Δημήτρης Βέττας, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: Να επανυπολογιστούν οι οφειλές στον ΟΑΕΕ

του Δημήτρη Βέττα *

Η σοβαρότερη συνέπεια που προέκυψε τα χρόνια της κρίσης για εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες είναι το χρέος προς τρίτους. Τμήμα του χρέους αυτού και οι οφειλές στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ), οι οποίες αποτελούν για την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων των επιχειρήσεων ένα τεράστιο αγκάθι.

Σύμφωνα με την 2η τριμηνιαία έκθεση προόδου του ΚΕΑΟ για το 2018 (Απρίλιος-Ιούνιος), 581.603 οφειλέτες του ΟΑΕΕ οφείλουν 14,08 δισ. ευρώ σε σύνολο οφειλών προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης 33,8 δισ. ευρώ. Με βάση την ίδια έκθεση, για το 2018, οι εισπράξεις από τους οφειλέτες του ΟΑΕΕ ανέρχονται στα 275 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 210 εκατ. ευρώ από τις ρυθμίσεις, δηλαδή ποσοστό 2%. Από την ίδια έκθεση διαπιστώνουμε ότι οι οφειλές προς το ΙΚΑ είναι 17,9 δισ. ευρώ και οι εισπράξεις για τις οφειλές αυτές 3,1 δισ. ευρώ, δηλαδή ποσοστό 18%. Εικόνα καθαρή, η οποία δείχνει πως ο κόσμος οφείλει στον ΟΑΕΕ, αλλά ρυθμίζει δύσκολα τις οφειλές του. Συλλέγοντας πληροφορίες από τα Επιμελητήρια μαθαίνουμε ότι ο μεγάλος αριθμός οφειλετών του ΟΑΕΕ βρίσκεται στην κλίμακα των 30-50 χιλιάδων ευρώ, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο κύριος όγκος των οφειλών συσσωρεύτηκε τα έτη μετά την έναρξη της κρίσης.

Επί σειρά πολλών ετών η πλειοψηφία των οφειλετών του ΟΑΕΕ επιβαρύνθηκε με δυσανάλογες ως προς το εισόδημά της εισφορές. Οι εισφορές έως και το τέλος του 2016, οπότε και άλλαξε ο νόμος, ήταν τεκμαρτές, δηλαδή ένας ασφαλισμένος με 20-30 χρόνια ασφάλισης χρεωνόταν με μηνιαίες εισφορές περίπου 450 ευρώ τον μήνα, 5.400 ευρώ το έτος, ανεξαρτήτου εισοδήματος. Είτε κάποιος είχε ετήσιο εισόδημα 70.000 ευρώ, είτε είχε εισόδημα 6.000 ευρώ, η ασφαλιστική του ετήσια επιβάρυνση ήταν 5.400 ευρώ. Οι εισφορές παρέμειναν σταθερές από το 2009 και μετά, ενώ το εισόδημα κατακρημνίστηκε.

Η αδικία του προηγούμενου συστήματος χρέωσης εισφορών αναγνωρίσθηκε και αντικαταστάθηκε επίσημα με τον Νόμο Κατρούγκαλου και πλέον οι εισφορές είναι αναλογικές του εισοδήματος. Μιλώντας για το θέμα των οφειλών στον ΟΑΕΕ με οφειλέτες, συλλόγους για τον ΟΑΕΕ αλλά και με επιμελητήρια και ομοσπονδίες κατέληξα σε μια σκέψη, σε μια πρόταση η οποία ενδεχόμενα μπορεί να αποτελέσει και μία λύση, συνοπτικά θα την περιέγραφα ακολούθως:

Η πρότασή μου είναι να γίνει επανυπολογισμός των εισφορών της σύνταξης με βάση την λογική του Νόμου Κατρούγκαλου. Δηλαδή να υπολογιστούν οι οφειλόμενες εισφορές ως ποσοστό του εισοδήματος των ετών της οφειλής. Σήμερα το ποσοστό είναι 20%, και με βάση τις νέες εξαγγελίες θα είναι 13,3%. Για παράδειγμα ελεύθερος επαγγελματίας με εισόδημα 10.000 ευρώ το έτος 2011, αντί για 4.200 ευρώ εισφορές σύνταξης θα χρεωθεί με 2.000 ευρώ. Αυτό κρίνεται ως δίκαιο για δυο λόγους,

· αν κάποιος είχε μεγάλο εισόδημα και δεν πλήρωνε, δεν θα επωφεληθεί της μείωσης της οφειλής του (στρατηγικός κακοπληρωτής). Επιμένω να τονίζω το γεγονός ότι η πρόταση αυτή αφορά στα χρέη την περίοδο της κρίσης

· θα περιοριστούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των οφειλετών που θα απολαύσουν την μείωση της οφειλή (μικρότερη σύνταξη), σε σχέση με όσους πλήρωναν πλήρη εισφορά.

Μετά τον επανυπολογισμό και την αφαίρεση προφανώς τόκων και προσαυξήσεων προκύπτει η νέα οφειλή. Είναι λογικό πως σε κάθε είδους τέτοια παρέμβαση οφείλουμε να σεβαστούμε και να τηρήσουμε μια βασική προϋπόθεση και αυτή δεν είναι άλλη από την διατήρηση της ροής των εσόδων του ΕΦΚΑ μέσω του ΚΕΑΟ. Η ροή των εσόδων προς τον ΕΦΚΑ δεν θα διαταραχθεί καθώς μετά τον επανυπολογισμό, οι οφειλέτες θα έχουν την υποχρέωση να τηρούν την πρότερή τους ρύθμιση, δηλαδή τη ρύθμιση στο ύψος της πρώτης οφειλής (πριν τον επανυπολογισμό) για τους επόμενους 24 ή 36 μήνες.

Ο επανυπολογισμός των οφειλών εγκολπώνει την ηθική δικαίωση των οφειλετών από την μια πλευρά, καθώς αναγνωρίζει ότι οι οφειλέτες δεν μπορούσαν λόγω οικονομικής αδυναμίας να ανταποκριθούν στις πληρωμές και από την άλλη δίνει μια βιώσιμη λύση τόσο στους οφειλέτες όσο και στο Δημόσιο να εισπράττει τα οφειλόμενα.

Εκτιμώ πως με αυτή την λύση χιλιάδες ΑΦΜ θα εισέλθουν και πάλι στην κανονική οικονομία καθώς σήμερα είναι αποκλεισμένοι και δρουν εκτός οικονομίας, θα αποκατασταθεί μια σημαντική αδικία του παρελθόντος, θα δοθεί μια πραγματική δεύτερη ευκαιρία σε ανθρώπους που χρεώθηκαν χωρίς να το περιμένουν και χωρίς δόλο.

* Ο Δημήτρης Βέττας είναι βουλευτής Φθιώτιδας του ΣΥΡΙΖΑ

πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πάγωμα οφειλών στον παλιό ΟΑΕΕ, επίκαιρο και επιτακτικό μέτρο ανάπτυξης

Συμβολή πρωτοβουλίας ελεύθερων επαγγελματιών στην επίλυση της υπερχρέωσης και την επανεκκίνηση - ανάκαμψη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων ελεύθερων επαγγελματιών και συνεπώς και της ίδιας της οικονομίας! 

*αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ 

Ανεξάρτητα εάν κάποιος θεωρεί επιτυχία ή όχι, την πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup, εκεί που όλοι συμφωνούν είναι ότι η χώρα κέρδισε χρόνο. Χρόνο που θα αποδειχθεί πολύτιμος, ανάλογα με τις κινήσεις που θα επιλεγούν για το επόμενο διάστημα, ώστε να δημιουργήσουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, σε βαθμό τέτοιο ώστε να υπερκαλύπτονται οι ανάγκες πλεονασμάτων και να υπάρξει χώρος για ελαφρύνσεις στα φορολογικά βάρη και τις εισφορές.

Στο πλαίσιο αυτό, επίσης όλοι συμφωνούν ότι θα είναι καθοριστικός ο ρόλος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των ελευθέρων επαγγελματιών, της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια.

Με δεδομένο όμως τα χρέη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δημιουργήθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, το όλο  εγχείρημα μοιάζει σα να ζητάμε από αθλητές δρόμου να καταφέρουν επιδόσεις ολυμπιακών αγώνων με βάρη στα πόδια, πράγμα αδύνατο.

