Η μεγάλη ληστεία: φορολογικοί παράδεισοι και βρώμικο χρήμα

του Στέλιου Κούλογλου

Ο πλούτος οκτώ ατόμων ισούται με τον πλούτο του φτωχότερου μισού του πληθυσμού της Γης, σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση της οργάνωσης Oxfam. Μια χούφτα άνθρωποι κατείχαν όσο και τα 3,6 δισεκατομμύρια άτομα.

Πoιοι είναι αυτοί οι 8 άνθρωποι; Ένας από αυτούς είναι ο Mπιλ Γκέιτς της Microsoft. Τι κάνει η Microsoft; Όπως και άλλες μεγάλες εταιρείες δεν πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν. Κάθε χρόνο οι ΗΠΑ χάνουν φορολογικά έσοδα ύψους 135 δις δολαρίων. Οι μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας, όπως η Apple, η Pfizer και η Microsoft χρησιμοποιουν τους φορολογικούς παραδείσους.

Ποιές είναι όμως οι χώρες-φορολογικοί παράδεισοι; Συχνά αναφέρονται κάτι εξωτικά νησιά: Νησιά Καιμάν, Virgin islands. Δίνεται έτσι η εντύπωση ότι όλα αυτά γίνονται κάπου πολύ μακριά. Σε κάποια μικροσκοπικά νησιά που εμείς οι πολίτες είναι δύσκολο να ελέγξουμε. Να όμως που πολλά κράτη - μέλη της ΕΕ, όπως η Ολλανδία, η Ιρλανδία, η Κύπρος και το Λουξεμβούργο συγκαταλέγονται στους 10 πρώτους φορολογικούς παραδείσους του κόσμου.

Με το σκάνδαλο Luxleaks πριν από 5 χρόνια αποκαλύφθηκε ότι οι χαριστικές συμφωνίες (“sweetheart deals”) μεταξύ της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου και μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, διευκόλυναν τις τελευταίες να πληρώνουν ελάχιστο φόρο, συχνά κάτω από 1% επί των κερδών τους.

Μετά την διεθνή κατακραυγή, θα περίμενε κανείς ότι Λουξεμβουργιανοί και άλλοι Ευρωπαίοι θα ήταν πιο προσεκτικοί. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο: οι χαριστικές συμφωνίες στην ΕΕ μεταξύ 2013 και 2015 σχεδόν τριπλασιάστηκαν. Στο ίδιο το Λουξεμβούργο παρατηρήθηκε 50% αύξηση. Το γειτονικό Βέλγιο έσκασε από τη ζήλια του και δεν έμεινε άπραγο, πολλαπλασιάζοντας τις χαριστικές συμφωνίες από 10 το 2013 σε 411 το 2015!

Αυτό έγινε γιατί δεν υπάρχει τιμωρία. Αντί να τιμωρούνται τα κράτη-κλέφτες τιμωρούνται οι whistleblowers του LuxLeaks. Το σήμα που δόθηκε είναι ότι και να κλέβεις δεν τιμωρείσαι.

Η κοινωνία απαιτεί, οι μεγάλες εταιρίες να πληρώνουν ένα «δίκαιο μερίδιο» φόρου στις χώρες στις οποίες λειτουργούν. Όχι οι πολίτες να πληρώνουν 30-50% φόρο -όπως είναι εδώ στο Βέλγιο και στη Γαλλία- και οι εταιρίες 0,1%. Γιατί η Amazon, μια εταιρία με τζίρο 5.5 δις ευρώ, πληρώνει μόνο 4 εκατομμύρια ευρώ σε φόρους (δηλαδή λιγότερο από 0.1%). Παρόμοιες φορολογικές πρακτικές ακολουθούν και οι εταιρίες Starbucks, Apple, ΙΚΕΑ, FedEx και πολλές άλλες.

Ένα πρώτο, αλλά πολύ σημαντικό βήμα είναι να υποχρεωθούν οι πολυεθνικές εταιρείες να δημοσιεύουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ανά χώρα και το φόρο που πλήρωσαν σε αυτές. Αλλά υπάρχουν χώρες που αντιτίθενται στο μέτρο (Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Δανία, Λεττονία, Σλοβενία και Σουηδία).

Η φοροαποφυγή είναι μία από τις μεγαλύτερες αδικίες και πηγή κοινωνικών ανισοτήτων. Είναι εξοργιστική στις σημερινές συνθήκες όπου επιβάλλονται παντού πολιτικές λιτότητας. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές μάχες που πρέπει να δώσουμε το ερχόμενο διάστημα. 

* Το κείμενο αποτελεί την εισαγωγική τοποθέτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και μέλους της εξεταστικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την υπόθεση των Panama Papers, Στέλιου Κούλογλου, στην συζήτηση που πραγματοποιήθηκε, στο πλαίσιο των εργασιών της διάσκεψης «Panama Papers, ένας χρόνος μετά: Καταπολεμώντας το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και το φορολογικό ντάμπινγκ», που διοργανώνει για δύο μέρες στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, η πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς (GUE/NGL). 

πηγή

Νομικές παρεμβάσεις προστασίας των whistlblowers προαναγγέλλει ο γ.γ. κατά της Διαφθοράς, Κωνσταντίνος Χρήστου

"Panama Papers, ένας χρόνος μετά"
Νομικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση και προστασία των «πληροφοριοδοτών Δημοσίου Συμφέροντος» ή whistlblowers και μάλιστα εντός του 2017 προανήγγειλε ο Γενικός Γραμματέας κατά της Διαφθοράς στον χαιρετισμό του στο Συνέδριο της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς στις Βρυξέλλες για τη φοροδιαφυγή, με αφορμή την συμπλήρωση ενός χρόνου από τα "Panama papers".

Αναλυτικό ρεπορτάζ από το left.gr:

Διάσκεψη για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής πραγματοποιεί η πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς (GUE / NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Υπό τον τίτλο «Panama Papers, ένας χρόνος μετά: Καταπολεμώντας το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και το φορολογικό ντάμπινγκ», η διάσκεψη διοργανώνεται από την ομάδα ευρωβουλευτών της Αριστεράς που συμμετέχουν στην εξεταστική επιτροπή η οποία συγκροτήθηκε για το ζήτημα των Panama Papers στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Την ομάδα αποτελούν οι Στέλιος Κούλογλου (ΣΥΡΙΖΑ), Fabio De Masi (Die Linke.), Patrick LeHyaric (PCF), Miguel Urban (Podemos), Matt Carthy (Sinn Fein), Miguel Viegas (PCP), Marina Albiol (Izquierda Unida) και Τάκης Χατζηγεωργίου (ΑΚΕΛ).

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ.
Παρακολουθήστε ζωντανά τη συζήτηση στις 27/4, εδώ.

Νομικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση και προστασία των "πληροφοριοδοτών Δημοσίου Συμφέροντος" 

Νομικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση και προστασία των «πληροφοριοδοτών Δημοσίου Συμφέροντος» ή whistlblowers και μάλιστα εντός του 2017 προανήγγειλε ο Γενικός Γραμματέας κατά της Διαφθοράς στον χαιρετισμό του στο Συνέδριο της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς στις Βρυξέλλες για τη φοροδιαφυγή, με αφορμή την συμπλήρωση ενός χρόνου από τα "Panama papers". Μέσω βιντεοκλήσης, καθώς λόγω φόρτου εργασίας δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, ο γραμματέας κατά της Διαφθοράς Κωνσταντίνος Χρήστου ενημέρωσε ότι, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, η κυβέρνηση θα μπορεί να ανακοινώσει συγκεκριμένες παρεμβάσεις για τους πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος τους οποίους χαρακτήρισε «σύγχρονους ήρωες που οφείλουμε να τους προστατέψουμε».

Ο κ. Χρήστου αφού επεσήμανε πως «η εκ των έσω πληροφόρηση μπορεί να οδηγήσει σε αποκάλυψη φαινομένων διαφθοράς», τόνισε πως η Ελλάδα προσπαθεί να αναμορφώσει το πλαίσιο για την προστασία των ανθρώπων που μπορούν να παρέχουν πληροφορίες για την ανάκτηση του πλούτου που έχασε η χώρα, από υποθέσεις διαφθοράς, διασπάθισης δημόσιου χρήματος και φοροαποφυγής. Όπως είπε χαρακτηριστικά «η προστασία τους έχει τεράστια κοινωνική και πολιτική σημασία».

Η εκδήλωση της Συμμαχίας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο άνοιξε χθες με επικοινωνία που είχαν οι συμμετέχοντες με τον Ερβε Φαλτσιανί, τον άνθρωπο που υπέκλεψε από την HSBC χιλιάδες αρχεία με φοροδιαφεύγοντες καταθέτες. Στον κ. Φαλτσιανί οφείλεται η λίστα μεγαλοκαταθετών της ελβετικής τράπεζας που στην Ελλάδα αποκαλείται «λίστα Λαγκαρντ». Κατά τη διάρκεια τελεκόφερανς με τον κ. Φαλτσιανί, wistblower πολλών χωρών, που χρησιμοποίησαν το υλικό του για να.. κυνηγήσουν φορο-παραβάτες πολίτες τους, συζητήθηκε και το.. κυνήγι των πληροφοριοδοτών που αποκαλύπτουν υποθέσεις φοροδιαφυγής και φοροαποφυγή .

