλάδα ήταν πάντοτε ...

Το Βερολίνο μπαίνει υποχρεωτικά στη διαπραγμάτευση για να σταματήσει τον ιό της οικονομικής λογικής που εξαπλώνεται ταχύτατα στην Ευρώπη...

Σκληρό πόκερ Βερολίνου - Αθήνας

από το euro2day.gr

Γερμανικό έγγραφο, που ετοιμάστηκε ενόψει του EWG, αποκαλύπτει το Reuters. Ζητά να τηρηθούν οι υποχρεώσεις και η Αθήνα να εγκαταλείψει προεκλογικές δεσμεύσεις. Το Βερολίνο μπαίνει στη διαπραγμάτευση με «σκληρή τοποθέτηση», λένε κύκλοι της κυβέρνησης. Οι προτάσεις αυτές δεν γίνονται δεκτές.

Η Γερμανία θέλει η νέα αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας να πάρει πίσω τις υποσχέσεις κατά της λιτότητας που έκανε τις πρώτες ημέρες της θητείας της και να υπαναχωρήσει στις οικονομικές πολιτικές στις οποίες είχαν συμφωνήσει οι προκάτοχοί της με τους διεθνούς δανειστές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο που έχει δει το πρακτορείο Reuters.

Το έγγραφο έχει προετοιμαστεί για συνάντηση ανώτατων αξιωματούχων της ευρωζώνης την Πέμπτη (σ.σ. EWG). Οι αξιωματούχοι αναμένεται να συζητήσουν την απάντηση του νομισματικού μπλοκ στις απαιτήσεις της Ελλάδας για μια επίσημη διαγραφή ή αναδιάρθρωση του χρέους, τον τερματισμό των περικοπών και το ξήλωμα ορισμένων μη δημοφιλών μέτρων.

Η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης ήρθε γρήγορα. Οπως υποστηρίζουν κύκλοι της με το συγκεκριμένο έγγραφο «αποδεικνύεται ότι το Βερολίνο μπαίνει στη διαπραγμάτευση επιλέγοντας την «σκληρή τοποθέτηση», οι προτάσεις αυτές όμως δεν θα γίνουν αποδεκτές από τη νέα ελληνική κυβέρνηση». 

Να σημειωθεί ότι οι εξελίξεις τρέχουν ενώ αύριο ο Γιάνης Βαρουφάκης γίνεται δεκτός από τον ομολογό του Β. Σόιμπλε.

Τι ζητούν οι Γερμανοί

Το γερμανικό έγγραφο τονίζει ότι η Αθήνα δεν πρέπει να πάρει πίσω καμία από τις περικοπές και τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα από τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, σε μια προσπάθεια να βελτιωθούν τα δημόσια οικονομικά και να επανέλθει η εμπιστοσύνη των αγορών.

Η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα ανακοινώσει τις προγραμματικές της θέσεις αυτό το Σαββατοκύριακο. Αλλά οι υπουργοί της έχουν ήδη υποσχεθεί δημόσια την αύξηση του κατώτατου μισθού, το πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων περιουσιακών στοιχείων, την επαναπρόσληψη δημοσίων υπαλλήλων και την επαναφορά του δώρου των Χριστουγέννων για όσους παίρνουν χαμηλές συντάξεις.

«Το Eurogroup χρειάζεται μια ξεκάθαρη και εμπροσθοβαρή δέσμευση από την Ελλάδα για να διασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή κρίσιμων μεταρρυθμίσεων που θα κρατήσουν το πρόγραμμα σε τροχιά» σημειώνεται στο γερμανικό έγγραφο, αναφερόμενο στους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης.

«Ο στόχος είναι η συνέχιση της συμφωνηθείσας μεταρρυθμιστικής ατζέντας (όχι απόσυρση μέτρων), που θα καλύπτει μεγάλους τομείς όπως η διοίκηση εσόδων, η φορολογία, η διοίκηση των δημόσιων οικονομικών, οι ιδιωτικοποιήσεις, η δημόσια διοίκηση, η υγεία, οι συντάξεις, η κοινωνική ασφάλιση, η εκπαίδευση και η μάχη κατά της διαφθοράς» τονίζεται.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους της οικονομικής βοήθειας από την ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την ανάκτηση μεγαλύτερης ανεξαρτησίας στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής και μεγαλύτερα περιθώρια για την τόνωση της ανάπτυξης. Επιπλέον έχει σαν στόχο να βάλει τέλος στην εποπτεία των μεταρρυθμίσεων από την τρόικα, οι τριμηνιαίες επισκέψεις της οποίας έχουν γίνει για τους περισσότερους Έλληνες συνώνυμες της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, επισημαίνει το Reuters.

