Οι γυναίκες ενάντια στον Τραμπ

της Λίνας Φιλοπούλου

Οι πρόσφατες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες και η ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ σε Πρόεδρο προκάλεσαν αυθόρμητες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας χιλιάδων διαδηλωτών σε πολλές πόλεις με κεντρικό σύνθημα "not my president", θέλοντας να διαχωρίσουν τη θέση τους και να σταθούν απέναντι στην επιθετική προεκλογική ρητορική του και στις ρατσιστικές, σεξιστικές και ξενοφοβικές απόψεις του. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε πόσο πραγματική είναι η απειλή των συλλογικών δικαιωμάτων των γυναικών και των ελευθεριών τους καθώς η προεκλογική του εκστρατεία των τελευταίων εβδομάδων επικεντρώθηκε στο μισογυνισμό και τη μισαλλοδοξία.

Αυτό που ξεκίνησε ως αυθόρμητη αντίδραση αμέσως μετά την εκλογή Τραμπ, παίρνει πλέον οργανωτική μορφή στις 21 Ιανουαρίου, όταν χιλιάδες γυναίκες θα ενώσουν τις φωνές τους στην Ουάσιγκτον, στην Πορεία Γυναικών, διεκδικώντας την προστασία των δικαιωμάτων τους, ασφάλεια, υγεία για τις ίδιες και τις οικογένειές τους. Εκατοντάδες συγκεντρώσεις, μάλιστα, διοργανώνονται στις 21 Ιανουαρίου σε όλον τον κόσμο στο πλαίσιο του καλέσματος της Πορείας Γυναικών στην Ουάσινγκτον (Womens’ March Washington), η οποία αναμένεται να είναι η ιστορικά μεγαλύτερη αντι-συγκέντρωση που διοργανώνεται στο πλαίσιο ορκωμοσίας Προέδρου των ΗΠΑ. 

Όπως τονίζουν οι διοργανώτριες, η ρητορική των τελευταίων εκλογών προσέβαλε, δαιμονοποίησε και απείλησε πολλές κατηγορίες γυναικών – μετανάστριες, γυναίκες με διαφορετική θρησκεία, ιδιαίτερα τις μουσουλμάνες, LGBTQIA άτομα, ιθαγενείς και αυτόχθονες, αφροαμερικάνες, άτομα με αναπηρία, φτωχές και επιβιώσασες σεξουαλικής βίας.

Όλες αυτές οι γυναίκες, καθώς και άντρες σύμμαχοί τους, θα ενώσουν τις διαφορετικές τους ταυτότητες υπερασπιζόμενες τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση που δύσκολα θα μπορέσει να αγνοήσει η καινούρια κυβέρνηση. 

Σύμφωνα με την προκήρυξη που έχει κυκλοφορήσει η πορεία αυτή τοποθετείται στο πλαίσιο παλιότερων αλλά και σύγχρονων κινημάτων για την ισότητα, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο την κληρονομιά κινημάτων, όπως οι Σουφραζέτες και το κίνημα για την κατάργηση της δουλείας, το Κίνημα για τα Αστικά Δικαιώματα, το φεμινιστικό κίνημα, το Κίνημα των Ινδιάνων της Αμερικής, το Occupy Wall Street, το κίνημα για την Ισότητα στο Γάμο, το Black Lives Matter, κ.α. Δεν παραλείπει να αναφέρει επίσης μια σειρά ηγετικών μορφών του φεμινιστικού κινήματος, συμπεριλαμβανομένων των Angela Davis, Harriet Tubman, Gloria Steinem, Audre Lorde, Malala Yousafzai, Dolores Huerta, από το αγροτικό κίνημα, Wilma Mankiller, πρώην αρχηγός της φυλής των Τσερόκι, και Sylvia Rivera, η τρανς αγωνίστρια της εξέγερσης του Stonewall, κ.α. Όλες αυτές οι γυναίκες είναι ο λόγος για τον οποίο σήμερα μπορούμε όλες εμείς να συνεχίσουμε τον αγώνα για την ισότητα.

Οι συμμετέχουσες θα φτάσουν στην Ουάσινγκτον από όλη τη χώρα με πούλμαν. Σύμφωνα με τις διοργανώτριες, πρωταρχικός σκοπός της κινητοποίησης είναι η διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες και η υπεράσπιση των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Επιπλέον επιδιώκουν η Πορεία Γυναικών στην Ουάσινγκτον να στείλει αφενός ένα ηχηρό μήνυμα προς τη νέα κυβέρνηση από την πρώτη κιόλας μέρα και αφετέρου, προς τον κόσμο, ότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι ανθρώπινα δικαιώματα. 