Το συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς όμως αφορούσε και το πιο "σκοτεινό" κομμάτι της φοροδιαφυγής, αυτό δηλαδή που σχετίζεται με το ξέπλυμα χρημάτων μέσω φορολογικών παραδείσων, όπως αυτοί που αποκαλύφθηκαν με τα στοιχεία από τα «Panama papers». Ποιοι όμως είναι τελικά αυτοί οι φορολογικοί παράδεισοι;

Ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου, μέλος της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που συστήθηκε μετά τα Panama Papers και ασχολείται με τα θέματα του ξεπλύματος και της φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής είπε χαρακτηριστικά στην ομιλία του στο χθεσινοβραδινό πάνελ:

"Συχνά αναφέρονται κάτι εξωτικά νησιά. Νησιά Καιμάν, Virgin. Δίνεται έτσι η εντύπωση ότι όλα αυτά γίνονται κάπου πολύ μακριά. Σε κάποια μικροσκοπικά νησιά που εμείς οι πολίτες είναι δύσκολο να ελέγξουμε. Να όμως που πολλά κράτη - μέλη της ΕΕ, όπως η Ολλανδία, η Ιρλανδία, η Κύπρος και το Λουξεμβούργο συγκαταλέγονται στους 10 πρώτους φορολογικούς παραδείσους του κόσμου.
Με το σκάνδαλο Luxleaks αποκαλύφθηκε πριν από 5 χρόνια, ότι χαριστικές συμφωνίες ("sweetheart deals") μεταξύ της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου και μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, διευκόλυναν τις τελευταίες να πληρώνουν ελάχιστο φόρο, συχνά κάτω από 1% επί των κερδών τους. Μετά τη διεθνή κατακραυγή θα περίμενε κανείς ότι Λουξεμβουργιανοί και άλλοι Ευρωπαίοι θα ήταν πιο προσεκτικοί. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο: οι χαριστικές συμφωνίες στην ΕΕ σxεδόν τριπλασιάστηκαν από το 2013, στο 2015. Στο ίδιο το Λουξεμβούργο, 50% αύξηση. Το γειτονικό Βέλγιο.. έσκασε από τη ζήλια του και δεν έμεινε άπραγο, πολλαπλασιάζοντας τις χαριστικές συμφωνίες από 10 το 2013 σε 411 το 2015! Αυτό έγινε γιατί δεν υπάρχει τιμωρία. Αντί να τιμωρούνται τα κράτη-κλέφτες τιμωρούνται οι whistlblowers του Luxleaks. Το σήμα που δόθηκε είναι ότι και να κλέβεις δεν τιμωρείσαι".

Ο Miguel Crespo, ομιλητής σε πάνελ του συνεδρίου, ανάμεσα σε άλλα, τόνισε και μια επιπλέον εκδοχή των αποκαλύψεων τέτοιων υποθέσεων, επικαλούμενος τις αντιδράσεις στο Εκουαδόρ για τα Panama papers: «εκεί ανησυχούν για το ποιοι είναι στη λίστα και όχι για τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται για παράνομα χρήματα»

Στην δική του ομιλία, ο πρόεδρος της Επιτροπής που συστήθηκε στη Βολιβία μετά τα Panama papers, Manuel Canelas, για να καταδείξει πως το ξέπλυμα και οι φορολογικοί παράδεισοι πάνε μαζί με διαφθορά, υπογράμμισε ότι ονόματα συμπατριωτών του που αποκαλύφθηκαν με τα έγγραφα του Παναμά είχαν εμπλακεί τη δεκαετία του 1990 στη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων στη Βολιβία.

«Φέραμε ειδικούς επιστήμονες, προκειμένου ο κάθε πολίτης να κατανοήσει πως αν κάποιος έχει λογαριασμούς στις Μπαχάμες αυτό επηρεάζει τη ζωή όλων μας. Επηρεάζεται το νόμισμα και η δύναμη κάποιου να παίζει με αυτό».

Ο καθηγητής στο University of London, Ρίτσαρντ Μέρφι, τόνισε πως εκείνο που θα πρέπει να απαιτήσουν οι πολίτες, ώστε οι πολυεθνικές εταιρίες να δίνουν τα στοιχεία για κάθε θυγατρική που έχει και τα στοιχεία αυτά να δημοσιοποιούνται ανά χώρα. «Θα πρέπει να καταλάβουμε, όσον αφορά τις εταιρίες, ότι δεν συζητάμε για φορολογία αλλά για λογιστική. Με διεθνή συνεργασία πρέπει να εκτίθενται τα λογιστικά στοιχεία, που ήδη υπάρχουν. Η διαφάνεια είναι σημαντική για τη λειτουργία των αγορών».

Ωστόσο, όπως είπε ο κ. Κούλογλου, το μέτρο της υποχρέωσης για διαφάνεια βρίσκει αντίθετες Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Δανία, Λετονία, Σλοβενία και Σουηδία.

Σε δήλωσή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής Τάκης Χατζηγεωργίου αναφέρει ότι «η διάσκεψη για τα Έγγραφα του Παναμά, που πραγματοποιεί η πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού ανάμεσα σε άλλα θα επιχειρήσει και μια αποτίμηση της προόδου που έχει σημειωθεί από την Εξεταστική Επιτροπή του ΕΚ της οποία είμαι μέλος. Παράλληλα θα διερευνήσει τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.
Έχω δηλώσει και στο παρελθόν ότι αυτό που τούτη την ώρα γνωρίζουμε για έγγραφα του Παναμά, δεν είναι παρά μια σταγόνα σε ένα απέραντο ωκεανό εγγράφων και πληροφοριών γύρω από το ζήτημα. Όσο πιο βαθιά προχωράμε με την έρευνα, τόσο πιο πολύ κατανοούμε ότι οι φορολογικοί παράδεισοι είναι δομικό στοιχείο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Πιο σωστά ενός παγκοσμιοποιημένου συστήματος φοροδιαφυγής ή και απόκρυψης κλεμμένων! Πως μπορεί διαφορετικά να εξηγηθεί το γεγονός ότι 486 από τις 500 μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, έχουν παραρτήματα στις νήσους Κέιμαν. Την ίδια στιγμή, το διεθνές σύστημα φοροδιαφυγής δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ενδιάμεσους. Χωρίς δηλαδή εξειδικευμένες υπηρεσίες. Και είναι ακριβώς αυτοί οι ενδιάμεσοι που καταργούν τους νόμους και την κυριαρχία των κρατών. Αυτούς πρέπει να στοχεύσουμε με την προσπάθεια νέων νομοθεσιών».

Τον ρόλο τραπεζών στις διαδικασίες φοροαποφυγής ανέδειξαν πολλοί ομιλητές με πιο χαρακτηριστική τη φράση του πρώην υπουργού Οικονομικών του Ισημερινού D. Borja, ο οποίος αναφέρθηκε στις περιπτώσεις κρατικής διαφθοράς μέσω εταιριών που δημιουργούνται για να προσφέρουν συγκεκριμένες υπηρεσίες στο κράτος και βέβαια και δωροδοκίες. Ενώ φαινομενικά όλα είναι νόμιμα, «πρόκειται για παράνομα χρήματα που δημιουργούν σώρρευση κεφαλαίου και νέες αστικές τάξεις. Τα χρήματα αυτά δεν είναι σε φορολογικούς παραδείσους.. Είναι στην τράπεζα της γειτονιάς» είπε ο πρώην υπουργός, ο οποίος τόνισε, επίσης, πως ο καπιταλισμός χρειάζεται μηχανισμούς «για να βγαίνουν στην παρανομία τα χρήματα και μετά να.. επανέρχονται».

Η εκδήλωση ολοκληρώνεται σήμερα το μεσημέρι.

Στέλιος Κούλογλου: Πένθος, στη χώρα που δεν μαθαίνει ποτέ

του Στέλιου Κούλογλου

Κανονικά, η ΝΔ θα έπρεπε να πανηγυρίζει με την διαφαινόμενη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές. 

Ο κ. Μητσοτάκης υπέστη μια ψυχρολουσία κατά την επίσκεψη του τη προηγούμενη εβδομάδα στο Βερολίνο. Η Μέρκελ ήταν επιφυλακτική, ο ψυχρός Σόιμπλε δεν δέχθηκε να βγάλει ούτε μια φωτογραφία με τον πρόεδρο της ΝΔ και όλοι οι Γερμανοί συνομιλητές τού τόνισαν ότι θεωρούν το ελληνικό πολιτικό σύστημα αναξιόπιστο.

Ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι θεωρούν πως οι Έλληνες πολιτικοί νοιάζονται για την εξουσία, αλλά όχι για την χώρα τους. Την ώρα δηλαδή η τύχη της κρέμεται από μία κλωστή, η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει και το grexit από την ευρωζώνη ξαναμπαίνει στη δημόσια συζήτηση, το τελευταίο που θα έπρεπε κανείς να ζητήσει είναι πρόωρες εκλογές. 

Η πολιτική και οικονομική κρίση που θα προκαλούσαν, θα γύριζαν τη κατάσταση χρόνια πίσω. 

Θα διευκόλυναν τα σχέδια του φον Σόιμπλε που θέλει να χρησιμοποιήσει μια νέα ελληνική κρίση για να προσαρμόσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα γερμανικά μέτρα.

Είναι οι διαφορές μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ και οι νέες απαιτήσεις που προβάλλει το τελευταίο μετά από κάθε ελληνικό συμβιβασμό, που βασικά ευθύνονται για την καθυστέρηση της αξιολόγησης: μετά το καλοκαίρι, ζητούσε πρόσθετα μέτρα 2 δις. 

Όταν τα οικονομικά αποτελέσματα δεν τα δικαιολογούσαν, άρχισε να ζητάει "κόφτη" για τις συντάξεις και το αφορολόγητο για μετά το 2018, παρότι δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από το μνημόνιο 

Όταν η κυβέρνηση έδειξε να το συζητάει, ελπίζοντας ότι ο κόφτης δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί,το ΔΝΤ επανήλθε απαιτώντας τα μέτρα να νομοθετηθούν εκ των προτέρων.

