Τέτοια "σταθερότητα"; Όχι, ευχαριστώ!

Ο κ. Δένδιας, παραμένει στην κυβέρνηση και μάλιστα αναβαθμίζεται σε υπουργό
Ανάπτυξης ως «πετυχημένος». Εδώ γελά με αίτηση ασύλου... (στοχευμένη πλάκα
για τις "επιτυχίες" του ...στο μεταναστευτικό - η αίτηση φέρει το όνομά του...)

Στην Ελληνική εκδοχή του free market capitalism φαίνεται πως δικαίωμα στην ανάπτυξη έχουν όλοι, αρκεί να είναι άντρες, λευκοί, ετεροφυλόφιλοι και πλούσιοι, κι αν όχι πλούσιοι, τότε κομματικά οργανωμένοι...

του Κωνσταντίνου Αλεξάκου*

Γράφαμε πριν λίγο καιρό πως οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν τη δουλειά τους (1), αλλά τελικά δεν είναι μόνοι, και μάλλον κακώς τους απομονώσαμε. Μοιάζει να μην την κάνουν ούτε καν οι τεχνοκράτες, τελικά, σαν τον κ. Στουρνάρα. 

Ένα μήνα πριν τις εκλογές υπήρξε ευρωπαϊκή έκθεση για το ελληνικό πρόγραμμα που έλεγε περίπου όσα λέει και μετεκλογικά το ΔΝΤ, χωρίς να προκαλέσει τα εγχώρια δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών. Οι δημοσιογράφοι, ακόμα κι αν δεν ξεκοκαλίζουν τις ξένες εφημερίδες και πηγές, μπορούσαν να έχουν δει το σχετικό άρθρο στους FT (2) με τίτλο: «Greece warned of €14.9bn financing gap». Προφανώς θεώρησαν πιο χρήσιμο το να περάσουν το χρόνο τους αναδεικνύοντας κάθε παραπολιτική ανοησία, αντί να ελέγξουν όσα έλεγε η κυβέρνηση προεκλογικά περί success story και μη αναγκαιότητας για περαιτέρω μέτρα. 

Η έκθεση δεν απασχόλησε ούτε τον "τεχνοκράτη" υπουργό των οικονομικών, κ. Στουρνάρα, που πήγε μυστικά στο Παρίσι να συναντήσει την κ. Λαγκάρντ για να πάρει παράταση στην δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για να μη χαλάσει η ευφορία του ανασχηματισμού και να γίνει η αποχώρηση του προς την Τράπεζα της Ελλάδος χωρίς ήσσονος σημασίας συννεφάκια. Τον κ. Στουρνάρα που φαίνεται πως ζήτησε εκ μέρους του Πρωθυπουργού την παραίτηση ενός πραγματικού τεχνοκράτη, του Χάρη Θεοχάρη, επειδή λειτούργησε θεσμικά παραγνωρίζοντας το όποιο πολιτικό κόστος. 

Κατόπιν αυτών, η τοποθέτηση του στην Τράπεζα της Ελλάδος μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλέσει, ενώ δεν διασφαλίζει ούτε στο ελάχιστο πως δεν θα συνεχίσει τα πολιτικά παιχνίδια του προκατόχου του, του κ. Προβόπουλου, που «έχασε» τα σημάδια της χρεοκοπίας μαζί με τους δημοσιογράφους της χώρας. 

Παράλληλα είχαμε προχθές το σχέδιο Βενιζέλου για την έξοδο από την κρίση (3), το οποίο περιλαμβάνει την έκδοση ομολόγων αξίας 25 δισεκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να αποπληρωθεί το ΔΝΤ και «να φύγει η Τρόικα». Αυτό είναι το πρόβλημα σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, η Τρόικα, και είναι διατεθειμένος να δεχτεί πολλαπλάσιο επιτόκιο στο ήδη μη βιώσιμο χρέος μας ως λύση! 

Δεν είναι πρόβλημα ότι παραμένουν σχεδόν αλώβητα όλα τα εμπόδια στην εγχώρια επιχειρηματικότητα, και άρα ουδείς επενδύει με σαφή συνέπεια την αύξηση της ανεργίας, την πτώση του ΑΕΠ και την επιδείνωση της σχέσης χρέους/ΑΕΠ. 

