ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ

του Γιώργου Φλωρά

Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια εκδήλωση και πρέπει να καλέσουμε υποχρεωτικά 500 άτομα. Όμως στην αίθουσα που έχουμε διαθέσιμη χωράνε μόνο 150 άτομα. Τι θα κάνουμε; θα αλλάξουμε αίθουσα για να χωρέσουν περισσότεροι. Αλλιώς η εκδήλωση δεν θα γίνει. 

Ας μεταφέρουμε τώρα το παραπάνω παράδειγμα σε αυτό που όλοι επιζητούμε, στην Ανάπτυξη. Ανάπτυξη, με απλά λόγια, σημαίνει δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. 

Για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις ή θα πρέπει οι υφιστάμενες επιχειρήσεις να αυξήσουν το προσωπικό τους αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών τους.

Και στις δυο περιπτώσεις ο πλέον σημαντικός παράγοντας είναι ο εργοδότης. 

Γιατί εργαζόμενους διαθέσιμους έχουμε άφθονους (1,2 εκ. ανέργους). Το ζητούμενο είναι ο εργοδότης, αυτός που θα αναλάβει τον κίνδυνο να επιχειρήσει, με κίνητρο το κέρδος.

Ας δούμε λοιπόν τι έχουμε διαθέσιμο.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Οι υφιστάμενες επιχειρήσεις έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. 

Αυτές που είναι σε θέση να αναπτυχθούν και να αυξήσουν θέσεις εργασίας είναι κυρίως (όχι αποκλειστικά) αυτές που έμειναν αλώβητες από την κρίση. Αυτές που μειώθηκε μεν η δουλειά τους αλλά σε κάθε περίπτωση το αντιμετώπισαν και δεν μπήκαν σε μαύρες λίστες. 

Βασικό χαρακτηριστικό μεγάλης μερίδας αυτών που η κρίση δεν άγγιξε είναι ότι είναι συντηρητικοί επιχειρηματίες που δεν είχαν κάνει ανοίγματα πριν την κρίση. Αυτή η νοοτροπία θα οδηγήσει και οδηγεί σημαντική μερίδα αυτόν να μην επιθυμούν ανοίγματα (ρίσκο), αφού ξεπέρασαν αλώβητοι την κρίση. 

Άλλη μερίδα των αλώβητων είναι οι πολυεθνικές, εταιρείες που συνήθως είναι καταναλωτικών προϊόντων, άρα ζούνε από την εσωτερική κατανάλωση. Όσο αυτή θα είναι χαμηλή, τόσο αυτές θα εργάζονται με περιορισμένο προσωπικό. 

Άλλη μερίδα αλώβητων είναι οι ελληνικές εξαγωγικές, επιχειρήσεις που πραγματικά μπορούνε να αυξήσουν σημαντικά τις θέσεις εργασίας, ιδίως αυτές που ήταν πριν την κρίση καλά τοποθετημένες στην αγορά.

Εκτός από τις ανωτέρω, σημαντικός αριθμός υφισταμένων επιχειρήσεων φυτοζωεί χωρίς να μπορεί να πάει ένα βήμα μπροστά. Τα χρέη είναι δυσβάσταχτα και η διέξοδος είναι δύσκολη. Παρόλα αυτά απασχολούν σημαντικό αριθμό εργαζομένων αλλά το μέλλον είναι δυσοίωνο. 

Για νέες θέσεις εργασίας καμία κουβέντα.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

Τα στατιστικά στοιχεία είναι αμείλικτα. Οι νέοι, σε ηλικία, επιχειρηματίες έχουν μικρές πιθανότητες επιβίωσης στα πρώτα 5 χρόνια λειτουργίας τους. 

Ιδίως όταν η επιχείρηση τους σκοπεύει να απευθυνθεί στο εξωτερικό όπου το κόστος marketing είναι εξαιρετικά αυξημένο. 

Τα στατιστικά γίνονται ακόμα δυσμενέστερα στην σημερινή εποχή αν η επιχείρηση έχει στόχο την εσωτερική αγορά. Εκεί η πιθανότητα επιβίωσης είναι ελάχιστη.
Αναφορικά με τις θέσεις εργασίας, η προσδοκία για θέσεις εργασίας σε μια νέα επιχείρηση νέων ανθρώπων είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Με εξαιρέσεις πάντα αλλά πολύ δύσκολα.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Όπως προανέφερα οι πολυεθνικές που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι συνήθως εμπορικές επιχειρήσεις συνεπώς η αύξηση των θέσεων εργασίας στηρίζεται στην αύξηση της εσωτερικής κατανάλωσης. Άρα τα πράγματα είναι πολύ σκούρα για αυτές. 

