Οι Σκουριές και η παθογένεια της Ελληνικής Πολιτείας

Ρύπανση με υδράργυρο σε ορυχεία χρυσού στον Αμαζόνιο

του Γιώργου Τσιριγώτη

Η πρόσφατη απόφαση του ΣΤΕ (223/2020 19/02/2020) για τις Σκουριές ήρθε να δικαιώσει τον εμβληματικό αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού. Από την περίληψη αυτής της απόφασης (καθώς δεν κοινοποιήθηκε ακόμα ολόκληρη), φαίνεται πως το ΣΤΕ αποδέχεται τις ενστάσεις του υπουργείου ανάπτυξης, επί υπουργίας Πάνου Σκουρλέτη, για την εφαρμοσιμότητα της μεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης (flash smelting) που είχε την πρόθεση να εφαρμόσει η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» (θυγατρική της Καναδέζικης Eldorado), για να βγάλει καθαρά μέταλλα (χρυσό, ασήμι και χαλκό), στο μεταλλείο της Χαλκιδικής. Δηλαδή το ΣΤΕ αποδέχτηκε την ουσία της «Απόφασης Σκουρλέτη» (Ιούλιος 2016) που έλεγε πως η μέθοδος αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα πετρώματα της περιοχής (με μεγάλη περιεκτικότητα σε αρσενικό), γιατί θα δημιουργήσει μεγάλο κίνδυνο για την ζωή των εργαζομένων, των κατοίκων και γενικότερα του περιβάλλοντος.

Αυτή η απόφαση του ΣΤΕ ήρθε 3 χρόνια μετά την προσφυγή ακύρωσης της «απόφασης Σκουρλέτη» που κατέθεσε η εταιρεία (Δεκέμβριος 2016). Συνήθως, όλες οι άλλες αποφάσεις του ΣΤΕ που αφορούσαν την υπόθεση των Σκουριών, έβγαιναν σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα και -συνήθως επίσης- ήταν θετικές για τις επιδιώξεις της εταιρείας. Η καθυστέρηση αυτή και η σύγκριση με τις άλλες αποφάσεις έχει την σημασία της για την λειτουργία της δικαιοσύνης -και ειδικότερα του ΣΤΕ- τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.

Με την απόφαση αυτή, όλο το πολυδιαφημισμένο «επενδυτικό σχέδιο», τινάζεται στον αέρα, καθώς (σύμφωνα με την σύμβαση μεταβίβασης των μεταλλείων από το Ελληνικό κράτος στην Eldorado το 2004), η εταιρεία θα μπορούσε να πάρει την τελική έγκριση του «επενδυτικού σχεδίου» της, μόνο μετά την έγκριση της τεχνικής μελέτης της μεταλλουργίας. Κι αυτό γιατί στην φιλοσοφία της παραχώρησης, κομβικό στοιχείο ήταν η προστιθέμενη αξία, που θα προέκυπτε για την χώρα, από την καθετοποιημένη παραγωγή, μέχρι το τελικό προϊόν των καθαρών μετάλλων. Άρα δεν υπάρχει «επενδυτικό σχέδιο».

Δηλαδή, αν κάνουμε τον απολογισμό της όλης «υπόθεσης των Σκουριών», έγινε ότι έγινε τόσα χρόνια, για να καταλήξουμε στο αποτέλεσμα (και με την σφραγίδα του ΣΤΕ πλέον) πως η εταιρεία δεν μπορεί να παράγει καθαρά μέταλλα (αυτός ήταν ο σκοπός του «επενδυτικού σχεδίου») στην Ελλάδα με την «ασφαλή» μέθοδο της «ακαριαίας τήξης» που πρότεινε και με βάση την οποία της δόθηκε η άδεια να προχωρήσει στην καταστροφή του δάσους στις Σκουριές.

Καταστράφηκε ένα δάσος, διχάστηκε μια ολόκληρη περιοχή, σύρθηκαν άνθρωποι στα δικαστήρια, φυλακίστηκαν, κάποιοι έχασαν και την ζωή τους (βλέπετε οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν μόνο από σφαίρες και μαχαίρια, πεθαίνουν κι από την στεναχώρια, από το ζόρι, καθώς οι καρδιές δεν αντέχουν σε τόση ταλαιπωρία και πίεση), γιατί μια εταιρεία πήρε την άδεια από το Ελληνικό κράτος (από συγκεκριμένους πολιτικούς και κυβερνήσεις) με σκοπό να παράγει μέταλλα με μια «μέθοδο απάτη». Και είναι απάτη γιατί αυτό ήταν γνωστό από τότε που ξεκίνησε η ιστορία, γιατί ήταν γνωστή και η περιεκτικότητα των πετρωμάτων σε αρσενικό και το ότι η μέθοδος αυτή δεν δουλεύει σε πετρώματα με τόσο υψηλές περιεκτικότητες αρσενικού.

Τώρα η εταιρεία, σε αγαστή συνεργασία με την Ελληνική κυβέρνηση, προτίθεται να αλλάξει το όλο επενδυτικό της σχέδιο -αφαιρώντας το τμήμα της μεταλλουργίας- καθώς μετά την «ακαριαία τήξη» -που κρίθηκε μη εφαρμόσιμη-, απομένει η κλασσική μέθοδος του κυανίου, που κι αυτή βέβαια δεν μπορεί να σταθεί στην Ευρώπη. Συζητιέται πως θέλουν να κάνουν την εξόρυξη στο ανοιχτό όρυγμα, να κάνουν μια πρώτη επεξεργασία και στην συνέχεια να εξάγουν το προϊόν σε τρίτες χώρες για να παραχθούν εκεί τα καθαρά μέταλλα, αφήνοντας εδώ σε μας, το κατεστραμμένο δάσος, τις ωρολογιακές βόμβες στις λίμνες και στα φράγματα των επικίνδυνων αποβλήτων δίπλα στο σεισμικό ρήγμα, τα μολυσμένα νερά, την οριστικά κατεστραμμένη αγροτική παραγωγή και την υπονομευμένη τουριστική δραστηριότητα.

Εάν οι πληροφορίες που διαρρέουν από τις συζητήσεις μεταξύ υπουργείου και εταιρείας έχουν βάση αλήθειας, τότε έχουμε μια πολιτεία που εναρμονίζεται απολύτως με τα εκάστοτε συμφέροντα μιας εταιρείας, σε βάρος μιας περιοχής και των κατοίκων της, ενώ θα έπρεπε να καταγγείλει την σύμβαση και να απαιτήσει αποζημιώσεις από την εταιρεία. Θα έπρεπε να αναζητήσει ευθύνες από όσους με τις υπογραφές τους δρομολόγησαν και αδειοδότησαν το έγκλημα που έχει συντελεστεί. Βέβαια η πολιτεία μας δεν είναι σοβαρή, ούτε τότε που έκανε την σύμβαση της παραχώρησης ούτε και τώρα που πρέπει να την καταγγείλει. Ως προς αυτό υπάρχει τουλάχιστον συνέπεια.

Η πρώτη εικόνα απεικονίζει ρύπανση με υδράργυρο σε ορυχεία χρυσού στον Αμαζόνιο

πηγή https://www.ecopol.gr/

Δίκες, δίκες, δίκες κατά των κατοίκων της Χαλκιδικής που αντιστέκονται στην αποικιακή Eldorado!

Το χωριό που "ζει" στα δικαστήρια

του Νίκου Φωτόπουλου

Ιερισσός - το χωριό των υποδίκων! Δικαστήρια χωρίς τέλος για τους κατοίκους της περιοχής που αντιδρούν στις εξορύξεις χρυσού, 22 εκ των οποίων βρέθηκαν πάλι χθες κατηγορούμενοι στο Πλημμελειοδικείο Πολύγυρου Χαλκιδικής επειδή είχε εισβάλει η... μισή αστυνομία της βόρειας Ελλάδας στο χωριό τους.

Μοιάζει παράλογο, αλλά είναι μνημειώδης εκείνη η Τσικνοπέμπτη του 2013, που τα ΜΑΤ της συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ έκαναν πρωτοφανή έφοδο στην Ιερισσό, μπαίνοντας στα σπίτια, ταλαιπωρώντας κατοίκους, τρομοκρατώντας μικρά παιδιά και σκεπάζοντας τον ουρανό με νέφη χημικών και δακρυγόνων.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αντί να βρεθούν κατηγορούμενοι οι "εγκέφαλοι" αυτής της ανεπανάληπτης επίθεσης στο χωριό και όσοι υπερέβησαν τα καθήκοντά τους ή βιαιοπράγησαν εις βάρος των κατοίκων, 22 απλοί πολίτες κατέληξαν χθες στο εδώλιο σαν κοινοί εγκληματίες.
Χάρη στην πρόβλεψη του νόμου 4411/2016, για 17 από αυτούς έπαυσε η δίωξη στο δικαστήριο, λόγω παραγραφής του πλημμεληματικού αδικήματος της παρακώλυσης συγκοινωνιών που τους είχε προσάψει -με υπερβάλλοντα ζήλο- η αστυνομία του κ. Δένδια. Δυστυχώς, για άλλους πέντε Ιερισσιώτες η δικαστική περιπέτεια συνεχίζεται.
Θα δικαστούν στις 30 Ιανουαρίου 2018 για τις υπόλοιπες κατηγορίες (κατά περίπτωση αντίσταση κατά της Αρχής και πρόκληση σωματικής βλάβης). Γι’ αυτούς τους πέντε, το δικαστήριο ανέβαλε χθες την εκδίκαση της υπόθεσης λόγω απουσίας δύο μαρτύρων κατηγορίας.
Τραυματική εμπειρία
"Πρόκειται για άλλη μια φρονηματική δίκη στη λογική της επένδυσης με κάθε κόστος. Τέτοια εισβολή από την αστυνομία και τέτοιες πρακτικές σ’ ένα μέρος είχαν να γίνουν 40 χρόνια, θυμίζοντας άλλες εποχές", ανέφερε σχετικά ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων κατοίκων, Βασίλης Τζιμούρτος.

#όταν τα ΜΑΤ της συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ έκαναν πρωτοφανή έφοδο στην Ιερισσό

Και πράγματι, επρόκειτο περί πρωτοφανούς επιχείρησης καταστολής και κατατρομοκράτησης πολιτών. Πάνω από 400 αστυνομικοί αρματωμένοι σαν αστακοί, πολλοί φορώντας κουκούλες για να μην αναγνωρίζονται τα πρόσωπά τους, απέκλεισαν εκείνη την Τσικνοπέμπτη το χωριό, εισβάλλοντας σε σπίτια με παιδιά, κάνοντας άνω κάτω ντουλάπια, κρεβατοκάμαρες, αποθήκες...