Δεν είναι πρόβλημα η διαγραφή των ποινικών ευθυνών (4) για εμπλεκόμενους στα εξοπλιστικά και η διαγραφή των ποινικών ευθυνών για τα μέλη των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν.4254/2014). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι έγιναν εκλογές κάτω από ψευδή εικόνα «επιτυχίας» και πλήρη άρνηση των νέων μέτρων που με βεβαιότητα θα επιβληθούν. 

Δεν είναι πρόβλημα ότι η κυβέρνηση έκανε εκλογές υπό την εποπτεία ενός υπουργού Εσωτερικών που στρέβλωσε τις διατάξεις του Καλλικράτη μεταθέτοντας τις ευρωεκλογές στη δεύτερη Κυριακή για να εξυπηρετήσει μικροκομματικούς σχεδιασμούς. Και μάλιστα με σταυρό προτίμησης που ήταν δεδομένο πως θα ευνοήσει τους τηλεοπτικούς πανελίστες της πολιτικής (το προβλέψαμε (5) όταν εξαγγέλθηκε, και δυστυχώς τα αποτελέσματα μας επαλήθευσαν με το χειρότερο τρόπο). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης φέρεται να μην απέστειλε «πάραυτα» δικογραφία του Αρείου Πάγου εναντίον του κ. Μιχελάκη (6) μέχρι να τελειώσουν οι εκλογές και να απομακρυνθεί ο υπουργός από την κυβέρνηση χωρίς εκλογικό κόστος. Οι υπουργοί βέβαια αρνούνται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, και έχουν κατατεθεί και σχετικές μηνύσεις που θα εκδικαστούν σε άλλο χρόνο… 

Δεν είναι πρόβλημα ότι δόθηκε άσυλο σε Αφρικανό πολίτη από το Βέλγιο για να τον προστατεύσει από όσα του συνέβαιναν στη χώρα μας, όχι στην πατρίδα του, επειδή η ΕΛΑΣ επιβάρυνε τη θέση του αντί να του προσφέρει την προστασία που όφειλε από τη Χρυσή Αυγή. 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο κ. Δένδιας φωτογραφήθηκε εχθές χαχανίζοντας με την «πλάκα» που του επιφύλασσαν οι υπηρεσίες του, μία αίτηση ασύλου (7) σαν αυτές που ζητούσαν οι πνιγμένοι μετανάστες, και όσοι άλλοι κακοποιούνται καθημερινά από κράτος (υπηρεσίες & σώματα ασφαλείας) και παρακράτος (ΧΑ). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Δένδιας, παραμένει στην κυβέρνηση και μάλιστα αναβαθμίζεται σε υπουργό Ανάπτυξης ως «πετυχημένος». 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο κ. Βαρβιτσιώτης βλέπει διεθνείς συνωμοσίες (8) αντί για κόσμο που πνίγεται καθημερινά στις θάλασσες μας – άνθρωποι που φτάνουν στις όχθες μας αιτούντες άσυλο και μια καλύτερη ζωή. 

Δεν είναι πρόβλημα, ότι η κυβέρνηση αυτή έχει δηλώσει από το 2012 πως «δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα» και το αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία. 

Το πρόβλημα είναι η Τρόικα, σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο και την κυβέρνησή του, και το ότι ζητάει σε κάθε νέα έκθεση αυτά που ζητούσε και στην προηγούμενη, όσα έχουμε υπογράψει δηλαδή, και όχι το μπάζωμα των παραλιών ή το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής για να περάσουν νέα μέτρα στα μουλωχτά (οι βουλευτές στα θερινά τμήματα ψηφίζουν μέσω αντικαταστατών, κάτι που καθιστά την όποια παρέκκλιση από την κομματική γραμμή σχεδόν αδύνατη). Έτσι «ελέγχει» την κυβέρνηση ο κ. Βενιζέλος, έτσι αντιλαμβάνεται το «προοδευτικό πρόσημο», και εν τέλει την σταθερότητα. 

Μόνο που τέτοια «σταθερότητα» ούτε αναπτυξιακή μπορεί να είναι, ούτε Ευρωπαϊκή είναι. Γκρεμός είναι, και δρόμος χωρίς επιστροφή, και ο λόγος είναι απλός:

Στη δυτική εκδοχή του καπιταλισμού του πρώτου κόσμου η ανάπτυξη βασίζεται σε μία υπόσχεση αυτοεκπλήρωσης, μία υπόσχεση προς κάθε έναν πολίτη πως μπορεί να δημιουργήσει ανεξαρτήτως ...