Τι θα μπορούσε να γίνει για να ξεπεραστεί αυτό το "αδιέξοδο";  

Όπως η χώρα κέρδισε χρόνο, ανάλογα θα πρέπει να δοθεί χρόνος και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υλοποιώντας το πάγωμα των οφειλών που είχαν δημιουργηθεί μέχρι τις 31/12/2016 προς τον ΟΑΕΕ και που είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός στην ΔΕΘ το 2016, αλλά για τους γνωστούς τότε λόγους υπαναχώρησε, ενώ στο συγκεκριμένο μέτρο είχε δεσμευτεί και η αξιωματική αντιπολίτευση ότι θα το υλοποιήσει, όπως και άλλα κόμματα.

Μέτρο "που θα δώσει ανάσα σε εκατοντάδες χιλιάδες μικρούς και μεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες που στενάζουν κάτω από το βάρος των χρεών", όπως επί λέξη είχε αναφέρει ο πρωθυπουργός στην ΔΕΘ σχεδόν δύο χρόνια πριν, το 2016 και ήταν πάγιο αίτημα των θεσμικών εκπροσώπων των ελευθέρων επαγγελματιών, αλλά και απαίτηση των ιδίων που τα τελευταία χρόνια έχουν τη γνώση και τη δυνατότητα να αρθρώνουν αυτοδύναμα λόγο, όταν και όπου απαιτείται.

Το πάγωμα των οφειλών που έχουν δημιουργηθεί μέχρι τις 31/12/2016 προς τον ΟΑΕΕ, θα επιτρέψει σε πολλές χιλιάδες ελευθέρων επαγγελματιών έχοντας ασφαλιστική ικανότητα να επανακάμψουν και να επεκτείνουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες, με μόνη προϋπόθεση την πληρωμή των εισφορών από 1/1/2017 και μετά, αλλά και τη δυνατότητα σε αρκετούς απ' όσους οδηγήθηκαν σε λουκέτο να επαναδραστηριοποιηθούν, αυξάνοντας τα έσοδα στον ΕΦΚΑ και στα δημόσια ταμεία.  

Το 1/4 από τις 250.000 μικρές επιχειρήσεις που έκλεισαν τα χρόνια της κρίσης εάν επαναδραστηριοποιηθεί, αυτό θα σημαίνει αύξηση δημοσίων εσόδων, με ποσό ικανό να αντισταθμίσει το ποσό κατά το οποίο ζητούν να μειωθούν οι συντάξεις, ενώ παράλληλα θα σημαίνει και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, σε αυτή την κρίσιμη για την χώρα μας περίοδο. 

Το μέτρο αυτό, σε συνδυασμό με τη θεσμοθέτηση ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού, θα άρει το πρόβλημα των κατασχέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς λόγω παλαιών οφειλών, γεγονός που εξωθεί πολλούς στη μαύρη οικονομία, στερώντας πόρους από τα δημόσια ταμεία.

Η ασφαλιστική ικανότητα αυτομάτως θα καθιστά δικαιούχους των παροχών υγείας του ΕΦΚΑ,  ανεξαρτήτως προηγούμενων οφειλών, όσους πλήρωναν τις εισφορές τους στον ΕΦΚΑ. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την ελάφρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, από τον οποίο χρηματοδοτούνται οι υπηρεσίας υγείας πρόνοιας, που μέχρι τώρα χρησιμοποιούν όσοι ασφαλισμένοι είχαν παλιές οφειλές παρά το γεγονός ότι πλήρωναν τις εισφορές τους στον ΕΦΚΑ και ουσιαστικά υπάρχει επιβάρυνση του προϋπολογισμού άνευ λόγου, αφού οι εισφορές υγείας είναι αμιγώς ανταποδοτικές για συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Εκτός όμως από τα οφέλη της οικονομίας από το συγκεκριμένο μέτρο, υπάρχει και μια άλλη διάσταση, ηθική και νομική, καθώς ένα σημαντικό μέρος των οφειλών αυτών ήδη αμφισβητούνται δικαστικά με χιλιάδες προσφυγές και μέχρι να αποφανθεί η Δικαιοσύνη είναι άδικο και ανήθικο τα ποσά των παράνομων αυτών χρεώσεων - οφειλών να επιβαρύνονται με τόκους και προσαυξήσεις. Η διάσταση αυτή μακροπρόθεσμα είναι ίσως σημαντικότερη, γιατί θα επαναφέρει το αίσθημα δικαίου και θα αποκαταστήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα της δημόσιας ασφάλισης, στοιχεία απαραίτητα για να ενισχύσουν την κλονισμένη εμπιστοσύνη των ελευθέρων επαγγελματιών στο δημόσιο σύστημα ασφάλισης, σε εποχές αμφισβήτησης και απαξίωσής του.

Επειδή αναφερθήκαμε προηγουμένως σε "παράνομες χρεώσεις" να εξηγήσουμε, για όσους ενδεχομένως δεν γνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών δημιουργήθηκε από αντισυνταγματικές πρακτικές και συνοπτικά αναφέρουμε τρία βασικά σημεία από την επιχειρηματολογία των νομικών που ασχολούνται με τις προσφυγές :

1.  Ενώ οι εισφορές του πρώην ΟΑΕΕ μέχρι και το 2009 αυξάνονταν, ακολουθώντας την αύξηση της οικονομίας, έκτοτε και μέχρι και το 2016, παρά την τεράστια μείωση των εισοδημάτων των ελευθέρων επαγγελματιών λόγω της οικονομικής κρίσης, οι εισφορές παρέμειναν σταθερές αντί να μειωθούν. Το συγκεκριμένο αίτημα, μείωσης των εισφορών από το 2009 και μετά, έχει πάει ήδη στο ΣτΕ και αναμένεται να οριστεί ημερομηνία εκδίκασης.
2. Με τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού των εισφορών επί τεκμαρτών εισοδημάτων, ανάλογα με τα χρόνια ασφάλισης, πλήρωναν τις ίδιες εισφορές επαγγελματίες με διαφορετικά πραγματικά εισοδήματα, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας που εκτός από θεμελιώδες άρθρο του Συντάγματος, αποτελεί και στοιχείο του πολιτεύματος.
3. Όπως προαναφέρθηκε, με τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού των εισφορών, αυτές ήταν ποσοστό επί τεκμαρτών εισοδημάτων, χωρίς όμως να έχει το συνταγματικό του δικαίωμα ο ασφαλισμένος να τα αμφισβητήσει, κατά παράβαση αποφάσεων του ΣτΕ και των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων για το θέμα των αμάχητων τεκμηρίων που έχουν  κριθεί ως αντισυνταγματικά, γιατί στερούν το συνταγματικό δικαίωμα δικαστικής προστασίας του πολίτη. Όμως η στέρηση της δικαστικής προστασίας, κάθε άλλο παρά συνάδει σε ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, θυμίζοντας πρακτικές αυταρχικών καθεστώτων σε χώρες του τρίτου κόσμου και προφανώς θα κριθεί ως αντισυνταγματική στα Δικαστήρια.

Οι προαναφερόμενες αδικίες έχουν κατ' επανάληψη αναγνωριστεί από την πολιτεία - στην αιτιολογική έκθεση του νέου ασφαλιστικού, σε δηλώσεις του αρμόδιου υφυπουργού, σε επίσημα δελτία τύπου του υπουργείου και αλλού - χωρίς όμως μέχρι στιγμής να υπάρξουν οι απαραίτητες ενέργειες, ώστε να γίνει επανυπολογισμός των εισφορών κλάδου σύνταξης για τα χρόνια της κρίσης, σύμφωνα με τα πραγματικά εισοδήματα των ασφαλισμένων.

Επίσης, ένα μέρος των οφειλών, είναι από τις εισφορές του κλάδου υγείας που συνέχιζε να χρεώνει ο ΟΑΕΕ σε όσους ασφαλισμένους του είχαν οφειλές, για υπηρεσίες όμως που δεν τους παρείχε, αφού σύμφωνα με το καταστατικό του έχαναν την ασφαλιστική ικανότητα. Κι εδώ έχουμε την παγκόσμια ίσως πρωτοτυπία, ευτελισμού κάθε έννοιας δικαίου, να έχει αναγνωρίσει η πολιτεία, με το άρθρο 73, του νόμου 4486/2017 ότι όσοι δεν είχαν ασφαλιστική ικανότητα μέχρι 4.4.2016 ήταν αποκλεισμένοι από δωρεάν παροχές υγείας, αλλά να έχουν χρεωθεί ως οφειλές τα ποσά των εισφορών για τις υπηρεσίες που ήσαν αποκλεισμένοι.