Τη προηγούμενη εβδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο, στη συζήτηση για την Ελλάδα, δεξιοί ή αριστεροί, σύσσωμοι οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες, επαινούσαν τις προσπάθειες της χώρας και τα θετικά αποτελέσματα (στους αριθμούς γιατί οι άνθρωποι εξακολουθούν να υποφέρουν) και ζητούσαν από Σόιμπλε και ΔΝΤ να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες. 

Μόνο οι ευρωβουλευτής της ΝΔ κατηγόρησαν την ελληνική κυβέρνηση, ζητώντας ο ένας μετά τον άλλο εκλογές. Πως να σε πάρουν μετά στα σοβαρά;

Το 2014, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου βρισκόταν σε στρατηγικό αδιέξοδο. Τα μέτρα που καλείτο να πάρει για να κλείσει η αξιολόγηση ήταν εξαιρετικά δύσκολο να περάσουν από το Κοινοβούλιο και σε κάθε περίπτωση θα την έφθειραν ανεπανόρθωτα. 

Για το 2016 το τότε μνημόνιο προέβλεπε ένα θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 4,5% που σημαίνει ότι θα έπρεπε να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ύψους πάνω από 7 δις. Ήταν κυριολεκτικά ακατόρθωτο.

Αντί να περιμένει τον κ. Σαμαρά να κάνει τη "βρόμικη δουλειά"- τα πρόσθετα δηλαδή μέτρα που ζητούσαν οι δανειστές- κι ύστερα να πέσει σαν ώριμο φρούτο, ο ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε πρόωρες εκλογές. Αν είχαν γίνει στην ώρα τους θα είχε κερδίσει με απόλυτη πλειοψηφία, ενώ θα είχε χρησιμοποιήσει τον χρόνο που απέμενε ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για να κυβερνήσει. 

Οι πρόωρες εκλογές έβγαλαν τον κ. Σαμαρά από το αδιέξοδο και τον διευκόλυναν να υποστηρίζει, αβάσιμα, ότι πήγαινε να βγάλει τη χώρα από τη κρίση αλλά δεν τον άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κυριότερο, ο τελευταίος παρέλαβε τη καυτή πατάτα και υποχρεώθηκε να πάρει μέτρα που και δεν του ταιριάζουν και θα είχε αποφύγει.

Με τη διαφαινόμενη συμφωνία, η κατάσταση μπορεί κάπως να σταθεροποιηθεί. Τα μέτρα που θα τη συνοδεύουν ίσως φθείρουν περισσότερο τη κυβέρνηση, ίσως όμως η ομαλοποίηση να την βοηθήσει να ανακάμψει. Σε κάθε περίπτωση η χώρα θα έχει κερδίσει χρόνο και ομαλότητα. 

Ο κ. Μητσοτάκης είναι νέος σε ηλικία και μπορεί να περιμένει να έρθει η σειρά του. Αλλά είναι τέτοια η δίψα για την εξουσία ώστε αδυνατεί να μάθει από τα λάθη των προκατόχων του και να σκεφτεί το γενικότερο συμφέρον.. 

Αντί να βγάλει ένα στεναγμό ανακούφισης που απέφυγε να παραλάβει, όχι καυτή πατάτα αυτή τη φορά αλλά ωρολογιακή βόμβα, η ΝΔ άρχισε να καταγγέλλει τη χθεσινή προκαταρκτική συμφωνία και να πενθεί. Πως μπορεί να προχωρήσει μπροστά μια χώρα, όταν δεν μαθαίνει ποτέ από τα λάθη της;


πηγή

Ως πότε παλικάρια... (παιχνίδι στα χέρια του Σόιμπλε)

Τα μαθήματά σας ή άντε γεια...

Όσον αφορά το ελληνικό μέρος της εμφάνισης Σόιμπλε, αυτό είχε έναν παράξενο χαρακτήρα... ενθέτου. Σε ζωντανή σύνδεση ο "Νέστορας" του γερμανικού χρηματιστηρίου Φρανκ Λέμαν έθεσε στον υπουργό Οικονομικών την απλή ερώτηση: "Γιατί επιμένετε στην παλιά συνταγή με την Ελλάδα, αφού δεν έφερε εδώ και επτά χρόνια αποτελέσματα";

Η απάντηση του Σόιμπλε ήρθε σαν από πολυβόλο: 

• Οι Έλληνες εξακολουθούν να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. 
• Οι Έλληνες παίρνουν μεγαλύτερες συντάξεις από τον μέσο όρο της Ε.Ε. 
• Οι Έλληνες χρειάζονται συνεχή πίεση για να κάνουν τα μαθήματά τους. 
• Οι Έλληνες πληρώνουν χαμηλότερα επιτόκια για το χρέος τους ακόμη κι από αυτά που πληρώνει η Γερμανία. 

Άρα, οι Έλληνες δεν έχουν πρόβλημα χρέους, αλλά ανταγωνιστικότητας. Και θα το λύσουν εάν κάνουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Αλλιώς, η λύση θα ήταν υποτίμηση του νομίσματος. Κάτι που δεν γίνεται εντός ευρώ. Όπως εντός ευρώ δεν υπάρχει πιθανότητα κουρέματος του ελληνικού χρέους. 

Οπότε; 

Grexit, αλλά γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε εμείς, αποφασίζει μόνο η Αθήνα. 

Και για να απαλύνει την - εύλογη - εντύπωση ότι σπρώχνει την Ελλάδα εκτός ευρώ, πρόσθεσε ότι δεν εκτιμά πως θα γίνει Grexit.

Όλα τα παραπάνω τα είπε με τρόπο ώστε να ακτινοβολεί τη σιγουριά ότι η όποια εξέλιξη στο ελληνικό ζήτημα δεν αποτελεί πια κίνδυνο για την υπόλοιπη Ευρωζώνη. Λες και ήθελε να αποκρούσει εκ των προτέρων τις επιθέσεις που θα δεχόταν - όπερ και εγένετο την επόμενη ημέρα - επειδή πυροδοτεί πάλι μια κλιμάκωση της ελληνικής κρίσης.

Ίσως ο στόχος του να είναι να παίξει προεκλογικά με τη φωτιά.

(από το Ξενυχτώντας με  τον Σόιμπλε της Κάκης Μπαλή)

Αν οι θεσμοί προκρίνουν την σκληρή γραμμή, τότε η ελληνική πλευρά δεν έχει παρά να επιλέξει την μετωπική.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Γιώργο Σαχίνη για το Ράδιο 98.4 της Κρήτης, ο ευρωβουλετής του Σύριζα Στέλιος Κούλογλου ανέφερε ότι είναι πλέον προφανές ότι ο Σόιμπλε, σε ρόλο οικονομικού δολοφόνου, θέλει να ρίξει την ελληνική κυβέρνηση, ποντάροντας στην άνοδο Μητσοτάκη και για αυτό το λόγο σαμποτάρει κάθε κίνηση συμβιβασμού, ώστε να κλείσει η αξιολόγηση.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι με λογικές υποχωρήσεις από όλες τις πλευρές, η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει άμεσα και να ανακοπούν τα σχέδια Σόιμπλε. Αν όμως οι θεσμοί προκρίνουν την σκληρή γραμμή, τότε η ελληνική πλευρά δεν έχει παρά να επιλέξει την μετωπική.

Η χώρα χρειάζεται να συζητήσει και τα εναλλακτικά σενάρια χωρίς ταμπού. Είναι αδιανόητο, είπε ο Στ. Κούλογλου, αν όχι με δική μας πρωτοβουλία, αλλά με ευθύνη των μικρών ηγεσιών της Ε.Ε. η Ευρωζώνη οδηγηθεί σε διάλυση, η χώρα να μην διαθέτει εναλλακτικά σχέδια.

Ο κ. Κούλογλου επισήμανε ότι το σχέδιο Σόιμπλε είναι προφανές. 

Θέλει να ρίξει την ελληνική κυβέρνηση, να φέρει το Μητσοτάκη και να χρησιμοποιήσει πιθανή κρίση και αναταραχή στην Ελλάδα, “για να μας πετάξει έξω από την Ευρωζώνη και να αναδιαμορφώσει την Ευρώπη στα μέτρα του – να εγκαθιδρύσει μια θεσμική γερμανική ηγεμονία”. 

Το γεγονός ότι ο Σουλτς και οι σοσιαλδημοκράτες περνούν μπροστά για πρώτη φορά είναι ένα καλό σημάδι. Αλλά ο Σόιμπλε είναι ένας οικονομικός δολοφόνος. Η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung τον χαρακτήρισε σε πρωτοσέλιδό της δικτάτορα. Από αυτή την άποψη πριν καταρρεύσει μπορεί να κάνει κακό, όπως κάνουν οι δικτάτορες πριν πέσουν.

Ερωτηθείς εάν η αξιολόγηση φαίνεται να κλείνει δύσκολα και “πόσο μακριά μπορεί να πάει η βαλίτσα”, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε πως 

Στέλιος Κούλογλου για β΄ αξιολόγηση: "έχουμε να κάνουμε με μια μαφία, που όσο υποχωρείς τόσο περισσότερο ζητά"

"Έχουμε μπλέξει με οικονομικούς δολοφόνους"

Την ανησυχία του για περαιτέρω υποχωρήσεις στη διαπραγμάτευση, εκφράζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέλιος Κούλογλου, σημειώνοντας όμως ότι υπάρχουν αρκετές φωνές υπέρ της Ελλάδας. Τονίζει ότι η Αριστερά δεν έχει νόημα να μένει στην εξουσία αν δεν μπορεί να κάνει αλλαγές υπέρ των ασθενέστερων. Τι λέει για το προσφυγικό, την υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης και τον Τραμπ (Video)

του Μάνου Χωριανόπουλου /NEWS 247

"Έχουμε μπλέξει με οικονομικούς δολοφόνους", υποστηρίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Στέλιος Κούλογλου, μιλώντας στο NEWS 247. Ο κ. Κούλογλου απαντώντας σε ερώτηση για το αν η Ελλάδα υποχωρήσει ξανά στη διαπραγμάτευση, τόνισε ότι έχουμε να κάνουμε με μια "μαφία, που όσο υποχωρείς τόσο περισσότερο ζητά".

