Άλλα είναι τα σοβαρά θέματα κι όχι το γάλα και τα φάρμακα στο πολυνομοσχέδιο

Αθωώνουν τους μαφιόζους μιζαδόρους υπαλλήλους με το πολυνομοσχέδιο; Τεράστιο σκάνδαλο καταγγέλλει η Ζωή Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ

του Ανδρέα Σταματόπουλου* 

H μόνη διαφωνία που έχω σχετικά με τις ρυθμίσεις για το γάλα και τα φάρμακα είναι ότι άργησαν πολλά χρόνια. Θέλει πολύ δουλειά για να γίνει η πατρίδα μας σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος και μόλις πάει να γίνει ακόμα κι ένα μικρό βήμα ξεσηκώνονται οι συντεχνίες με τους ελεγχόμενους βουλευτές τους να το σταματήσουν. 

Το σκάνδαλο και η αιτία καταψήφισης του πολυνομοσχεδίου είναι αν αληθεύουν τα όσα αποκαλύπτει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου (δείτε εδώ) περί αλλαγών στα άρθρα 235 κ 236 του ποινικού κώδικα και οδηγούν σε παραγραφή υποθέσεις μαφιόζων κρατικών υπαλλήλων που κατηγορούνται για μίζες ακόμη κι άνω των 120 χιλιάδων ευρώ. Γι αυτό το θέμα δεν μιλάει κανείς, ούτε καν ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ για το δήθεν συμφέρον 3500 χιλιάδων αγελαδοτρόφων έχει ξεσηκωθεί το σύμπαν.

Στην Ελλάδα τη γαλακτοκομική χρονιά του 2013 παρήχθησαν συνολικά 627.481 τόνοι γάλακτος. Η ετήσια κατανάλωση αγελαδινού σε διάφορες μορφές (δηλαδή γιαούρτια, τυριά, επιδόρπια κ.λπ.) είναι περίπου 1,2 εκατ. τόνοι. Εξ αυτών οι 400.000 - 500.000 τόνοι είναι νωπό - εν ολίγοις, οι παραγόμενες ποσότητες τυπικά επαρκούν για να καλύψουν τη ζήτηση γι’ αυτό. Παράγουμε 627 χιλιάδες τόνους γάλα και καταναλώνουμε 1,2 εκατ. τόνους (νωπό και γαλακτοκομικά). Μένουν λοιπόν περίπου 600.000 τόνοι προϊόντων που είναι αδύνατον να είναι φτιαγμένα από ελληνικό γάλα, γιατί αυτό απλώς… δεν φτάνει! Η ποσόστωση μάλιστα από την Ευρωπαϊκή Ένωση μας δίνει τη δυνατότητα για 900χιλιάδες τόνους ετήσια παραγωγή την οποία δεν καλύπτουμε.
Η κυβέρνηση με την εφεύρεση του γάλακτος 2 ημερών δίνει ουσιαστικά ένα μεγάλο μπόνους σε τοπικούς παραγωγούς και συνεταιρισμούς να πουλήσουν απ ευθείας το δικό τους γάλα στις περιοχές τους καθώς έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών.
Κι εδώ έρχεται το ερώτημα: όσοι κόπτονται δήθεν για τα δικαιώματα των αγελαδοτρόφων μήπως στο βάθος ανησυχούν για τα κέρδη των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών που έχουν δεσπόζουσα θέση στην Ελληνική αγορά αποκρύπτοντας από τους καταναλωτές ότι χρησιμοποιούν εισαγόμενο γάλα;

Την ίδια ώρα o κ.Χαρακόπουλος υποβάλει παραίτηση γιατί δεν μπορεί να θίξει τα συμφέροντα μερικών εκατοντάδων κτηνοτρόφων της περιοχής του (ή μήπως όχι;) ενώ έχει αρνηθεί επί πάνω από ένα έτος έστω και να συναντήσει την ΠΕΠΤΕΓ που εκπροσωπεί δεκάδες χιλιάδες πτυχιούχους γεωπόνους τεχνολογικής εκπαίδευσης .

Εύχομαι λοιπόν και ελπίζω οι βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου να πράξουν τα αυτονόητα υπερψηφίζοντας τις συγκεκριμένες διατάξεις, και θέτοντας το βέτο τους και την πίεση τους στα σοβαρά θέματα της αλλαγής των άρθρων του ποινικού κώδικα, αν επαναλαμβάνω όσα έχει αποκαλύψει η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι αλήθεια.