Το μόνο που βρήκαν ήταν κάποιες ναυτικές φωτοβολίδες, τρακατρούκες και κυνηγετικά όπλα. Εντελώς αναίτια έριξαν δακρυγόνα και χημικά κοντά στο σχολείο...

"Υπάρχουν στο χωριό ακόμη μικρά παιδιά που επισκέπτονται ψυχολόγο, προσπαθώντας να αποβάλουν το σοκ εκείνης της αστυνομικής επίθεσης", αναφέρει ο κ. Τζιμούρτος.

Χωρίς να έχουν γίνει συλλήψεις εκείνη την ημέρα, η αστυνομία στοχοποίησε 22 κατοίκους οι οποίοι κλήθηκαν να λογοδοτήσουν γιατί φοβήθηκαν κι έκλεισαν τους δρόμους όταν είδαν το χωριό να περικυκλώνεται από τις δρακόντειες δυνάμεις των ΜΑΤ και της ΟΠΚΕ σαν να ήταν κατοχικός στρατός!

Το ίδιο πρωί είχαν καλέσει στην Ασφάλεια έξι κατοίκους να δώσουν γενετικό υλικό, αν και δεν τους είχαν απαγγελθεί κατηγορίες, απλώς και μόνο επειδή θεωρούνταν ύποπτοι για την επίθεση στις εγκαταστάσεις της εταιρείας εξόρυξης χρυσού.

Οι κάτοικοι της Ιερισσού ακόμη αναρωτιούνται αν ποτέ θα τελειώσουν οι δικαστικές περιπέτειές τους κι ακόμη περισσότερο το θρίλερ της περιβαλλοντικής καταστροφής στο όνομα της "επένδυσης με κάθε τρόπο"...

  πηγή

 

12 ερωτήσεις-απαντήσεις για το χρυσό σκάνδαλο στις #skouries (και μία σημείωση)

της Βάλιας Μπαζού / Documento

(στην 7η ερώτηση, σημειωμένη με κόκκινο χρώμα, μια διόρθωση/επισήμανση από εμάς)

Η περίπτωση των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές της αντίληψης που έχουν σχεδόν το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης αλλά και πολλοί επιχειρηματίες για το πώς πρέπει να γίνονται οι επενδύσεις στη χώρα μας.

Και είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές γιατί τα τελευταία 14 χρόνια τα μεταλλεία Χαλκιδικής έχουν συνδεθεί με σκανδαλώδη επιχειρηματικά ντιλ σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος με τις ευλογίες των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Σκανδαλωδώς έγινε η πώληση των μεταλλείων –με μηδενικό όφελος για το δημόσιο– από την κυβέρνηση Σημίτη σε εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα το 2003.

Οκτώ χρόνια μετά, όπως από την αρχή κατήγγειλαν επιστημονικοί φορείς, δόθηκε με ένα τρικ η άδεια εξόρυξης από την κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου.

Και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι και ο επενδυτής καλείται να αποδείξει ότι δεν ήταν τρικ η μέθοδος που πρότεινε για την παραγωγή χρυσού, άρχισαν οι απειλές και οι εκβιασμοί περί αποχώρησης και αναστολής των επενδύσεων.

Τι συμβαίνει, όμως, πραγματικά και όχι στη σφαίρα της επικοινωνίας με την περίπτωση των μεταλλείων; Επειδή η σιωπή δεν είναι (Ελληνικός) Χρυσός, το Documento κωδικοποίησε τα κρίσιμα ερωτήματα και δίνει απαντήσεις προκειμένου να αντιληφθούμε τι πραγματικά παίζεται στις πλάτες των πολιτών αλλά και των εργαζομένων της εταιρείας.

1. Από ποιον αγόρασε και σε ποιον κατέβαλε το ποσό των 2 δισ. ευρώ η καναδική Eldorado Gold για τα μεταλλεία Χαλκιδικής;

Η αγοραπωλησία έγινε το σωτήριο μνημονιακό έτος 2011 και ήταν καθαρά ιδιωτική υπόθεση. Η καναδική πολυεθνική αγόρασε τα μεταλλεία από την εταιρεία European Goldfields, συμφερόντων και της οικογένειας Μπόμπολα. Για την ακρίβεια, η επίσης καναδική European Goldfields απορροφήθηκε μέσω της ανταλλαγής μετοχών προς 1,8 δισ. ευρώ από την καναδική εταιρεία Eldorado Gold. Η απορρόφηση έγινε αμέσως μετά την έγκριση της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος, που επί της ουσίας ισοδυναμεί με άδεια εξόρυξης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η European Goldfields είχε γίνει κάτοχος του 95% της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός του ομίλου Μπόμπολα αντί τιμήματος περίπου 350 εκατ. ευρώ μέσα από συνεχείς μεταβιβάσεις μετοχών.
Στην καναδική πολυεθνική που έχει σήμερα την ιδιοκτησία των μεταλλείων συνεχίζει να συμμετέχει η Ακτωρ του ομίλου Μπόμπολα με 1,1%, ενώ κατέχει και το 5% της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, της θυγατρικής της Eldorado Gold που λειτουργεί στη Χαλκιδική.

2. Πώς είχαν περιέλθει τα μεταλλεία στην ιδιοκτησία Μπόμπολα; Από ποιον τα αγόρασε και τι πλήρωσε; 

Τα μεταλλεία ανήκαν στην καναδική TVX. Η εταιρεία αποχώρησε το 2003, μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακύρωσε το έργο μέσω της απαγόρευσης χρήσης κυανίου για την παραγωγή χρυσού. Μετά την ακύρωση του έργου τα μεταλλεία Κασσάνδρας μεταβιβάστηκαν στις 31.12.2003 από την TVX Hellas στο ελληνικό δημόσιο αντί 11 εκατ. ευρώ. Την ίδια ημέρα –να σημειωθεί ότι ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς– το ελληνικό δημόσιο πούλησε τα μεταλλεία στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός του ομίλου Μπόμπολα αντί 11 εκατ. ευρώ.

3. Ποιο ήταν ο όφελος του ελληνικού δημοσίου από την πώληση των μεταλλείων στον Μπόμπολα;

Το αποτέλεσμα από αυτό το ντιλ ήταν το ελληνικό δημόσιο να μη βάλει στο ταμείο του ούτε ένα ευρώ! Η αγοραπωλησία που απέφερε μηδέν έσοδα στο ελληνικό δημόσιο έγινε από την τότε κυβέρνηση Σημίτη με αρμόδιους υφυπουργούς τους Πάχτα – Καλαφάτη.

4. Γιατί η αγοραπωλησία χαρακτηρίστηκε σκανδαλώδης και σε βάρος του ελληνικού δημοσίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
 
Στην Κομισιόν κατατέθηκε καταγγελία περί χορήγησης παράνομων ενισχύσεων στην Ελληνικός Χρυσός στο πλαίσιο της πώλησης των κρατικής ιδιοκτησίας μεταλλείων Κασσάνδρας τον Ιούλιο του 2007.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι το τίμημα των 11 εκατ. ευρώ που πλήρωσε η Ελληνικός Χρυσός για τα μεταλλεία –χρήματα τα οποία στην πραγματικότητα δεν πήγαν στο δημόσιο ταμείο αλλά στην προηγούμενη εταιρεία TVX– ισοδυναμούσε με παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση των κανόνων της EE.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, το ελληνικό δημόσιο το 2003 παραχώρησε τη μεταλλευτική εκμετάλλευση της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και απάλλαξε την εταιρεία από τους φόρους.
Κατά την Κομισιόν, η πώληση πραγματοποιήθηκε χωρίς ανοικτό διαγωνισμό ή εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων των μεταλλείων από ανεξάρτητο εκτιμητή, ενώ η σύμβαση προέβλεπε απαλλαγή από τους φόρους συναλλαγών, ποσό που ανερχόταν σε 1,34 εκατ. ευρώ.

Ετσι η επιτροπή με την απόφασή της κάλεσε την Ελλάδα να ανακτήσει από τον αποδέκτη (Ελληνικός Χρυσός – Μπόμπολας) την ενίσχυση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ και ακόμη όριζε ότι τα ανακτώμενα ποσά θα βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησης.

Η υπόθεση τελικά κρίθηκε οριστικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έπειτα από προσφυγή τόσο του ελληνικού δημοσίου (επί υπουργίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου) όσο και των εταιρειών Ελληνικός Χρυσός και European Goldfields. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές, επιβεβαίωσε τη σκανδαλώδη πώληση και διέταξε την εταιρεία του Μπόμπολα να επιστρέψει τα 15,4 εκατ. ευρώ στο δημόσιο.

5. Αφού στη χώρα μας απαγορεύεται ρητώς η παραγωγή χρυσού με χρήση κυανίου, πώς πήρε ο Μπόμπολας το πράσινο φως από την τότε κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου;

Τα στελέχη της Ελληνικός Χρυσός παρουσίασαν τη μέθοδο της «ακαριαίας τήξης» (flash smelting) της φινλανδικής εταιρείας Outotec ως τη νέα ήπια περιβαλλοντικά μέθοδο για τη μεταλλουργική κατεργασία των ορυκτών πόρων. 

Στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) της εταιρείας η χρήση της μεθόδου αυτής στα συγκεκριμένα μεταλλεύματα της Β. Χαλκιδικής παρουσιάζεται ως «μια ώριμη, ευέλικτη και εξελιγμένη τεχνολογία με αποδεδειγμένη βιομηχανική εφαρμογή». Με τον τρόπο αυτό άνοιξε ο δρόμος και η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) υπεγράφη στις 8 Ιουλίου 2011 από τον τότε υπουργό ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου.
Επιστημονικοί φορείς καθώς και το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων χαρακτήρισαν την προτεινόμενη μέθοδο δούρειο ίππο της «επένδυσης» της Ελληνικός Χρυσός. Κατήγγειλαν ότι η εταιρεία παραποίησε τα επιστημονικά δεδομένα της Οutotec σχετικά με τον βαθμό τεκμηρίωσης της μεθόδου, με σκοπό να πετύχει την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου της. Κατήγγειλαν δηλαδή ότι προκειμένου και μόνο να εγκριθεί η ΑΕΠΟ παρουσίασαν μια πειραματική μέθοδο παραγωγής η οποία δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί.