Περισσότερες από 200 οργανώσεις έχουν δηλώσει ότι θα συμμετέχουν στην πορεία, συμπεριλαμβανομένων των Planned Parenthood, Define American και United We Dream, την NARAL Pro-Choice America – θέτοντας στην ατζέντα και το δικαίωμα στην έκτρωση –, την NAACP, τον Εθνικό Οργανισμό για τις Γυναίκες και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την Ένωση Μουσουλμάνων Γυναικών, των Girls Who Code και Black Girls Rock, προσωπικότητες από τον καλλιτεχνικό κόσμο, ενώ δεκάδες είναι οι ομιλήτριες και ομιλητές σε αυτή την εκδήλωση. Πρόκειται επίσης για μια πορεία που στόχο έχει να αναδείξει τα θετικά στοιχεία της αντίστασης και κυρίως να ενδυναμώσει τις γυναίκες, να δυναμώσει την αλληλεγγύη.

Η πολιτική αναταραχή και η προκλητική τέχνη συναντήθηκαν επίσης στον απόηχο της νίκης του Ντόναλντ Τραμπ. Πριν καν προλάβει να ορκιστεί η νέα κυβέρνηση, ένα νέο κίνημα διαμαρτυρίας γυναικών καλλιτέχνιδων έκανε ήδη την εμφάνισή του με την έκθεση "Nasty Woman" στη Νέα Υόρκη. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν συγκλονιστική. Το πρότζεκτ Pussyhat, που ξεκίνησε από τις Krista Suh και Jayna Zweiman στο Λος Άντζελες λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, έχει κάνει πάταγο. Γυναίκες πλέκουν σκουφάκια με αυτιά γάτας από ροζ νήμα για τις ίδιες και για τις εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες, άνδρες, και γενικά τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των γυναικών που αναμένεται να συμμετάσχουν στην πορεία στην Ουάσιγκτον. Το όνομα τους προέκυψε μετά την διαρροή video του 2005 με τον Trump να λέει για τις γυναίκες “grab them by the pussy”, που ελληνικά πάει να πει ότι ο τωρινός Πρόεδρος των Η.Π.Α. κοκορευόταν πως άρπαζε τις γυναίκες από το μουνί αφού στα αγγλικά η λέξη γατούλα-pussy χρησιμοποείται στην αργκώ και για το αιδοίο.

Οι γυναίκες δεν σιωπούμε και δεν θα ησυχάσουμε μέχρι να κερδίσουμε ισοτιμία και ισότητα. Οι γυναίκες δεν θα επιτρέψουμε να υποβιβαστούν τα δικαιώματά μας χωρίς μάχη. Την ίδια μέρα διοργανώνονται συγκεντρώσεις σε πολλές άλλες χώρες σε ένδειξη αλληλεγγύης και με επίκεντρο την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών. Δημιουργείται μια δυνατότητα μέσα σε αυτήν την αντίσταση, με οργανωμένες κινητοποιήσεις τη μέρα της ορκωμοσίας. Η εμφάνιση στο δρόμο ενός ριζοσπαστικού κινήματος αντίστασης στον Τραμπ, από την ημέρα της ορκωμοσίας κιόλας, είναι μια πολύ αισιόδοξη αρχή για τους αγώνες που θα ακολουθήσουν και η ενδεχόμενη επιτυχία του θα αποτελέσει σημαντική επίδειξη ενότητας σε ένδειξη διαμαρτυρίας και μηδενικής ανοχής στον νέο πρόεδρο.

Γυναίκες, ετοιμαστείτε να διαδηλώσουμε!

Μπορείτε να δείτε σε ποια μέρη διοργανώνονται συγκεντρώσεις εδώ

Περισσότερες πληροφορίες για την Πορεία Γυναικών στην Ουάσινγκτον μπορείτε να βρείτε:

Eventbrite, Official Website, Twitter, Instagram,

Βίντεο: #WhyIMarch #WhyWeMarch on January 21st εδώ και εδώ

Λίστα με βιβλία που πρέπει να διαβάσεις αν σκοπεύεις να συμμετάσχεις στην πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στον Τραμπ εδώ

#ResistTrump #OccupyInauguration #BlackLivesMatter #Taxtherich #healthcareforall

πηγή φύλο συκής

Τι ακριβώς πουλάει η Lady Gaga;

Promotion για την ...συναυλία

Η Lady Gaga και η κουλτούρα του ξέκωλου

του Αντώνη Φράγκου*

Πολύ Κακό για το Τίποτα - Η σαιξπηρική φράση ταιριάζει γάντι και στην περίπτωση της Lady Gaga: το Artpop Ball Tour που ήρθε και στην Αθήνα αποκάλυψε πως η βασίλισσα είναι γυμνή...

Όχι εντελώς, αλλά ντυμένη με κιτσάτα ράκη. 

Αλλά και στα βιντεοκλίπ της το αυτό προσπαθεί - διά της γύμνιας να πετύχει μια αρτίστικη εκδοχή του εαυτού της. Και μαζί της, εκατοντάδες χιλιάδες κοπελίτσες που νομίζουν πως το ξεντύσιμο είναι o.k. και είναι απελευθέρωση. 