Ακόμα και μεγαλύτερο μερίδιο να λάβουν στην εσωτερική αγορά, αυτό συνδυάζεται με σταθερά έξοδα μισθοδοσίας λόγω προσπάθειας διατήρησης των κερδών τους.

Μεγάλες προσδοκίες υπάρχουν για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Αυτές οι επενδύσεις θα είναι είτε σε υφιστάμενες επιχειρήσεις είτε για την δημιουργία νέων επιχειρήσεων. 

Λίγες κατηγορίες ξένων επενδύσεων θα δημιουργήσουν σημαντικό βαθμό νέων θέσεων εργασίας, ιδίως αυτές που στοχεύουν στον τουρισμό ή σε εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Σίγουρα όμως αποτελούν έναν γερό πυλώνα στην προσπάθεια δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. 

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι μεγάλες επενδύσεις θέλουν πολύ χρόνο για να ετοιμαστούν και να ξεκινήσουν.

Επενδύσεις με την λογική της αγοράς μετοχών σε υφιστάμενες επιχειρήσεις που δεν θα συνοδεύονται από πλάνο ανάπτυξης της επιχείρησης, άρα νέες θέσεις εργασίας, είναι θετικές βέβαια στην προσπάθεια ανάπτυξης αλλά δεν θα περιμένουμε πολλά στο άμεσο μέλλον.

ΝΕΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Εξίσου σημαντικές με τις ξένες επενδύσεις είναι και επενδύσεις που θα γίνουν από Έλληνες επενδυτές Ανάλογα ισχύουν και δεν θα τα επαναλάβω. 

Εδώ αρχίζουμε όμως να μπαίνουμε στα δύσκολα. Ο Ελληνας επενδυτής θα πρέπει να είναι "πεντακάθαρος" ώστε να μπορέσει να επιχειρήσει στην Ελλάδα. Θα πρέπει να μην οφείλει πουθενά.

Άρα βασικοί υποψήφιοι για τέτοιου είδους επενδύσεις είναι Έλληνες με κεφάλαια που είτε επιχειρούσαν και πριν αλλά έμειναν αλώβητοι από την κρίση είτε θα επιχειρήσουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα. 

Η πρώτη περίπτωση περιλαμβάνει αρκετά συντηρητικούς επιχειρηματίες (όπως αναλύω παραπάνω). 

Η δεύτερη περίπτωση έχει προϋποθέσεις, κυρίως με βάση τον κλάδο που θα γίνει η επένδυση Τουρισμός, εξαγωγές, αγροτοδιατροφικός τομέας έχει προοπτικές για αύξηση θέσεων εργασίας. Το ερώτημα είναι αν ο «νέος» Ελληνας επενδυτής θα ρισκάρει τα διαθέσιμα κεφάλαια του στην Ελλάδα ή θα επιλέξει να τα τοποθετήσει σε πιο ασφαλείς προορισμούς.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μεγαλύτερη ανάλυση για την βασική προϋπόθεση των επενδύσεων από Έλληνες, την προϋπόθεση του να είσαι πεντακάθαρος. 

• Σήμερα 4.000.000 Έλληνες οφείλουν στην εφορία, έχουν πέσει έξω δηλαδή. 
• Εκατοντάδες χιλιάδες επίσης επιχειρηματίες έχουν πέσει έξω και έχουν οφειλές σε τράπεζες, δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΑΕΕ, επιταγές κλπ. 
• Μόνο στον ΟΑΕΕ οφείλουν 400.000 Έλληνες που ο ΟΑΕΕ τους απαγορεύει το Επιχειρείν για πάντα στο μέλλον (όσο θα οφείλουν, δηλαδή πάντα). Αυτό σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν σωρεία εμποδίων για να επιχειρήσουν και πάλι. Πρακτικά τους είναι αδύνατο. 