Οι φορολογικές "αρπαχτές" είναι μεταρρύθμιση;

του Χρήστου Παπανίκου

του Κώστα Καλλίτση*

Με σημαία (από νάιλον) την Ανάπτυξη, ωθείται να διαλυθεί ό,τι έχει αντέξει μέχρι σήμερα. 

Διότι, παράλληλα με μια (φιλοαεριτζίδικη) ενεργειακή πολιτική που καθιστά απαγορευτική την παραγωγή στην Ελλάδα, έρχεται τώρα η φορολογική πολιτική (της οποίας υποτίθεται ότι έχει ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση!..) για να δώσει τη χαριστική βολή σε χιλιάδες ατομικές και άλλες μικρές επιχειρήσεις αφενός και, αφετέρου, σε μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν αντέξει, δεν επέλεξαν να φύγουν εκτός ελληνικής επικράτειας ούτε πήραν θαλασσοδάνεια. Εξηγούμαι:

Όσον αφορά τις ατομικές και άλλες μικρές επιχειρήσεις, όσες είχαν εισόδημα μικρότερο από 40.000 ευρώ ετησίως σύρονται σε πνιγμό με τα (εξόχως οριζόντια...) φορολογικά μέτρα που ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου. 

Εχω σημειώσει, ως παράδειγμα, ότι οι δύο εταίροι μιας ομόρρυθμης εταιρείας που έκανε εισόδημα 40.000 ευρώ, το 2012 πλήρωσαν φόρο 2.000 ευρώ καθένας ενώ, φέτος, με την επιβολή φόρου 26% από το πρώτο ευρώ (λόγω κατάργησης του αφορολογήτου) και την προκαταβολή φόρου 55%, θα κληθούν να πληρώσουν 6.750 ευρώ έκαστος. Ενας μικρός επαγγελματίας, μια ατομική επιχείρηση με εισόδημα 10.000 ευρώ, πλήρωνε 500 ευρώ φόρο. Φέτος θα πληρώσει φόρο 2.600 ευρώ και, μαζί με την προκαταβολή, 4.000 ευρώ περίπου.

Ερώτηση (ρητορική): Υπάρχει κάποιος με εισόδημα 10.000 ή 15.000 ευρώ τον χρόνο, που έχει την ευχέρεια να καταβάλει 4.000 ή τα 6.000 ευρώ φόρο, και δη σε ένα τόσο σκληρό έτος όσο είναι το 2014 και οι προοπτικές του;... Η απλή αριθμητική οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα "εκκαθαριστούν" χιλιάδες επαγγελματίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Θα επιβιώσουν, άραγε, οι μεγάλες; Ισως, αν έχουν πολύ μεγάλη τύχη. Μεταξύ αυτών που δεν έχουν τύχη, συγκαταλέγονται εκείνες που έκαναν το «λάθος» να δανειστούν προσφέροντας ως εγγύηση την πιο ισχυρή εξασφάλιση, όσες δανείστηκαν με «sale and leaseback».

Αυτό λειτουργεί ως εξής: Η επιχείρηση «πουλά» ένα περιουσιακό στοιχείο (κτιριακές εγκαταστάσεις της) σε κάποιον από τους μεγάλους χρηματοδοτικούς οργανισμούς (σε μία τράπεζα) και την ίδια στιγμή, αυτομάτως, το επαναγοράζει συνάπτοντας δάνειο με καθορισμένη χρονική διάρκεια. Ετσι, αποκτά ρευστότητα για να μπορέσει να κινηθεί στην αγορά, με εγγύηση το ακίνητό της. Οταν αποπληρωθεί το δάνειο, πληρώνει μια πρόσθετη τελική αμοιβή στην τράπεζα και το κτίριο ξαναπερνά στην κυριότητά της. 

Αυτή η μορφή επιχειρηματικού δανείου θεωρείται ως η πλέον ασφαλής για τον πάροχο δανειοδότηση. Πρώτον, γιατί συνήθως ...