*πηγή logiastarata  

Ο Ανδρέας Σταματόπουλος είναι γεωπόνος Τ.Ε. - Οικονομολόγος, ΜΒΑ, Msc statistics ,

Αντιπρόεδρος ΚΔΣ ΠΕΠΤΕΓ


Ακολουθεί η συνέντευξη της κας Κωνσταντοπούλου στο tvxs:

Βιομηχανία ασυλίας για μιζαδόρους το πολυνομοσχέδιο
TVXS ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

«Για πραγματική βιομηχανία χορήγησης ασυλίας για μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς» μιλά η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ,Ζωή Κωνσταντοπούλου, αναφορικά με διάταξη του πολυνομοσχεδίου που ορίζει ότι τα ποινικά αδικήματα της δωροδοκίας και της δωροληψίας υπαλλήλου μετατρέπονται από κακουργήματα σε πλημμελήματα εφόσον δεν «αντίκεινται στα καθήκοντα του υπαλλήλου». Η διάταξη καθ’ ότι ευμενέστερη θα ισχύσει αναδρομικά «ανοίγοντας την πόρτα της παραγραφής» για υποθέσεις όπως η Siemens και τα εξοπλιστικά προγράμματα.
«Επιχειρείται μια ευθεία, ωμή παρέμβαση στη δικαιοσύνη και στις εκκρεμείς υποθέσεις» τονίζει μεταξύ άλλων η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Μιλώντας στο tvxs.gr αναφέρεται και στη διαδικασία ψήφισης του πολυνομοσχεδίου σημειώνοντας ότι οι βουλευτές καλούνται να λειτουργήσουν σε ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα. Αφήνει πάντως αιχμές σημειώνοντας ότι κάποιοι έχουν προσχωρήσει στο «μοντέλο Χρυσοχοΐδη» και υπερψηφίζουν αδιάβαστοι, πράξη που «συνιστά προδοσία της λαϊκής εντολής». 

Της Αγγελικής Δημοπούλου* 

Μιλάτε για διατάξεις στο νέο πολυνομοσχέδιο που οδηγούν σε παραγραφή σωρείας ποινικών υποθέσεων διαφθοράς. Με ποιον τρόπο δρομολογείται κάτι τέτοιο και σε τι είδους υποθέσεις αναφέρεστε;

Πρόκειται για μια πραγματική βιομηχανία αμνηστίας, ασυλίας και ατιμωρησίας για υποθέσεις μεγάλης κλίμακας διαφθοράς και διαπλοκής. Μιλάμε για τα ποινικά αδικήματα της δωροδοκίας και της δωροληψίας υπαλλήλου. Αυτά τα αδικήματα ενώ μέχρι σήμερα τιμωρούνταν ως κακουργήματα όταν υπήρχε περιουσιακή ζημία άνω των 120.000 ευρώ - και ανεξαρτήτως του αν επρόκειτο για πράξη σιωπής που αντίκειται ή ανάγεται στα καθήκοντα του υπαλλήλου - τώρα πια γίνονται πλημμελήματα. Πλημμελήματα ανεξαρτήτως του ποσού αν δεν αποδειχτεί ότι η πράξη για την οποία δόθηκε το «δώρο», το παράνομο όφελος, η μίζα δηλαδή, αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου.

Τι σημαίνει «δεν αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου»;

Σημαίνει ότι ...

Αντώνης Καντάς, η χοντρή που τραγούδησε το τέλος της Μεταπολίτευσης

(Αντώνης Κάντας: "Εχω πάρει τόσες μίζες που δεν τις θυμάμαι")

από την παραπολιτική

Το αμερικάνικο ρητό «It ain't over till the fat lady sings» έχει αποδοθεί και στα ελληνικά περίπου ως «τίποτα δεν έχει τελειώσει πριν τραγουδήσει η χοντρή» και νομίζω ότι αυτές τις μέρες εντοπίσαμε τη χοντρή που τραγούδησε το τέλος αυτού που, ίσως λίγο επιπόλαια, περιγράφεται ως «Μεταπολίτευση».

Κάποιος Αντώνης Καντάς εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά, κυνικότερος των κυνικών, και μας αφηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια το τι ακριβώς συνέβαινε για δεκαετίες στο χώρο των εξοπλισμών και μάλιστα με διακομματική ανοχή. Το πάρτι δεν ήταν για λίγους, ήταν για σχεδόν όλους τους εμπλεκόμενους.