Και όμως αυτοί οι άνθρωποι κουβαλάνε σημαντική εμπειρία και διάθεση για να επιχειρήσουν πιο επιτυχημένα την επόμενη φορά. Αυτά λένε τα στατιστικά στοιχεία διεθνώς, αυτό ισχύει και στην Ελλάδα.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών δεν διαθέτει σημαντικά κεφάλαια παρά μόνο εμπειρία. 

Η επένδυση τους λοιπόν θα είναι είτε συνεταιρικά με αυτούς που διαθέτουν τα κεφάλαια και αναζητούν την εμπειρία τους (ως συνέταιρο και όχι ως υπάλληλο) είτε σε επιχείρηση που δεν απαιτεί κεφάλαια.

Τίποτα από τα προηγούμενα όμως δεν θα γίνει όσο αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν "φυλακισμένοι". Καμία νέα θέση εργασίας, παρότι υπάρχει η γνώση και η διάθεση. 

Κάθε διαθέσιμη έρευνα αποδεικνύει ότι όσοι λαμβάνουν 2η ευκαιρία είναι αποτελεσματικότεροι από αυτούς που ξεκινάνε για πρώτη φορά. Όχι όλοι μεν, αλλά αυτοί που το καταφέρνουν δημιουργούν ταχύτερα σημαντικά αποτελέσματα και νέες θέσεις εργασίας. 

Όλοι αυτοί σήμερα είναι εκτός της προσπάθειας ανάπτυξης. Και είναι πάρα πολλοί. Και δεν είναι απλά πολλοί. Είναι και οι ιδανικοί, κατά τη γνώμη μου. 

Γιατί είναι διάσπαρτοι σε όλη την Ελλάδα, δεν στοχεύουν να τοποθετήσουν απλά τα κεφάλαιά τους στα «καλά σημεία», άρα θα δώσουν νέες θέσεις εργασίας σε πολλά μέρη της χώρας. Δεν είναι κεφαλαιούχοι για να εξετάσουν την πιθανότητα να επενδύσουν σε χρηματιστήριο, ομόλογα κλπ. Είναι έτοιμοι και το έχουν ανάγκη.

Σίγουρα όσοι λάβουν την 2η ευκαιρία αμέσως δεν θα δημιουργήσουν όλοι επιχειρήσεις με πολλές θέσεις εργασίας, ούτε όλοι θα επιτύχουν. 

Ας κάνω όμως μια υπόθεση. 

100.000 άνθρωποι ξεκινάνε νέα επιχείρηση, ξεπερνώντας τα εμπόδια που σήμερα δεν τους επιτρέπουν να ξεκινήσουν. Προσλαμβάνουν κατά μέσο όρο 2 άτομα προσωπικό. 200.000 νέες θέσεις εργασίας. Συνολικά 300.000 άνθρωποι μπαίνουν στην Οικονομία και πάλι. Ακόμα και αν στα επόμενα 2 χρόνια το 40% των επιχειρήσεων αυτών σταματήσει την λειτουργία τους, στο ενδιάμεσο θα έχουν συμβάλει σημαντικά στο να γυρίσει το τροχός και να πάρει μπροστά η Οικονομία.

Επειδή μπορεί να υπάρχει η εντύπωση ότι "δόθηκε η 2η ευκαιρία σε όσους επιχείρησαν και έπεσαν έξω χωρίς δόλο" σας διαβεβαιώ ότι έχει γίνει μια τρύπα στο νερό. 

Όλοι όσοι έπεσαν έξω είναι μπλοκαρισμένοι και αδυνατούν να επιχειρήσουν.

πηγή

Γιώργος Φλωράς: Εγκαταλείπω την μάχη κατά των καρτέλ

"Μάλλον το σωστό σε μια Κοινωνία είναι να ληστεύουν τα καρτέλ τους καταναλωτές, οι καταναλωτές να το γνωρίζουν και να μην τρέχει τίποτα.Το σωστό είναι να τα αρπάζουν κάποιοι τύποι και να κερδίζουν δισεκατομμύρια τα καρτέλ χωρίς ποτέ να τιμωρούνται.Το σωστό είναι η πολιτική ηγεσία να προτιμάει τις επενδύσεις των εγκληματιών, επιτρέποντας τους να κλέβουν τους Καταναλωτές.Αυτό προφανώς είναι το σωστό και όχι η ιδέα μου ότι η σωστή Κοινωνία θα πρέπει να έχει κανόνες στο επιχειρείν και να προστατεύει τους Καταναλωτές.Εγκαταλείπω λοιπόν την μάχη κατά των καρτέλ.Το κάνω με βαριά καρδιά αλλά και με ανακούφιση.Πολλά χρόνια ψυχική πίεση χωρίς τελικά να νοιάζεται κανείς, από ότι φάνηκε.Λυπάμαι πολύ."