Ωστόσο πρόσθεσε ότι πλέον υπάρχουν φωνές, για να κλείσει η εκκρεμότητα, που παραμένει ανοιχτή λόγω του πείσματος του Σόιμπλε.

"Έχουμε συμμάχους και η εικόνα της χώρας έχει βελτιωθεί, αλλά θεωρώ ότι δυστυχώς θα πρέπει να γίνουν υποχωρήσεις. Ελπίζω να μην είναι οδυνηρές γιατί ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει πολύ", είπε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στον τρόπο που είχε διαπραγματευθεί η κυβέρνηση τους πρώτους μήνες του 2015, ο κ. Κούλογλου χωρίς περιστροφές, έκανε λόγο για μια "αυταπάτη" και μια "κακή εκτίμηση" απέναντι σε έναν αποφασισμένο και πολύ ισχυρό αντίπαλο.

Ερωτηθείς για τα 2 χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αν δικαιώθηκαν όσοι ήθελαν την Αριστερά στην εξουσία, ο κ. Κούλογλου απάντησε ότι η Αριστερά πρέπει να είναι στην εξουσία, αλλά για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη και να έχει ένα καλό σχέδιο δράσης.

"Η εξουσία δεν είναι περίπατος. Δεν πρέπει να υποτιμάς τους αντιπάλους σου. Θα πρέπει επίσης να υπάρχουν και διεθνείς προϋποθέσεις για να κάνει αυτά που πρέπει. Αν δεν μπορεί να κάνει ένα δύο αλλαγές δεν έχει νόημα να μένει στην εξουσία γιατί σε αντίθεση με τους αντιπάλους της, η Αριστερά δεν είναι κολλημένη με την εξουσία", είπε χαρακτηριστικά.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρθηκε και στην υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης, σημειώνοντας ότι η απουσία πολιτικής ενοποίησης, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία της Ευρώπης και προσθέτει ότι οι χώρες του Βορρά ξέχασαν τις ευρωπαϊκές αξίες.

Μιλώντας για το προσφυγικό, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για απουσία αλληλεγγύης από την πλευρά της Ευρώπης, σημειώνοντας ότι υπάρχουν και καθυστερήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τις δικές της ευθύνες.

"Το Plan b είναι ότι στη χειρότερη περίπτωση, η Ελλάδα θα μετατραπεί σε αποθήκη προσφύγων, κάτι που προωθούσε η ομάδα του Βίζενγκραντ", είπε

Τέλος, αναφερόμενος στον Τραμπ, τον συνέκρινε με τον Μπερλουσκόνι, σημειώνοντας όμως ότι το κακό με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, είναι ότι είναι σαν τον Μπερλουσκόνι αλλά με... πυρηνικά.

Το βίντεο της συνέντευξης του κ. Στέλιου Κούλογλου στο NEWS 247:

πηγή news247

O πρωθυπουργός πέταξε το γάντι στους δανειστές: Από την αυτοκτονία, καλύτερα εκλογές

του Στέλιου Κούλογλου

Η ελληνική πλευρά έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να προχωρήσει η συμφωνία, του καλοκαιριού του 2015, με τους δανειστές. 
Η κυβέρνηση εφάρμοσε κατά γράμμα το μνημόνιο. Ο Α. Τσίπρας εκμεταλλεύτηκε όσο δυνατόν καλύτερα τις διεθνείς συμμαχίες, μέχρι και ο Ομπάμα έκανε το τελευταίο του ταξίδι στην Αθήνα, πλέκοντας το εγκώμιο της Ελλάδας. Ακόμη και ο ανασχηματισμός, αν είχε κάποιο νόημα, ήταν να στείλει το μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να παραμερίσει όλα τα εμπόδια, αρκεί να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση.

Με έμμεσο τρόπο, και οι Έλληνες έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν. 
Για μια χώρα όπου δεν υπάρχουν θερμόμετρα σε νοσοκομεία, η αντιμετώπιση των προσφύγων δεν είχε προηγούμενο στην Ευρώπη. 

Η απάντηση του Βερολίνου, σε πείσμα μάλιστα και των Βρυξελλών αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που θέλουν να τελειώσει η ελληνική εκκρεμότητα στην ευρωζώνη, ήταν ένα μεγάλο όχι. Η σειρά από τρικλοποδιές που ο κ. Σόιμπλε δεν έχει σταματήσει να βάζει από το καλοκαίρι του 2015 κορυφώθηκε τη Δευτέρα στο eurogroup, όταν άφησε να διαφανεί ότι, πριν από την όποια δεύτερη αξιολόγηση, έχει κι άλλα βασανιστήρια.

Ακόμη και το ΔΝΤ, πρωτομάστορας των οικονομικών Γκουαντανάμο, υποκλίθηκε μπροστά στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών. 
Παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις του, ότι δηλαδή θα απορρίψει τις γερμανικές αξιώσεις για παράλογα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018 και την παραπομπή της ρύθμισης του χρέους στις ελληνικές καλένδες. Αν η στάση αυτή οφείλεται στην υποχωρητικότητα του μνημονιακού αρχιτέκτονα Τόμσεν και στις διαφωνίες του με τη κυρία Λαγκάρντ, έχει μικρή σημασία: άλλοτε μαλώνοντας και άλλοτε όχι, οι δύο γάιδαροι καταστρέφουν ότι έχει απομείνει από τον ελληνικό αχυρώνα.

Από αυτήν την άποψη, η απάντηση του πρωθυπουργού με το σημερινό διάγγελμα ήταν και αναπόφευκτη και ενδεδειγμένη. Η κυβέρνηση δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να υποχωρήσει περισσότερο, υπονομεύοντας και τη χώρα με τα εξωφρενικά πρωτογενή πλεονάσματα που ζητάει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών αλλά και την ίδια. Το περίσσευμα από το πρωτογενές πλεόνασμα το δικαιούνται οι χαμηλοσυνταξιούχοι, όπως ακριβώς δικαιούνται το πάγωμα της αύξησης του ΦΠΑ τα νησιά που δέχονται τα προσφυγικά ρεύματα.

Βεβαίως, αν οι Βρυξέλλες κατανοούν το τελευταίο μέτρο, ούτε το ΔΝΤ ούτε ο φον Σόιμπλε μπορούν να χωνέψουν εύκολα το επίδομα στις χαμηλόμισθες συντάξεις που ανακοίνωσε ο κ. Τσίπρας. Με τον δικό τους τρόπο, και το ένα και ο άλλος, έχουν δηλώσει ότι οι Έλληνες δεν αξίζουν παρά συντάξεις πείνας. 

Από αυτή τη άποψη, με το διάγγελμα του, ο πρωθυπουργός πέταξε χωρίς αμφιβολία το γάντι στους δανειστές. Θα το σηκώσουν, την ώρα που ο Μπέμπε Γκρίλο ζητάει δημοψήφισμα για την αποχώρηση από το ευρώ, διακινδυνεύοντας την αναθέρμανση της ανοικτής κρίσης στην ευρωζώνη;

Η κυβέρνηση θέλει φυσικά, ακόμη και σήμερα, να κλείσει η αξιολόγηση και να μπει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του Μ. Ντράγκι, ελπίζοντας στην αναθέρμανση της οικονομίας. Αλλά όχι και να αυτοκτονήσει. 

Στο κάτω κάτω δεν μπορεί το μέλλον μιας χώρας να εξαρτάται από τις εκλογές μιας άλλης, που θα γίνουν το ερχόμενο φθινόπωρο. Εκλογές, ξέρουμε να κάνουμε κι εμείς.

tvxs

Πίσω από κάθε διαπραγμάτευση για την πρώτη ή τη δεύτερη αξιολόγηση, κρύβεται το αίτημα για την εκποίηση ενός ακόμη δημόσιου αγαθού!

Όχι στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, παλιά ή νέα

του Στέλιου Κούλογλου

Η συζήτηση για τις δημόσιες υπηρεσίες και την ελληνική περίπτωση είναι σημαντική και πολύ επίκαιρη. Γιατί η Ελλάδα, από το ξέσπασμα της κρίσης μέχρι και σήμερα, δέχεται τεράστιες πιέσεις για να πουλήσει φθηνά “τα ασημικά του σπιτιού”. (*)

Η εκποίηση εθνικής περιουσίας αποτελεί μια από τις πιο παράλογες όψεις των «σχεδίων διάσωσης» που από το 2010 επιβάλλονται από την τρόικα , ρίχνοντας την ελληνική οικονομία σε ύφεση για 7 χρόνια. Η απαίτηση από ένα χρεοκοπημένο κράτος να ιδιωτικοποιήσει τις εταιρείες του, ισοδυναμεί πάντα με τη πώληση τους σε εξευτελιστικές τιμές.

Πρέπει να τονίσω, από την αρχή, ότι οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα, πριν το ξέσπασμα της κρίσης, είχαν χρησιμοποιηθεί από τα παλιά πολιτικά κόμματα σαν εργαλείο πολιτικής πατρωνίας. Μια ριζική αλλαγή ήταν λοιπόν απαραίτητη, αλλά ας δούμε τι έγινε στη πράξη. 