6. Σε ποια στοιχεία στήριξαν οι επιστημονικοί φορείς την καταγγελία τους για μέθοδο-φάντασμα;
 
Η παραποίηση των επιστημονικών δεδομένων, όπως επισημαίνεται στην αναφορά που κατέθεσαν προς το ΣτΕ, προκύπτει από την Τεχνική Εκθεση Εργου Ολυμπιάδας (Technical Report on the Olympias Project/ European Goldfields, July 14, 2011) που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα της Eldorado Gold. Εκεί η ίδια η Οutotec «απαριθμεί μια σειρά από σοβαρές αβεβαιότητες για τη βιομηχανική εφαρμογή της μεθόδου στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας, ειδικά σε ό,τι αφορά την επεξεργασία του αρσενοπυρίτη σε ένα μεταλλουργικό μείγμα με περιεκτικότητα αρσενικού που είναι πολύ μεγαλύτερη και απαγορευτική για τροφοδοσία σε οποιαδήποτε άλλη μονάδα πυρομεταλλουργίας ακαριαίας τήξης παγκοσμίως».

Στην ίδια έκθεση, η Εuropean Goldfields δηλώνει: «Το σημερινό επίπεδο δοκιμών και μελετών λεπτομερούς σχεδιασμού της ακαριαίας τήξης για εφαρμογή στα συμπυκνώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας δεν παρέχει το κεφαλαιακό και λειτουργικό κόστος με αρκετή ακρίβεια ώστε να μπορεί να περιληφθεί σε αυτή την εκτίμηση». Οπως σημειώνει το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, η οικονομική ανάλυση που περιλαμβάνεται στην εν λόγω έκθεση δεν ενσωματώνει τη μεταλλουργία χρυσού, αλλά έχει γίνει στη βάση της πώλησης των χρυσοφόρων συμπυκνωμάτων. Δηλαδή, η μεταγενέστερη τεχνική έκθεση αφορά ένα επενδυτικό σχέδιο εντελώς διαφορετικό από την εγκεκριμένη ΜΠΕ αφού, σύμφωνα με την Outotec, η εφαρμογή της μεθόδου ακαριαίας τήξης δεν βρίσκεται ακόμη ούτε καν σε επίπεδο οικονομοτεχνικής προμελέτης.

7. Πότε άρχισαν οι προστριβές της εταιρείας με το ΥΠΕΝ και γιατί η Eldorado Gold απειλεί συνεχώς ότι θα αναστείλει την επένδυση. Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα;

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ακριβώς η μέθοδος μεταλλουργίας που οι επενδυτές έχουν δεσμευτεί μέσω της σύμβασης ότι θα χρησιμοποιήσουν, για την οποία από την πρώτη στιγμή επιστημονικοί φορείς είχαν εκφράσει σοβαρότατες επιφυλάξεις.
Σοβαρές επιφυλάξεις, όμως, διατυπώνουν πλέον εδώ και έναν χρόνο και τα αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Σταθάκης, η πρόταση της εταιρείας για τη μέθοδο της ακαριαίας τήξης «έχει επιστραφεί εδώ και έναν χρόνο από το υπουργείο με τεχνικές παρατηρήσεις και αναμένεται η επανυποβολή της».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σα να μη μας τα λέει καλά, όχι το Documento, αλλά ο Υπουργός. Η συγκεκριμένη φράση του κ. Σταθάκη είναι καθαρή παραπληροφόρηση διότι:


1. H ακαριαία τήξη (flash smelting) δεν είναι «πρόταση» της εταιρείας, είναι η μέθοδος που έχει αδειοδοτηθεί περιβαλλοντικά με την ΚΥΑ ΕΠΟ 201745/2011 και η εταιρεία είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να την εφαρμόσει. Αυτήν και καμμία άλλη, γιατί στη ΜΠΕ και την ΚΥΑ δεν υπήρχε πρόβλεψη για εφαρμογή άλλης μεθόδου στην περίπτωση που η ακαριαία τήξη αποδεικνυόταν ανεφάρμοστη – όπως προειδοποιούσε από τότε η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου και τελικά συνέβη.

2. Η φράση «η τεχνική μελέτη της μεταλλουργίας με την ακαριαία τήξη δεν έχει επιστραφεί εδώ και έναν χρόνο από το υπουργείο με τεχνικές παρατηρήσεις και αναμένεται η επανυποβολή της» θα μπορούσε να ειπωθεί ένα χρόνο πριν, αλλά όχι σήμερα. Πράγματι, στις 5-7-2016, η αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΝ επέστρεψε στην εταιρεία την τεχνική μελέτη της μεταλλουργίας με ένα κατεβατό παρατηρήσεις και ζήτησε τη συμπλήρωση/διόρθωση και επανυποβολή της. Αντί γι’αυτό, η εταιρεία απάντησε με αίτηση θεραπείας, χωρίς να υποβάλει κανένα νέο στοιχείο. Αφού εξετάστηκε τόσο στο τεχνικό όσο και στο  νομικό της κομμάτι, η αίτηση θεραπείας απορρίφθηκε από το Υπουργείο στις 2-11-2011.


Κατά συνέπεια, το ζήτημα της τεχνικής εφαρμοσιμότητας της μεθόδου έχει λήξει για το Υπουργείο και δεν αναμένεται καμμία επανυποβολή της μελέτης. Η μελέτη εξετάστηκε και ξαναεξετάστηκε, απορρίφθηκε και ξανα-απορρίφθηκε.

8. Γιατί η εταιρεία δεν έχει υποβάλει εκ νέου την πρότασή της και δεν έχει απαντήσει στις τεχνικές παρατηρήσεις που της έχουν ζητηθεί, σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία προκύπτει εκ του νόμου;
 
Η εταιρεία, κινούμενη με καθαρά επικοινωνιακούς όρους και θεωρώντας ότι είναι πιο εύκολο να πιέσει πολιτικά την κυβέρνηση από το να δώσει σαφείς τεχνικές απαντήσεις, επέλεξε την τακτική του αντάρτικου και της καταγγελίας περί δυσμενούς αντιμετώπισής της.
Αυτό οδήγησε το ΥΠΕΝ στην απόφαση να προσφύγει στη διαιτησία. Οπως ανακοινώθηκε, «στην επίλυση των εκκρεμοτήτων της σύμβασης η εταιρεία πρότεινε τεχνικό διάλογο με το υπουργείο. Το υπουργείο αντιπρότεινε την πιο έγκυρη μέθοδο της διαιτησίας όπως προβλέπεται και από τη σύμβαση».
Ανθρωποι που γνωρίζουν καλά πρόσωπα και πράγματα επισημαίνουν ότι επί της ουσίας ήρθε η στιγμή που η πολυδιαφημισμένη ήπια περιβαλλοντικά μέθοδος θα αποδειχθεί φούσκα και θα επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες περί τρικ που χρησιμοποίησε αρχικά η πλευρά Μπόμπολα και στη συνέχεια η καναδική πολυεθνική προκειμένου να πάρουν την άδεια εξόρυξης.
Λένε ακόμη ότι οι επενδυτές ήταν σίγουροι ότι θα αντιμετωπίσουν τη φούσκα με μια «φιλική κυβέρνηση», η οποία δεν θα είχε πρόβλημα να κάνει τα στραβά μάτια και να αλλάξει το επενδυτικό σχέδιο όσον αφορά το εργοστάσιο μεταλλουργίας. Να δώσει τις ευλογίες της δηλαδή προκειμένου να μην υπάρξει καθετοποίηση της παραγωγής με τη λειτουργία μονάδας μεταλλουργίας χρυσού.

9. Γιατί είναι σημαντική η καθετοποίηση της παραγωγής με τη λειτουργία μονάδας μεταλλουργίας χρυσού;
 
Σύμφωνα με τη σύμβαση που έχει υπογράψει το ελληνικό δημόσιο με τους επενδυτές, η καθετοποίηση της παραγωγής είναι όρος απαράβατος. Και αυτό γιατί κρίθηκε ότι μόνο με την ίδρυση μεταλλουργίας χρυσού θα έχει η εθνική οικονομία ουσιαστικά έσοδα από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της περιοχής και θα εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον. Χωρίς εγχώρια μεταλλουργική επεξεργασία, το δημόσιο δεν έχει να παίρνει τίποτε, σχεδόν, από φόρους. Εάν, δηλαδή, η παραγωγή του χρυσού δεν γίνεται στην Ελλάδα, το δημόσιο δεν θα έχει όφελος.

10. Γιατί οι επενδυτές δεν θέλουν τη διαιτησία; Και τι θα γίνει εάν αποδειχθεί από αυτήν τη διαδικασία ότι η μέθοδος παραγωγής για την οποία έχουν δεσμευθεί στη σύμβαση δεν μπορεί να εφαρμοστεί;
 
Η ΚΥΑ 201745/2011 έθεσε την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεταλλουργικής μεθόδου ως όρο απαράβατο για την υλοποίηση του έργου. Αυτό σημαίνει ότι τροποποίηση της μεθόδου δεν επιτρέπεται χωρίς νέα διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Με απλά λόγια, εάν επιχειρηθεί αλλαγή της μεθόδου χάνει την ισχύ της η εγκεκριμένη άδεια και θα πρέπει να προταθεί νέα μέθοδος με την υποβολή νέας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με δεδομένη την απαγόρευση χρήσης κυανίου δεν υπάρχει άλλη εφικτή μέθοδος παραγωγής, διαφορετικά θα είχε προταθεί από την εταιρεία.
Εν ολίγοις, εάν αποδειχθεί ότι η προτεινόμενη μέθοδος είναι φούμαρα, η σύμβαση μπορεί να ακυρωθεί και η εταιρεία θα κληθεί να αποζημιώσει το ελληνικό δημόσιο.

11. Η εταιρεία επικαλείται συνεχώς ότι η επένδυση έχει κριθεί νόμιμη από το ΣτΕ. Τι αποφάσεις έχει λάβει το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο;
 
Το Συμβούλιο της Επικρατείας με την 1492/2013 απόφασή του απέρριψε όλους τους λόγους ακυρότητας της ΚΥΑ 201745/2011 που προέβαλαν οι κάτοικοι. Αν και κατατέθηκαν από το Παρατηρητήριο συγκεκριμένα στοιχεία που αμφισβητούσαν τη μέθοδο παραγωγής, δεν ελήφθησαν υπόψη επειδή θεωρήθηκαν εκπρόθεσμα. Ετσι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους με βάση τη μελέτη των επενδυτών που υπόσχεται την εφαρμογή μιας ήπιας μεθόδου παραγωγής. Μόνο που ήρθε ο καιρός να κριθεί η μέθοδος αυτή στην πράξη.