Δεν είναι το πρώτο σκάνδαλο που αποκαλύπτεται αλλά είναι η πρώτη φορά που οι πολίτες διαπιστώνουμε ότι η διαφθορά στα χρόνια της αφθονίας των δανεικών ήταν συνειδητή επιλογή κι όχι περιπτωσιολογική έκφανση ατομικά προβληματικής ηθικής συγκρότησης.

Πλέον, ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι ήταν απλά ο Άκης το πρόβλημα, αν και μεταξύ μας, λόγω και του σκανδάλου της Siemens, ποτέ δεν πείστηκα ότι αρκούσε ο Τσοχατζόπουλος για να εξηγηθεί το μεταπολιτευτικό φεστιβάλ της μίζας.

Κατά τη γνώμη μου, το μπάλακι πέφτει και πάλι στην πλευρά του Κώστα Σημίτη. Η σιωπή του είναι αυτή που στέλνει στην πυρά τα χλωρά μαζί με τα ξερά. Η Δικαιοσύνη έχει από καιρού αποδομήσει το μισό υπουργικό συμβούλιο του περίφημου Εκσυγχρονισμού και η κεφαλή εκείνου του τραπεζιού ποιεί τη νήσσαν.

Δεν νοείται διεφθαρμένη χώρα με διεφθαρμένη κυβέρνηση αλλά...έντιμο πρωθυπουργό. Ο λαλίστατος στις παρασκηνιακές διεργασίες για την Κεντροαριστερά Σημίτης οφείλει επιτέλους να πάρει θέση για όλα όσα συνέβησαν επί των ημερών του. Διαφορετικά, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι εκείνος που θα απαντήσει μονοπωλιακά στο αν ήταν κι εκείνος φαύλος ή απλώς ελάχιστος για να διαχειριστεί τους φαύλους.

*οι "επεμβάσεις" και η λεζάντα στην φωτό είναι της ΑΣ

Γιώργο, να σου πω πού θα βρεις λεφτά;

του Δημήτρη Χρήστου*

Αύριο θα δοθεί το προσχέδιο προϋπολογισμού του 2010. Η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών απαιτεί μείωση δαπανών και αύξηση εσόδων. Στην Ελλάδα, οι δύο αυτές υποχρεώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθούν. Ειδικά στο σκέλος των δαπανών, έχουμε την ευρωπαϊκή πρωτοτυπία να μην γνωρίζει το κράτος, πόσοι εργάζονται για λογαριασμό του και πόσο στοιχίζουν! Υποθέτοντας πως οι τομείς της παιδείας (2,5%) και της υγείας (2,5%) υποχρηματοδοτούνται και υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες θεωρούνται -περιέργως- ανελαστικές, τι μένει;

ΜΕΝΟΥΝ οι σπατάλες της δημόσιας διοίκησης και οι τερατώδεις μίζες σε κάθε συναλλαγή με το κράτος και αυτούς που το εκπροσωπούν, επιβαρύνουν υπέρογκα τη δημόσια δαπάνη και αφαιρούν ποσότητα και ποιότητα από το παραγόμενο έργο ή παραδιδόμενο υλικό. Αν καθίσει κανείς να υπολογίσει πόσο χρήματα θα μπορούσε να εξοικονομήσει το κράτος, εάν πλήρωνε μετρητοίς τις υποχρεώσεις του, θα έμενε έκπληκτος από το αποτέλεσμα. Σήμερα, όλοι οι πάροχοι έργου ή υλικού στο ελληνικό δημόσιο, φουσκώνουν πάνω από 30% τα τιμολόγια, υπολογίζοντας τη μίζα και τη μεγάλη καθυστέρηση αποπληρωμής τους. Το κράτος γνωρίζει φυσικά αυτή την πρακτική και την έχει αποδεχτεί. Μάλιστα σε κάποιους τομείς, κυρίως στον νοσοκομειακό εξοπλισμό και το φάρμακο, η φάμπρικα αυτή λειτουργεί υπέρ των μεγάλων προμηθευτών, καθώς οι μικρές επιχειρήσεις που δεν έχουν επαρκή ρευστότητα και δεν μπορούν να περιμένουν από 3 έως 5 χρόνια για να πληρωθούν, δεν τολμούν να πάρουν μέρος σε διαγωνισμούς έργων ή προμηθειών.