Θα επικεντρωθώ σε 3 περιπτώσεις μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων που έγιναν τα τελευταία χρόνια. Στη περίπτωση του Ελληνικού, υπήρχε μόνο μια εταιρεία που πήρε μέρος στο διαγωνισμό. Το ίδιο και για στη περίπτωση της εξαγοράς του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς(ΟΛΠ) από την κινεζική εταιρεία COSCO που κατέχει πλέον το 67% των μετοχών του ΟΛΠ.

Πριν από την εξαγορά δύο θυγατρικές εταιρείες της COSCO που λειτουργούσαν δύο από τα εμπορικά τέρμιναλ του Λιμένος Πειραιώς, πλήρωναν στον ΟΛΠ 35 εκατ. ευρώ ετησίως. Τώρα τo 67% αυτών των ποσών πηγαίνει στη COSCO, φεύγουν από τη μία τσέπη και πάνε στην άλλη. Το ελληνικό δημόσιο στερείται τα εναπομείναντα ενοίκια που θα εισέπραττε μέχρι το πέρας της παραχώρησης των τερματικών σταθμών, περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Για να μην προσθέσει κανείς ότι τα 115 εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεων που είχαν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για ένα έργο επέκτασης του σταθμού επιβατικών πλοίων και τα οποία θα εισπραχθούν κατά 67% από την κινέζικη κρατική εταιρεία.

Ας πάρουμε το τρίτο παράδειγμα ιδιωτικοποίησης . Σε συνεργασία με έναν Έλληνα ολιγάρχη, η γερμανική εταιρεία Fraport απέκτησε πρόσφατα και για διάρκεια σαράντα ετών — με δυνατότητα επέκτασης για πενήντα — τα δικαιώματα εκμετάλλευσης και επέκτασης δεκατεσσάρων αεροδρομίων. Αρχικά τριάντα επτά αερολιμένες της χώρας είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες που περιελάμβαναν κερδοφόρες και ζημιογόνες εγκαταστάσεις η κάθε μια. Το σκεπτικό ήταν ο αγοραστής να μην επιλέξει μόνο τα προνομιακά, κερδοφόρα αεροδρόμια. Το ισορροπημένο αυτό σχήμα προσέκρουσε στην κατηγορηματική άρνηση της τρόικας, η οποία επέμεινε ώστε το προς ιδιωτικοποίηση « πακέτο » να περιλαμβάνει μόνο κερδοφόρα αεροδρόμια. Ακολουθήθηκε δηλαδή το σχήμα με τις τράπεζες, και τον χωρισμό τους σε καλές και κακές.

Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι την συμφωνία επέβαλλε η γερμανική κυβέρνηση. Υποψία που ενισχύεται από το γεγονός ότι κατά την διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμού, το ΤΑΙΠΕΔ ( ο οργανισμός υπεύθυνος για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα) επέλεξε ως «τεχνικό σύμβουλο» την Lufthansa Consulting, θυγατρική της γερμανικής αεροπορικής εταιρείας που κατέχει το 8,45 % των μετοχών της Fraport . Έχουμε εδώ μια κατάφωρη σύγκρουση συμφερόντων.

Η Fraport ανήκει κατά πλειοψηφία στο κρατίδιο της Έσσης και στην πόλη της Φρανκφούρτης, που από κοινού κατέχουν το 51,3 % των μετοχών της. Το μεγαλύτερο μέρος των κερδών από την ρευστοποίηση δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα θα τροφοδοτήσει τα έσοδα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Γερμανίας, μιας χώρας που αποτελεί τον κυριότερο πιστωτή των Αθηνών.

Ενδιαφέρον έχουν και οι όροι της συμφωνίας. Η Fraport απαλλάσσεται από την πληρωμή φόρων ακίνητης περιουσίας και δημοτικών τελών. Μπορεί να ακυρώσει τις μισθώσεις και τα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί με τους προηγούμενους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών των δεκατεσσάρων αεροδρομίων και να δώσει τις άδειες εκμετάλλευσης στους παρόχους της δικής της επιλογής, δίχως να ξοδέψει δεκάρα για αποζημιώσεις στους προηγούμενους, τους οποίους υποχρεούται να αναλάβει το ελληνικό κράτος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επίσης να αποζημιώνουν τους υπαλλήλους που θα απολυθούν από την Fraport, να αναλαμβάνουν την κάλυψη εξόδων που θα αφορούν μελλοντικά θύματα εργατικών ατυχημάτων, ακόμη κι όταν η ευθύνη της εταιρείας έχει πλήρως αποδειχθεί, να χρηματοδοτούν τις περιβαλλοντικές πραγματογνωμοσύνες που απαιτούνται για τις όποιες εργασίες επέκτασης των αεροδρομίων. Προβλέπεται μάλιστα, ότι το κράτος θα καταβάλλει αποζημίωση στη Fraport και στην περίπτωση που καθυστερήσουν τα έργα επέκτασης των αεροδρομίων από αρχαιολογικές ανακαλύψεις, όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση και ο συνάδελφος Τσακαλώτος που έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς , κάνουν ότι μπορούν να εμποδίσουν τα προηγούμενα φαινόμενα. Αλλά οι μεγάλες πιέσεις συνεχίζονται. Στη πραγματικότητα πίσω από κάθε διαπραγμάτευση για την πρώτη ή τη δεύτερη αξιολόγηση, κρύβεται το αίτημα για την εκποίηση ενός ακόμη δημόσιου αγαθού, όπως γίνεται τώρα με τον στρατηγικό τομέα του ηλεκτρικού δικτύου.

Θέλω να επαναλάβω, κλείνοντας, ότι οι δημόσιες εταιρείες στην Ελλάδα αποτελούσαν αντικείμενο λεηλασίας από τους ολιγάρχες και το παλιό πολιτικό σύστημα. Αλλά αυτοί που πραγματικά νοιάζονται για την Ελλάδα, θα έπρεπε να βοηθήσουν για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Και όχι να αντικαταστήσουν τη παλιά λεηλασία από μια καινούργια.

(*) Ομιλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ σε εκδήλωση της Ομάδας Εργασίας του Ευρωκοινοβουλίου για τις Δημόσιες Υπηρεσίες. Η εκδήλωση είχε θέμα “δημόσιες υπηρεσίες και η ελληνική περίπτωση”.

tvxs.gr

Κούλογλου: Η χώρα χρειάζεται ένα plan B

"η λιτότητα γέννησε και γεννά ακροδεξιά τέρατα 

και όμως ο κ. Σόιμπλε επιμένει σ’ αυτή 

και δυστυχώς επιμένει σε βάρος της Ελλάδας"

Θύελλες στην ΕΕ αλλά και παγκοσμίως, οι οποίες δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε διάλυση της ευρωζώνης, έρχονται, σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή Στέλιο Κούλογλου.

Μιλώντας στον 9.84, εκτίμησε ότι αυτό συμβαίνει κυρίως εξαιτίας της εμμονικής προσήλωσης στην πολιτική Σόιμπλε αλλά και της υπερσυντηρητικής στροφής στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αυτή τη λογική, με την Ιταλία έτοιμη να προκαλέσει μεγάλη κρίση, αν χάσει ο Ρέντσι, ενδεχομένως και αποχώρηση - διάλυση της Ε.Ε., η προσωπική άποψη του Στέλιου Κούλογλου είναι πως η Ελλάδα, με συνυπολογισμό των διεθνών εξελίξεων, θα πρέπει να έχει plan - B και θα πρέπει, αν δει ότι η Ευρωζώνη πάει προς διάλυση, να είναι προετοιμασμένη γι' αυτό. 

"Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να κρυφτούμε πίσω από μια μεγάλη χώρα, όπως η Ιταλία και να φύγουμε μαζί, διότι αν φύγουμε μόνοι μας, θα βρεθούμε και πάλι στο μάτι του κυκλώνα", σημείωσε.
Οι εξελίξεις με την άνοδο Τράμπ στην εξουσία, θα είναι χειρότερες για όλο τον πλανήτη, ενώ ταυτόχρονα το ενδεχόμενο επικράτησης και της Λεπέν στην Γαλλία, θα περιπλέξει περισσότερο την κατάσταση. Δυστυχώς, τόνισε ο Στέλιος Κούλογλου, φτάνουμε, με μια τέτοια εικόνα, να θεωρούμε την Μέρκελ, το μικρότερο κακό για τον δυτικό κόσμο.

[ολόκληρο το σχετικό κείμενο εδώ]

Οι εμμονές Σόιμπλε καταστρέφουν Ελλάδα και Ευρώπη

Υπάρχει πλέον αυξανόμενη δυσφορία για τις παρεμβάσεις του κ. Σόιμπλε, εκτιμά ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Παραπολιτικά 90.1 fm είπε ότι οι παρεμβάσεις του Γερμανού ΥΠΟΙΚ ξεφεύγουν πλέον και από τη σφαίρα της πολιτικής και ανάγονται στη σφαίρα των ιδεολογικών εμμονών.

Ο ευρωβουλευτής συμπλήρωσε ότι η δυσφορία αυτή υπάρχει ακόμα και σε μια μερίδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κυρίως στους ευρωβουλευτές εκείνους που προέρχονται από τις χώρες του νότου που πλήττονται επίσης από τη λιτότητα.