12. Ποιο είναι το καθεστώς φορολογίας που επιλέγουν οι πολυεθνικές τύπου Eldorado;
 
Σύμφωνα με έκθεση της ολλανδικής ΜΚΟ SOMO σχετικά με τη φορολόγηση της Eldorado Gold που παρουσιάστηκε το 2014, η εταιρεία μέσα από πολυδαίδαλες διαδικασίες τελικά οδηγεί τα κέρδη σε εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους.
Η Eldorado Gold χρησιμοποιεί μια σειρά από ολλανδικές εταιρείες-ταχυδρομικές θυρίδες (mailbox companies) για να φοροαποφεύγει στην Ελλάδα. H μητρική εταιρεία της Ελληνικός Χρυσός (Ηellas Gold SA), ιδιοκτήτριας κατά 95% των Μεταλλείων Κασσάνδρας, δεν είναι η καναδική Eldοrado Gold αλλά μια ολλανδική εταιρεία-ταχυδρομική θυρίδα με το όνομα Eldorado Gold (Greece) BV. Αυτή με τη σειρά της έχει ως μητρική μια άλλη ολλανδική εταιρεία-θυρίδα, την Eldorado Gold (Netherlands) BV. Οι εταιρείες αυτού του τύπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά κεφαλαίων από τα κράτη όπου γίνεται η επένδυση σε κράτη με πολύ χαμηλή φορολογία. Σύμφωνα με τη SOMO, τα χρήματα από την Ελλάδα μέσω Ολλανδίας θα απολαμβάνουν τελικά το φορολογικό καθεστώς των Μπαρμπάντος.


πηγή  antigoldgr.org/blog

Συλλαλητήρια σε Ιερισσό και Θεσσαλονίκη ενάντια στην εξόρυξη χρυσού #skouries

Δύο συλλαλητήρια ενάντια στην εξόρυξη χρυσού θα πραγματοποιηθούν τις επόμενες μέρες:

• την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου στις 11:00 π.μ. στην Ιερισσό και
• την Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου στις 18:00 στη Θεσσαλονίκη.

Όπως τονίζει στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης:

«Απέναντι στους εκβιασμούς της πολυεθνικής και τις παλινωδίες της κυβέρνησης, εμείς απαντάμε: Να φύγουν!

Να σταματήσουν τώρα και οριστικά οι εξορύξεις σε όλη τη Χαλκιδική, να ακυρωθούν τα σχέδια για νέες εξορύξεις σε Μακεδονία και Θράκη. Δεν περιμένουμε κανένα σωτήρα, δεν αναθέτουμε τους αγώνες μας σε καμία κυβέρνηση.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας δυναμικά, μέχρι να φύγει η εταιρεία και να μην έρθει άλλη!

Συγκέντρωση την Τρίτη 19/09 στις 18:00 στην Καμάρα».

Σχετικά: Νέες καταδίκες κατοίκων σε δίκη-παρωδία #skouries

  

πηγή  antigoldgr.org/blog

Είναι οι αποικιοκράτες της Eldorado Gold, "επενδυτές";

Πάγια τακτική της Eldorado ο εκβιασμός, να ακυρωθεί το καταστροφικό της έργο ζητούν οι κάτοικοι της ΒΑ Χαλκιδικής

από την Σταυρούλα Πουλημένη*

Ξεκάθαρο εκβιασμό για επιβολή των δικών της όρων χαρακτηρίζουν την ανακοίνωση της Eldorado Gold για αναστολή των εργασιών της σε Σκουριές, Ολυμπιάδα και Στρατώνι κάτοικοι της Χαλκιδικής που εδώ και χρόνια αγωνίζονται ενάντια στο καταστροφικό έργο της εταιρείας.

Το κίνημα της Χαλκιδικής που βλέπει τον τόπο του να ρημάζεται από την δραστηριότητα της εταιρείας, που έχει υποστεί μια απίστευτη αστυνομική βία και σωρεία διώξεων (400 διωκόμενοι συνολικά) μετά από την επιβολή της “επένδυσης με κάθε κόστος” από την κυβέρνηση Σαμαρά, δεν βλέπει ως πρωτοφανή την τελευταία κίνηση της εταιρείας. Είναι η σταθερή της προσπάθεια να παραβιάζει τη νομοθεσία, να μην τηρεί ούτε τους όρους που η ίδια είχε υπογράψει, να προσπαθεί να αποφύγει ελέγχους, να βάζει σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων και να ζητά υποστηρικτικό πολιτικό πλαίσιο, δηλαδή χωρίς κανόνες για να δρα ανενόχλητη.

Ουσιαστικά ζητά την εγκαθίδρυση ενός νεοαποικιακού μοντέλου όπου τα κράτη γίνονται υποτελείς των εταιρειών και οι κάτοικοι αντιμετωπίζονται ως ιθαγενείς που θα πρέπει να επιλέγουν μεταξύ του υποτίθεται "φυσικού" διλήμματος που τίθεται από την ίδια την εταιρεία “υγεία ή δουλειά;”. Σε αυτούς τους εκβιασμούς οι κάτοικοι ζητούν από την κυβέρνηση να μην υποκύψει και να τηρήσει την περιβαλλοντική νομοθεσία, όπως και η ίδια προεξαγγέλλει.
 

Να θυμίσουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία απειλεί με αναστολή εργασιών στην περιοχή και ομαδικές απολύσεις. Το Αύγουστο του 2016 είχε ανακοινώσει ότι «θα αναγκαστεί να θέσει σε διαθεσιμότητα την πλειονότητα των εργαζομένων της στην Ελλάδα για ένα διάστημα έως τρεις μήνες, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει η ελληνική εργασιακή νομοθεσία» σε περίπτωση που οι άδειες που είχε ανακαλέσει το Υπουργείο δεν ανακτώνταν.  Τότε βλέπαμε και πάλι το ΣΚΑΙ να σκηνοθετεί ένα υπερθέαμα με μεταλλωρύχους που είχαν κλειστεί στις στοές διαμαρτυρόμενοι,  οι εργαζόμενοι που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα από την εταιρεία να αυξάνονται κατά δεκάδες στα δελτία ειδήσεων ενώ για το οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό σκάνδαλο που συντελείται στην περιοχή, η απόλυτη σιωπή.
 

Στις 12 Ιανουαρίου του 2016 και πάλι ο καναδικός όμιλος είχε ανακοινώσει “την αναστολή των εργασιών ανάπτυξης στις Σκουριές”  προαναγγέλλοντας παράλληλα τη διακοπή των εργασιών και στις υπόλοιπες περιοχές δραστηριοποίησής του, εάν δεν προχωρήσουν άμεσα οι απαιτούμενες αδειοδοτικές διαδικασίες.
 

Αυτό που η Eldorado Gold ονομάζει, όπως και στην σημερινή συνέντευξη τύπου, “άδειες ρουτίνας” είναι όροι που η ίδια έχει διαμορφώσει και εγκρίθηκαν το 2011 από το δημόσιο, και μάλιστα η μία αφορά την καρδιά της σύμβασης, δηλαδή το γεγονός ότι αδειοδοτήθηκε για να παράξει καθαρά μέταλλα. Η εταιρεία γνώριζε ότι η μέθοδος flash smelting που πρότεινε για την μεταλλουργία  είναι ανεφάρμοστη, και προτιμά να στέλνει στην Κίνα συμπυκνώματα από τα τέλματα στην Ολυμπιάδα καθώς με αυτόν τον τρόπο κερδίζει περισσότερα χρήματα και γλιτώνει και ένα σύνολο αδειοδοτήσεων και φόρων.
 

Ο τρόπος που στο παρελθόν  δίνονταν οι άδειες στην εταιρεία ήταν όντως μια απλή υπόθεση ρουτίνας και όταν η “αποψιλωμένη” περιβαλλοντική μονοθεσία έθετε εμπόδια άλλαζαν οι  ίδιοι νόμοι, όπως στην περίπτωση της δασοκτόνας τροπολογίας που άρον άρον ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά προκειμένου η εταιρεία να κατασκευάσει το εργοστάσιο εμπλουτισμού στο δάσος του Κακκάβου στις Σκουριές.
 

“Όταν η εταιρεία βρίσκει μπροστά της στοιχειώδεις κανόνες που πρέπει να τηρήσει, εκβιάζει και με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να λάβει τις άδειες. Η εταιρεία πιστεύει ότι στην Ελλάδα  οι αδειοδοτήσεις γίνονται με το “ό,τι θέλω το παίρνω” αναφέρει ο δήμαρχος του δήμου Αριστοτέλη Γ. Ζουμπάς μιλώντας στον ρ/σ Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκης. “Εμείς πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιμένει στην άποψη ότι πρέπει να τηρείται η περιβαλλοντική νομοθεσία, να τηρούνται οι όροι που έχουν εγκριθεί, να προχωρήσει η διαιτησία από την στιγμή που αμφισβητείται η σύμβαση και εφόσον έχει παραβιαστεί να διεκδικήσει την αναθεώρηση της παραχώρησης, της ιδιοκτησίας της” προσθέτει.
 

 “Σε τι αποσκοπεί μια τέτοια κίνηση λίγο πριν την εκκίνηση της διαδικασίας της  Διαιτησίας με το Ελληνικό Δημόσιο;” διερωτάται από την πλευρά της η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ιγγλέζη για να απαντήσει ότι “Η μόνη εύλογη απάντηση είναι ότι αυτή η “επένδυση” δεν είναι ικανή να αντέξει τη νόμιμη διαδικασία ελέγχων που κάθε Ευρωπαϊκή χώρα έχει δικαίωμα να διεξάγει και έτσι η εταιρεία ακολουθεί μία στρατηγική εκβιασμού, επιδιώκοντας μια θετική γι’ αυτήν έκβαση. Σε αντίθετη περίπτωση αναμένει σύμφωνα με την επίσημη δήλωση της, την ύπαρξη μιας υποστηρικτικής προς αυτή κυβέρνησης,η οποία θα είναι θετικά προσκείμενη στην εφαρμογή των προτεινόμενων από αυτή τεχνολογιών”.
 

“Εμείς παρακολουθούμε όλο αυτό που συμβαίνει, περιμένουμε από την κυβέρνηση να μην υποκύψει στους εκβιασμούς, να εφαρμόσει την περιβαλλοντική νομοθεσία” επισημαίνει ο Χρ. Αδαμίδης, κάτοικος της Ιερισσού και μέλος του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.
 

“Αυτή η εταιρεία δεν μπορεί να παραμείνει στην περιοχή, δεν μπορεί να εφαρμόσει ούτε τους όρους που έχει υπογράψει. Παραβιάζει καθημερινά τη νομοθεσία τοποθετώντας επικίνδυνα απόβλητα στο φράγμα που κατασκευάζει στον Κοκκινόλακα με άλλους όρους από αυτούς που υπέγραψε, σε ένα φράγμα που δεν έχει λάβει καν άδεια. Εμείς ως κοινωνία έχουμε υποστεί ήδη ανεπανόρθωτη ζημιά και αυτό που ζητάμε είναι έστω και τώρα αυτή να σταματήσει και να κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να επαναφέρουμε το περιβάλλον και τον τόπο μας όσο πιο κοντά γίνεται στην πρότερη κατάσταση” συμπληρώνει ο κάτοικος της Ιερισσού.
 