Ο φίλος του ιστολογίου και πρωτοπόρος αγωνιστής σε πολλά κοινωνικά μέτωπα (όπως την καταπολέμηση των καρτέλ στην αγορά, την δικαίωση των ανασφάλιστων-ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ, την νομοθέτηση της 2ης ευκαιρίας για την επιχειρηματικότητα κ.α.) που αφορούν την επιβίωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας μέσα σε μια υγιή οικονομία, Γιώργος Φλωράς, διαπιστώνει ψύχραιμα την αναμφισβήτητη ήττα των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων μπροστά στην ισχύ του "συστήματος" της δήθεν αυτορρυθμιζόμενης "χωρίς-κανόνες-αγοράς" και το τεράστιο ψυχικό κόστος που επωμίζονται άνθρωποι σαν τον ίδιο, που αγωνίζονται μόνοι εναντίον του τέρατος της διαπλοκής στην πολιτικοοικονομική σφαίρα του τόπου μας:

του Γιώργου Φλωρά

Στην ζωή μου ποτέ δεν ήμουν ρίψασπις. Έχω αγωνιστεί για πολλά πράγματα ακόμα και όταν όλα ήταν απέναντί μου. Αγωνιζόμουν και αγωνίζομαι για αυτά όταν πιστεύω ότι έχω δίκιο. Όταν όμως διαπιστώσω ότι έχω άδικο (αντικειμενικά ή υποκειμενικά) τότε σταματάω. 

Μια μεγάλη μάχη της ζωής μου είναι και η μάχη κατά του πιο βρόμικου συστήματος της διαπλοκής στην Ελλάδα, κατά των καρτέλ και των προστατών τους. Έμπλεξα άθελά μου όταν ένα «καρτελάκι» σχηματίστηκε στον χώρο που δούλευε η οικογένειά μου επί δεκαετίες, στα ξενόγλωσσα βιβλία. Το λέω «καρτελάκι» γιατί αυτοί έκλεψαν καμιά 100στη εκατομμύρια ευρώ μόνο από τους καταναλωτές, ψίχουλα μπροστά στους «αρχηγούς» (τρόφιμα, καύσιμα, δομικά υλικά, κατασκευές, σούπερ μάρκετ, τράπεζες κλπ). 

Η ανάγκη να αντισταθώ (μαζί με την οικογένειά μου) στα λαμόγια που αποφάσισαν να μας κλείσουν με παράνομες μεθόδους, με έφερε αντιμέτωπο με μια τρομακτική πραγματικότητα. Ο ατομικός αγώνας στην πορεία έγινε αγώνας κατά της διαπλοκής που διέλυε την Κοινωνία.

Στην πορεία ανακάλυψα από πρώτο χέρι την μεγάλη ληστεία. Μεγάλες ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις είχαν στήσει καρτέλ παντού. Σε κάθε αγορά που ο Καταναλωτής είχε ανάγκη να προμηθευθεί τα αγαθά, ένα καρτέλ επικρατούσε. Είτε με αρχηγό την ισχυρή πολυεθνική που κατείχε δεσπόζουσα θέση, είτε με συνεννόηση των 4-5 κορυφαίων κάθε κλάδου. Παντού τα ίδια. 

Σκεφθείτε μόνο ότι την 10ετία 2000-2010 η Ελλάδα έκανε εισαγωγές 550 δις ευρώ, σε τιμές αγοράς. Σκεφθείτε τι μας λήστεψαν οι εταιρείες που έλεγχαν την αγορά και που μας χρέωναν 30%-50% παραπάνω από όσο έπρεπε λόγω έλλειψης ανταγωνισμού. Η ληστεία του Αιώνα, όχι SIEMENS και αηδίες.