To γερμανικό έγγραφο δείχνει ότι το Βερολίνο επιθυμεί να παραμείνει η τρόικα ως έχει. Ζητεί επίσης από την Ελλάδα να διακηρύξει ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις για αποπληρωμή χρεών έναντι της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, του ταμείου διασώσεων της ευρωζώνης EFSF, καθώς και τα διακρατικά δάνεια από χώρες της ευρωζώνης που της χορηγήθηκαν υπό το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης.

Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να αποδεχτεί την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που είναι το κεφαλαιακό «μαξιλάρι» για τις ελληνικές τράπεζες, καθώς και των φορολογικών και στατιστικών αρχών της χώρας.

Το Βερολίνο θέλει να πετύχει η Ελλάδα πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό πριν από την πληρωμή τόκων της τάξης του 3% του ΑΕΠ το 2015 και 4,5% του ΑΕΠ το 2016 και να κλείσει το εναπομένον κενό στον προϋπολογισμό του 2015, ώστε να επιτευχθεί ο συμφωνημένος στόχος.

Η Γερμανία ζητεί επίσης από την Αθήνα να τηρήσει τη συμφωνία μείωσης της απασχόλησης στη γενική κυβέρνηση κατά 150.000 θέσεις, να εφαρμόσει τις συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις, να διατηρήσει τον ισχύοντα κατώτατο μισθό και να διευρύνει την αποκέντρωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Το Βερολίνο ζητεί να συνεχιστούν οι ιδιωτικοποιήσεις αερολιμένων, επιχειρήσεων ενέργειας και ακινήτων και να υποστηριχθούν οι άμεσες ξένες επενδύσεις με στόχο να εξασφαλιστούν έσοδα 2,2 δισ. ευρώ το 2015.

«Στην βάση των παραπάνω παραμέτρων, είμαστε έτοιμοι να ενισχύσουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας με την Ελλάδα για να τονωθεί η ανάπτυξη και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Πρέπει και μπορούν να γίνουν περισσότερα – σε διμερή βάση καθώς και εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου» αναφέρεται στο έγγραφο.

Δεν έχει αποσαφηνιστεί το πώς θα επηρεάσουν οι γερμανικές θέσεις, οι οποίες δείχνουν να μη συνυπολογίζουν την πολιτική αλλαγή που έγινε στην Ελλάδα, τις ευρύτερες συνομιλίες στην ευρωζώνη για το ζήτημα, τονίζει το πρακτορείο Reuters.

«Οι προτάσεις αυτές δεν γίνονται αποδεκτές»

Αμεση ήταν η αντίδραση της κυβέρνησης. Μέσω κύκλων της υποστηρίζει ότι το έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών αποδεικνύει ότι και η γερμανική κυβέρνηση μπήκε και τυπικά στην διαπραγμάτευση και είναι φανερό ότι η γερμανική κυβέρνηση επιλέγει την «σκληρή τοποθέτηση» στην έναρξη της διαπραγμάτευσης.

Όπως σημειώνουν, «με το έγγραφό της ζητάει από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να ανακαλέσει τις δεσμεύσεις της κατά της λιτότητας και να επαναφέρει το Μνημόνιο! Δηλαδή η νέα ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε περικοπές συντάξεων, παραμονή της τρόικας και να εφαρμόσει όλα τα σκληρά μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά».

«Είναι προφανές ότι οι προτάσεις αυτές δεν θα γίνουν αποδεκτές από η νέα ελληνική κυβέρνηση», τονίζεται.

«Προσκρούουν στην πρόσφατη εντολή τη ελληνικού λαού και δεν βοηθούν στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρώπης. Θα συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις όλους τους ευρωπαίους εταίρους μας σε πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης».

Μέρκελ: Ανυπομονώ να συναντήσω τον Τσίπρα

«Εμμένουμε στη θέση μας ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην ευρωζώνη», υπογράμμισε σήμερα η Γερμανίδα καγκελάριος από το Βερολίνο.