Εκβιασμών συνέχεια
 

“Η Ελληνικός Χρυσός/Eldorado Gold έχει διαπράξει σωρεία παρανομιών, όπως αυτές έχουν βεβαιωθεί από τη Διοίκηση. Η απόρριψη της μεταλλουργίας παρέπεμψε την υπόθεση στη διαιτησία, διαδικασία την οποία, προφανώς, η εταιρεία θέλει να επηρεάσει και να εκβιάσει το αποτέλεσμά της. Το σχέδιό της υλοποιήθηκε σε επιλεγμένο χρόνο, σε συνεργασία με τα κόμματα που στηρίζουν αυτό το τερατούργημα. Η εταιρεία δεν δικαιούται να ζητά να προχωρήσει η επένδυση, ενίοτε ζητώντας χάρες και ενίοτε εκβιάζοντας” δηλώνει μεταξύ άλλων  το Συντονιστικο Ιερισσού κατά της εξόρυξης χρυσού σε ανακοίνωση του επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε έκδοση αδειών, υπό αυτές τις συνθήκες, θα είναι απαράδεκτη.
 

Το Συντονιστικό υπενθυμίζει ότι έχει επιστημονικά τεκμηριωθεί ότι το έργο δεν έπρεπε να είχε ξεκινήσει πότε, είναι καταστρεπτικό για τη Β.Α. Χαλκιδική, θα στερήσει πολλές θέσεις εργασίας και σημαντικούς πόρους για τη ζωή, και θα έχει ανεπίστρεπτες συνέπειες.
 

“Όπως η Ελληνικός Χρυσός έχει υποχρέωση στην κερδοφορία των μετόχων, έτσι και η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να προστατέψει τους πολίτες και να ακυρώσει αυτό το καταστροφικό επενδυτικό σχέδιο” καταλήγει στην ανακοίνωσή του.

πηγή stokokkino.gr

Φωτό: Craig Wherlock 

Ακούστε τι είπαν μιλώντας στον ρ/σ Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκη η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ιγγλέζη και ο κάτοικος της Ιερισσού Χρ. Αδαμίδης

Ακούστε:

00:00

"Ο Θεός να σ’ έχει καλά Αδόλφε Χίτλερ"

του Γιώργου Τσιριγώτη*

Η πρόσφατη απόφαση της Ι.Μ.Ιβήρων του Αγίου Όρους να νοικιάσει στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» (θυγατρικής της «Eldorado Gold») στο δάσος του Κακάβου (Σκουριές), έκταση 1.000 στρεμμάτων περίπου, για να την μετατρέψει σε τέλμα μεταλλευτικών τοξικών αποβλήτων, μου θύμισε μια ιστορία που μου είχε διηγηθεί πριν πολλά χρόνια ο συχωρεμένος ο πατέρας μου, θεοσεβούμενος και σεμνός χριστιανός, γεννημένος το 1914, πάλι με πρωταγωνιστή την ίδια «Ιερά» Μονή.

«Όταν ήμουνα παιδί, πολύ πριν τον μεγάλο σεισμό του ’32, στο παλιό χωριό (Ιερισσός), το νεκροταφείο ήταν εκεί που είναι σήμερα το Δημοτικό Σχολείο, λίγο πιο δω, δίπλα στο σημερινό χωριό, εκεί που είναι τώρα τα σπίτια του Ρισκάκη και του Λατζαρίνη και προς τα πάνω. Το μέρος που ήταν το νεκροταφείο, ήταν λέει Ιβηρίτικο και το διεκδικούσαν οι καλόγεροι. Ήρθαν λοιπόν μια μέρα καμπόσοι καλόγεροι απ’ το μοναστήρι, και για να ξηλώσουν το νεκροταφείο από τον χώρο που διεκδικούσαν, μπήκαν μέσα κι έβγαζαν τους σταυρούς από τα μνήματα των νεκρών. Τότε κάποιοι χτύπησαν τις καμπάνες του χωριού και –καθώς οι άντρες ήταν στις δουλειές, στα χωράφια, στο ψάρεμα, στα κοπάδια- κατέβηκαν τα γυναικόπαιδα με τα ξύλα και τις πέτρες, τους κυνήγησαν και δεν ξαναπάτησαν».

Αυτά έγιναν σχεδόν έναν αιώνα πριν. Η εγκληματική όμως συμπεριφορά της «Ιεράς Μονής Ιβήρων» συνεχίζεται. 

Η εκχώρηση του δάσους για να το μετατρέψουν σε λίμνη τοξικών αποβλήτων, εκτός του ότι είναι εχθρική ενέργεια ενάντια στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, για την στάση του Αγίου Όρους και της εκκλησίας γενικότερα. Να κάνουμε σαφές πως μιλάμε πάντα για τους αξιωματούχους της εκκλησίας και όχι για τους αγνούς πιστούς ή τους πραγματικούς μοναχούς που έχουν την εκτίμηση και τον σεβασμό μας.

Στον πολυετή αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, η Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους εκώφευσε εκκωφαντικά. Πολλές φορές ενημερώθηκε από επιστήμονες του ΑΠΘ για τις επιπτώσεις της καταστροφικής μεταλλευτικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή, αλλά εκείνη προτίμησε την σιωπή, ενώ η Ι. Μ. Ιβήρων πήγε ακόμα παραπέρα και προτίμησε την συναλλαγή με την εταιρεία και τσέπωσε τα χρήματά της.

Αλλά κι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, που στέλνει κείμενα να διαβαστούν στις εκκλησίες για την μέρα του περιβάλλοντος, πήρε την βρώμικη χορηγία της «Ελληνικός Χρυσός» και δέχτηκε να παίξει τον ρόλο του εξαγνιστή της, στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, σε σκηνοθεσία της ίδιας της εταιρείας για την επικοινωνιακή της καμπάνια. Είπατε τίποτα για Φαρισαϊσμό;

Μήπως όμως κι ο Οικουμενικός Πατριάρχης που το παίζει και οικολόγος, είπε καμιά κουβέντα; Πέρασε από την περιοχή, ενημερώθηκε, αλλά σιωπή κι αυτός.

Όσοι όμως έχουν διαβάσει λίγη ιστορία, έξω από την «επίσημη» των σχολικών εγχειριδίων, δεν εκπλήσσονται με την στάση της «ιεράς» Μονής και του ράσου γενικότερα. Το ράσο ήταν πάντα με την εξουσία και με το χρήμα. 

Ήταν με τους τούρκους και τους σουλτάνους και τα χρυσόβουλα (έτσι άλλωστε απόχτησαν τα εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης ανά την χώρα). 

Ήταν με τους βασιλιάδες κάθε είδους και κάθε προέλευσης. 

Ήταν με τον Καραμανλή και με τον Πάχτα («Άγιο Πάχτα» τον έλεγαν οι μεγαλόσχημοι αγιορείτες, όταν ήταν στα πράγματα και μοίραζε τα χρήματα των ευρωπαϊκών κονδυλίων). 

Αλλά θα μου πείτε, εδώ η «Ιερά» Επιστασία του Αγίου Όρους έφτασε να εξυμνήσει και να ευλογήσει ακόμα και τον Χίτλερ, τις δοσοληψίες με την «Eldorado» θα ντρεπόταν οι Ιβηρίτες;

Διαβάστε εδώ τις δύο επιστολές που έστειλαν στον Χίτλερ:
http://knossopolis.com/2010-09-08-21-43-18/641-2011-04-28-01-21-01.html

Εδώ στην περιοχή της Χαλκιδικής τους ξέρουμε καλά. Υποκριτές, συμφεροντολόγοι, αδηφάγοι, αδίστακτοι (επαναλαμβάνω, όχι συλλήβδην όλοι, αλλά συνήθως οι κεφαλές τους). Άλλωστε δεν πέρασαν και πολλά χρόνια από την εποχή του σκανδάλου του Βατοπεδίου. 

Δεν είναι τυχαίο που οι ντόπιοι χρησιμοποιούν την έκφραση «βάλε πινέζα στο καλυμμαύκι», για κάποιον που συνεχώς και με ευκολία αλλάζει θέση, λέει ψέματα και δεν έχει αρχές. Το λένε γιατί το καλυμμαύκι που φοράν οι καλόγεροι είναι στρόγγυλο, γυρίζει, και όπως και να το φορέσεις είναι το ίδιο. Για να μην γυρίζει πρέπει να το καρφιτσώσεις με πινέζα, πάνω στο κεφάλι.


Τσιριγώτης Γιώργος

Καθηγητής ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης

Η επιθυμητή μορφή της γης της Χαλκιδικής κατά τον νεοφιλελευθερισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη και των mega-"επενδυτών"...

Ακούμε συνέχεια τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κατακρίνει την σημερινή κυβέρνηση ότι "διώχνει" τις επενδύσεις και να φέρνει πάντα ως πρώτο παράδειγμα την "επένδυση" της eldorado gold  στην Χαλκιδική. Και τον Πρετεντέρη του mega να μένει άφωνος στις αιτιάσεις του Κλέωνα Γρηγοριάδη ότι μεγαλοεπενδυτής στις Σκουριές είναι και ο μεγαλομέτοχος του καναλιού και ιδιοκτήτης κατασκευαστικής εταιρείας. Δείτε λοιπόν εδώ το βίντεο που παρουσιάζει τα αποτελέσματα της έρευνας με αεροφωτογράφηση της περιοχής των Σκουριών που πραγματοποίησε το "Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων" και παρέδωσε στον Υπουργό περιβάλλοντος. Η σχετική έκθεση βρίσκεται εδώ: library.antigoldgr.org/2015/12/10/σκουριές-φωτοαποτύπωση-και-τεκμηρίωση/.

Τα σχόλια δικά σας...

πηγή antigoldgr.org

Οι Σκουριές της Χαλκιδικής και η "Αρχαία Σκουριά"

εικόνα από βίντεο της φλαμανδικής τηλεόρασης (skouries-flamandiki-tv)

του Γιώργου Τσιριγώτη*

Επειδή αυτές τις μέρες, πολύς λόγος γίνεται για τα μεταλλεία χρυσού, από τα κανάλια, τους αντιπολιτευόμενους και τους πληρωμένους δημοσιογράφους, αλλά και από πολιτικά κόμματα που σπεκουλάρουν προσδοκώντας εισπράξεις, μερικά δε έχουν και «χεσμένη την φωλιά τους», καθώς επί των κυβερνήσεών τους και επί των υπουργών τους μπήκαν οι υπογραφές και ξεκίνησε το μέγα έγκλημα στην Χαλκιδική, ας δούμε επιγραμματικά τα βασικά στοιχεία της όλης ιστορίας με την εν λόγω πολυδιαφημισμένη «επένδυση» για τον χρυσό.