"Πολιτικά, τα πράγματα δείχνουν ότι αυτή η λιτότητα γέννησε και γεννά ακροδεξιά τέρατα και όμως ο κ. Σόιμπλε επιμένει σ’ αυτή και δυστυχώς επιμένει σε βάρος της Ελλάδας", σημείωσε ο Στέλιος Κούλογλου και πρόσθεσε: "αν θέλει να παίξει ηγεμονικό ρόλο η Γερμανία, θα πρέπει να αλλάξει πολιτική γιατί αν χάσει και ο Ρέντσι το δημοψήφισμα, η Ευρωζώνη θα μπει σε πολύ μεγάλες περιπέτειες".

"Ο Νότος έχει συνειδητοποιήσει ότι δε μπορεί να λειτουργήσει κάτω από μια τόσο ασφυκτική πίεση από τον Βορρά και η πρωτοβουλία Τσίπρα για τη σύγκλιση των χωρών του Νότου ήταν η πιο σημαντική πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης. Ήταν κάτι στο οποίο πιστεύουν όλοι οι νοτιοευρωπαίοι ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης. Αυτή είναι και η λύση και θα ‘πρέπε να είχε ήδη γίνει και να συνεχιστεί", τόνισε επίσης.

[ολόκληρο το σχετικό κείμενο εδώ]

Στέλιος Κούλογλου: Για την προστασία των whistleblowers δλδ των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος

Ή whistleblowers ή 10 μικροί Ντόναλντ Τραμπ

(*) Κείμενο από την ομιλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία άνοιξε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, η μεγάλη εκδήλωση για την προστασία των whistleblowers, των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος - αναδημοσίευση από το tvxs

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους είσαστε εδώ, τους καλεσμένους μας και ιδιαίτερα τους πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος, τους whistleblowers που είναι μαζί μας. Πρόκειται για εξαιρετικούς, σπάνιους ανθρώπους που κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να πουν την αλήθεια για να υπερασπίσουν τις προσωπικές αξίες τους και ολόκληρη την κοινωνία. Διακινδυνεύοντας την καριέρα τους και ορισμένες φορές τη ζωή τους. Βάζοντας σε δοκιμασία όχι μόνο τους ίδιους, αλλά τα παιδιά και την οικογένεια τους.

Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα για αυτό, είναι εδώ μαζί μας για να εξιστορήσουν τις περιπέτειες και τα δεινά τους. Στο Φεστιβάλ που διοργανώσαμε το Σαββατοκύριακο, με ντοκιμαντέρ και ταινίες για τους whistleblowers οι θεατές βγήκαν σοκαρισμένοι. Από το θάρρος τους αλλά και από τον κυνισμό και την σκληρότητα της εξουσίας, με την οποία βρέθηκαν αντιμέτωποι.

Οι εξουσίες υποστηρίζουν ότι οι whistleblowers παραβίασαν τους νόμους. Τα συμβόλαια εμπιστευτικότητας που είχαν υπογράψει με τις εταιρίες τους ή με τις δημόσιες υπηρεσίες στις οποίες υπηρετούσαν, την νομοθεσία που προστατεύει τις τράπεζες ή τα κρατικά μυστικά. Αποκαλούν τους whistleblowers παραβάτες του νόμου. 

Ο Σουλτάνος του Facetime

του Στέλιου Κούλογλου*

Στα κλασικά στρατιωτικά πραξικοπήματα έπρεπε πρώτα από όλα να καταληφθεί η τηλεόραση, αλλά στη εποχή μας δεν αρκεί αυτό: αν δεν ελεγχθούν και τα social media, μπορεί ο κάθε υπό ανατροπή πρόεδρος να στείλει μέσω αυτών το διάγγελμα του, καλώντας τους υποστηρικτές να βγουν στο δρόμο. Έστω και αν ο ίδιος δεν τα συμπαθεί καθόλου και τα έχει απαγορεύσει παλιότερα.

Αν τίποτα από τα δύο δεν συμβεί, όπως έγινε με το διάγγελμα του Ρ. Ερντογάν που εκπέμφθηκε  μέσω facetime αλλά αναμεταδόθηκε live από το τηλέφωνο της παρουσιάστριας στο τουρκικό CNN, τότε το πραξικόπημα είναι δύσκολο να πετύχει. Πολύ περισσότερο που στη περίπτωση της Τουρκίας χθες, ούτε ο δεύτερος βασικός κανόνας του εγχειριδίου των καλών πραξικοπημάτων έγινε σεβαστός:  η σύλληψη του υπό ανατροπή ηγέτη, ώστε να αποθαρρυνθούν οι οπαδοί του και να αντιδράσουν. Ειδικά όταν πρόκειται για τον Ερντογάν,ο οποίος απολαμβάνει ακόμη της υποστήριξης σημαντικής μερίδας των πληθυσμού και έχει κερδίσει πρόσφατα τις εκλογές, έστω και με έναν τρόπο ελάχιστα δημοκρατικό.

Γιατί, κατά τα άλλα,είναι αυτή η σταδιακή μετεξέλιξη του καθεστώτος Ερντογάν σε καλυμμένη δικτατορία, που προμήνυε από καιρό ότι οι τουρκικές εξελίξεις θα βάφονταν με αίμα. Με ακόμη περισσότερο αίμα για την ακρίβεια, καθώς μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2015, όταν απέτυχε να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο, ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν που αναθέρμανε τον εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους του PKK, προκειμένου να επαναλάβει και να κερδίσει τις εκλογές.

Ψηφίζοντας ύστερα την άρση της ασυλίας δεκάδων βουλευτών της φιλοκουρδικής αριστεράς, καταλαμβάνοντας το ένα μετά το άλλο τα μέσα ενημέρωσης με πρακτικές που θα ζήλευαν οι καλύτεροι δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής, στέλνοντας στη φυλακή δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς για ένα άρθρο ή μια δήλωση, ο Τούρκος πρόεδρος δεν είχε αφήσει κανένα περιθώριο δημοκρατικών πολιτικών εξελίξεων. Αυτή είναι η βασική αιτία του πραξικοπήματος, έστω και αν έτρεξε αμέσως να το αποδώσει στον πρώην συνεργάτη του και σήμερα ορκισμένο εχθρό του εξόριστο ιεροκήρυκα Γκιουλέν, παρότι ο τελευταίος είχε προηγουμένως  καταδικάσει την απόπειρα.

Στις πρώτες αντιδράσεις του, ο Ερντογάν έδειξε δεν μπορεί ή δεν θέλει να μάθει από την χθεσινή περιπέτεια του, την σοβαρότερη της καριέρας του. Δεν αρκεί παρά να διαβάσει κανείς την συνέντευξη και την ομιλία του στο πλήθος, μόλις έφτασε στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης: ούτε μια φορά αναφορά στη λέξη δημοκρατία, επίθεση στο Γκιουλέν λες και όλο αυτό το χάος και οι  τουλάχιστον 90 νεκροί αποτελούν ένα εσωκομματικό ζήτημα, με την υπόσχεση μάλιστα ότι «έτοιμοι να πεθάνουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους ανθρώπους”, του εχθρού του, όχι της δημοκρατίας ή του Συντάγματος, στο οποίο επίσης δεν αναφέρθηκε. Οι βομβαρδισμοί στην Άγκυρα, οι μάχες και οι πυροβολισμοί στη Κωνσταντινούπολη εναντίον του πλήθους, οι νεκροί και οι τραυματίες, οι εικόνες από τη κακομεταχείριση από το πλήθος απλών στρατιωτών που παραδίδονταν μετατρέπουν το εμφυλιοπολεμικό κλίμα σε μόνιμη κατάσταση πραγμάτων.

Με την οικονομία της να αντιμετωπίζει τελευταία σοβαρό πρόβλημα, τον τουρισμό, τραυματισμένο ήδη από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, να δέχεται με την απόπειρα ακόμη σοβαρότερο πλήγμα, το πολιτικό της σύστημα να κατρακυλάει σε Σουλτανάτο, η Τουρκία μετατράπηκε χθες, και επισήμως, σε μεγάλο ασθενή της περιοχής. Φυσικά, όπως τα στρατιωτικά πραξικοπήματα δημιουργούν περισσότερα προβλήματα και δεν δίνουν λύσεις, ο Ερντογάν θα ξεχάσει ότι σώθηκε χάρις και στο facetime και πιθανότατα θα αισθανθεί τώρα ισχυρότερος. Αυτό ίσως αποδειχθεί και το μεγαλύτερο σφάλμα του.

πηγή tvxs

Η χώρα της ξιπασμένης στρουθοκαμήλου

του Στέλιου Κούλογλου*

Όλα τάχε η Μαριορή, η μακεδονομαχία της έλειπε. Την στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει τον δυσκολότερο Μάρτη στην πρόσφατη ιστορία της, τέθηκε θέμα παραίτησης ακριβώς του υπουργού που χειρίζεται το σοβαρότερο πρόβλημα, το προσφυγικό. Και όλα αυτά επειδή σε μια συνέντευξη του ο αναπληρωτής υπουργός Μετανάστευσης αποκάλεσε την ΠΓΔΜ... Μακεδονία. Παρότι σε άλλο μέρος της ίδιας συνέντευξης χρησιμοποίησε τον όρο πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ενώ μετά ζήτησε και συγγνώμη για το λάθος του.