Γιατί αυτή η κυβέρνηση σκοτώνει την επιχειρηματικότητα; (#Κρατισμός Über Alles)

Η είδηση: 

Νέα δεδομένα στην επιχειρηματικότητα οδηγεί η απόφαση που υπογράφει ο γενικός γραμματέας εσόδων, Χ. Θεοχάρης.
Ειδικότερα, όπως  προκύπτει από την Απόφαση με τίτλο "Διαδικασία διάκρισης ληξιπροθέσμων οφειλών προς το Δημόσιο σε εισπράξιμες και ανεπίδεκτες είσπραξης − Εκχώρηση αρμοδιοτήτων Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων και καθορισμός αρμοδίων οργάνων" (ΦΕΚ Β' 3119/09-12-2013), σε όσες περιπτώσεις θα προκύπτει κατόπιν ενδελεχούς ελέγχου ότι η οφειλή είναι ανεπίδεκτη είσπραξης, επειδή δεν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία, κινητή ή ακίνητη περιουσία, είτε του υπόχρεου είτε των συνυπόχρεων, τότε η οφειλή θα καταχωρείται στο Βιβλίο των ανεπίδεκτων είσπραξης και θα παραμένει εκεί για 10 χρόνια.
Σε αυτό το χρονικό διάστημα ο οφειλέτης δεν θα μπορεί να λαμβάνει φορολογική ενημερότητα, γεγονός που συνεπάγεται ότι κάτι ακόμα κι αν βρει ιδιωτικά κεφάλαια για να κάνει μια νέα αρχή, έτσι ώστε να μπορέσει να εξοφλήσει και τα χρέη του προς το Δημόσιο, το υπουργείο Οικονομικών του το απαγορεύει για μια ολόκληρη δεκαετία.
Όπως αναφέρουν σε κατ ιδίαν συζητήσεις τους  στελέχη του υπουργείου, το πρόβλημα είναι ότι στην ελληνική νομοθεσία δεν υπάρχει διαδικασία πτώχευσης για φυσικά πρόσωπα όπως πχ. στις ΗΠΑ, έτσι πολύ απλά ακόμα κι αν κάποιος είχε θεωρητικά μια ευκαιρία να σταθεί εκ νέου στα πόδια του, το υπουργείο Οικονομικών τον βάζει εκτός αγοράς για μια δεκαετία. (emea.gr)

Επικίνδυνο φάουλ από τον Χάρη Θεοχάρη!

του Θανάση Μαυρίδη* 

Τα έχεις χάσει όλα, δουλειά, σπίτι, οικογένεια, φίλους. Χρωστάς στην εφορία και σε όποιον μιλά ελληνικά. Δεν ξέρεις αν αύριο θα κοιμάσαι σε σπίτι ή στο παγκάκι. Κι έρχεται ο Χάρης Θεοχάρης και λέει: "Αφού δεν πληρώνεις κάτσε για δέκα χρόνια στην γωνία τιμωρία. Δίχως φορολογική ενημερότητα, δίχως ελπίδα να μπεις και πάλι στην παραγωγική διαδικασία". 

Προς Θεού, κύριε Θεοχάρη. Πατήστε, επιτέλους, στη γη και καταλάβετε τι συμβαίνει γύρω σας! 

Θέλεις να κάνεις μία ημέρα ανακωχή με την γκρίνια και δεν σε αφήνουν. Λες και το κάνουν επίτηδες! Αλήθεια, το ίδιο συμβαίνει σε μία οποιαδήποτε άλλη χώρα με τους ανθρώπους που χρεοκοπούν; Τους αφαιρούν όλο το οξυγόνο, κάθε πιθανότητα να ορθοποδήσουν στο μέλλον; Δεν νομίζω... 

Στην πράξη, κύριε Θεοχάρη, αποκλείεται τον άνθρωπο αυτόν από την προοπτική της επανένταξης. Τον καταδικάζετε να μείνει μόνιμα στο περιθώριο. Στην καλύτερη των περιπτώσεων του ζητάτε να στραφεί στην παραοικονομία. Τι άλλο του μένει αν δεν έχει φορολογική ενημερότητα και είναι αποκλεισμένος και από το τραπεζικό σύστημα για δέκα ολόκληρα χρόνια; Μόνο η παρανομία! 

Αν είχατε σκοπό να πάρετε αυτά που νομίζετε ότι μπορείτε να του πάρετε, χάσατε. Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί δεν έχει. Και τώρα τον περνάτε για τα καλά στο "απέναντι πεζοδρόμιο". Είναι πλέον ένας περιθωριακός αντίπαλος του κράτους, επειδή εσείς τον εξορίσατε.

Ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί η συγκεκριμένη υπηρεσία δεν ελέγχεται απόλυτα από την κυβέρνηση. Για την ακρίβεια, δεν ελέγχεται στο ελάχιστο. Έχει αυτονομία, όπως και οι ανεξάρτητες αρχές. Ο κ. Θεοχάρης αποφασίζει και εκτελεί. Ο κ. Σαμαράς, όμως, εισπράττει το πολιτικό κόστος. Αυτές οι πρακτικές έχουν απίστευτο κόστος. Ακριβώς διότι στοχεύουν στην καρδιά των ψηφοφόρων της συντηρητικής παράταξης. 

Αλήθεια, ποιόν λόγο έχει κάποιος να υπερασπιστεί την αστική δημοκρατία αν στο μεταξύ έχει χάσει όλα εκείνα που τον τοποθετούσαν στην αστική τάξη; Γιατί ο καταδικασμένος σε φορολογική ανυπαρξία πρώην αστός να συνεχίζει να στηρίζει το καθεστώς που τον ...

ΙΚΑ Valley: Τα νέα στρατόπεδα επιχειρηματικότητας

ΚΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΠΊΣΗΣ...ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ

του  Γρηγόρη Φαρμάκη

Δεν ξέρω αν το "επιχειρηματικό πάρκο", από το οποίο ίσως θα σας γράφω τα επόμενα άρθρα, θα έχει WiFi και γρήγορη σύνδεση στο Διαδίκτυο. Δεν ξέρω καν αν θα μπορώ εκεί να διοργανώνω παρουσιάσεις και meetings, ή να συμμετέχω σε διαγωνισμούς καινοτομίας. 

Είμαι σίγουρος όμως, ότι με τέτοια καινοφανή συγκέντρωση επιχειρηματικού πνεύματος, η συνέργεια εμπειρίας, γνώσης και καινοτομίας που τόσο καιρό αποζητούσαμε θα γίνει επιτέλους πράξη. 

Χάρη στις άοκνες, συντονισμένες προσπάθειες των Υπουργών μας επί των Οικονομικών και της Δικαιοσύνης, και με την ευγενική αρωγή του Υπουργού Αμύνης, όχι ένα, αλλά τρία τέτοια "επιχειρηματικά οικοσυστήματα" θα λειτουργούν μέχρι το τέλος του χρόνου. 

Προσπερνώντας ξεπερασμένα μοντέλα καινοτομίας, όπως οι έρημες τεχνοκοιτίδες που χρηματοδότησαν τα ΕΣΠΑ, ή και αυτήν την Silicon Valley, η μικρή Ελλάς ανοίγει τον δρόμο με την "ΙΚΑ Valley" και δεν απομένει παρά να δούμε πόσες start-ups (ήτοι: νεοφυείς επιχειρήσεις) θα ξεπηδήσουν από τον θεσμοθέτηση των Στρατοπέδων Επιχειρηματικότητας. 

 Ο υπουργός Δικαιοσύνης (ΔΗΜΑΡ)

Συγκεκριμένα, διαβάζω στην σημερινή "Καθημερινή" ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων με τον Υπουργό Αμύνης, για την παραχώρηση τριών εγκαταλελειμμένων στρατοπέδων σε Γιάννενα, Μαλακάσα και Ασπρόπυργο, ώστε να χρησιμεύσουν άμεσα ως χώροι κράτησης της πληθώρας των καταδικασμένων σε ποινές φυλάκισης για οικονομικά αδικήματα, οι οποίες πλέον δεν θα είναι εξαγοράσιμες. 

Και καθώς σε αυτήν την χώρα των υψηλών ιδεωδών η επιχειρηματικότητα διατελεί σε καθεστώς ημι-παρανομίας, ενώ το κράτος είναι ο ex officio αναγκαστικός συνεταίρος και προστάτης (με την λόγια έννοια του προαγωγού) κάθε επιχειρηματία, όταν λέμε "οικονομικά αδικήματα", εννοούμε πια κατά κύριο λόγο την φυσική αδυναμία ικανοποίησης των απαιτήσεων πληρωμής της "προστασίας" (με την λιγότερο λόγια έννοια, αυτήν που έχει ο όρος "προστασία" στον κόσμο της νύχτας, που δεν μασάει τα λόγια του άλλως τε).