Το οικονομικό έγκλημα

Το 2003, η εταιρεία TVX που κατείχε τις εγκαταστάσεις, πτωχεύει και φεύγει από την περιοχή. Πουλάει τα μεταλλεία και όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία στο κράτος και αμέσως, την άλλη μέρα, το κράτος -δια του τότε υφυπουργού ΠΑΣΟΚ Χρήστου Πάχτα- τα πουλάει, έναντι 11 εκ. ευρώ στην «Ελληνικός Χρυσός» (θυγατρική σήμερα της ELDORADO GOLD), που μόλις λίγες μέρες πριν είχε συσταθεί.

Η εν λόγω αγοραπωλησία κρίθηκε παράνομη και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2011 και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το 2015. Και οι δύο θεσμοί έκριναν πως η εταιρεία πουλήθηκε «κάτω από τραπέζι» και σε τίμημα πολύ κατώτερο της πραγματικής της αξίας. Έβαλαν δε συνολικό πρόστιμο 15,34 εκ. ευρώ στην εταιρεία.

Εν ολίγοις, η οικονομική διάσταση της μεταβίβασης των μεταλλείων συνιστά οικονομικό σκάνδαλο, με την σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Όμως το οικονομικό σκάνδαλο δεν σταματάει στην μεταβίβαση της εταιρείας και στις εκατονταπλάσιες υπεραξίες που καρπώθηκαν κάποιοι μέσω της αγοραπωλησίας των μετοχών και των αυξήσεων του μετοχικού κεφαλαίου της. Η έρευνα της ολλανδικής ΜΚΟ SOMO αποδεικνύει πως η ELDORADO GOLD, έχει φτιάξει ένα τούνελ με το οποίο τα κέρδη "εξορύσσονται" προς εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους. Μόλις προχθές, ο κ. Σκουρλέτης έκανε γνωστό πως η «Ελληνικός Χρυσός» από το 2007 δεν έχει πληρώσει ούτε 1 ευρώ φόρους. Εν τω μεταξύ όμως έχει εξάγει στην Κίνα -ως απόβλητο- χιλιάδες τόνους συμπυκνώματα χρυσού από τα τέλματα της Ολυμπιάδας, λαμβάνοντας προφανώς στο εξωτερικό (και χωρίς φόρο) την προστιθέμενη αξία, σε ράβδους χρυσού.

Το περιβαλλοντικό έγκλημα

Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, στους ελέγχους που έκαναν από το 2012, καταλογίζουν στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» πλήθος βαρύτατων περιβαλλοντικών παρανομιών, αποκρύψεων και εξαπατήσεων του Δημοσίου (π.χ. απόκρυψη επικίνδυνων υλικών που υπάγονται στις οδηγίες SEVESO). Πριν μερικές μέρες το ΥΠΑΠΕΝ καταλόγισε στην εταιρεία για τις περιβαλλοντικές αυτές παραβάσεις 1,7 εκ. ευρώ.

Δηλαδή η ELDORADO GOLD ρυπαίνει, αποκρύπτει και εξαπατά, με την σφραγίδα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.

Να σημειωθεί πως τα πορίσματα αυτά ήταν θαμμένα στα συρτάρια των αρμοδίων του ΥΠΑΠΕΝ (λέγε με Μανιάτη του ΠΑΣΟΚ) και ήρθαν στην επιφάνεια μόλις προκηρύχθηκαν οι εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (γιατί άραγε;). Είναι αυτός ο Μανιάτης που βγαίνει και κατηγορεί την σημερινή κυβέρνηση πως δυσκολεύει τις «επενδύσεις», ενώ αυτός τις διευκόλυνε. Μάλλον αυτόν είχε στο μυαλό του ο, πρόσφατα αφιχθείς στην Ελλάδα Διευθύνων Σύμβουλος της ELDORADO GOLD, Πολ Ράιτ, όταν έλεγε: "επενδυτές όπως εμείς έχουμε ανάγκη από σαφήνεια στους κανονισμούς και αφοσιωμένους κυβερνητικούς εταίρους" για να παραμείνουν στην Ελλάδα.

Το «σχέδιο» της ELDORADO που δεν ευοδώθηκε

Η εταιρεία ήξερε από την αρχή πως –αφού το κυάνιο απαγορεύεται στην Ελλάδα- έπρεπε, για να πάρει την άδεια, να παρουσιάσει μια μέθοδο απόληψης χρυσού-χαλκού χωρίς χρήση κυανίου. Έτσι παρουσίασε την μέθοδο Flash Smelting (ακαριαίας τήξης), αναλαμβάνοντας παράλληλα και την γραπτή συμβατική υποχρέωση να κάνει επί τόπου, στις εγκαταστάσεις της στην Χαλκιδική, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015, ένα μικρό εργοστάσιο ημιβιομηχανικής κλίμακας όπου θα αποδείξει πως η εν λόγω μέθοδος δουλεύει «καλά» σε πραγματικές συνθήκες και στα πετρώματα των Σκουριών και δεν είναι μόνο κάποια «εργαστηριακά αποτελέσματα» στα ερευνητικά εργαστήρια της ιδιωτικής Φιλανδικής εταιρείας Outotec. Αυτή την συμβατική υποχρέωση η εταιρεία δεν την τήρησε, προφανώς γιατί δεν μπορεί να την τηρήσει. Και όχι μόνον αυτό. Τροποποίησε παράνομα και μονομερώς (σε ενημέρωση των μετόχων της), το όλο σχέδιό της, βγάζοντας από μέσα την μεταλλουργία χρυσού που δεν μπορεί τελικά να πραγματοποιηθεί (χωρίς κυάνιο). Δηλαδή το τελικό προϊόν δεν θα είναι ράβδοι χρυσού, χαλκού και αργύρου, όπως προέβλεπε η ΚΥΑ της έγκρισης.

Όμως η έγκριση που κατάφερε και πήρε η εταιρεία, προϋποθέτει πως το τελικό προϊόν της όλης μεταλλευτικής δραστηριότητας θα είναι καθαρός χρυσός, άργυρος και χαλκός. Υπό αυτή την προϋπόθεση την έκανε δεκτή και το ΣΤΕ. Γι’ αυτό της παραχωρήθηκαν από την πολιτεία τα χιλιάδες στρέμματα στο βουνό και τα μεταλλευτικά δικαιώματα στις 317.000 στρέμματα της ΒΑ Χαλκιδικής. Αν αυτή η συμβατική υποχρέωση της εταιρείας δεν μπορεί να τηρηθεί εκ μέρους της, τότε όλη η σύμβαση της μεταβίβασης των μεταλλείων στην «Ελληνικός Χρυσός» είναι στον αέρα και η Ελληνική Πολιτεία μπορεί να την καταγγείλει, όπως προβλέπει ο νόμος της μεταβίβασης 3220/2004.

Όλα αυτά ήταν γνωστά σε όλους όσους υπέγραφαν τις συμβάσεις και τις αδειοδοτήσεις (πολιτικά πρόσωπα και εταιρεία). Το Colpo grosso ήταν να βάλουν πόδι στα μεταλλεία, με όποιον τρόπο χρειαστεί, να τροποποιήσουν στην συνέχεια τις μελέτες (αφού οι κυβερνήσεις θα ήταν αφοσιωμένες και συναινούσες) όπως το έκαναν ήδη και στην Στρατονίκη (αντικαθιστώντας τον μετροπόντικα με τα εκρηκτικά) και στην συνέχεια να κρατήσουν τα κομμάτια που είναι κερδοφόρα, αλλάζοντας τις άδειες και απαλλασσόμενοι από τα προβλήματα, τα έξοδα και τα αδιέξοδα.

Τα πράγματα όμως δεν ήρθαν όπως τα περίμεναν οι χρυσοθήρες, δυστυχώς γι’ αυτούς. Και η κυβέρνηση στην Ελλάδα άλλαξε και το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις χρυσού γιγαντώθηκε πανελλήνια (ενημερώθηκε και ενημέρωσε) και η παγκόσμια οικονομική κρίση (εκτός από το να εκπορνεύει και να καθιστά ομήρους και συνεργάσιμους τους εργαζόμενους της περιοχής) ρίχνει και την τιμή του χρυσού.

Όπως και να έχουν τα πράγματα (ή η εταιρεία φεύγει γιατί δεν της συμφέρει ή γιατί την διώχνουν), αποδείχτηκε -και για τους πιο αφελείς- πως η όλη ιστορία της εξόρυξης χρυσού ήταν ένα πολυδιάστατο σκάνδαλο και έγκλημα (οικονομικό, περιβαλλοντικό, κοινωνικό και πολιτικό).

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει άλλη οδό, παρά να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, σώζοντας την τιμή, την δική της και της αριστεράς (που πριν απ’ όλα, να μην το ξεχνούν, είναι ένα ηθικό αίτημα):

-Να σταματήσει την καταστροφή της Χαλκιδικής

-Να προχωρήσει στην αποκατάσταση και τον σταδιακό αποχαρακτηρισμό της περιοχής.

-Να εκπονήσει ένα εξειδικευμένο αναπτυξιακό σχέδιο (έπρεπε ήδη να το έχει κάνει με νόμο) για μια άλλη ανάπτυξη της περιοχής, που θα συρρικνώνει σταδιακά την μεταλλευτική δραστηριότητα και θα αναπτύσσει τον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό καθώς και την ανάδειξη των αρχαιοτήτων στις Σκουριές.

-Να αλλάξει τον Μεταλλευτικό Κώδικα, δίνοντας αποφασιστικό ρόλο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, για το πώς θέλουν οι τοπικές κοινωνίες να αναπτύσσονται.

Ίσως αυτή την φορά, με πολύν αγώνα και πολλές θυσίες, οι κάτοικοι της Χαλκιδικής και οι πολλοί συμπαραστάτες και αλληλέγγυοί τους, να καταφέρουν να σώσουν –με σοβαρές λαβωματιές- το βουνό και την περιοχή τους. Όμως τα «πολύτιμα» μέταλλα είναι εκεί, θα παραμείνουν εκεί και τα αρπακτικά θα τριγυρίζουν ψάχνοντας την κατάλληλη στιγμή που οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις θα τους το επιτρέψουν να επανέλθουν.

Εμείς οι κάτοικοι στην περιοχή των Σκουριών της Χαλκιδικής καλό είναι να αντλήσουμε τα διδάγματα από το μικρό απόσπασμα του μυθιστορήματος «Αρχαία Σκουριά», της Μάρως Δούκα και να επαγρυπνούμε, όσο θα κοιμόμαστε πάνω από τον θησαυρό του Κακάβου.

