Πως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων μετατρέπονται σε ...οίκους αξιολόγησης

ο αυριανός πρωθυπουργός...* 

Υπάρχουν ανάμεσα στις τόσες εταιρείες δημοσκοπήσεων και δυο που σύμφωνα με όσα ξέρουμε -οι παροικούντες την Αριστερά-  "πρόσκεινται πολιτικά" στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικώτερα στην πολιτική άποψη του Α. Τσίπρα. Πρόκειται για την Public Issue και την VPRC. Παλιά οι εταιρείες αυτές ήσαν μία. Έπειτα έγιναν δυο. Στην ίδια πάντα λογική.

Παλιοί Ρηγάδες οι διευθυντές τους δεν έχουν κανένα πρόβλημα, μέσα στα περιθώρια που τους αφήνει ο νόμος, να βοηθούν όσο μπορούν πολιτικά τον φιλικό τους χώρο. 

Με μια ιδιαιτερότητα. 

Για να το κάνουν αυτό πρέπει "να υπάρχουν" επαγγελματικά - ο χώρος του Συνασπισμού δεν επαρκεί για να τους "θρέψει" με τις λιγοστές του έως ανύπαρκτες παραγγελίες δημοσκοπήσεων. Ποιος μπορεί και το κάνει αυτό; Μα ο χώρος της κεντροδεξιάς και ο ...Σκάι. 

Έτσι, αν προσέξει κανείς,  δύο είναι διαχρονικά οι πολιτικοί χώροι που "ευνοούνται" από τις δημοσκοπήσεις των δύο εταιριών. Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ! 

Η πρώτη εμφανίζεται λίγο τονωμένη (για να είμαστε και εντάξει με τους εργοδότες) αλλά σε λογικά πλαίσια ενώ ο δεύτερος εκτοξεύεται στα ύψη. Μια απλά σύγκριση με τα νούμερα που δίνουν οι άλλες εταιρείες δείχνει το εξόφθαλμο μαγείρεμα/"επεξεργασία" που έχουν υποστεί κάθε φορά τα νούμερα χάριν του ΣΥΡΙΖΑ.

Φυσικά και όλες οι εταιρείες δημοσκοπήσεων παίζουν το παιχνίδι τους. 

Αλλά μια σύγκριση αναμεταξύ τους δείχνει ότι γενικά σπονσονάρουν μεν τους πελάτες τους αλλά κρατώντας τα προσχήματα και μια λογική απόκλιση μεταξύ τους. 

Αυτοί που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ασκήσουν "αγκιτάτσια και προπαγάνδα" μέσω των δημοσκοπήσεων είναι οι "σύντροφοί" μας. 

Η κρίση θέλει ...καρπούζι

Ευτυχώς που είμαστε στα μέσα Αυγούστου. Εννοώ, χωρίς Αυτιά, Χατζηνικολάου, Τράγκα και τα άλλα παιδιά των ΜΜΕ. Θα μας είχαν πεθάνει με την "επίθεση των αγορών", το νέο κραχ που έρχεται, τον Αρμαγεδώνα, τις πύλες της κόλασης που ανοίγουν να μας υποδεχτούν...

Υπάρχει βέβαια η Αριστερά με τους αυτοματισμούς της για να απαγγείλει μια ακόμη κοινότοπη ανάγνωση των εξελίξεων και να καταγγείλει την μεγάλη αναδιανομή πλούτου που γίνεται πίσω από τις κουρτίνες των μνημονίων. Και φυσικά έχει δίκιο! Ναι, σε κάθε κρίση γίνεται και μια αναδιανομή υπέρ όσων είναι στην σωστή οικονομική θέση την συγκεκριμένη στιγμή - η παραγωγή χρεοκοπεί οι κερδοσκόποι πλουτίζουν. Αλλά αυτό είναι όλο;

Ποιος πραγματικά οφελείται από αυτήν την κρίση; Είναι αναπόφευκτη όπως μας λένε οι μαρξιστές σε όλους τους τόνους ή σχεδιασμένη από τις "αγορές"; Γιατί οι Οίκοι δεν αφήνουν τα πράγματα να χαλαρώσουν αλλά επιβάλλουν με τον τρόπο τους γοργά βήματα αλλαγών στην ΕΕ και τις ΗΠΑ; Μήπως ακριβώς για να αντιμετωπιστεί η κρίση;

Οι κλασσικές αναγνώσεις δεν μας έχουν προσφέρει τίποτα μέχρι σήμερα. Ακόμη δεν καλοκαταλαβαίνουμε τι γίνεται. Αν οι ημιτελείς προσπάθειες ενοποίησης στην ΕΕ είναι η μια αιτία, δεν είναι προς όφελος των λαών το πρέσσινγκ των αγορών προς αυτήν την κατεύθυνση ή την κατάρρευση; Υπάρχει πειστικότερος τρόπος για να ξεκολλήσει η Ευρώπη από τα ελλείμματα πολιτικής βούλησης και να προχωρήσει εδώ και τώρα; Αν δεν κάνω λάθος αυτό δεν είναι και το διαχρονικό αίτημα της έχουσας σώας τας φρένας της Αριστεράς, της λεγομένης και "ευρωπαϊκής"; Γιατί τότε γκρινιάζει για τις "αγορές" και τρομοκρατεί τον κόσμο;

Ότι και να συμβεί, ένα είναι το βέβαιο. Ότι οι εξελίξεις επιταχύνονται. Και την ώρα που πολλοί από μας γεύονται κοντά στις παραλίες μια δροσερή φέτα καρπούζι, όλα αλλάζουν στην γηραιά ήπειρο. Ο νέος κόσμος μοιάζει να ξυπνά και να επιστρέφει στις αποφάσεις και την πολιτική ευθύνη την ώρα που οι λιμοκτονία στο κέρας της Αφρικής, οι πολεμικές εστίες που πολλαπλασιάζονται και η κρίση του καταναλωτικού προτύπου ζωής του αναπτυγμένου κόσμου δεν αφήνουν άλλα περιθώρια αναβολών. Εύχομαι η κρίση (τουλάχιστον στην υστερική φάση της) να υποχωρήσει πριν αποτελειώσουμε την φέτα μας.