Η ίδια σημείωσε ότι «ανυπομονεί» να συναντήσει τον Αλέξη Τσίπρα στη Σύνοδο Κορυφής της επόμενης εβδομάδας.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις, σημείωσε ότι δεν βλέπει διαφοροποιήσεις «επί της ουσίας» στο πώς αντιμετωπίζουν την Ελλάδα οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι δηλώσεις της έγιναν στο περιθώριο συνάντησης με τον πρωθυπουργό της Μάλτας J. Muscat, ο οποίος τόνισε ότι είναι εναντίον ενός κουρέματος χρέους για την Ελλάδα, αλλά δήλωσε ανοιχτός στη διαπραγμάτευση για τους όρους.
Νωρίτερα, ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογράμμισε ότι οι γερμανικές θέσεις δεν έχουν αλλάξει και ότι αναμένεται ένα κατανοητό σχέδιο από τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Επανέλαβε ότι η στήριξη της Ελλάδας μπορεί να συνεχιστεί μόνο εντός προγράμματος καθώς και ότι δεν υφίσταται θέμα ευρωπαϊκής διάσκεψης για το χρέος.

Είναι η Γερμανία έτοιμη να διαπραγματευθεί; Και ποιο είναι το plan B της, αν η νέα κυβέρνηση στην Αθήνα εμφανισθεί άκαμπτη; #για τις πολεμικές αποζημιώσεις

"το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις"

Καλή Χρονιά Mr Schäuble...

Εξ οικείων τα βέλη στην Μέρκελ, αλλά στην Αθήνα κάποιοι φοβούνται τις γερμανικές αποζημιώσεις!

του Αριστομένη Συγγελάκη*

«Έλαβα μία αξιοθρήνητη αναφορά για την κατάσταση στην Ελλάδα. Εκεί η πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση». Ημερολόγιο Γιόζεφ Γκαίμπελς, 30.1.1942.

Με μεγάλη ικανοποίηση υποδεχόμαστε το θαρραλέο δημοσίευμα της αυστριακής εφημερίδας «Der Standard», που τάσσεται ανεπιφύλακτα στο πλευρό του κινήματος διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών και του σκληρά δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού. Η φράση της εφημερίδας «οι Γερμανοί στρατιώτες ήταν στην Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1941 έως το Σεπτέμβριο του 1944 και πίσω τους δεν άφησαν τίποτε άλλο παρά καμένη γη και τη μνήμη για την πείνα, τις σαδιστικές σφαγές και εκτοπίσεις», παραπέμπει στην οργανωμένη από το Γ’ Ράιχ τρομοκρατία της πείνας, που κόστισε το θάνατο 300.0000 και πλέον πολιτών, ενώ επέφερε και την πλήρη αποδιοργάνωση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας μας.

Κι όμως, την εποχή της κορύφωσης του λιμού, τον Μάρτη του 1942, οπότε και, με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, στην Αθήνα πέθαιναν πάνω από 400 άτομα την ημέρα, διάλεξαν η Γερμανία και η Ιταλία να αρπάξουν το κατοχικό δάνειο. 

Στη συνέχεια το Γ’ Ράιχ πέρασε από την τρομοκρατία της πείνας στην τρομοκρατία των Ολοκαυτωμάτων, με το αποτρόπαιο δόγμα της συλλογικής ευθύνης και τη λογική των μαζικών αντιποίνων να εφαρμόζονται εις βάρος του ελληνικού λαού.

Το πολύ θετικό αυτό δημοσίευμα έχει πρόσθετη αξία, καθώς έρχεται από την Αυστρία, χώρα με παραδοσιακούς δεσμούς με τη Γερμανία, ιδίως την περίοδο του ναζιστικού καθεστώτος. Στον νου μας, έρχονται μερικές ανάλογες δηλώσεις υποστηρικτών του αγώνα μας μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Σύμφωνα με τον σπουδαίο Καθηγητή Christophe Schminck – Gustavus (Φεβρουάριος 2014) «είναι ντροπή για τη Γερμανία να μην αναλαμβάνει την ιστορική της ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα. Οφείλει άμεσα να επανορθώσει για τα εγκλήματα του Γ’ Ράιχ», ενώ πολύ πρόσφατα (Οκτώβριος 2014) η Ομάδα «Distomo» από το Αμβούργο τόνισε ότι «η Γερμανία πρέπει επιτέλους να λάβει υπόψη της (την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας) και να αποζημιώσει τα θύματα των εγκλημάτων του εθνικοσοσιαλισμού».