Τι αλάνθαστη χώρα, που δεν επιτρέπει ούτε λάθη εκ παραδρομής! Τι άψογο, αλάνθαστο πολιτικό σύστημαπου δεν δέχεται ούτε την συγγνώμη, την οποία οι πολιτικοί απεχθάνονται τόσο, όσο και την χρησιμοποίηση του όρου Μακεδονία για τους γείτονες! Και καλά ο κ. Καμμένος που θέλει από κάπου να κρατήσει το εκλογικό του ακροατήριο. Αλλά η ΝΔ; Δεν ξέρει ότι ο προηγούμενος αρχηγός της φόρτωσε τη χώρα με ένα θέμα που κουβαλάει επί δεκαετίες, σπαταλώντας απίστευτη διπλωματική ενέργεια και καταστρέφοντας διεθνείς συμμαχίες; Το οποίο τότε, το 1991-3, θα μπορούσε να είχε λυθεί με έναν αμοιβαίο συμβιβασμό, αυτόν που τώρα καθυστερημένα ζητάμε αλλά όλοι μας γυρίζουν την πλάτη, αν ο κ. Σαμαράς δεν ήθελε να χτίσει πολιτική καριέρα εκμεταλλευόμενος εθνικές ευαισθησίες;

Aλλά η ΝΔ και μάλιστα του κ. Μητσοτάκη; Tου οποίου ο πατέρας ως πρωθυπουργός μας διαβεβαίωνε, την ίδια εποχή, ότι κανείς δεν θα θυμάται την υπόθεση -τόσο ασήμαντη τη θεωρούσε- μετά από 10 χρόνια; Που ήθελε από τότε μια συμβιβαστική λύση, αλλά δεν την τόλμησε λόγω πολιτικού κόστους, το οποίο δεν απέφυγε τελικώς να πληρώσει με την ανατροπή της κυβέρνησης του από τον κ. Σαμαρά ; Δεν έχει ζήσει από κοντά όλα αυτά τα αδιέξοδα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης;

Η μάχη της ονοματοδοσίας χάθηκε οριστικά πριν 25 χρόνια και όσο γρηγορότερα το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο. Κάπου 140 χώρες έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία, μεταξύ τους η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία, για να μην μιλήσει κανείς για τους συμμάχους της ΝΔ στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Η κυρία Μέρκελ Μακεδονία την ανεβάζει, Μακεδονία την κατεβάζει και δεν έχω δει κανένα σύμμαχο της Νεοδημοκράτη να βγάζει μιλιά διαμαρτυρίας. Δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ διεθνές μέσο ενημέρωσης όλον αυτόν τον τελευταίο καιρό, την ώρα που η Ειδομένη και η γειτονική χώρα κοντεύουν να γίνουν πιο διάσημες και από την Μητέρα Τερέζα, το οποίο να έχει χρησιμοποιήσει τον όρο FYROM, Σκοπιανοί, κ.λπ. Άραγε πώς σκοπεύει η χώρα να ανατρέψει όλο αυτό το αρνητικό διεθνές σκηνικό και συσχετισμό των δυνάμεων; Mε ποιες συμμαχίες, με τι στρατηγική και τακτική; Συνεχίζοντας απλώς να μην διαβάζει ξένο τύπο;

Φυσικά δεν είναι η κατάλληλη ώρα για να λυθεί το μακεδονικό. Ούτε άλλωστε ήταν αυτή επιδίωξη του κ. Μουζάλα, που παραδέχθηκε το εκ παραδρομής λάθος του. Κάπου όμως, ίσως καταλαβαίνω τις αιτίες για το λάθος αυτό. Μιλώντας καθημερινά με διεθνή μέσα ενημέρωσης για το προσφυγικό, κάθε φορά που χρησιμοποιώ τον όρο FYROM, δημοσιογράφοι και συνομιλητές σε πάνελ χαμογελούν ειρωνικά: το αποτέλεσμα είναι να αποδυναμώνονται έτσι τα επιχειρήματα μας για την ουσία του προσφυγικού. Και αυτήν την πολύ κρίσιμη στιγμή, εθνική υπηρεσία προσφέρει αυτός που αγωνίζεται για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και την επίλυση του προσφυγικού, όπως ο κ. Μουζάλας. Τα υπόλοιπα είναι καμώματα μιας ξιπασμένης στρουθοκαμήλου, που χώνει την μούρη της στην άμμο και νομίζει ότι οι άλλοι δεν την βλέπουν. 'Η, ακόμη χειρότερα, που πιστεύει ότι οι άλλοι δεν βλέπουν τα οπίσθια της, αλλά τον Μέγα Αλέξανδρο.


πηγή tvxs.gr

Ανάγκη συστηματικής επιχείρησης αντι-προπαγάνδας από την ελληνική πλευρά

"αν δεν υπάρξει μια συστηματική επιχείρηση αντιπροπαγάνδας, ξεχάστε οποιαδήποτε νέα συνθήκη ειρήνης, συμφωνία για την μείωση του χρέους και οποιαδήποτε αξιοπρεπή εξέλιξη"

Απλά μαθήματα ευρωπαϊκής αντι-προπαγάνδας

του Στέλιου Κούλογλου*

Μόλις χθες, ένας βουλευτής της Μέρκελ παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για την νέα συμφωνία με την Ελλάδα. Όμως δεν είναι αυτή η είδηση που υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής κοινής γνώμης, η οποία αντιτίθεται στην πλειοψηφία της σε οποιαδήποτε παραχώρηση προς την ελληνική πλευρά. Το Die Linke, είναι το μόνο που υπερασπίζει με σθένος τα ελληνικά δίκαια. Ε λοιπόν, σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, το 53% των οπαδών του κόμματος της γερμανικής αριστεράς συμφωνεί με την στάση της Μέρκελ στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, όπου επιβλήθηκε η τιμωρητική, εξοντωτική συμφωνία στον Α. Τσίπρα! Ανάμεσα στους οπαδούς του κόμματος των Πρασίνων, του οποίου η ηγεσία  επίσης κράτησε βασικά θετική στάση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση επικρίνοντας κυρίως την γερμανική, το ποσοστό φτάνει στο 75%!!

Έχω ξαναγράψει για το ναυάγιο της Ελλάδας στο θέμα της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης. Ή για τον Γερμανό αριστερό ευρωβουλευτή που δήλωνε διατεθειμένος να πληρώνει από την τσέπη του κάποιον Έλληνα, ώστε να τον ενημερώνει για τις πραγματικές κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Σε κανένα φίλο της ελληνικής υπόθεσης δεν έχει δοθεί μια στοιχειώδης, συστηματική βοήθεια που να του επιτρέπει να ανασκευάζει τις διαστρεβλώσεις ολόκληρου του διεθνούς τύπου, γιατί το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη Γερμανία: περιμένοντας να μιλήσω σε διάφορα ραδιοτηλεοπτικά μέσα της πιο φιλικής Γαλλίας, ακούω πολύ συχνά εισαγωγές που παρουσιάζουν την Ελλάδα κάτι σαν την Σιέρρα Λεόνε. 

Χρειάζεται να υπενθυμίζω κάθε φορά ότι παρά τα μεγάλα, υπαρκτά της προβλήματα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ανεπτυγμένες χώρες, διοργάνωσε πριν 10 χρόνια τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή ότι και εξ αιτίας των τελευταίων- καθώς και της ξέφρενης αγοράς εξοπλισμού από την Γαλλία και την Γερμανία - βρέθηκε υπερχρεωμένη το 2010. Ορισμένες πολύ απλές αλήθειες που δεν έχουν ποτέ προβληθεί από ελληνικής πλευράς: 

- Τα πακέτα που δίδονται στην Ελλάδα από το 2010, δεν είναι δωρεάν βοήθεια, όπως πιστεύει η πλειοψηφία των Γερμανών. Πρόκειται για δάνεια από τα οποία η γερμανική ή η γαλλική κυβέρνηση έβγαλε και συνεχίζει να βγάζει πολλά χρήματα. Όταν υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με την έγκυρη γερμανική εφημερίδα Die Zeit και πολλές άλλες, ακόμη και εχθρικές εφημερίδες, η Γερμανία έχει κερδίσει μέχρι στιγμής 380 εκατ. ευρώ μόνο από τους τόκους των δανείων, ο αντίπαλος σιωπά, όπως και  πρόσφατα σε ένα τηλεοπτικό debate. To ΔΝΤ έχει κερδίσει περισσότερα. 

- Αντίθετα με τα γραφόμενα περί μη εφαρμογής των συμφωνηθέντων, η Ελλάδα έχει κάνει τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές προσαρμογές της πρόσφατης παγκόσμιας ιστορίας με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Η ύφεση είναι χειρότερη από αυτήν των ΗΠΑ στα χρόνια του κραχ. Γιατί πρέπει να ακολουθήσουμε το ίδιο μοντέλο;

- Στους αντίποδες, οι πλούσιες χώρες του Βορρά έχουν κερδίσει εκατοντάδες δις από την κρίση του ευρώ. Στον  πίνακα που ακολουθεί, με τα κίτρινα τι θα πλήρωνε η Γερμανία για την αποπληρωμή του χρέους της με όρους του 2008, με πορτοκαλί τι πραγματικά  πληρώνει σήμερα λόγω μειωμένων επιτοκίων.

^{Πατήστε πάνω για μεγέθυνση}

 - Περισσότερες εξαγωγές λόγω εξασθενημένου ευρώ, μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια για να δανειστεί χρήματα (τα οποία εν συνεχεία δανείζει στην Ελλάδα με υψηλότερα επιτόκια) πτώση των επιτοκίων για το δικό της χρέος, σύμφωνα με τον πίνακα της ευρωπαϊκής Κομισιόν η γερμανική κυβέρνηση έχει κερδίσει 193 δις ευρώ, περισσότερα δηλαδή από το ΑΕΠ της Ελλάδας και πολλών άλλων χωρών της ΕΕ!! Σύμφωνα με την Liberation, η Γαλλία, στο ίδιο διάστημα, έχει κερδίσει 2 δις!