Από τα προηγούμενα γίνεται σαφές ότι το μέτρο του παγώματος των οφειλών επιβάλλεται να επανέλθει και μάλιστα επικαιροποιημένο, ώστε η κυβέρνηση να αποκαταστήσει τις αδικίες που η ίδια έχει αναγνωρίσει, με επανυπολογισμό των εισφορών της περιόδου της κρίσης σύμφωνα με τα πραγματικά εισοδήματα των ασφαλισμένων οφειλετών, λόγω αντισυνταγματικότητας του προηγούμενου τρόπου υπολογισμού και αφού αφαιρεθούν οι οφειλές εισφορών κλάδου υγείας μέχρι τις 4.4.2016.

Παράλληλα θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ο ακατάσχετος επαγγελματικός λογαριασμός, για να  μπορούν όσοι έχουν οφειλές να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία και να επανέλθουν στην υγιή οικονομία χωρίς τον φόβο των κατασχέσεων, σε χρήματα που είναι για πληρωμές προμηθευτών, ασφαλιστικές εισφορές κι άλλες πάγιες ανάγκες της επιχείρησής τους.

Ο επανυπολογισμός των εισφορών της περιόδου της κρίσης και η αφαίρεση των οφειλών εισφορών υγείας στους ασφαλισμένους οφειλέτες, θα ανοίξει το δρόμο συνταξιοδότησης στην πλειοψηφία όσων πληρούν τα κριτήρια αλλά λόγω υπέρβασης του ορίου των 20.000 οφειλών έχουν βρεθεί σε ομηρία, στερούμενοι στοιχειωδών πόρων επιβίωσης στην τρίτη ηλικία.

Στο θέμα αυτό, μετά την ενοποίηση όλων των ταμείων, απαιτείται να εφαρμοστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης και να ισχύσουν και για τους ελεύθερους επαγγελματίες, οι αποφάσεις και τα πορίσματα  της Ολομέλειας Ελεγκτικού Συνεδρίου, του Συνήγορου του Πολίτη και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που έχουν αποφανθεί για περιπτώσεις δημοσίων υπαλλήλων ότι η στέρηση σύνταξης είναι μέτρο επαχθές και αντισυνταγματικό.

Με δεδομένο ότι από το 2011 και μετά η αναλογική σύνταξη του ασφαλισμένου υπολογίζεται σύμφωνα με τις εισφορές που έχει καταβάλει στην διάρκεια του εργασιακού του βίου, θα πρέπει να αρθεί το όριο οφειλών και να αποδοθούν οι συντάξεις αναλογικά στους δικαιούχους που αυτή τη στιγμή υπερβαίνουν τις 50.000 και η πολιτεία τους αντιμετωπίζει τιμωρητικά, σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Ντροπή είναι ο ελάχιστος χαρακτηρισμός για την συλλογιστική όσων στερούν τη σύνταξη σε ανθρώπους που προσέφεραν επί δεκαετίες με τους φόρους και τις εισφορές τους, για να συντηρείται ένα κράτος τέρας που τώρα τους στερεί το δικαίωμα να επιβιώσουν.

Αξίζει πιστεύουμε να σημειωθεί ότι η εμμονή να αναζητούνται οφειλές, βάσει εισφορών υπολογισμένων σε τεκμαρτά εισοδήματα που ποτέ δεν εισέπραξαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ουσιαστικά συνιστά δήμευση περιουσιών με τα επακόλουθα κοινωνικά προβλήματα και δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά, για τους λόγους και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί διαχρονικά μια κάστα κρατικοδίαιτων Μανδαρίνων, οι οποίοι συστηματικά νομοθετούν το θάνατο της μικρομεσαίας  επιχειρηματικότητας, εκτός κι αν το κάνουν από άγνοια των συνθηκών της πραγματικής οικονομίας, οπότε είναι καιρός να πάνε σπίτι τους να τα εφαρμόσουν κι όχι στην πλάτη όσων καθημερινά μοχθούν για να τρέφεται η ιερή αγελάδα του δημόσιου τομέα.

Τέλος, και με αφορμή το πρόσφατο νομοσχέδιο για διαγραφή οφειλών σε περιπτώσεις παράλληλης ασφάλισης, απαιτούνται ξεκάθαροι κανόνες για όλους κι όχι μόνο για ορισμένες προνομιούχες ομάδες και η δυνατότητα εναλλακτικών επιλογών, ώστε να μπορεί ο ασφαλισμένος να διαγράφει τον χρόνο που αδυνατεί να αποπληρώσει στον δεύτερο φορέα και να του αποδίδεται αναλογικά σύνταξη για τον πληρωμένο χρόνο, χωρίς κατώτατο όριο ετών ασφάλισης.

Βαγγέλης Αχιλλόπουλος, συντονιστής διαδικτυακής Κίνησης Ασφαλισμένων Ανασφάλιστων “ΟΑΕΕ Δράση τώρα!“

Αντώνης Καλοθέου, Πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Άργους

Μαίρη Καμπράνη, πρόεδρος ΔΣ  Συλλόγου Αλληλεγγύης Ασφαλισμένων ΟΑΕΕ Ν Ημαθίας “ΔΙΕΚΔΙΚΩ”

Γιάννης Κουφού, Πρόεδρος Συλλόγου Ασφαλισμένων Ανασφάλιστων ΟΑΕΕ Νοτίου Αιγαίου

Τάσος Κωστόπουλος, ταμίας ΔΣ “ΔΙΕΚΔΙΚΩ”

Γιάννης Μανιάτης, Συντονιστής της Κίνησης Ασφαλισμένων “Συμπράττω” (*)

Όθων Μουρμούρης, Πρόεδρος ΟΕΒΕ Δράμας, εκλεγμένος στην ΓΣΕΒΕΕ

Αλέξανδρος Οικονομίδης, μέλος Ινστιτούτου Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης - ΙΝΕΠΑ

Γρηγόρης Παππάς, αντιπρόεδρος ΔΣ “ΔΙΕΚΔΙΚΩ”

Γιώργος Παπασπυρόπουλος, συντονιστής “ΟΑΕΕ Δράση τώρα!“

Χριστίνα Τζιοβάρα, Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Ασφαλισμένων Ανασφάλιστων ΟΑΕΕ Ν Θεσπρωτίας

Κωνσταντίνος Σπυρίδων Φουντής, τ. Πρόεδρος Πανελλήνιας Συντονιστικής Συλλόγων Ασφαλισμένων Ανασφάλιστων ΟΑΕΕ

Χρήστος Φραγκοτζής, γραμματέας ΔΣ “ΔΙΕΚΔΙΚΩ”

Νικόλαος Χαβέλης, Πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Ξυλοκάστρου

Μαίρη Χρονοπούλου, Πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Αιγίου

Ενημέρωση υπογραφών από tvxs:
Χάρης Ευθυμιάδης, πρόεδρος Συλλόγου Ανασφάλιστων ΟΑΕΕ Θεσσαλονίκης
Δημήτρης Κυρίτσης, πρόεδρος Συλλόγου Ασφαλισμένων και Ανασφάλιστων ΟΑΕΕ Ν Αττικής

(*) ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΕΙΜΈΝΟΥ: Γιάννης Μανιάτης

Γίνεται ανάπτυξη χωρίς τους μικρομεσαίους;

Βασιλίκα Σαριλάκη & Γιώργος Παπασπυρόπουλος

Ποιες είναι οι προτεραιότητες που προκύπτουν μετά την τελευταία συμφωνία του Eurogroup; 

Η συμφωνία προσδιορίστηκε απο πολλούς ρεαλιστές αναλυτές ως ένας "δύσκολος δρόμος αλλά επιτέλους δρόμος". Η κυβέρνηση δημιούργησε τις κατάλληλες συμμαχίες κατάφερνοντας να αναχαιτίσει τις ακραία επιθετικές προτάσεις Σόιμπλε και με πολιτικό θάρρος έκανε τους Γερμανούς να καταλάβουν στις τελικές διαπραγματεύσεις πως το ειδυλλιακό εκλογικό παραμύθι τους θα μπορούσε να γυρίσει μπουμερανγκ αν δεν υποχωρούσαν. Κι αυτό ακριβώς έγινε. 

