Ο άγγελος στις λεπτομέρειες: Τι παρέχει στη χώρα η δανειακή σύμβαση με στοιχεία και αριθμούς

η Αριστερά ενωμένη επενδύει (;) κατά της δανειακής σύμβασης*

του Γιώργου Προκοπάκη*

Μόλις αποκτήσαμε[1] κυβέρνηση με πρωθυπουργό ευρύτατης κοινωνικής αποδοχής, και με βασική εντολή να φέρει εις πέρας τα της δανειακής σύμβασης, όπως αυτή προκύπτει από τις αποφάσεις της 27/10. Ακούσαμε πολλά: «αναπόφευκτη» και «αναγκαίο κακό» από όσους ακόμη εισπράττουν μερίσματα από την ανέξοδη και αδιέξοδη αντιμνημονιακή επένδυση ενάμισι χρόνου, μέχρι την απολύτως ανεύθυνη καταγγελία του «αναγκαστικού περαιτέρω δανεισμού» της χώρας. Κανείς δεν έχει μιλήσει για τα οικονομικά μεγέθη της ίδιας της δανειακής σύμβασης. Ας δούμε εμείς τον άγγελο (αλλά και τον διάβολο) στις λεπτομέρειες.

Σε γενικές γραμμές, η απόφαση της 27/10 αφορά δύο παρεμβάσεις: 

(α) μια «στιγμιαία», που αποσκοπεί στη μείωση του ονομαστικού χρέους (το κούρεμα των ιδιωτών ομολογιούχων) και 

(β) μια «μακροχρόνια», με την παροχή δανείου συνολικού ύψους 168 δισ. ευρώ (38 δισ. το υπόλοιπο του αρχικού Μνημονίου και 130 δισ. νέου δανεισμού). Η τελευταία είναι το αντικείμενο της δανειακής σύμβασης.
Δεν είναι γνωστές οι ακριβείς λεπτομέρειες, πλην όμως από τις πρώτες μέρες η ΕΕ έκανε σαφές ότι θα ακολουθηθεί η φιλοσοφία της απόφασης της 21/7, έχουν δε φροντίσει να διαρρεύσουν σχετικοί αριθμοί. 

Γι' αυτούς που το ξεχνούν, να θυμίσω ότι η απόφαση της 21/7 προέβλεπε δανεισμό, μέρος του οποίου θα κάλυπτε νέα ελλείμματα (38,5 δισ.) και θα διευθετούσε όλες τις εκκρεμότητες του παρελθόντος (37,5 δισ.). Αντίστοιχη φιλοσοφία ακολουθεί η νέα δανειακή σύμβαση. 

Ας δούμε πώς προβλέπεται η κατανομή του δανεισμού των 168 δισ. ευρώ:

Ξαφνικά η Ελλάδα κάνει όλα τα σωστά!

του Γιώργου Προκοπάκη*

Ο Κώστας Ανδρέου μας ενημέρωσε για το status των διαπραγματεύσεων για το PSI μεταφέροντας τα νέα: η ελληνική πλευρά ζητάει από τους ιδιώτες ομολογιούχους, τα νέα χαρτιά να έχουν παρούσα αξία στο 25% των παλιών - δηλώνει δε ότι εμμένει (η Ελλάδα) στο πνεύμα της απόφασης της 27/10. Στην ειδησεογραφική ενημέρωση αναφέρεται ότι η Ελλάδα ψιλοπαρακάμπτει το IIF και μιλάει απ' ευθείας με τους ομολογιούχους.Εκφράζει την αγωνία του (ο Κώστας) μπας και πάμε κατ' ευθείαν για χρεοκοπία. Ας το δούμε.

Τεχνικές λεπτομέρειες πρώτα

1. Η μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους και η ζημία που καταγράφει ο ομολογιούχος είναι δύο διαφορετικά πράγματα. 

Η ζημία του ομολογιούχου εξαρτάται από την παρούσα αξία των χαρτιών (τη διαφορά ανάμεσα στην προ και μετά την ανταλλαγή). Εδώ παίζει το επιτόκιο (κουπόνι) και ο χρόνος λήξης των νέων ομολόγων, αλλά κυρίως το προεξωφλητικό επιτόκιο (discount rate) που χρησιμοποιεί ο κάτοχος των ομολόγων. 

Η ζημία που εγγράφεται είναι θέμα κανονιστικό, επηρεάζεται από το "φορολογικό όφελος" από τη ζημιά - άρα από την κτά χώρα νομοθεσία και την κατάσταση κερδοφορίας κάθε ομολογιούχου. Για την πραγματική ζημία, ο ομολογιούχος έχει και εργαλεία να τη μειώσει (π.χ., εγγράφεται η παρούσα αξία με κάποιο ψηλό discount rate και το χαρτί διασφαλίζεται με εργαλείο με πολύ πιο φθηνό discount rate).