Το τρομακτικό που διαπίστωσα από πρώτο χέρι ήταν ότι το γνώριζαν όλοι όσοι έπρεπε να πολεμάνε τα καρτέλ. Το γνώριζε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, η πολιτική ηγεσία, οι δημοσιογράφοι, η δικαστική εξουσία. Το γνώριζαν φυσικά και οι καταναλωτές που πλήρωναν πανάκριβα τα προϊόντα πρώτης ανάγκης αλλά ήταν αδύναμοι (και αδιάφοροι) να αντιδράσουν.

Όσο έψαχνα έβρισκα. Και όσο έβρισκα το δημοσιοποιούσα. 

Πίστευα ότι αυτά που έβρισκα θα ενδιέφεραν τους διώκτες των εγκληματιών. Μα τι ανόητος που ήμουν τόσα χρόνια. 

Μου έκανε εντύπωση ότι εύκολα έβρισκα τις βρομιές τους. Δεν είχα καταλάβει ότι τις έβρισκα εύκολα γιατί δεν τους ένοιαζε να τις κρύβουν, αφού ήξεραν ότι το σύστημα θα τις θάψει.

Ας ξεκινήσουμε από την πολιτική ηγεσία. Τα καρτέλ είχαν τον πλήρη έλεγχο τους. Οι εγκληματίες με τις γραβάτες, είτε κατείχαν οι ίδιοι τα Μέσα (τηλεόραση, ράδιο, εφημερίδες) είτε με την διαφήμιση που έδιναν στα Μέσα τους έλεγχαν πλήρως. 

Είναι κοινό μυστικό ότι στις εκλογές οι μεγάλοι διαφημιζόμενοι έκλειναν θέσεις στα πάνελ για υποψηφίους βουλευτές που στήριζαν. 

Όταν σκας στα κανάλια 30-40 εκατομμύρια το χρόνο, βάζεις στα προεκλογικά πάνελ και την γιαγιά σου. 

Πρόσθεσε σε αυτά και το μαύρο μετρητό στους υποψήφιους βουλευτές και στα κόμματα της εξουσίας (Χριστοφοράκος: όλες οι μεγάλες εταιρείες έδιναν το 2% του τζίρου τους σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), έτσι οδηγηθήκαμε στο να ελέγχουν οι εγκληματίες των καρτέλ μεγάλο μέρος της Βουλής. 

Φυσικά παντού υπάρχουν οι εξαιρέσεις, όπως ο «τρελός Αχαιός»…. αλλά και διάφοροι άλλοι Βουλευτές κατά το παρελθόν, άνθρωποι που ήταν έτσι και αλλιώς στην μαύρη λίστα του συστήματος.

Οι δημοσιογράφοι ήθελαν να μιλήσουν, στην πλειοψηφία τους, αλλά δεν μπορούσαν. Όταν μιλάμε για καρτέλ μιλάμε για το συντριπτικό ποσοστό των διαφημιζομένων στα ΜΜΕ. 

Έχω συνεργαστεί με δεκάδες δημοσιογράφους για θέματα καυτά που στο τέλος δεν βγήκαν στον αέρα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις ομολογώ. 

Τι γινόταν μετά στις εξαιρέσεις; Απειλές ότι αν ξαναβγεί σχετικό θέμα κόπηκε η διαφήμιση ή απευθείας κόψιμο της διαφήμισης προς συμμόρφωση. 

Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις απειλές ορισμένα ισχυρά Media Shops. Αυτά έπαιζαν τον ρόλο του νταβατζή για το βρόμικο σύστημα των καρτέλ. 

Θυμάμαι σε ένα έντυπο, όπως μου είχαν εκμυστηρευθεί, τους είπαν, όταν έμαθαν ότι ετοίμαζαν ένα σχετικό θέμα “αν θέλετε διαφήμιση τρεχάτε να σας την δώσει ο Φλωράς”. 

Δεν θα ξεχάσω επίσης μια δημοσιογράφο σε «αληθινή» εφημερίδα που μου τηλεφώνησε 15 Αυγούστου να μου ζητήσει επισταμένα «ένα θέμα για τα καρτέλ, ότι να ναι». Της έδωσα ότι ήθελε, το θέμα δεν μπήκε ποτέ, όμως μπήκε μια θαυμάσια ολοσέλιδη διαφήμιση εταιρείας τηλεπικοινωνιών με σοβαρή διαπλοκή στο σύστημα αυτό.

Για την Επιτροπή Ανταγωνισμού κάθε λόγος είναι περιττός. 