 Τώρα ακολουθούν τα ερωτήματα: Τί πρέπει να γίνει μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι (ως την λήξη του μνημονίου); Και τί έπεται τα τελευταία 2 χρόνια ως τις εκλογές; Ποιές δυνατότητες έχουμε ώστε να σταθούμε παραγωγικά στα πόδια μας το αμέσως επόμενο διάστημα ή τουλάχιστον να βάλουμε τις βάσεις για κάτι τέτοιο; 

Ανάπτυξη

Η κυβέρνηση ποντάρει πολλά στις επενδύσεις. Και φυσικά στο ψυχολογικό κλίμα που είναι απαραίτητο για κάτι τέτοιο. Γι αυτό ζητούσε μια "καθαρή" απόφαση, έναν "καθαρό διάδρομο": να ξέρουν οι επενδυτές ότι υπάρχει Συμφωνία και η ΕΕ δεσμεύεται να βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από τα μνημόνια και να μπορεί να δανείζεται με ένα καλό επιτόκιο από τις αγορές (όχι απλά "να βγει στις αγορές"π. χ με ένα καταστροφικό επιτόκιο διπλάσιο ας πούμε εκείνου της Πορτογαλίας...).

Λογικά λοιπόν, μετά την Συμφωνία τα spreads θα συνεχίσουν να πέφτουν σταθερά, τα επιτόκια δανεισμού επίσης, και το επενδυτικό κλίμα από αβέβαιο αναμένεται να γίνει ελκυστικό σε όσους επενδυτές έχουν σχετική επιθυμία. 

Ο δρόμος για επενδύσεις είναι πλέον ανοιχτός.

Τι τις θέλουμε ακριβώς τις επενδύσεις; Για να έχει το κράτος μεγαλύτερα έσοδα όσο αυξάνει το παραγόμενο ΑΕΠ αλλά κυρίως για να βρουν δουλειά οι άνεργοι. 

Κι εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.

Οι ξένες επενδύσεις σπανίως είναι εντάσεως εργασίας. Μερικά δις μπορεί να σημαίνουν απλά μερικές εκατοντάδες θέσεις εργασίας. Πως λοιπόν μπορεί να καταπολεμηθεί η ανεργία;

Τί μέτρα χρειάζονται για την ενδογενή ανάπτυξη;

Στην χώρα μας χρήματα για επενδύσεις δεν υπάρχουν πέραν όσων εξαγωγικών επιχειρήσεων άντεξαν ή και αναπτύχθηκαν στην κρίση. Δεν υπάρχουν χρήματα πλην κάποιων κρυμμένων από την τραπεζική εποπτεία σε "στρώματα" και "σεντούκια". Κι αυτό γιατί οι επιχειρήσεις είναι βυθισμένες στα χρέη, ειδικά οι μικρομεσαίες που αποτελούν το 97% των ελληνικών επιχειρήσεων. Αν αυτές μπορούσαν από την μικρή έστω ανάπτυξη που σιγά σιγά εμφανίζεται να επανεπενδύσουν τα κέρδη τους για να σταθεροποιηθούν στην Αγορά επεκτείνοντας τον χαμένο κύκλο εργασιών τους από την επίσης σιγά σιγά αυξανόμενη ζήτηση, η Ανάπτυξη θα κάλπαζε! 

Η δε ανεργία θα έπεφτε δραματικά αν κάθε μία μικρομεσαία επιχείρηση μπορούσε να κάνει μία καινούργια πρόσληψη...

Δυστυχώς όμως τα χρέη δεν επιτρέπουν την επανεπένδυση των κερδών στη δουλειά και την παραγωγή. Γιατί τα κέρδη που μέχρι τώρα κατάπινε η επιβίωση, τώρα θα πηγαίνουν απλά στις απανωτές ρυθμίσεις για ληξιπρόθεσμες οφειλές. 

Και εδώ πρέπει να κάνουμε μια σημαντική διάκριση: 

Τα χρέη από μη καταβεβλημένο ΦΠΑ ή άλλους φόρους μπορούν με κατάλληλες ρυθμίσεις να αρχίσουν να μειώνονται με την αύξηση της ζήτησης και του κύκλου εργασιών. Πληρώνεις τα τρέχοντα και ρυθμίζεις τα παλιά, έστω ξανά και ξανά μέχρι να ισορροπήσει κάπως η οικονομία. Κι εκεί, με την έξοδο από το μνημονιακό πρόγραμμα θα ορθολογικοποιηθούν και οι απαιτήσεις του κράτους που θα αρχίσει πλέον να έχει έσοδα από την ίδια την παραγωγική οικονομία και όχι από έκτακτη φορολόγηση και ευφάνταστα χαράτσια κάθε τύπου.

Αυτά που δεν αντιμετωπίζονται όμως  είναι τα μέχρι τέλος του 2016 χρέη από τις ασφαλιστικές οφειλές στον ΟΑΕΕ , που είναι αντισυνταγματικές (πόρισμα Μανιτάκη) ως μη αναλογικές οφειλές του εισοδήματος, υπέρογκες και παράνομες.

Δεν αντιστοιχούν σε παραχθέν εισόδημα, δεν ρυθμίζονται παρά μόνο καταχρηστικά κι εκβιαστικά για την απόκτηση ενημερότητας των επιχειρήσεων, και κυρίως δεν μπορούν να πληρωθούν ποτέ αφού δεν έχουν εισπραχθεί από τους μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες. 

Τα χρέη λοιπον στον ΟΑΕΕ δεν έχουν σχέση με τον μη καταβεβλημένο π. χ ΦΠΑ που εισπράχθηκε μεν αλλά ξοδεύτηκε για το "γάλα των παιδιών" ή άλλες άμεσες ανάγκες.. Η εισφορά στον ΟΑΕΕ ήταν απαιτητή ακόμη και όταν ο επαγγελματίας δεν είχε καμιά παραγγελία, καμιά ζήτηση των προϊόντων του, καμιά εκτέλεση έργου... Δλδ ακόμη και με μηδενικό τζίρο, το αίσχος του ΟΑΕΕ επί ΝΔ ΠΑΣΟΚ χρέωνε έναν μέσο επαγγελματία απο300 έως 500 ευρώ μηνιαίως και μια μικρή επιχείρηση με πολλαπλάσια ποσά σε όλους τους εταίρους της. 

Τα ποσά αυτά λοιπόν έχουν γίνει ένα καταθλιπτικό "χρέος" και μάλιστα χρέος που διπλασιάζεται κάθε τόσο με τους τόκους καθυστέρησης. Αυτά τα ποσά δεν μπορούσαν να εισπραχθούν ως μέρος της αμοιβής του επαγγελματία γιατί ήταν υπέρογκα. Ήσαν εξωπραγματικά γι αυτό και λειτούργησαν ανελαστικά. Δηλαδή το ύψος τους έκανε απαγορευτική την καταβολή τους. Και η μη αποδοχή μερικής καταβολής απο τον ΟΑΕΕ έκανε τους ελεύθερους επαγγελματίες να μην πληρώνουν τελικά τίποτα απολύτως. Αποτέλεσμα; Τα αδύνατον να καταβληθούν ποσά έχωσαν τον μικρομεσαίο επιχειρηματία βαθιά στο λάκκο του χρέους και της αμφιβολίας αν θα πάρει ποτέ σύνταξη. Εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες ζουν με αυτόν τον φόβο. Ταυτόχρονα κατέστρεψαν όσους από τον φόβο κατέβαλαν τις εισφορές στερώντας το "γάλα των παιδιών" τους και μαθηματικά την βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους...

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Σταθερή θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι ότι αυτά τα χρέη είναι παράνομα ως μη αναλογικά κάποιου εισοδήματος. Γι αυτό και η κυβέρνησή του ΣΥΡΙΖΑ πρώτα αποποινικοποίησε τις οφειλές, μετά πραγματοποίησε μια πρώτη ρύθμιση για τους λίγους που είχαν την δυνατότητα σε 100 δόσεις και στο τέλος με το νέο ασφαλιστικό και τον ΕΦΚΑ ενέταξε τον ΟΑΕΕ στην νομιμότητα της αναλογικής με το εισόδημα εισφοράς. 