^{Πατήστε πάνω για μεγέθυνση}

- Αντίθετα με την Bild και τις άλλες κιτρινοφυλλάδες, οι Έλληνες εργάζονται πολύ περισσότερο από τους Γερμανούς, έχουν τις ίδιες ή και λιγότερες μέρες διακοπών και σε λίγο θα συνταξιοδοτούνται πολύ αργότερα. Φυσικά υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στην δημόσια διοίκηση, με την φοροδιαφυγή ή την πάταξη της διαφθοράς, αλλά αυτά δεν μπορούν να γίνουν όταν ότι έχει απομείνει όρθιο καταστρέφεται και με το μαχαίρι στο λαιμό. 

Δεν θα υπάρξει ένας Χριστιανός που να βάλει ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις γερμανικές και λοιπές εφημερίδες με τις αλήθειες και τα ψέματα;  Δεν θα φτιαχτεί ποτέ ένας γερός μηχανισμός ενημέρωσης σε διεθνές επίπεδο; Δεν θα ξεπεράσουμε ποτέ τον επαρχιωτισμό που θέλει να ασχολούμαστε με τον κάθε τρελαμένο στην Ελλάδα, διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας τη γερμανική κάμηλο; 

Ιδίως με την καιροσκόπο Νονά - Μέρκελ που δεν νοιάζεται παρά για τις δημοσκοπήσεις και με τον Σόιμπλε να παραφυλάει, αν δεν υπάρξει μια συστηματική επιχείρηση αντιπροπαγάνδας, ξεχάστε οποιαδήποτε νέα συνθήκη ειρήνης, συμφωνία για την μείωση του χρέους και οποιαδήποτε αξιοπρεπή εξέλιξη. 

πηγή tvxs.gr

Το Γερμανικό Δηλητήριο

Μια αποκαλυπτική συζήτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιου Κούλογλου με τον επικεφαλής του γαλλικού Μετώπου της Αριστεράς, επίσης ευρωβουλευτή Ζαν Λυκ Μελανσόν για την υπονόμευση της ελληνικής διαπραγμάτευσης για το χρέος και της μακροημέρευσης της νέας ελληνικής κυβέρνησης από το γερμανικό λόμπι με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του τελευταίου "Το Γερμανικό Δηλητήριο" όπου περιγράφει την γερμανική αντι-ευρωπαϊκή πολιτική κυριαρχίας και επιβολής στα υπόλοιπα έθνη της ΕΕ μέσω της οικονομίας:

πηγή tvxs

Το διακύβευμα δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ τα καταφέρει σήμερα, η ηγεμονία του Βερολίνου και η πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλλει στην Ευρώπη θα τεθούν υπό αμφισβήτηση

Το εξελισσόμενο πραξικόπημα: make the economy scream

του Στέλιου Κούλογλου*

Η χθεσινή ωμή παρέμβαση της Κομισιόν εναντίον των νομοσχεδίων για τις 100 δόσεις και την ανθρωπιστική βοήθεια, εγκαινίασε μια νέα φάση στο εξελισσόμενο, σιωπηλό πραξικόπημα εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης. Στην πρώτη φάση, αμέσως μετά τις εκλογές, επιχειρήθηκε κυρίως, μέσω οικονομικών πιέσεων, η αποδόμηση της νέας κυβέρνησης στα μάτια των Ελλήνων ψηφοφόρων. Είναι αυτό που τόνιζε στις χωρίς προηγούμενο δηλώσεις του ο Β. Σόιμπλε μετά την συμφωνία εκεχειρία της 20ης Φλεβάρη, όταν αναρωτιόταν δημοσίως πως θα δικαιολογήσουν οι Ελληνες υπουργοί την συμφωνία στην κοινή γνώμη. Με τους πολίτες στην Ελλάδα να συνεχίζουν να υποστηρίζουν παρ' όλα αυτά την κυβέρνηση, η δεύτερη φάση προβλέπει την πλήρη παράλυση της ελληνικής οικονομίας, με την ελπίδα ότι η μεσαία τάξη θα στραφεί εναντίον της κυβέρνησης που με την σειρά της θα αναγκαστεί σε ταπεινωτικές, πολιτικά ανυπόφορες υποχωρήσεις.

Πιο επικίνδυνες και από τις παρεμβάσεις της Κομισσιόν, αυτό το τελευταίο στόχο εξυπηρετούσαν οι χθεσινές δηλώσεις Ντάισελμπλουμ, για ενδεχόμενο εφαρμογής «μοντέλου Κύπρου» στην Ελλάδα. Παρ ότι οι συνθήκες ανάμεσα στις δύο χώρες είναι τελείως διαφορετικές, η επίκληση της κρίσης στην Κύπρο παραπέμπει ευθέως σε τραπεζικό πανικό. Είναι πλέον φανερό ότι οι δανειστές δεν ενδιαφέρονται να πάει καλά η οικονομία για να πάρουν τα χρήματα τους πίσω. Εχει ήδη τονιστεί από αυτήν την στήλη ότι, όπως και στην περίπτωση της Χιλής επί κυβέρνησης Αλλιέντε,το διακύβευμα δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό: αν ο Σαλβαντόρ Αλλιέντε τα κατάφερνε στις αρχές της δεκαετίας του '70, η Λατινική Αμερική θα τραβούσε τον δρόμο της ανάπτυξης και της απεξάρτησης από την αμερικανική κηδεμονία. Αν το ΣΥΡΙΖΑ τα καταφέρει σήμερα, η ηγεμονία του Βερολίνου και η πολιτική λιτότητας που έχει επιβάλλει στην Ευρώπη θα τεθούν υπό αμφισβήτηση.

Ξέρουμε σήμερα από τα επίσημα ντοκουμέντα, ότι αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Αλλιέντε, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον διέταξε την CIA και τις άλλες αμερικανικές υπηρεσίες: «Make the economy scream». Κάντε την Χιλιανή οικονομία να φωνάξει, να αναστενάξει. Είχα μιλήσει παλιότερα για αυτή την ταραγμένη, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίοδο με την γνωστή οικονομολόγο Στέφανι Γκρίφιθ Τζόουνς. Η κυρία Τζόουνς, που συνυπέγραψε πρόσφατα ένα κείμενο υποστήριξης στην κυβέρνηση Τσίπρα, είχε διατελέσει επικεφαλής της Τράπεζας της Χιλής την περίοδο 70-73, τότε που μια σειρά νεαροί προοδευτικοί και αριστεροί Αμερικανοί είχαν προστρέξει για να βοηθήσουν την κυβέρνηση Αλλιέντε. «Υπήρχε αυτό που ονομάζαμε αόρατο εμπάργκο, λόγω της πολιτικής Νίξον», περιγράφει η κυρία Γκρίφιθ Τζόουνς μια κατάσταση που θυμίζει όσα ζούμε σήμερα. «Πίεζε η κυβέρνηση της Ουάσιγκτον τις αμερικανικές τράπεζες να σταματήσουν τις πιστώσεις προς την Χιλή και αυτό δυσκόλευε πολύ τα πράγματα... έτσι δημιουργήθηκε μια ατμόσφαιρα η οποία έστρεψε την μεσαία τάξη εναντίον της κυβέρνησης».

Σύμφωνα με την κυρία Γκρίφιθ Τζόουνς, «ένα από τα βασικά λάθη που κάναμε είναι ότι δεν υπολογίσαμε ότι μια αριστερή κυβέρνηση θα είχε να αντιμετωπίσει μεγαλύτερες αντιδράσεις και πιέσεις από την διεθνή οικονομία. Γι αυτό θα πρέπει να είσαι περισσότερο συγκρατημένος στις κινήσεις σου, ώστε να ελαττώσεις τις πιέσεις και να αποφύγεις τις ανοιχτές κρίσεις». Χωρίς σοβαρές διεθνείς συμμαχίες , η κυβέρνηση Αλλιέντε έπρεπε να προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο, αποφεύγοντας την μετωπική αντιπαράθεση με έναν αντίπαλο που βρισκόταν σε απόλυτη θέση ισχύος. Τηρουμένων όλων των αναλογιών, η σημερινή κατάσταση παρουσιάζει ομοιότητες: η κυβέρνηση χρειάζεται χρόνο ώστε να αλλάξουν με τις εκλογές στο 2015 οι συσχετισμοί των δυνάμεων στην Ευρώπη και το ζητούμενο αυτήν την στιγμή είναι να μην προκληθούν κρίσεις και αποσταθεροποιηθεί περισσότερο η οικονομία. Όσο κάτι τέτοιο περνάει από το χέρι της.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν φυσικά ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε χθες να υποχωρήσει, αποσύροντας τα νομοσχέδια για την ανθρωπιστική κρίση ή τις 100 δόσεις, επειδή πρόκειται, δήθεν, για μονομερείς ενέργειες. Το πρώτο θα την άφηνε έκθετη απέναντι στους ψηφοφόρους της, το δεύτερο θα έφερνε λιγότερα έσοδα στα ταμεία της.

Σημαίνει όμως ότι θα πρέπει να διαμορφώσει μια πολιτική που δεν θα στηρίζεται μόνο στο αναμφισβήτητο πολιτικό ταλέντο και τις μεγάλες ικανότητες ελιγμών του Α. Τσίπρα. Μια σαφή, συνετή και θαρραλέα στρατηγική που να αποφεύγει τις ανοιχτές κρίσεις και τις μετωπικές συγκρούσεις, με στόχο μια συμβιβαστική, αλλά όχι ατιμωτική συμφωνία τον Ιούνιο. Μια συμφωνία όχι της τελευταίας στιγμής, γιατί τότε οι ζωτικές ανάγκες σε ρευστό για τα ομόλογα πολλών δις ευρώ που λήγουν τον Ιούλιο, θα περιορίσουν ακόμη περισσότερο την διαπραγματευτική της ικανότητα.

πηγή tvxs.gr
σκίτσο του Dave Brown / The Independent