Πρώτη διδάξασα μαζικά η Μadonna, αλλά αυτή που προηγείται στην κούρσα του ξέκωλου είναι η Miley Cyrus, καθώς η 22χρονη ποπ τραγουδίστρια βάλθηκε να χτυπήσει κορυφή κλέβοντας ξαφνικά τη δόξα της Lady Gaga. Αν ψάξετε στο Διαδίκτυο, θα δείτε πλήθος φωτογραφιών στα όρια του πορνό, αλλά και το γνωστό περσινό βίντεοκλιπ, "Wrecking Ball", όπου η Miley καβαλάει, ολόγυμνη, μια ατσάλινη μπάλα. 

Τη σχολίασαν αυστηρά γυναίκες μουσικοί όπως η Annie Lennox και η Sinead O' Connor και πολλοί έσπευσαν να τις χαρακτηρίσουν συντηρητικές και... passe. H ίδια η Cyrus δήλωσε στο BBC πως είναι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης.

Μήπως έτσι, λοιπόν, έχουν τα πράγματα; Η ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης συνάδει με τη σεξουαλική απελευθέρωση - ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό! Είναι όμως όντως απελευθέρωση να βασίζεις ολόκληρη μουσική περφόρμανς στο γυμνό κορμί σου; Αν ρίξουμε μια ματιά στο βιβλίο της Αμερικάνας δημοσιογράφου και ακτιβίστριας Άριελ Λέβι Θηλυκές φαλλοκράτισσες - Οι γυναίκες και η ανερχόμενη κουλτούρα του ξέκωλου (Εκδ. Κουκκίδα), στο οπισθόφυλλο θα διαβάσουμε: 

"Ακούγοντας τόσο συχνά ότι βρισκόμαστε σε μια συντηρητική στιγμή της Ιστορίας, αυθόρμητα θα περιμέναμε κάτι εντελώς αντίθετο απ' την ανάδειξη του ξέκωλου. Στην πραγματικότητα όμως, αν το καλοσκεφτούμε, ταιριάζει τέλεια.  

Η κουλτούρα του ξέκωλου δεν είναι προοδευτική, είναι εμπορική. Το νόημά της δεν είναι ν' ανοίξουμε το μυαλό μας στις δυνατότητες και τα μυστήρια της σεξουαλικότητας. Είναι το να επαναλαμβάνουμε αενάως μια συγκεκριμένη -και ιδιαίτερα εμπορική- συντόμευση του τι είναι σέξι. 

Δεν μιλάμε για τη βιομηχανία του σεξ. 
Μιλάμε γι' αυτό που αποφασίσαμε ότι σημαίνει η βιομηχανία του σεξ... για το πώς τη στηρίξαμε, την καθαρίσαμε και την παραμορφώσαμε. Για το πόσο στηριζόμαστε σε αυτήν για να μας μαρκάρει ως σεξουαλική και χωρίς απαγορεύσεις κουλτούρα, σε μια εποχή που ο φόβος και η καταστολή οργιάζουν».

Βεβαίως, είπαμε, η μικρή Miley και η Lady Gaga συνεχίζουν την παράδοση μιας σειράς ποπ ενζενί που γδύνονται όλο και περισσότερο, ενώ από μουσική άποψη είναι παντελώς αδιάφορες. Όλα τα παραφερνάλια μιας περιθωριακής κουλτούρας αναδεικνύονται πρώτης γραμμής αισθητικοί νεωτερισμοί, λες και το γυναικείο κίνημα του '60 αγωνίστηκε για τα στρινγκ, τα τατουάζ, τα πριτσίνια και τα κοντοκάβαλα παντελόνια... 

Γράφει πάλι η Λέβι: 

"Κάποιες εκδοχές της σέξι και ελάχιστα ντυμένης εκμαυλίστριας έχουν κάποτε μια ένοχη ευχαρίστηση για το περιθώριο - και σχεδόν εξ ολοκλήρου για το αντρικό περιθώριο. Για να διεισδύσει έτσι μια τάση στην πολιτική ζωή, στη βιομηχανία της μουσικής, στην τέχνη, στη μόδα, στα γούστα, με τον τρόπο που το έχει περάσει από εποχή σ' εποχή μέχρι σήμερα - οι πιπεράτες λεπτομέρειες έχουνε πάντα ζήτηση. Αλλά όλα αυτά για να τα κάνει η κουλτούρα του ξέκωλου, πρέπει να είναι πέρα για πέρα κτήμα της πλειονότητας, και το μισό αυτής της πλειονότητας είναι γυναίκες.»

Ακριβώς, είναι οι γυναίκες που εισχώρησαν στην «περιθωριακή» κουλτούρα του ξέκωλου, που πείστηκαν πως αυτό είναι σεξουαλική απελευθέρωση, ενώ, στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά συντήρηση και άκρατη φαλλοκρατία...