Νομιμότητα την οποία απολάμβαναν οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ ανέκαθεν: τόσα ημερομίσθια, τόσα ένσημα, τόσες εισφορές για εργοδότη και εργαζόμενο. 

Στην πρόσφατη ΔΕΘ (2016) ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε να παγώσει τις παλαιές οφειλές των ελεύθερων επαγγελματιών έως το τέλος του 2016 που προέκυπταν από το παλιό σύστημα, κατανοώντας το αδιέξοδο των ελεύθερων επαγγελματιών και Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων. Η τρόικα φαίνεται ότι είχε άλλη γνώμη και αναμένεται πλέον εναλλακτικός τρόπος για απόκτηση ενημερότητας, μέχρι αυτό το παράνομο χρέος να αναλογικοποιηθεί/ κουρευτεί αναδρομικά βάσει των εισοδημάτων όπως δρομολογούν και οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Προτεραιότητες ανάπτυξης μετά το Εurogroup

Το ζήτημα είναι ότι η ολοκλήρωση της β΄αξιολόγησης - τελευταίας γι αυτό το μνημόνιο -  αλλά και οι άλλες χρηματοδοτικές προβλέψεις της απόφασης (π. χ επενδυτική αναπτυξιακή Τράπεζα) και τα άλλα μέτρα υπέρ των μικρομεσαίων (μικρά δάνεια έως 25 ή 30 χιλιάδες) μαζί με μια επιβαλλόμενη απλοποίηση της δεύτερης ευκαιρίας πρέπει τώρα να κωδικοποιηθούν. Να υπάρξει μέριμνα ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα εμπόδια που έχουν μπροστά τους  μικρές ή ατομικές επιχειρήσεις οι οποίες αν και έχουν ζήτηση και πελάτες, πνίγονται από υποχρεώσεις και ρυθμίσεις χρεών που προέρχονται από την κρίση και τα καταστροφικά μέτρα των μνημονίων. 

Τουλάχιστον να ξεκαθαρίσει σύντομα το τοπίο από παράνομα χρέη σαν εκείνα στον ΟΑΕΕ μέχρι το τέλος του 2016 και τα υπόλοιπα να ρυθμιστούν με ρήτρα ανάπτυξης δλδ με μια ανάλογη διαδικασία σαν κι αυτή που κέρδισε η χώρα μας στο τελευταίο Eurogroup.

Απλοποιημένη δεύτερη ευκαιρία (πτωχευμένων χωρίς δόλο), αναλογικοποίηση παλαιών οφειλών στον ΟΑΕΕ, κούρεμα κόκκινων δανείων και ρύθμιση συνολικών πραγματικών οφειλών ευνοϊκά, σε πολλές δόσεις και με ρήτρα ανάπτυξης της μικρής επιχείρησης. 
Oλα αυτά είναι απαραίτητα από 'δω και στο εξής ώστε να μείνει όρθια η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και να μπορέσει να συμπορευτεί με την όποια νέα Ανάπτυξη αλλά και τις νέες εταιρείες σε ένα ζωντανό πλέγμα συνεργιών που πάντοτε καθόριζαν την δύναμη της ελληνικής μικρομεσαίας οικονομικής δομής. 

Πρέπει να "προλάβουμε" ωστε να μην χαθούν οι τεχνίτες ελεύθεροι επαγγελματίες και η πολύτιμη γνώση τους, οι μαστορες και οι εφευρέτες των εφαρμογών και των πατεντών που συνιστούν την καθημερινότητά τους. Να ενισχύσουμε τους νέους συνεταιρισμούς και την κοινωνική οικονομία με παλιό και δοκιμασμένο ανθρώπινο υλικό συνδυασμένο με δυναμικούς νεοεισερχόμενους ή επανεισερχόμενους στην Αγορά, startupers ή μικροεπενδυτές του σεντουκιού και να οδηγήσουμε την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στην αναβίωση μέσα από τα ερείπια της κρίσης. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Τελικά ποιοι είναι οι πραγματικοί "στρατηγικοί" επενδυτές;

Επενδυτές είναι εκείνοι/ες που βάζουν τα χρήματά τους στην παραγωγή (και στις υπηρεσίες αλλά αυτός ο τομέας ακολουθεί την ακμή ή την παρακμή του πρώτου τομέα δλδ της παραγωγής ). Που στηρίζουν τον δημιουργό ελληνικής προστιθέμενης αξίας ή τις εισπράξεις από φόρους του ελληνικού κράτους φέρνοντας την έδρα των δραστηριοτήτων τους εδώ.

Όμως, το επενδυτικό κλίμα που στηρίζεται απλά σε ξένους επενδυτές και όχι στην εσωτερική επανεπένδυση μικρή μεν σε μέγεθος αλλά από πάρα πολλούς, δεν πρόκειται ποτέ να λύσει το πρόβλημα της χώρας. Η εσωτερική αυτή επανεπένδυση πρέπει να σταθεί ικανή να δώσει δουλειά σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και να καταστήσει την εσωτερική ζήτηση μια νέα στρατηγική ανεξαρτησίας μαζί με τις εξαγωγές ελληνικής παραγωγής.

Κι αυτό γιατί: 

1. Οι ξένοι επενδυτές έρχονται και παρέχονται. Μεταφέρουν τα κεφάλαιά τους εύκολα αλλού αλλά και την έδρα τους. Παίζουν παγκόσμια. Δεν μπορεί μια οικονομία να στηρίζεται στρατηγικά πάνω τους. 
2. Ειδικά η Ελληνική οικονομία διαθέτει το πλεονέκτημα μιας ιστορικής δομής που έκανε πολλές δεκαετίες να στηθεί και δεν πρέπει να αφήσουμε την Τρόικα να την καταστρέψει σε λίγα χρόνια επιβάλλοντας τα ανόητα θέσφατά της.
3. Αποτελεί ζήτημα σταθερότητας και μακροημέρευσης να μπουν νέα θεμέλια στην παραγωγικότητα της χώρας και να μην εξυπηρετηθεί το κρυφό σχέδιο αιώνιας εξάρτησης της χώρας μας με το σπάσιμο της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας της και την εξαφάνιση της ελληνικής μεσαίας τάξης των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών και των θαυμαστών συνεργιών τους...

Όταν λοιπόν ο έλληνας μικρομεσαίος μπορέσει όχι μόνο να επιβιώνει οριακά αλλά και να επεκτείνει έστω "κατά ένα εργαζόμενο" την επιχείρησή του, οι επενδυτές θα είναι σίγουρα εδώ! 

Οι εκατοντάδες χιλιάδες μικροί επενδυτές που ζουν από την παραγωγή και επενδύουν ξανά στην παραγωγή, στην συνέργεια, στον συνεταιρισμό, στην κοινωνική οικονομία, στην εξαγωγή ελληνικού προϊόντος υψηλής προστιθέμενης αξίας. 

Έτσι λοιπόν ο εσωτερικός επενδυτής, ο πραγματικός επενδυτής, αποτελεί τον  πραγματικά "στρατηγικό επενδυτή". Όχι εκείνον που έρχεται και φεύγει προσφέροντας θέαμα και πρωτοσέλιδα με κάποιες θέσεις εργασίας φορολογούμενος συχνά στο εξωτερικό. 

Καλός επενδυτής είναι φυσικά εκείνος που πληρώνει φόρους στην χώρα μας αλλά καλύτερος εκείνος που δημιουργεί και θέσεις εργασίας ή στηρίζει την ποιοτική του δουλειά στην ένταση εργασίας, στον ντόπιο τεχνίτη, τον μάστορα, τον δημιουργό, τον επιστήμονα. Που χρειάζεται χέρια για εξαγώγιμο ποιοτικό προϊόν με αξία που προστίθεται στην ελληνική οικονομία και δημιουργεί ένα σταθερό πλαίσιο εσωτερικής προσφοράς και ζήτησης, ένα σταθερό πλαισιο κοινωνικήε επίσης αναφοράς, ανεξάρτητης κι ένα αναγκαίο σωσίβιο στις διεθνείς αναταράξεις της παγκοσμιοποίησης.