«Ήταν λέει μια φορά ένας κομματικός καθοδηγητής. Κι όταν λέμε καθοδηγητής εννοούμε κομμουνιστής κάργα. Πάει λοιπόν ο καθοδηγητής, σ’ ένα χωριό να ελέγξει τα πράγματα πώς έχουν, τι κάνουν. Τον υποδέχεται ο υπεύθυνος της ομάδας του χωριού. Το και το, όλα καλά. Βλέπει ο καθοδηγητής πως όλα πράγματι πήγαιναν ρολόι. Εργατικοί οι σύντροφοι, μαχητικοί και ορεξάτοι. Καταχάρηκε ο καθοδηγητής, αλλά βεβαίως δεν το ’δειξε. Γιατί οι καθοδηγητές έχουν κομματικό καθήκον να είναι φειδωλοί στους επαίνους, ο κομματικός καθοδηγητής σπανίως χαμογελά. Ανακεφαλαίωσε τη γραμμή του κόμματος, ανάφερε τα επιτεύγματα της ΕΣΣΔ. Εκεί, σύντροφοι, προσοχή, εδώ πειθαρχία και λοιπά και λοιπά. Κι όταν έφαγαν κι όταν ήπιαν, έμεινε να ρυθμίσουν πώς θα κοιμίσουν τον καθοδηγητή. Δυστυχώς φτωχοί άνθρωποι, κανείς δεν μπορούσε να τον βολέψει κάπου. Όλοι τους μ’ ένα τσούρμο παιδιά, κοιμόνταν ο ένας πάνω στον άλλο. Και αναγκάζεται ο υπεύθυνος του χωριού να τον πάρει ο ίδιος στο σπίτι του, ως άτεκνος. Έστρωσαν τα κιλίμια, όπως όπως βολεύτηκαν κι οι τρεις κατάχαμα, γιατί δεν είχε ούτε ένα κρεβάτι στο καλύβι του ο υπεύθυνος, φτωχός άνθρωπος, είπαμε. Ένα βράδυ ήταν αυτό, πέρασε. Τ’ άλλο πρωί, την ώρα του αποχαιρετισμού, στο έβγα του χωριού, όπως τον κατευόδωναν, τραβά παράμερα τον υπεύθυνο και του ψιθυρίζει συντροφικά: Σύντροφε, βασική αρετή είναι η ηθικότης. Σου συνιστώ λοιπόν να προσέχεις τη γυναίκα σου. Γυνή, πυρ, θάλασσα. Όλη νύχτα ξέρεις τι μου ’κανε; Όλη νύχτα μου κρατούσε το πέος. Τότε ο υπεύθυνος γέλασε και του απάντησε: Σύντροφε καθοδηγητή, πάνω από την ηθική, πρώτη κομματική αρετή είναι η επαγρύπνηση. Εγώ, άφεριμ, σου βαστούσα όλη νύχτα τον πούτσο».


*Ο Γιώργος Τσιριγώτης είναι Καθηγητής του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης

πηγή alterthess

Πού βρίσκεται και πώς λύνεται το πρόβλημα των Σκουριών;

"Η λύση για τις Σκουριές βρίσκεται στον καταιγισμό ελέγχου νομιμότητας (περιβαλλοντικό και οικονομικό, από Αρχές και κίνημα) με εξαναγκασμό συμμόρφωσης σε κανονισμούς, υποχρεώσεις και όρους (οι νόθοι εννοείται πρέπει να αλλάξουν). Αυτή τη συμμόρφωση είναι που φοβάται ο «φτηνός επενδυτής» γιατί «αλλιώς έμαθε», «αλλιώς ήλπιζε», αλλά κυρίως γιατί συνεπάγεται κόστος. Το κόστος αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στα προβλεπόμενα χρηματικά πρόστιμα αλλά σε ό,τι προβλέπει η νομοθεσία για εγκαταστάσεις που λειτουργούν παράτυπα και δραστηριότητες που διεξάγονται έκνομα."

του Νίκου Μοσχούδη*

Μετά τις Πράξεις Βεβαίωσης Παράβασης για την Ελληνικός Χρυσός

Για να απαντηθεί το ερώτημα του τίτλου, η «Απόφαση Σκουρλέτη» και οι Πράξεις Βεβαίωσης Παράβασης (ΠΒΠ) της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος για την Ελληνικός Χρυσός (Ε.Χ.) πρέπει να ιδωθούν ως επιστέγασμα της συνολικής πορείας της «επένδυσης» των Σκουριών. Απόφαση και Πράξεις δεν προέκυψαν σαν κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήταν αποτέλεσμα μιας «κακής αρχής» στην αδειοδότηση και ακόλουθα καταγγελιών για παρανομίες και αθετήσεις υποχρεώσεων της Ε.Χ. Ενώ ο κόσμος βοούσε, οι αρμόδιες υπηρεσίες έπαιζαν τον ρόλο του κωφού και χρειάστηκε η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας για να ανασυρθούν οι εκθέσεις παράβασης από τα συρτάρια του υπουργείου (κάπως σαν τη λίστα Λαγκάρντ). Η Ε.Χ. και τα μέσα της διατυμπανίζουν, φυσικά υποκριτικά, ότι τα παραπάνω είναι συνωμοσία των εχθρών των επενδύσεων.

Η «επένδυση»

Θα χρειάζονταν τόμοι για περιγραφεί η ιστορία της «επένδυσης» όπου εκτυλίχτηκαν σκηνές τριτοκοσμικού κάλλους για να στηθεί και να προχωρήσει. Αρχίζει με τη σκανδαλώδη σύμβαση παραχώρησης με μηδενικό τίμημα και χωρίς διαγωνισμό, ακολουθεί η διαβούλευση-παρωδία επί της ΜΠΕ και η έκδοση της ΚΥΑ ΕΠΟ με ανυπόστατους όρους, συνεχίζει η αδειοδότηση των έργων με φωτογραφικές ρυθμίσεις. Όλα τα προηγούμενα συνέβησαν ενώ ήταν γνωστές οι ιδιαιτερότητες της «επένδυσης» που την κάνει να διαφέρει μακράν αρνητικά από μια «συνηθισμένη» πολυεθνική επένδυση.

Η εξόρυξη χρυσού είναι από τη φύση της εχθρική σε περιβάλλον και άνθρωπο. Η Eldorado διαφημίζεται ως «επενδυτής χαμηλού (περιβαλλοντικού) κόστους». Η δραστηριότητα λειτουργεί με αθέμιτο ανταγωνισμό στις υπόλοιπες δραστηριότητες λόγω χρήσεων γης και καταστροφής φυσικών πόρων (με πρώτο το νερό). Οι μεταλλευτικές δραστηριότητες θα υπερβούν τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής. Το μόνο κοινωνικό όφελος είναι πρόσκαιρες θέσεις εργασίας που δεν αντισταθμίζουν τις απώλειες από άλλες δραστηριότητες. Το μόνο προσδοκώμενο δημόσιο οικονομικό όφελος είναι τα έσοδα από φορολόγηση των καθαρών μετάλλων της μεταλλουργίας, αν αυτή δεν αποδειχτεί τελικά φούσκα.

Το Δημόσιο

Αν το Δημόσιο είχε πρόθεση να υπερασπιστεί το συμφέρον του, τότε θα απαντούσε στις προτάσεις του επενδυτή με κανόνες και θα ζύγιζε επιστάμενα τα οφέλη και τα τιμήματα. Εδώ οι όροι της Ε.Χ. έγιναν αποδεκτοί χωρίς αντίλογο, κάτι σαν έγκριση παιδικής χαράς. Ενώ η ανεξάρτητη επιστήμη έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι όροι είναι από έωλοι έως ανύπαρκτοι, η ΚΥΑ ΕΠΟ εκδόθηκε με πρεμούρα και τυμπανοκρουσίες από τα μέσα της διαπλοκής. Ενώ οι αρμόδιες αρχές όφειλαν να είναι απαιτητικές, άρχισαν τα στραβά μάτια και τις εκπτώσεις στις τεχνικές άδειες και στους ελέγχους (π.χ. η «Επιστημονική Επιτροπή Ελέγχου Τήρησης Περιβαλλοντικών Όρων», ΕΕΕΤΠΟ, σαν όρος της ΚΥΑ ΕΠΟ δεν λειτούργησε ποτέ, αν και με αμειβόμενα στελέχη). Το αποτέλεσμα ήταν να ξεφυτρώσει το κρατικοδίαιτο και ασύδοτο «κράτος εν κράτει» των Σκουριών με επιδόσεις σε καταστροφή, εκμαυλισμό, δωροδοκίες και κοινωνικό διχασμό.

Η «απόφαση Σκουρλέτη»

Η «απόφαση Σκουρλέτη» χτύπησε στην «καρδιά» της «επένδυσης», τη μεταλλουργία, που συνδέεται με την υποχρέωση από τη σύμβαση παραχώρησης να παραχθούν καθαρά μέταλλα με ασφαλή περιβαλλοντικά τρόπο. Όλοι γνώριζαν ότι το μετάλλευμα περιέχει τόσο πολύ αρσενικό που κανείς δεν εγγυάται μέχρι σήμερα (ούτε η εφευρέτρια Outotec Φινλανδίας, ούτε κάποια εφαρμογή στην υφήλιο) ότι η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς να ξεφεύγει θανατηφόρο αρσενικό ανεξέλεγκτα στην ατμόσφαιρα. Η ΚΥΑ ΕΠΟ εκδόθηκε με τον σαφή όρο να πιστοποιηθεί η ασφάλεια της μεθόδου με επιτόπιες πιλοτικές δοκιμές και με τροφοδοσία από την τοπική (αρσενικούχα) πρώτη ύλη σε διάστημα τριών χρόνων. Η Ε.Χ., τελικά, δεν παρέδωσε κανένα αποτέλεσμα και ισχυρίζεται ότι οι δοκιμές γίνονται στα εργαστήρια της Outotec γιατί οι επιτόπιες δοκιμές κοστίζουν(!). Κανένας λογικός νους δεν μπορεί να πιστέψει ότι:

– Ένας κατά συρροή ψευδόμενος τώρα λέει αλήθεια.

– Γίνονται δοκιμές με τοπική πρώτη ύλη χωρίς να δίνονται αποτελέσματα.

– Η Outotec είναι ανόητη και δεν θέλει να βγάλει δισ. από την πατέντα της.

– Σκοπός δεν είναι μια «αρπαχτή» της Ε.Χ. με κάθε τίμημα.