Πρόεδροι και μέλη διορισμένοι με κομματικά κριτήρια, επιλογές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ από το 2003 έως σήμερα ο πρόεδρος. 

Έχει καταλογίσει πρόστιμα 490 εκ. ευρώ από το 2004 ως το 2014 και από αυτά έχουν εισπραχθεί μόνο 190 εκ. ευρώ 

Δηλαδή σκεφθείτε ότι τα καθάρματα που μας κατακλέβουν επί 15 χρόνια, από το 2000 και μετά, που έχουν ληστέψει από τις τσέπες μας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, έχουν πληρώσει πρόστιμο μόνο 190 εκ. ευρώ 

Τιμωρεί τα λαμόγια με καθυστέρηση ετών (26 χρόνια καρτέλ κατασκευαστικών, 16 χρόνια Μπύρα, 20 χρόνια η μεγαλύτερη αλυσίδα τεχνολογίας) χαρίζοντας τους δισεκατομμύρια. 

Εξαιτίας της αδράνειάς της καταστράφηκαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις που τις συνέτριψαν τα καρτέλ.

Η προσπάθειά μου να αναδείξω τις αδυναμίες της Επιτροπής Ανταγωνισμού ήταν συστηματική επί χρόνια. Πίστευα ότι ενδιαφερόντουσαν αυτοί που έπρεπε. 

Τι ανόητα ρομαντικός που ήμουν. 

Όταν τελικά καταδικάστηκε αμετάκλητα η Επιτροπή Ανταγωνισμού και κατέβαλε 500.000€ στην εταιρεία μου επειδή καθυστέρησε αδικαιολόγητα, σχεδόν 4 χρόνια, να εξετάσει την καταγγελία μου (οδηγώντας την επιχείρηση σε πτώχευση), εκδικητικά (κατόπιν πολιτικής εντολής όπως έχει καταγραφεί σε επίσημα πρακτικά) μου έκανε αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση ζητώντας ως αποζημίωση το ίδιο ποσό, 500.000€!!! 

Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που το Κράτος στρέφεται κατά ενός πολίτη ζητώντας αποζημίωση για ηθική βλάβη από υποτιθέμενη συκοφαντία μέσω ενός προσωπικού blog. Φανταστείτε να κερδίσει το

Σημαντικά εμπόδια στην λειτουργία της 2‭ης‬ ευκαιρίας εάν ψηφιστεί ο νέος πτωχευτικός κώδικας ως έχει...

Σήμερα Δευτέρα ψηφίζεται κατ΄ άρθρο το νομοσχέδιο "Πτωχευτικός Κώδικας, Διοικητική Δικαιοσύνη, Τέλη - Παράβολα, Οικειοθελής αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, Ηλεκτρονικές συναλλαγές, Τροποποιήσεις του ν. 4270/2014 και λοιπές διατάξεις". Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε επί της αρχής την Παρασκευή. Η ιστορική τομή στην ελληνική νομοθεσία από την ψήφιση της 2ης ευκαιρίας στους εντίμως πτωχεύσαντες δλδ μεταξύ άλλων της 2ης ευκαιρίας και στην μεγάλη πλειοψηφία των θυμάτων της κρίσης και της δημοσιονομικής προσαρμογής των μνημονίων τα τελευταία 6 χρόνια, κινδυνεύει να ακυρωθεί από ασάφειες και "μισές" διατάξεις που περιλαμβάνονται στον νέο πτωχευτικό κώδικα. Ο επαγγελματικός κόσμος βρίσκεται σε συναγερμό ώστε να μην πάει χαμένη η ιστορική νομοθέτηση της 2ης ευκαιρίας, προτείνοντας τις απαραίτητες διορθώσεις έστω και την τελευταία στιγμή. Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών:

Ανακοίνωση του Ε.Ε.Α. για το Πτωχευτικό Δίκαιο και τη 2η Ευκαιρία

Το Ε.Ε.Α. έχει αγωνιστεί τα τελευταία τρία χρόνια για να αναδείξει το σημαντικό ζήτημα, και ταυτόχρονα έλλειμμα της ελληνικής έννομης τάξης, της παροχής 2ης Ευκαιρίας στους Έντιμους Πτωχεύσαντες. Με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι έφτασε η ώρα να εκσυγχρονιστεί το Πτωχευτικό Δίκαιο με την εισαγωγή σύγχρονων διατάξεων για την απαλλαγή του Μη δόλιου πτωχεύσαντα από τις οφειλές της επιχείρησης. Σε λίγες ημέρες οι νέες διατάξεις θα είναι Νόμος του Κράτους και θα δοθεί ελπίδα σε δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίους που απελπισμένοι οδηγούνται σε απόγνωση τα χρόνια της Κρίσης.