ΤΟ ΘΕΜΑ λοιπόν είναι, ποιες είναι αυτές οι σπατάλες και το κυριότερο, ποιος θα τις βρει. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλέψεις τι θα κοστίσουν οι έκτακτες ανάγκες στο ασφαλιστικό σύστημα ή σε απρόβλεπτες ζημιές από φυσικές καταστροφές. Οι οικονομίες από τις απολύσεις των συμβασιούχων και των ειδικών προγραμμάτων, είναι ελάχιστες και σε καμιά περίπτωση το κόστος τους δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.

ΚΑΙ ΠΑΜΕ τώρα στα έσοδα. Πονεμένες ιστορίες. Οι φοροελεγκτικοί και φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένοι και ανίκανοι να συμβάλουν στη θεαματική βελτίωση των δημοσίων οικονομικών. Ενθυλακώνουν για λογαριασμό τους δημόσια έσοδα από φόρους ή πρόστιμα, από παράνομες αδειοδοτήσεις και εξυπηρετήσεις. Η συμπεριφορά αυτή δεν στερεί από το κράτος μόνον το ποσό που πηγαίνει στις δικές τους τσέπες. Ο επαγγελματίας πληρώνει ένα ποσό στους διεφθαρμένους υπαλλήλους του δημοσίου, θα το αποσβέσει από φοροδιαφυγή για να πατσίσει τον λογαριασμό. Έτσι τα έσοδα που χάνει το δημόσιο, αυτομάτως διπλασιάζονται.

ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ένα συγκλονιστικό περιστατικό για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και το βάθος του προβλήματος. Στις αρχές του 2000 ο φορολογικός έλεγχος σε μία τράπεζα διαπιστώνει παραβάσεις που συνεπάγονται πρόστιμο 300 εκατομμυρίων δραχμών. Το ποσό δεν ήταν μεγάλο για την τράπεζα, πλην όμως η δημοσιοποίησή θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα στην εικόνα της. Οι ελεγκτές ζήτησαν το ένα τρίτο του ποσού για να κλείσουν την υπόθεση. Στέλεχος της τράπεζας, όπως ο ίδιος μου το αφηγήθηκε, κατέφυγε στον τότε υπουργό Οικονομίας για οδηγίες. Του περιέγραψε την κατάσταση και ρώτησε, τι να κάνω; Η απάντηση τον άφησε ξερό. “Δώστα να ξεμπερδεύετε και να μην σαν ενοχλούν κάθε τόσο”! Μάζεψαν τα λεφτά, έδωσαν και το ραντεβού και κατά τη διαδικασία της παράδοσης, ο πληρώνων ρώτησε τι γίνεται που τώρα αφού τα “μαύρα” λεφτά που τους δίνει, δεν θα μπορούν να δικαιολογηθούν στις νόμιμες δαπάνες. Η απάντηση ήταν -πάλι- συγκλονιστική. Κανένα πρόβλημα αφού εμείς σας ελέγχουμε!

ΤΟ ΝΕΟ οικονομικό επιτελείο έχει μπροστά του προς επίλυση ένα μείζονος σημασίας πρόβλημα. Τη διαφθορά των υπηρεσιών του. Το κόστος είναι ανυπολόγιστο και τόσο οι υπερβάσεις των δαπανών όσο και οι υστερήσεις στο σκέλος των εσόδων, οφείλονται ακριβώς σε υπαλλήλους που υπολειτουργούν και όταν βγαίνουν για δουλειά το κάνουν κατά κανόνα για δικό τους λογαριασμό. Αν θέλει η κυβέρνηση να το αντιμετωπίσει, οφείλει να συγκροτήσει μια πραγματική υπηρεσία αδιάφθορων επιθεωρητών, που να είναι παντελώς άγνωστη στους διεφθαρμένους. Να έχει όπως στο σινεμά, γραφεία καμουφλάζ με ταμπέλα στην πόρτα “εισαγωγές - εξαγωγές” και κανένας από αυτούς που θα την στελεχώσουν, να μην είναι πρώην συνάδελφος των ελεγκτών. Διαφορετικά ο πόλεμος στην αγορά κλέφτες και αστυνόμοι, δεν πρόκειται να προσθέσει σεντς στα ταμεία του κράτους και θα ταΐζει διαρκώς την ύφεση και την οικονομική κρίση.

* Η ΑΥΓΗ, 4/10/09 d.xristou@avgi.gr