Οι Πράξεις Βεβαίωσης Παράβασης

Οι ΠΒΠ αναδείχνουν κάτι πιο σημαντικό από τα προηγούμενα, ότι ακόμα και οι νόθες μελέτες με τις οποίες οι Αρχές αδειοδότησαν την Ε.Χ. γίνονται από την ίδια κουρελόχαρτο όπως φαίνεται από την ποσότητα και την ποιότητα των παραβάσεων. Οι παραβάσεις κατηγοριοποιούνται και αναφέρονται επιγραμματικά οι πιο σημαντικές:

Απόκρυψη επικινδυνότητας προϊόντων και αποβλήτων. Η απόκρυψη γινόταν στη φάση της αδειοδότησης (τοξικά και επικίνδυνα βαφτίζονταν ακίνδυνα) ώστε η Ε.Χ. να αποφεύγει την εφαρμογή αυστηρών μέτρων ασφαλείας (για εργαζόμενους, περιοίκους και περιβάλλον) όπως διατάξεις SEVESO και ΒΑΜΕ (Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Έκτασης) στα εργοστάσια εμπλουτισμού Στρατωνίου και Ολυμπιάδας. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί όροι πλέον δεν υφίστανται όπως και οι σχετικές άδειες. Ένα άλλο σχετικό παράδειγμα είναι η απόκρυψη της ύπαρξης, σε όρια πολύ πάνω από τα επιτρεπτά, καρκινογόνου αμιάντου στο μετάλλευμα των Σκουριών.

Μη σύννομη αποθήκευση και ανεξέλεγκτη απόρριψη αποβλήτων. Η Ε.Χ. αποθηκεύει αρσενικούχα απόβλητα σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς άδεια και προδιαγραφές (ακόμα και σε… κάδους) αντί σε ΧΥΤΕΑ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων). Τα ίδια απόβλητα διακινούνται από εταιρία μη επικίνδυνων με πιο πιθανό το αρσενικό να καταλήγει στο ποτήρι ή στο πιάτο μας.

Μη τήρηση όρων και προδιαγραφών σε αδειοδοτημένα έργα διαχείρισης επικίνδυνων προϊόντων και αποβλήτων. Η εκχώρηση για διαχείριση των τελμάτων αρσενο-σιδηρο-πυριτών της Ολυμπιάδας και αποκατάσταση της περιοχής, έγινε με δημόσιο «δωράκι» στην Ε.Χ. τον περιεχόμενο χρυσό και άργυρο. Η Ε.Χ. προτίμησε να πάρει τα μέταλλα (χωρίς άδεια, αυτά που εξάγονται αφορολόγητα από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, βλ. παρακάτω) και να… ξεχάσει την αποκατάσταση. Το «δωράκι» ήταν 100 εκατομμύρια ευρώ, αφού το κόστος αποκατάστασης είναι 30 εκατομμύρια και τα μέταλλα έχουν αξία 130 εκατομμύρια.

Στην περίπτωση του ΧΥΤΕΑ Κοκκινόλακκα οι «παραλείψεις» γίνονται εγκληματικές αφού αυτός θα δέχεται τοξικά απόβλητα από όλες τις μονάδες της «επένδυσης» και οι όροι ασφαλείας σε περίπτωση ατυχήματος επηρεάζουν όλο το θαλάσσιο μέτωπο προς το Αιγαίο (ΧΥΤΕΑ και μελλοντικές μονάδες αποθήκευσης θειικού οξέος «κάθονται» σε σεισμικό ρήγμα). Ενώ εκφράζονταν σοβαρές επιφυλάξεις για τα ζητήματα ασφαλείας του ΧΥΤΕΑ και ενώ από τη Διοίκηση υιοθετήθηκαν όροι ελαστικοί, σήμερα ακόμα και αυτοί καταπατούνται από την Ε.Χ. κατά συρροή. Ξεκινούν εργασίες χωρίς έκδοση άδειας, δεν τηρούνται οι προδιαγραφές στεγανοποίησης, δεν παρίσταται πιστοποιημένος φορέας ποιοτικού ελέγχου, δεν διεξάγονται τα υποχρεωτικά πιλοτικά πεδία δοκιμών, δεν τηρούνται πρωτόκολλα ελέγχων (που μάλλον δεν έγιναν ποτέ).

Αυθαιρεσίες σε μετρήσεις, χαρακτηρισμό και κοινοποίηση παραμέτρων επικινδυνότητας. Αφορά σε μετρήσεις τις οποίες η Ε.Χ. είτε δεν πραγματοποιεί, ως οφείλει, είτε παρέχει ελλιπή ή ψευδή στοιχεία στις Αρχές. Αυτό συμβαίνει σε υγρά απόβλητα με ελλιπή επεξεργασία που εμφανίζονται (με λαθροχειρία στον τρόπο των μετρήσεων) σαν να εκπληρώνουν τις απαιτήσεις της νομοθεσίας και τα οποία τελικά καταλήγουν στον υδροφόρο, τη θάλασσα και τη διατροφική αλυσίδα. Ακόμα συμβαίνει σε στερεά απόβλητα τα οποία αυθαίρετα χαρακτηρίζονται σαν αδρανή ή σαν μη απόβλητα ώστε να διακινούνται και να διατίθενται σαν άμμος ή χαλίκι.

Διεξαγωγή δραστηριοτήτων χωρίς έκδοση άδειας. Η Ε.Χ. κάνει δραστηριότητες «με άδεια από τη σημαία» μέσα στο κλίμα ασυδοσίας που επικρατεί. Παραδείγματα η έναρξη εργασιών χωρίς άδεια στον ΧΥΤΕΑ Κοκκινόλακκα, στα έργα «αποκατάστασης» Ολυμπιάδας και αλλού.

Μη σύννομη διακίνηση επικίνδυνων προϊόντων. Οι τοξικές βόμβες μεταφέρονται από τις εγκαταστάσεις της Ε.Χ. σε γειτονικές περιοχές. Ενώ η διακίνηση πρέπει να γίνεται από τον Λιμένα Στρατωνίου, χρησιμοποιούνται τα Λιμάνια Θεσσαλονίκης και Σταυρού χωρίς να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας οδικής και θαλάσσιας μεταφοράς (π.χ. δεν δηλώνεται η επικινδυνότητα στις αρμόδιες λιμενικές Αρχές). Για τις οικονομικές Αρχές που αναζητούν μνημονιακά «ισοδύναμα»: ούτε ο περιεχόμενος χρυσός και άργυρος δηλώνονται από την Ε.Χ. και άρα εξάγονται λαθραία και αφορολόγητα.

Τι δείχνει η ανάλυση των Πράξεων Βεβαίωσης Παράβασης

– Στόχευση της Ε.Χ. είναι η μείωση του κόστους της «επένδυσης» με μέτρα ασφαλείας αμελητέου κόστους και η διασκέδαση του φόβου εργαζομένων και κατοίκων ότι διατρέχουν κίνδυνο.

– Οι παραβάσεις σηματοδοτούν τις προθέσεις της Ε.Χ. και για τα υπόλοιπα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, π.χ. η απειλή του περιβάλλοντος και της υγείας στο μέλλον θα προέρχεται από το αρσενικό της μεταλλουργίας, από τον αμίαντο των Σκουριών και ποιος ξέρει από τι άλλο κρυμμένο που θα αποκαλυφτεί.

– Ε.Χ. και Δημόσιο είναι συνυπεύθυνοι σε μια επιχείρηση εξαπάτησης, αλλιώς τα δημόσια στελέχη (που δέχονταν π.χ. τα επικίνδυνα υλικά σαν ακίνδυνα) ήταν ανεύθυνοι σε θέσεις ευθύνης(;).

Τελικά συμπεράσματα

– Ο «επενδυτής» ήρθε για να λαφυραγωγήσει σε βάρος πόρων και ανθρώπων «ρίχνοντας» όσο μπορεί το κόστος της «επένδυσης» και αθετώντας την υπογραφή του με κάθε τρόπο, δημιουργώντας έτσι μια περιβαλλοντική και αναπτυξιακή νάρκη που πρέπει να εξουδετερωθεί. Αν σήμερα η χώρα και η κοινωνία έχουν ανάγκη από έναν υγιή αναπτυξιακό δρόμο ταχύτητας, η «επένδυση» των Σκουριών στέκεται βασικό εμπόδιο στην προσπάθεια αυτή.

– Οι Σκουριές προχώρησαν χάρη στα χατίρια και τις εκπτώσεις του Δημοσίου στον δήθεν φερέγγυο «επενδυτή». Η σχέση Ε.Χ.-Δημοσίου καθοριζόταν από την προσδοκία ότι το καθεστώς της διαπλοκής θα συνεχίσει να υπάρχει, οι εξελίξεις όμως τους διέψευσαν. Αν χρειάζεται να τιμωρηθούν και να εκλείψουν η διαπλοκή, η διαφθορά και η ανομία, τότε αυτά περνούν μέσα από τη συνολική αναθεώρηση της «επένδυσης» των Σκουριών που είναι βασικός τους πυρήνας και πυλώνας. Η υπόθεση των Σκουριών χρειάζεται να ξεφύγει από μόνο «ένα τοπικό περιβαλλοντικό πρόβλημα» και να αντιμετωπιστεί πολιτικά σαν ένα σημαντικό ζήτημα κανονικότητας της χώρας.

– Η λύση για τις Σκουριές βρίσκεται στον καταιγισμό ελέγχου νομιμότητας (περιβαλλοντικό και οικονομικό, από Αρχές και κίνημα) με εξαναγκασμό συμμόρφωσης σε κανονισμούς, υποχρεώσεις και όρους (οι νόθοι εννοείται πρέπει να αλλάξουν). Αυτή τη συμμόρφωση είναι που φοβάται ο «φτηνός επενδυτής» γιατί «αλλιώς έμαθε», «αλλιώς ήλπιζε», αλλά κυρίως γιατί συνεπάγεται κόστος. Το κόστος αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στα προβλεπόμενα χρηματικά πρόστιμα αλλά σε ό,τι προβλέπει η νομοθεσία για εγκαταστάσεις που λειτουργούν παράτυπα και δραστηριότητες που διεξάγονται έκνομα. Ελλείψει Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, η ΕΕΕΤΠΟ πρέπει να λειτουργήσει ανασυγκροτημένη με ευθύνη του ΥΠΕΝ και να συμβάλει στους ελέγχους. Ας μην ξεχνιέται, οι ΠΒΠ επισύρουν διοικητικές και ποινικές κυρώσεις και στην Ε.Χ. και σε στελέχη της Διοίκησης για ενέργειες ή πράξεις που βλάπτουν ή βάζουν σε κίνδυνο περιβάλλον, ανθρώπινη υγεία και δημόσιο συμφέρον. Πολιτεία και Δικαιοσύνη οφείλουν να ενεργήσουν προς αυτή την κατεύθυνση παράλληλα και σύμφωνα με τους διακριτούς τους ρόλους, και κυρίως χωρίς ακροβατισμούς.

* Ο Ν. Μοσχούδης είναι χημικός-μηχανικός

Πηγή: Δρόμος