2. Τον Ιούλιο, με κούρεμα που δεν έθετε ζήτημα επανακεφαλαιοποίησης τραπεζών αφ' ενός, και με την Ελλάδα παρατηρητή από την κερκίδα, όλοι ήταν μια παρέα: η ευρωζώνη, το ΔΝΤ, το IIF. 

Οι επιλογές του PSI δεν ήταν άσχημες, αν και θα μπορούσαν να είναι καλύτερες. 

Τον Ιούλιο το IIF είχε θεωρήσει discount rate 9% με ένα επιτόκιο (κουπόνι) 5% (περίπου - μεσοσταθμισμένο αν έπαιζε το PSI σύμφωνα με τον προγραμματισμό). 

Τώρα προτείνει επιτόκιο (κουπόνι) 8% και discount rate 12%!!! 

Όσα δεν φτάνει ο Σαμαράς... και η Οικο-Αριστερά

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αριστεροί και οικολόγοι* μπαίνουμε στον κόπο (του) ή και βάζουμε και πλάτη ακόμα με δηλώσεις, στον Σαμαρά και το show του γύρω από την άρνηση υπογραφής των δεσμεύσεών του για συμφωνία στη νέα δανειακή σύμβαση. 

Είναι άραγε εξευτελιστικό και για ποιον, το να υπογράψει ο Σαμαράς, μια συμφωνία που -από πολλούς θεωρείται πια βέβαιο, ότι- υποκριτικά αποδέχτηκε μόνο και μόνο για να μην κλείσει ο δρόμος του  προς την εξουσία;

Μήπως η υπογραφή του προσβάλλει αυτόν τον λαό, που ήδη έχει πληρώσει ακριβά τις επόμενες δόσεις και ζητά με μεγάλη πλειοψηφία να εξασφαλιστεί η συνέχεια της πορείας μας μέσα στην ΕΕ; Μάλλον όχι...

Μήπως προσβάλλει όσους θέλουν καθαρές δεσμεύσεις και όχι παιχνιδάκια "είπα ξείπα" από τους τυχοδιώκτες πολιτικούς τύπου Σαμαρά; Σίγουρα όχι...

Μήπως προσβάλλει όσους ελπίζουν ότι ο Παπαδήμος θα τα καταφέρει παρά τις τρικλοποδιές των κομματικών ισορροπιών; Αυτούς οπωσδήποτε όχι!

Ποιος άραγε επιθυμεί, ο πρωθυπουργός της χώρας να καταναλώνει το κρίσιμο πολιτικό του κεφάλαιο για να βρει τρόπο να ξεγλιστρήσει ο Σαμαράς και η ΝΔ από τις δεσμεύσεις τους;

Ποιος άραγε επιθυμεί οι δυνάμεις της δραχμής και της χρεοκοπίας να επιβάλλουν για άλλη μια φορά την διάψευση των ελπίδων μας ότι θα παραμείνουμε τελικά σε ευρωπαϊκή πορεία και σε κοινή στρατηγική με τους εταίρους μας -παρότι εκείνοι "μέχρι να κάνουν το σωστό, θα δοκιμάσουν όλα τα άλλα";

Ας πιει λοιπόν η ΝΔ το πικρό ποτήρι μέχρι το τέλος. Ας πληρώσει για την διγλωσσία της.

Ας πέσουν εδώ και τώρα οι μάσκες κι ας αποκαλυφθούν οι πραγματικές της προθέσεις. 

Αρκετά έπαιξε με τις τύχες μας. 

Εξουσία με χρεοκοπία ή δεσμευτική υπογραφή και bye bye Antonis dear...;

Το δίλημμα του Σαμαρά: 

"Ή δεν υπογράφω και παρασύρω με ευθύνη μου τη χώρα στη χρεοκοπία ή υπογράφω και δεν με χρειάζονται πια ( οι δυνάμεις της δραχμής ), ούτε καν για μετά ( δηλαδή χάνω και τις εκλογές..! ). 

Τι κάνω;"

Και η απάντηση ( η εκδίκηση σερβίρεται κρύα ):
"Ο λαός θέλει καθαρές κουβέντες. 

Ή συμφωνείς και υπογράφεις ή διαφωνείς και βγαίνεις και το λες"
Ντόρα Μπακογιάννη

Παράπονο ΑΣ: Γιατί ρε συ Ντόρα τον εκθέτεις τον άνθρωπο; 

Ακόμα και η Αριστερά τον καλύπτει σ' αυτήν την δύσκολη ώρα που περνά! ( ...ραγίζει το αντιμνημονιακό μέτωπο... )