Ειδικά η Αριστερά μπορεί να καταλάβει πολύ καλά την μικρομεσαία δομή της ελληνικής οικονομίας και τις θαυμαστές της συνέργειες. Γιατί οι αριστεροί αποκλεισμένοι ιστορικά από το κράτος της Δεξιάς και το πελατειακό σύστημα, έκαναν θαύματα ως ελεύθεροι επαγγελματίες και έχουν μεγάλη συνεισφορά στην ιστορική μικρομεσαία δομή και τις επιτυχίες της στις δεκαετίας του 60 και 70 χωρίς τραπεζικό δανεισμό και επενδυτές. Η Αριστερά ήρθε στην διακυβέρνηση χάρη στην ψήφο των μικρομεσαίων - αυτοί βασικά μεταστράφηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, κατεστραμμένοι/ες και χωρίς ελπίδα από την χρεοκοπία του πελατειακού συστήματος-κράτους της τριτοκοσμικής οικονομίας των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ.

Τον δρόμο της παραγωγικής ανασυγκρότησης η Αριστερά θα τον βαδίσει χέρι χέρι με τους μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες και θα μεταρρυθμίσει κάθε σχετικό εμπόδιο. Αποτελεί μονόδρομο. 

Η Αριστερά σε μια χώρα που έχει τόσους μισθωτούς όσους και ελεύθερους επαγγελματίες, δεν μπορεί να είναι Αριστερά αν αγνοήσει ή εγκαταλείψει τους δεύτερους. Και η άποψη ότι οι μικρομεσαίοι είναι "τελειωμένοι" αν δεν συνεταιριστούν, δεν αποτελεί αριστερή ανάλυση στην Ελλάδα του σήμερα. Είναι ανάλυση ήττας, βαθιά συντηρητική, ανέφικτη σε πολλές περιπτώσεις και καταλήγει στην ρητορεία του Σόιμπλε και όσων θέλουν για ιδιοτελεις λόγους να σβήσουν απ΄τον χάρτη την παραγωγική μηχανή της χώρας. 

Και τώρα, παραγωγική ανασυγκρότηση!

Η β΄αξιολόγηση τελείωσε, το Εurogroup δέχθηκε την ρήτρα Ανάπτυξης κι αποφάσισε να στρέψει έστω και αργά αργά τα επόμενα μέτρα σε αναπτυξιακή ρότα. Η μπάλα είναι για πρώτη φορά στην ελληνική πλευρά: το πλαίσιο πλέον είναι συγκεκριμένο, δύσκολο αλλά για πρώτη φορά συγκεκριμένο. 

Και θα κριθεί από το που θα στρέψει η δική μας πλευρά ότι μέσο διαθέτει αξιοποιώντας τους νέους βαθμούς ελευθερίας στην πολιτική της. Οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες με τις θαυμαστές τους συνέργειες και την αριστερής ιστορικά προέλευσης επιχειρηματικότητά τους, είναι έτοιμοι για το νέο restart. Αρκεί να αφεθούν να αναπνεύσουν.



πηγή tvxs.gr

Απαιτείται πλέον πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ για την λήξη της ομηρείας των ΕΕ από τον ΟΑΕΕ. Δεν πάει άλλο...

Με αφορμή την Δεύτερη ευκαιρία για τις 100 δόσεις που ανακοίνωσε ο ΟΑΕΕ:

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Μην μαστιγώνετε άδικα το εξαντλημένο άλογο των ελεύθερων επαγγελματιών και μην τους ταυτίζετε άλλο με γιατρούς. δικηγόρους, συμβολαιογράφους και λοιπά "επιστημονικά" σωματεία (λες και οι υπόλοιποι είμαστε αγράμματοι/ες).

Τα κερατιάτικα του ΟΑΕΕ δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν - γιατί απλά δεν υπάρχουν, δεν είναι νόμιμες οι χρεώσεις (ο ίδιος ο αναλογικός νέος νόμος το αναγνωρίζει...) και γιατί κανείς και καμία δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουν για να τα πληρώσουν.

Κατανοούμε ότι ο ΟΑΕΕ προσπαθεί να εισπράξει ότι μπορεί τραβώντας το από τα μαλιά αλλά ο τρόπος είναι λάθος: Πόσο ακόμη θέλει να καταλάβει ότι είναι αδύνατον να πληρώνεις ρύθμιση και τρέχοντα, ειδικά όταν η ρύθμιση νομιμοποιεί χρεώσεις παράνομες από το 2009 που έπεσε το ΑΕΠ έως σήμερα;;;

Υπάρχει λύση να ξαναγυρίσουν λεφτά στο ταμείο - το ενιαίο πλέον; 

Ναι:

Να υιοθετήσει η κυβέρνηση το αίτημά μας για αναδρομική ισχύ του νέου ασφαλιστικού για τα χρόνια της κρίσης κι ας ρυθμίσει όποια πραγματική οφειλή απομείνει.

Μόνο αυτά τα λεφτά θα μπορέσουν ίσως να επιστρέψουν στα ταμεία. Με τα άλλα τελείωσε - δεν υπάρχουν. Κι ότι υπάρχει, ο ελεύθερος επαγγελματίας θα τα επενδύσει στη δουλειά του για να ζήσει αυτός και η οικογένειά του.
Και μόνο με ευνοϊκές ρυθμίσεις χωρίς προαπαιτούμενα τα τρέχοντα.

Για να μπορέσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες να επιστρέψουν στην ασφάλισή τους με το νέο σύστημα - όσοι μπορέσουν - και να αφοσιωθούν στη δουλειά τους απελευθερωμένοι/ες από την ΟΜΗΡΕΙΑ ποσών που τους κυνηγούν ενώ δεν τα όφειλαν!!! Κάτι που τα δικαστήρια θα αποδεχθούν αργά ή γρήγορα στις δίκες που έρχονται.

Καλύτερα ο πρωθυπουργός να παρακάμψει τις αμφιβολίες των γραφειοκρατών του υπουργείου εργασίας και να αναγγείλει στην ΔΕΘ την απελευθέρωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας από τα δεσμά των παράνομων οφειλών του ΟΑΕΕ του παλιού πολιτικού συστήματος: 

κούρεμα, κεφαλαιοποίηση απομένουσας οφειλής, συντάξεις με μικρή παρακράτηση ή ρυθμίσεις για τους παραμένοντες ζωντανούς.

Αναμένουμε μια νέα κατάσταση με κανονικότητα και διόρθωση και όχι ομηρίες σε παρανομίες του παρελθόντος ΟΑΕΕ. Αλλιώς ακόμη και το ενιαίο ταμείο θα υπονομευτεί από τη βόμβα του ΟΑΕΕ στα θεμέλιά του.


*πηγή tvxs

​*η φωτο προέρχεται από το προφίλ της ομάδας ΟΑΕΕ-Δράση τώρα

Ελλάδα: Πότε ο παράδεισος της επιχειρηματικότητας έγινε κόλαση;

του Γιώργου Φλωρά*

Βλέπω μια ωραία (σε κατασκευή) αφίσα που κυκλοφορεί και η οποία καταδεικνύει ως καταστροφείς της Μικρομεσαίας επιχείρησης την παρούσα Κυβέρνηση. 
Έχω κλείσει τα 48 μου χρόνια και έχω ένσημα στο ΤΕΒΕ από το 1991, 25 χρόνια. Αναρωτιέμαι αν αυτοί που το υποστηρίζουν ζούνε ή ζούσαν σε άλλη χώρα. Το τι ευθύνες έχει η παρούσα Κυβέρνηση στην διαχείριση της κρίσης και στο ότι, ακόμα, δεν έχει αλλάξει τα κακώς κείμενα να το συζητήσουμε. Αλλά ...υπεύθυνη για την καταστροφή της επιχειρηματικότητας!!! 