Είναι σαφές ότι οι γερμανικές κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν επιδείξει ανέντιμη συμπεριφορά απέναντι της Ελλάδας, κάτι που επισημαίνει με θάρρος και η αυστριακή εφημερίδα, καθώς επί δεκαετίες επικαλούνταν ως λόγο μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους τη διαίρεση της Γερμανίας σε Λαοκρατική και Ομοσπονδιακή Δημοκρατία. 

Η επανένωση όμως της Γερμανίας το 1990 δεν επέφερε την εγκατάλειψη της αδιάλλακτης στάσης της αλλά την απροσχημάτιστη αλλαγή επιχειρηματολογίας, με την προβολή της αρχής της ετεροδικίας, προκειμένου να αποφύγει την καταβολή των γερμανικών οφειλών. Στην πορεία οι γερμανικές κυβερνήσεις υιοθέτησαν και άλλα επιχειρήματα, συνήθως άνευ σημασίας, «αμφισβητώντας το προφανές, τα χρέη τους στην Ελλάδα».

Τη σαθρή γερμανική επιχειρηματολογία κατέρριψε και ο Καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο LSE Άλμπερτ Ριτσλ, σε συνέντευξή του στο Spiegel (Ιούνιος 2011): «Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις». 

Προειδοποιώντας δε τους συμπατριώτες του για τις συνέπειες της αλαζονικής συμπεριφοράς – στα όρια της ύβρεως – της Γερμανίας συμπλήρωσε χαρακτηριστικά: «Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα».

Όμως, παρά το καθολικό αίτημα του ελληνικού λαού και την θερμή συμπαράσταση στον αγώνα μας των δημοκρατών στη Γερμανία και σε πολλές άλλες χώρες, η ιθύνουσα πολιτική, οικονομική και πνευματική ελίτ στην Ελλάδα, συμβιβασμένη ή και βολεμένη με το μνημόνιο και την εξάρτηση της χώρας από τους ξένους, μοιάζει να αποστρέφεται ή να φοβάται τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. 

Η κυβέρνηση, παρά τις ρητορικές της διακηρύξεις, λειτουργώντας στην πράξη ως εκπρόσωπος ενός αντιλαϊκού και ξενόδουλου μπλοκ εξουσίας, αναβάλλει συνεχώς την επίσημη υποβολή των δίκαιων αξιώσεών μας στη γερμανική κυβέρνηση, σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο με τη συγκρότηση επιτροπών, τα πορίσματα των οποίων στη συνέχεια δεν αξιοποιεί ή και απορρίπτει.

Παρά τα επίμονα αιτήματα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, των Ενώσεων Θυμάτων, Βουλευτών ή ακόμη και πολιτικών κομμάτων, δεν προχωρά στην χορήγηση αδείας για την εκτέλεση της αμετάκλητης απόφασης της Ελληνικής Δικαιοσύνης υπέρ των θυμάτων του Διστόμου, χωρίς καν να εξηγεί το λόγο και να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να υποστηρίξει με σθένος τον δίκαιο αγώνα των οικογενειών των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας και να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες προώθησης της διεκδίκησης των δίκαιων, άριστα τεκμηριωμένων και απαράγραπτων αξιώσεων του ελληνικού λαού. Πρόκειται για μία αυτονόητη κίνηση συνέπειας στις δεσμεύσεις της και στις αρχές της αλλά και μία σημαντική επιλογή, που υπηρετεί τη στρατηγική για την ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας μας. Αποτελεί παράλληλα ισχυρό μήνυμα προς κάθε αποδέκτη ότι δεν χωρά καμία έκπτωση στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού, καμιά υποχώρηση στην υπεράσπιση των δικαίων του λαού μας, καμιά παρέκκλιση από την απαίτηση για απόδοση δικαιοσύνης. Αισιοδοξούμε κι αγωνιζόμαστε!