Βασική Αρχή μιας 2ης Ευκαιρίας είναι η ολοκληρωτική παροχή της. Η πλήρης άρση των εμποδίων σε έναν μικρομεσαίο που επιθυμεί να δοκιμάσει και πάλι την τύχη του στον επιχειρηματικό Στίβο. 

Με βάση αυτή την Αρχή το ΕΕΑ καταθέτει τις παρατηρήσεις του επί του Σχεδίου Νόμου που ήδη κατατέθηκε στην Βουλή:

ΤΙ ΟΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ Ν3588/2007 – ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Με βάση τις προτεινόμενες αλλαγές (και ειδικά τα άρθρα 167-169) ορίζεται ότι (κυριότερα σημεία):

1. Δυο χρόνια μετά την δημοσίευση της απόφασης του Δικαστηρίου για την πτώχευση μιας επιχείρησης (ή και νωρίτερα αν παύσει η πτώχευση νωρίτερα), ο Οφειλέτης καταθέτει αίτηση απαλλαγής του από τα χρέη της πτωχευτικής περιουσίας 

2. Για να γίνει δεκτή η αίτηση προϋπόθεση είναι η κήρυξη του Οφειλέτη ως Συγγνωστού. Τα κριτήρια κήρυξης ως συγγνωστού ενός Οφειλέτη είναι η επίδειξη καλής πίστης κατά την κήρυξη της πτώχευσης και κατά τη διάρκειά της, η συνεργασία του με τα όργανα της πτώχευσης και η απουσία δόλου που οδήγησε στην πτώχευση. 

3. Το Δικαστήριο, σε διάστημα 60 ημερών από την συζήτηση της αίτησης, αποφασίζει ταυτόχρονα για το αν ο Οφειλέτης είναι συγγνωστός και για το ποσό των οφειλών από το οποίο απαλλάσσεται. 

4. Δεν απαλλάσσεται ο Οφειλέτης από οφειλές που οφείλονται σε δόλο ή βαριά αμέλεια. 

5. Μόλις απαλλαχτεί ο Οφειλέτης παύει το δικαίωμα προσωποκράτησης του, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από ειδικό Νόμο. 

6. Οι νέες ρυθμίσεις αφορούν όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις πτωχεύσεων.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΕΑ

1. Οι νέες ρυθμίσεις τονίζουν την λέξη ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ δημιουργώντας διαχωρισμό ανάμεσα στους επιχειρηματίες με ατομικές και προσωπικές επιχειρήσεις (οι οποίοι συμπτωχεύουν μαζί με την επιχείρηση) και στους επιχειρηματίες με κεφαλαιουχικές επιχειρήσεις (οι οποίοι δεν συμπτωχεύουν μαζί με την επιχείρηση αλλά καθίστανται ως Οφειλέτες για τις υποχρεώσεις της).

2. Με δεδομένο ότι το 55% των πτωχεύσεων αφορά κεφαλαιουχικές επιχειρήσεις, η πλειοψηφία των οποίων αποτελεί, αναλογικά, μεγαλύτερους εργοδότες από τις προσωπικές και ατομικές επιχειρήσεις, το ΕΕΑ προτείνει την απαλοιφή κάθε διαχωρισμού ως προς την νομική μορφή της επιχείρησης που πτωχεύει. Ως Οφειλέτης ορίζεται κάθε πρόσωπο που εκπροσωπεί μια επιχείρηση και το οποίο επιβαρύνουν οι οφειλές αυτής.

3. Η πρόταση Νόμου ορίζει ότι παύει η προσωποκράτηση του συγγνωστού. Κατ΄αναλογία πρέπει να παύσει και το αξιόποινο των πράξεών του, ως νομίμου εκπροσώπου της επιχείρησης. Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπάρχει 2η Ευκαιρία καθώς θα φυλακιστεί (ως έχων δόλο, πχ επιταγές) για οφειλές που την ίδια στιγμή έχουν κριθεί ως μη δόλιες (αφού κρίθηκε συγγνωστός).