ΑΣ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΙΣ ΠΕΡΑΣΜΕΝΕΣ 10ΕΤΙΕΣ

1. Στον Παράδεισο για να πάρεις επιστροφή ΦΠΑ έπρεπε να περιμένεις χρόνια, να λαδώσεις τον εφοριακό, να σε περάσουν από σωρεία ελέγχους και ίσως να μην πάρεις ποτέ πίσω τον ΦΠΑ

2. Στον Παράδεισο η φορολογία ξεπερνούσε συστηματικά το 50%-60% γιατί εκτός από τον συνηθισμένο φόρο θα είχες πάντα και έλεγχο από την Εφορία με βάση τον οποίον έπρεπε να πληρώσεις επιπλέον φόρο, έκρυβες δεν έκρυβες εισοδήματα. Οι Ελεγκτές σε εκβίαζαν και αν δεν ήθελες να κλείσεις ή να πάθεις εγκεφαλικό αναγκαζόσουν να συμφωνήσεις. Αυτό οδηγούσε στην συνέχεια να γίνεις κλέφτης, αφού κλέφτη θα σε έβγαζαν έτσι και αλλιώς. Ωραία επιχειρηματικότητα!!!

3. Στον Παράδεισο φυσικά είχαμε προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά. Τώρα πλέον ξεπέρασε κάθε όριο αλλά ως πρακτική ήταν «παραδεισένια»

4. Στον Παράδεισο είχαμε 6500 πορείες στο Κέντρο της Αθήνας σε διάστημα 2 ετών!! Το αν καταστρεφόντουσαν οι επιχειρήσεις του Κέντρου ήταν αδιάφορο σε όλους.

5. Στον Παράδεισο όταν πτώχευες ήσουν ένας κατεστραμμένος για μια ζωή. Καμία πρόβλεψη για Δεύτερη Ευκαιρία στους Έντιμους Πτωχεύσαντες.

6. Στον Παράδεισο τα λαμόγια έριχναν έξω τις επιχειρήσεις τους με δόλο και εμφανιζόντουσαν σαν να μην συμβαίνει τίποτα με νέες επιχειρήσεις για να ξαναδαγκώσουν.

7. Στον Παράδεισο τα καρτέλ έκαναν πάρτι και διέλυαν κάθε Μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση. Μόλις σήκωνε κεφάλι με ελπίδες για ανάπτυξη και εξαγωγές απλά την έκλειναν. Οι τιμές προμήθειας για σημαντικούς κλάδους ήταν πανάκριβες (λόγω καρτέλ) και κάθε προσπάθεια για παράλληλες εισαγωγές άκαρπη. Στον Παράδεισο η Επιτροπή Ανταγωνισμού έπινε καφεδάκια με τα καρτέλ και γέλαγε με τις διαμαρτυρίες της αγοράς.

8. Στον Παράδεισο όταν χρωστούσες τις προσωπικές εισφορές στο ΤΕΒΕ πήγαινες φυλακή.

9. Στον Παράδεισο οι εισφορές σου στο ΤΕΒΕ δεν είχαν σχέση με το πραγματικό εισόδημα. 

10. Στον Παράδεισο έγινε αυτόφωρο αδίκημα η οφειλή στην Εφορία και σωρεία μικρομεσαίων της Κρίσης εξευτελίστηκαν όπως οι κοινοί λωποδύτες.

11. Στον Παράδεισο η ΑΕΠΙ ερχόταν στα καταστήματα συνοδεία Αστυνομίας και πολλοί επαγγελματίες βρέθηκαν φυλακή για μια αστική διαφορά μαζί της. Η ΑΕΠΙ σε καταδίκαζε στο Ποινικό δικαστήριο με ψευδή στοιχεία αφού έστελνε στα δικαστήρια τους ίδιους μάρτυρες που ουδέποτε είχαν έρθει στο κατάστημά σου (ενώ το ισχυριζόντουσαν).

12. Στον Παράδεισο ο κάθε Δήμος εκβίαζε τα περίπτερα και τα καταστήματα εστίασης με παράλογες απαιτήσεις, όρους και προϋποθέσεις για άδεια λειτουργίας. Στον Παράδεισο αν έπρεπε να μεταβιβάσεις κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος ή (πχ) εκπαιδευτήρια και είχαν αλλάξει οι όροι και δεν μπορούσες να τους ικανοποιήσεις απλά το έκλεινες. Στον Παράδεισο αλίμονό σου να ήσουν προεκλογικά υποστηρικτής του αντίπαλου του Δημάρχου, την είχες βάψει.

13. Στον Παράδεισο όποιος Δημόσιος υπάλληλος υπέγραφε μπορούσε και εκβίαζε την επιχείρηση (όχι όλοι αλλά πολλοί). Όλοι γνωρίζουμε ότι ο υπογράφων θα καθυστερήσει (ηθελημένα ή μη) και αν θέλεις να κάνεις την δουλειά πρέπει να του τα σκάσεις.

14. Στον Παράδεισο για να πάρεις την τελική άδεια για να κάνεις μια επένδυση έπρεπε να περάσουν χρόνια.

15. Στον Παράδεισο για να πάρεις τα χρήματα της επιχορήγησης από το ΕΣΠΑ έπρεπε να λαδώσεις τους ελεγκτές και μια σειρά από δημόσιους υπαλλήλους για να υπογράψουν και να εκταμιεύσουν. Στον Παράδεισο έγιναν σωρεία επενδύσεων φάντασμα, χωρίς να πέσει ένα τουβλο, απλά και μόνο επειδή ήταν «δικός μας άνθρωπος» ο ελεγκτής.

16. Στον Παράδεισο η υποστήριξη της Πολιτείας στο θέμα των εξαγωγών ήταν έως και ανύπαρκτη με αποτέλεσμα όταν καταρρεύσαμε να είμαστε γυμνοί στον εξαγωγικό τομέα.

17. Στον Παράδεισο για να κάνεις μια επένδυση ήθελες δεκάδες έως εκατοντάδες υπογραφές (ανάλογα το μέγεθος της επένδυσης), υπογραφές που συνοδευόντουσαν πολλές φορές από μπαξίσι.

18. Στον Παράδεισο ο φορολογικός νόμος άλλαζε εκατοντάδες φορές μέσα σε ένα χρόνο (νόμοι και ερμηνευτικές εγκύκλιοι) με αποτέλεσμα κανείς δεν ήξερε με βεβαιότητα το τι πρέπει να κάνει. Η κάθε επιχείρηση ήταν έρμαιο της γνώσης ή της άγνοιας του λογιστή (που να προλάβει και αυτός να τα αφομοιώσει) με αποτέλεσμα σοβαρά πρόστιμα στους ελέγχους.

19. Στον Παράδεισο αν είχες μια μουτζούρα στα βιβλία που ήταν προς έλεγχο (πχ βιβλίο προσλήψεων) έπεφτε πρόστιμο γιατί εξορισμού ήσουν λαμόγιο που έκανες την μουτζούρα για να κλέψεις.

20. Στον Παράδεισο το παραεμπόριο οργίαζε υπό την προστασία της Πολιτείας καταστρέφοντας νόμιμες επιχειρήσεις.

21. Στον Παράδεισο η γραφειοκρατία στις συναλλαγές με το Δημόσιο ήταν παροιμιώδης, οι ώρες αναμονής στις ουρές τεράστιες.

22. Στον Παράδεισο όποιος μπορούσε (είχε δηλαδή Μπάρμπα στην Κορώνη) εξασφάλιζε "εισφορές υπέρ Τρίτων" τις οποίες όφειλε να πληρώνει κάθε επιχείρηση.

23. Στον Παράδεισο στους διαγωνισμούς του Δημοσίου έπρεπε να προετοιμάσεις έναν απίστευτο φάκελο με σωρεία δικαιολογητικών (που ήδη είχε στην διάθεση του το Δημόσιο) απλά και μόνο για να συμμετέχεις (ανεξάρτητα αν κερδίσεις) εκτοξεύοντας το κόστος για κάθε επιχείρηση και αποθαρρύνοντας τον Ανταγωνισμό.

24. Στον Παράδεισο έπρεπε να λαδώσεις ως και τον υπάλληλο στο Λιμάνι για να βγάλεις το εμπόρευμά σου γρηγορότερα από τον (έως και) ένα μήνα που ήθελαν με τις κανονικές διαδικασίες

Αυτά για μια ιδέα, η λίστα περιλαμβάνει εκατοντάδες σημεία που οδήγησαν την χώρα να είναι ένας επιχειρηματικός εφιάλτης για όσους έκαναν το λάθος να πιστέψουν ότι επιχειρώντας μπορείς να προκόψεις. Τα τελευταία χρόνια, ιδίως εξαιτίας των Μνημονίων, σειρά από διατάξεις και πρακτικές άλλαξαν. 