Στην χώρα όπου ένας επιχειρηματίας διώκεται ποινικά όταν αδυνατεί πια να ασκήσει το επάγγελμά του και να πληρώσει τις ασφαλιστικές του εισφορές – τις δικές του, επαχθείς αναγκαστικές εισφορές για την δική του, επαχθή, προσωπική ασφάλιση (η «ασφάλιση» εδώ, σύμφωνα με την ανωτέρω, όχι και τόσο λόγια έννοια της "προστασίας") – και δεν έχει καν το δικαίωμα να σταματήσει να ασκεί το επάγγελμά του αν δεν πληρώσει την οφειλόμενη προστασία, η προοπτική μιας νέας καρριέρας θα ανοίγεται επιτέλους μπροστά του στα στρατόπεδα ...

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ελληνικού επιχειρείν

"Χωρίς μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η ανεργία στον ιδιωτικό τομέα θα φτάσει το 95%, και τα έσοδα του κράτους θα πλησιάσουν ασυμπτωτικά το μηδέν!"

του Άγη Βερούτη*

Δυστυχώς το να επιχειρείς στην Ελλάδα είναι σαν αποτυχημένο ανέκδοτο. Ανυπομονείς να φτάσει στο τέλος του, και όταν φτάσει είναι αναντίστοιχο με τις προσδοκίες του ξεκινήματος.

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ιστορίες καθημερινής τρέλας, για όποιον υπέπεσε στο ατόπημα να προσπαθήσει να βιοπορίσει ως μη-υπάλληλος του ελληνικού κράτους;  
Από πού να ξεκινήσω; 

• Από τον κυκεώνα χαρτιών και παραχαρτιών για να πουλήσει π.χ. μια νοικοκυρά τις μαρμελάδες της που φτιάχνει από τα φρούτα που της περισσεύουν από το περιβόλι της, και της ζητάνε εξέταση κοπράνων από το υπουργείο για να της δώσουν το χαρτί που θα πάει να κάνει έναρξη στην εφορία, να πληρώνει λογιστή για να της κρατάει βιβλία, να πληρώνει ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) και στο τέλος να βγαίνει να πληρώνει στο κράτος περισσότερα από όσα εισπράττει;
• Για το νεαρό που πήγε να ανοίξει ιντερνετικό κατάστημα για να πουλάει στο εξωτερικό ελληνικά προϊόντα όπως λάδι, κρασί και ξηρούς καρπούς, μάθαμε ότι χρειάζεται και εκείνος να κάνει εξέταση κοπράνων. Τελικά το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο για το επιχειρείν δείχνει κοπρολαγνικές τάσεις.

Η τελευταία μόδα καταγγελτικού λόγου για τους “κακούς” επιχειρηματίες είναι, λέει, ότι δηλώνουν εισόδημα χαμηλότερο από τους υπαλλήλους τους! Μα το εισόδημα του μικρομεσαίου επιχειρηματία είναι άμεσα συνδεμένο με την κερδοφορία της επιχείρησής του! 

Όταν το 85% των μικρομεσαίων χάνουν χρήματα, θέλει πολλή σκέψη για να καταλάβει κάποιος, ότι ο επιχειρηματίας που χάνει λεφτά η επιχείρησή του έχει μηδενικά έσοδα, και μάλιστα βάζει και χρήματα ή δανείζεται για να μη την κλείσει; 

Προφανώς, πρέπει κάποιος να είναι πολύ ηλίθιος για να μη το αντιλαμβάνεται αυτό, και προφανέστερα έχουμε πλειάδα τόσο ή και περισσότερο ηλιθίων με δημόσιο λόγο! Ακόμη και μέσα στη Βουλή! Εκτός αν ξέρουν πολύ καλά τί συμβαίνει, απλά επιτίθενται ακόμη μια φορά στο μίασμα του ιδιωτικού κέρδους. Εμετικό.

Επίσης, όποιος ήταν αρκετά βλαξ ώστε να αποπειραθεί να επιχειρήσει εν Ελλάδι, βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένος. 

   Από τη μια πλευρά ο ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) απαιτεί 250-450 ευρώ το μήνα από κάθε επιχειρηματία, είτε η επιχείρησή του κερδίζει 50 χιλιάρικα το χρόνο, είτε χάνει 50 χιλιάρικα. 

Αυτό σημαίνει ότι το 85% των μικρομεσαίων που λειτουργούν μια ζημιογόνο επιχείρηση, πιθανότατα κάπου χρωστάει, άρα και ακόμη για να την κλείσουν θα πρέπει να έχουν χρήματα που ΔΕΝ έχουν. 

Το 40% των ασφαλισμένων στον ΟΑΕΕ είναι σε καθυστέρηση των εισφορών τους, με αποτέλεσμα να...