4. Η απαλλαγή του Οφειλέτη θα πρέπει να γίνει για τις οφειλές της επιχείρησης με οποιαδήποτε ιδιότητα αυτός τις ανέλαβε. Δηλαδή είτε ως εγγυητής είτε ως νόμιμος εκπρόσωπος. Για παράδειγμα μια σύμβαση τραπεζικού δάνειου φέρει επάνω της δυο υπογραφές του Οφειλέτη, μια ως νομίμου εκπροσώπου και μια ως εγγυητή. Αν απαλλαχτεί μόνο ως προς την ιδιότητα του Νομίμου εκπροσώπου δεν προκύπτει 2η Ευκαιρία.

5. Αναφορικά με το άρθρο 169 παρ. 2. που ορίζει ότι ‭"ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από οφειλές που δημιουργήθηκαν από αδίκημα που τελέσθηκε με δόλο ή βαρεία αμέλεια" το ΕΕΑ πιστεύει ότι θα δημιουργηθούν σημαντικά εμπόδια λειτουργίας της 2‭ης‬ ευκαιρίας, καθώς σχεδόν όλα τα χρέη μιας επιχείρησης χαρακτηρίζονται σήμερα στην ποινική δικαιοσύνη ως "δόλια". Η συγκεκριμένη πρόβλεψη έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 167 παρ. 1 του Νόμου που προτείνεται και την αιτία με βάση την οποία θα κριθεί Συγγνωστός ο Οφειλέτης. Αν η πτώχευση δεν προέκυψε με δόλιες ενέργειες του σημαίνει ότι οι οφειλές του προς τρίτους (δηλαδή η έννοια της Πτώχευσης-αδυναμία εξυπηρέτησης οφειλών) δημιουργήθηκαν χωρίς δόλιες ενέργειές. Θα έχουμε το φαινόμενο να αποφασίζει το Πολυμελές δικαστήριο ότι ο Οφειλέτης δεν είχε δόλο και πτώχευσε και ταυτόχρονα να αποφασίζει το ίδιο Δικαστήριο ότι είχε δόλο για μέρος των οφειλών (που μπορεί να είναι και πλειοψηφικό, πχ επιταγές). Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί η διάταξη να είναι πλήρως απαγορευτική, θα πρέπει το Δικαστήριο να εκτιμά ελεύθερα για το αν μπορούν να εξοφληθούν τα συγκεκριμένα χρέη και να αποφασίζει ανάλογα.

6. Ιδιαίτερη πρόνοια θα πρέπει να δοθεί

6.1. για τις επιχειρήσεις που έχουν ήδη πτωχεύσει και έχει κριθεί (ή ακόμα δεν έχει κριθεί) ως Συγγνωστός ο Οφειλέτης (θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα της Απαλλαγής), 

6.2. για τις επιχειρήσεις που πρακτικά έχουν σταματήσει την λειτουργία τους χωρίς να έχουν προσφύγει στο Πτωχευτικό Δικαστήριο, και οι οποίες αδυνατούν να επιτύχουν απόφαση πτώχευσης καθώς δεν έχουν περιουσιακά στοιχεία (κριτήριο απόρριψης της αιτήσεως πτώχευσης) 

6.3. για τους κληρονόμους φυσικών προσώπων που έχουν επιβαρυνθεί με τα πτωχευτικά χρέη συγγενών τους που απεβίωσαν.

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθήνας στηρίζει δυναμικά κάθε προσπάθεια ενίσχυσης των έντιμων επιχειρηματιών καθώς και κάθε μέτρο εις βάρος των ελαχίστων δόλιων επιχειρηματιών που αποτελούν αγκάθι στην Κοινωνία μας.
Ειδικά στο θέμα της 2ης Ευκαιρίας στους Έντιμους πτωχεύσαντες η δράση του ΕΕΑ ξεκινάει από το 2013 , με συστηματικές ενέργειες, διαβουλεύσεις, μελέτες, προτάσεις, εκδηλώσεις έως και την πρόσφατη συμμετοχή του ΕΕΑ στο πανευρωπαϊκό πρόγραμμα "Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης και 2ης Ευκαιρίας σε επιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες".

ΕΕΑ