Ευθύνη και της παρούσας Κυβέρνησης είναι να τσακίσει κάθε ανάλογο εμπόδιο για την επιχειρηματικότητα. 

Είναι ευθύνη της να το πράξει, όχι ευθύνη της που δημιουργήθηκε ένα από τα χειρότερα επιχειρηματικά περιβάλλοντα στον προηγμένο κόσμο.

πηγή george.floras

Ο ίδιος ο ΟΑΕΕ με τις παρανομίες του από το 2009 -και όχι οι ασφαλισμένοι οφειλέτες- δημιούργησε τα υπέρογκα χρέη στο ταμείο και κατέστησε τα μέλη του ανασφάλιστα!

Οι παρανομίες του ΟΑΕΕ

του Γιάννη Μανιάτη

Ο μέσος πολίτης, ακόμα κι αν δεν διαθέτει εξειδικευμένες νομικές γνώσεις, αντιλαμβάνεται συνήθως κάποιες κραυγαλέες αδικίες σε βάρος του κι αυτό ακριβώς η λαϊκή σοφία το έχει αποτυπώσει σε  γνωστές φράσεις της καθημερινότητας, «περί κοινού δικαίου αίσθημα», «αίσθημα κοινωνικής αδικίας» κι άλλες. Κατ’ αυτό τον τρόπο, για παράδειγμα, η πλειοψηφία αντιλαμβάνεται ότι η ισότητα των πολιτών που αναφέρει το Σύνταγμα, είναι ένα πολύ όμορφο παραμυθάκι για παιδιά κι εφήβους, όχι όμως για ενήλικες.

Κι ενώ στα γενικά θέματα οργάνωσης μιας κοινωνίας, το αίσθημα δικαίου ή αδικίας του πολίτη έχει να κάνει με γενικές καταστάσεις, όπως η ισότητα που αναφέρθηκε προηγουμένως, όταν έχει απέναντί του εξειδικευμένα θέματα, όπως είναι η κοινωνική ασφάλιση, εκεί οι διαπιστώσεις του περιορίζονται συνήθως στις οφθαλμοφανείς καταστάσεις, όπως είναι οι ανισότητες μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το εκάστοτε εξειδικευμένο νομικό πλαίσιο, δεν επιτρέπει στους πολλούς να αντιληφθούν τις ενδεχόμενες αδικίες, ώστε να υπάρξει μαζική αντίδραση κι ο κάθε αδικημένος από τους νόμους της κρατικής εξουσίας, ανεβαίνει μόνος τον προσωπικό του Γολγοθά.

Αυτό ακριβώς συνέβαινε με τον ΟΑΕΕ μέχρι και το 2009, όταν τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης άγγιξαν την τσέπη σημαντικού τμήματος των ελευθέρων επαγγελματιών και τα έως τότε προβλήματα των λίγων, έγιναν προβλήματα των πολλών, ώστε κάποιοι λίγοι αρχικά ν’ αρχίσουν να εξετάζουν το δίκαιο του νομικού πλαισίου που είχαν απέναντί τους.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις απεριόριστες δυνατότητες πρόσβασης στην ενημέρωση, άρχισε σταδιακά να δημιουργείται ένα «άτυπο κίνημα» αντίδρασης κατά του ΟΑΕΕ, μέσω του οποίου καθημερινά όλο και περισσότεροι αναζητούσαν λύσεις στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του χώρου, αλλά και ισχυρά νομικά επιχειρήματα για να αντιπαρατεθούν, με όσα η κοινή λογική καταδείκνυε ως παρανομίες.

Η επιβράβευση των πρώτων συλλογικών προσπαθειών ήρθε αρχές 2014, όταν έγινε γνωστή η γνωμοδότηση Μανιτάκη – Καϊδατζή*, η οποία τίναζε κυριολεκτικά στον αέρα το σαθρό πλαίσιο ανομιών του ΟΑΕΕ. Η γνωμοδότηση, των δύο γνωστών και έγκριτων νομικών, απογύμνωνε την έως τότε προσπάθεια του ΟΑΕΕ «να επιβάλλει ως δίκαιο» μια σειρά καταστατικών του διατάξεων, ενώ ήταν παράνομες και αντισυνταγματικές.

Σύμφωνα με το πόρισμα της γνωμοδότησης :

1. Ο ΟΑΕΕ, βάσει της νομοθεσίας, ήταν υποχρεωμένος από το 2009 να μειώσει τις εισφορές των ασφαλισμένων του
2. Παράνομα και αντισυνταγματικά δεν θεωρούσε τα βιβλιάρια υγείας όσων ασφαλισμένων είχαν οφειλές.
3. Κατά συνέπεια του προηγούμενου, παράνομα ο ΟΑΕΕ χρέωνε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όσους δεν την παρείχε, λόγω οφειλών.
4. Παράνομα δεν χορηγούσε τις προβλεπόμενες βεβαιώσεις σε όσους είχαν οφειλές.

Εκτός όμως απ’ όσες παρανομίες του ΟΑΕΕ αποκάλυπτε το πόρισμα της γνωμοδότησης, καταδείκνυε δύο ακόμα παρανομίες που δεν είχαν τεθεί ως ερώτημα εξ αρχής :

1. Οι εισφορές του Κλάδου Σύνταξης θα έπρεπε να διαχωριστούν***** από τις εισφορές του Κλάδου Υγείας.
2. Οι εισφορές, ως «δημόσια βάρη»** θα έπρεπε να είναι ανάλογες με το εισόδημα του ασφαλισμένου και σε περίπτωση που οι εισφορές υπολογίζονται βάσει τεκμαρτών εισοδημάτων, αυτά θα έπρεπε να είναι μαχητά και να έχει δικαίωμα ο ασφαλισμένος να αποδείξει ποια είναι τα πραγματικά του εισοδήματα (σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων για το θέμα των τεκμηρίων).

Η παρανομία του ΟΑΕΕ, να μην υπολογίζει τις εισφορές ανάλογα με το εισόδημα του ασφαλισμένου είχε ως αποτέλεσμα μια σειρά από έκνομες καταστάσεις :

α) Με δεδομένη την ανυπαρξία μελετών που να συνδέουν τις αυξήσεις εισφορών ανά τριετία, με αντίστοιχη άνοδο εισοδημάτων του ασφαλισμένου κι επίσης δεδομένο ότι το μόνο που αναμφίβολα  αυξάνεται είναι η ηλικία  του ασφαλισμένου, είναι προφανές ότι μιλάμε για ηλικιακό ρατσισμό του ΟΑΕΕ σε βάρος των ασφαλισμένων του, με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες.

β) ο παράνομος τρόπος υπολογισμού των εισφορών, εκτός των άλλων δημιουργούσε και προβλήματα αθέμιτου ανταγωνισμού, όταν για παράδειγμα πληρώνουν τις ίδιες εισφορές ασφαλισμένοι με το ίδιο αντικείμενο αλλά με διαφορετικά εισοδήματα.

γ) η αναντιστοιχία εισφορών με το εισόδημα του ασφαλισμένου οδηγούσε σε αποκλεισμό**** από την εργασία τους, τους οικονομικά αδυνάμους κάθε κλάδου, παρά το γεγονός ότι αυτό είναι αντίθετο με το Σύνταγμα.

***

Τι μπορεί να κάνει ο ασφαλισμένος για να προστατευτεί από τις παρανομίες του ΟΑΕΕ ;

Ο μόνος νόμιμος τρόπος είναι να προσφύγει*** στη Δικαιοσύνη.

…

Σχετικά άρθρα :


*Γνωμοδότηση Μανιτάκη


**Οι εισφορές του ΟΑΕΕ είναι δημόσια βάρη κι ανάλογα θα πρέπει να υπολογίζονται


***Πότε και πως κάνουμε προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ – υπόδειγμα


****Εισφορές δυσανάλογες με το εισόδημα οδηγούν σε αποκλεισμό από την εργασία


*****Παράνομα και καταχρηστικά συνεισπράττουν εισφορές υγείας και σύνταξης


πηγή ΘΕΜΑΤΑ ΟΑΕΕ