*πηγή tvxs.gr

Η κοινή συνέντευξη τύπου Μ. Γλέζου και G. Zimmer για τις γερμανικές οφειλές

Ακούστε την με μετάφραση εδώ:

Πολύ σημαντική κίνηση - προάγγελος θετικών εξελίξεων;

γράφει σχετικά η Κατερίνα Μπρέγιαννη στην Αυγή:

Μαν. Γλέζος: Συμβολική η σημερινή μέρα από θέμα ελληνικό ανυψώνεται σε ευρωπαϊκό

"Από θέμα ελληνικό ανυψώνεται σε ευρωπαϊκό" δήλωσε ο Μανώλης Γλέζος στην κοινή συνέντευξη τύπου στις Βρυξέλλες για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και χαρακτήρισε τη μέρα "συμβολική" καθώς ο αγώνας του ελληνικός, γίνεται γερμανοελληνικός". 

Αναφέρθηκε στις ρίζες της γερμανοελληνικής φιλίας που όπως βασίζεται σε αγώνες και όχι στην τύχη, ή σε πολιτικαντισμούς. 

Ξεκαθάρισε ότι "δεν είναι σε καμιά περίπτωση υπεύθυνος ο γερμανικός λαός, αλλά το Γ' Ράιχ. Δεν θέλουμε να μας ζητάνε συγγνώμη οι Γερμανοί πολίτες και ο γερμανικός λαός, δεν τους ταυτίζουμε με το Γ' Ράιχ, ζητάμε την αποκατάσταση της δικαιοσύνης."

Η G. Zimmer (Die Linke) πρόεδρος της Ευρωομάδας της Αριστεράς υποστήριξε ότι ένα «πέπλο λήθης έχει καλύψει το θέμα» εντοπίζοντας τις ευθύνες για αυτό στην «άρνηση των πολιτικών να τεθούν ενώπιον των ευθυνών τους». 

Δήλωσε την υποστήριξη της και την αλληλεγγύη στο αίτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και δεσμεύτηκε ότι σε συνεργασία με τον Μαν. Γλέζο θα προσπαθήσει να φέρει το θέμα στην ημερήσια διάταξη παρ' όλες τις δυσκολίες. 

Εξήγησε ότι έλαβε την απόφαση να ζητήσει να επανεξεταστεί το θέμα και η Γερμανία να επωμιστεί την ευθύνη, αντί να την αποποιείται. 

Δήλωσε πρόθυμη να επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα και πρόσθεσε ότι είναι σημαντική, αυτή η συμβολική εκδήλωση ώστε να "συναντήσουμε με σεβασμό ο ένας τον άλλο".

Πρόσθεσε ότι με αυτή την εκδήλωση αλλά και με την ευκαιρία του εορτασμού της κατάρρευσης του τείχους θα προσπαθήσει να επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα. Έχει μεγάλη σημασία ως επανεννωμένη Γερμανία να θυμηθούμε αυτά τα πράγματα και να ξαναμιλήσουμε για αυτά σε σχέση και με την οικονομική κρίση. Είναι θέμα σεβασμού στην αξιοπρέπεια την Ελλήνων, συμπλήρωσε.

Στη συνέντευξη τύπου παρευρέθηκε ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Δημ. Παπαδημούλης.

Πως θα κοπεί το ειρωνικό χαμόγελο του Σόϊμπλε

Είναι εύκολο να πουλάς μούρη και να απαιτείς ασφυκτική συμμόρφωση από τους άλλους, με τα τεράστια χρέη δυο παγκόσμιων πολέμων χαρισμένα -και μάλιστα από τους νικητές- και έχοντας κάνει στάση πληρωμών απέναντι στους δανειστές σου -αρνούμενος να πληρώσεις τις πολεμικές αποζημιώσεις μετά την ενοποίηση του '90 ως όφειλες... Με τον ίδιο τρόπο, ακόμη και το διεφθαρμένο και μη παραγωγικό ελληνικό πελατειακό κράτος θα φάνταζε ως ...οικονομικό θαύμα! Επίσης πολύ θα ήθελα να μάθω την θέση για το ζήτημα της γερμανικής αριστεράς και του κόμματος των πρασίνων. (ΑΣ)


από το WW-II German Reparations

Αγαπητοί φίλοι, αυτές τις μέρες διεξάγεται η Δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις. Παρακαλώ ζητήσετε από φίλους και γνωστούς σας να πάνε στο http://www.greece.org/blogs/wwii/ και να υπογράψουν το Αίτημά μας: