Η παρέμβαση του προέδρου της Κομισιόν για άμεση "win win" πολιτική λύση και οι εμβρόντητοι του γερμανικού λόμπι

Ποιον συμφέρει η διαρροή του non paper;

Αξονας Αθήνας - Βρυξελλών και "πόλεμος" Γιούνκερ με ΔΝΤ και Σόιμπλε

της Νικόλ Λειβαδάρη*

Εάν ο δρόμος προς τον "έντιμο συμβιβασμό" παραμένει ακόμη ανοιχτός, τότε το "σχέδιο Γιούνκερ" - ή, για την ακρίβεια, το "non paper" Γιούνκερ - θα μπορούσε να αποτελεί το θεμέλιό του. Ο "άξονας λύσης", όμως, που χτίζεται πυρετωδώς μεταξύ Αθήνας – Βρυξελλών μπορεί και να προσκρούσει τελικώς ακριβώς πάνω στη διαρροή του επίμαχου κειμένου.

Επισήμως, άλλωστε, το κείμενο που δημοσίευσε χθες το «Βήμα» δεν υπάρχει ούτε για την Αθήνα, ούτε για τις Βρυξέλλες. «Δεν πήραμε ποτέ τέτοιο έγγραφο», λέει το Μαξίμου, «δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε», δηλώνει η εκπρόσωπος της Κομισιόν. Ανεπισήμως, κοινοτικοί κύκλοι μιλούν για «ένα από τα πολλά non papers που ανταλλάσσονται στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης», ενώ κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα σημειώνουν ότι «κάποιοι ίσως θέλουν να κάψουν την προσπάθεια για συμφωνία».

Στην πραγματικότητα, και σύμφωνα με τις πληροφορίες από Βρυξέλλες και Αθήνα, υπάρχει όντως παρέμβαση του προέδρου της Κομισιόν για άμεση «win win» πολιτική λύση – μια παρέμβαση, όμως, που συναντά το σύνηθες τείχος της «σκληρής φράξιας» του Βερολίνου (Σόιμπλε) και του άκαμπτου ΔΝΤ.

Τι δίνει στην Ελλάδα το non paper Γιούνκερ

Στην πράξη, το «non paper Γιούνκερ» ζητά από την Ελλάδα ήπια μέτρα ύψους 5 δις, δίνοντας ως αντάλλαγμα σχεδόν ισόποση άμεση χρηματοδότηση: Για την ακρίβεια, προβλέπει καταβολή μέσα στο καλοκαίρι της εκκρεμούσας ευρωπαϊκής δόσης των 1,8 δις ευρώ και επιστροφή περίπου 3 δις από τα κέρδη επί των ελληνικών ομολόγων, ενώ ανοίγει και τον δρόμο για χρηματοδότηση από την ΕΚΤ.

Στον πυρήνα της συμφωνίας δίνει τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα (0,75% το 2015 και 2% το 2016), δηλαδή λιγότερη λιτότητα, δίνει επίσης το καλό σενάριο στα εργασιακά – μεταρρύθμιση πάνω στο μοντέλο του ILO όπως ζητά η Αθήνα- , κρατά για εφέτος τον ΕΝΦΙΑ και παραπέμπει στο φθινόπωρο το νυστέρι στο ασφαλιστικό και μαζί και τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους.

Εν ολίγοις, δίνει πολύτιμο ρευστό κι εξίσου πολύτιμο πολιτικό χρόνο στην κυβέρνηση, χωρίς βαριά μέτρα, βγάζοντας ταυτόχρονα εκτός παιχνιδιού το σκληρό ΔΝΤ. Εξ ου και ο Αλέξης Τσίπρας έσπευσε, εμμέσως πλην σαφώς, να το υιοθετήσει με τους 4 άξονες για τη λύση που έθεσε στην ομιλία του στον ΣΕΒ. Δεν είναι καθόλου τυχαίο όμως ότι στην ίδια ομιλία τόνισε ότι «υπάρχουν κύκλοι που δεν θέλουν αυτή τη συμφωνία να παίρνει σάρκα και οστά, έχοντας ενδεχομένως στα συρτάρια τους διχαστικά σχέδια για τη πορεία της Ευρώπης».

Και παρά την «ακλόνητη πεποίθηση» που εξέφρασε, στην ίδια ομιλία, ο πρωθυπουργός ότι "ήδη στους θεσμούς και στην ευρωζώνη έχουν επικρατήσει συντριπτικά οι σώφρονες φωνές", δεν είναι επίσης καθόλου δεδομένο ότι το "πλαίσιο Γιούνκερ" δεν θα έχει την ίδια τύχη με το… κείμενο Μοσκοβισί του περασμένου Φεβρουαρίου.

Το ίδιο το έγγραφο, άλλωστε, επιβεβαιώνει την ανοιχτή διάσταση που υπάρχει ανάμεσα στην Κομισιόν από τη μία πλευρά, και το ΔΝΤ και το Βερολίνο από την άλλη για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης, ενώ τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Αθήνα δεν διέφυγαν της προσοχής πληροφορίες που μετέδωσε το Bloomberg αμέσως μετά τη διαρροή. Το πρακτορείο, επικαλούμενο «κορυφαίες πηγές της ΕΕ» μετέδωσε ότι «η Ελλάδα δεν έχει καταγράψει επαρκή πρόοδο, ώστε να είναι εφικτή μια συμφωνία με τους δανειστές εντός της τρέχουσας εβδομάδας».

Financial Times: "Εμβρόντητοι" με τον Γιούνκερ οι… θεσμοί

Ακόμη πιο εύγλωττος ήταν ο γνωστός Πήτερ Σπίγκελ των Financial Times, ο οποίος έγραψε ότι «πολλοί από τους εμπλεκόμενους στις διαπραγματεύσεις δεν είναι ευτυχείς με τις ανεξάρτητες πρωτοβουλίες της Κομισιόν». Ο πρώτος εξ αυτών, κατά τον Σπήγκελ πάντοτε, είναι ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ ο οποίος «δεν είχε κρύψει την δυσαρέσκειά του ούτε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν η Κομισιόν είχε επιχειρήσει να παρέμβει εν αγνοία του».

Ανάλογες αντιδράσεις φαίνεται να προκαλεί και η νέα πρωτοβουλία Γιούνκερ: «Είμαστε εμβρόντητοι», φέρονται να δήλωσαν κατά τους FT παράγοντες που μετέχουν στις διαπραγματεύσεις, λέγοντας πως ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΕΚΤ ήταν ενήμεροι για την παρέμβαση.

Κι εδώ ο Πήτερ Σπήγκελ αναλαμβάνει να υπενθυμίσει, όχι με ιδιαίτερα κομψό τρόπο, ότι στο τέλος τις αποφάσεις παίρνει «εκείνος που πληρώνει» - εν προκειμένω το Eurogroup και το ΔΝΤ. Πηγαίνοντας, δε, ένα βήμα παραπέρα, γράφει ότι και στην περίπτωση της Κύπρου, η Κομισιόν και ο Ολι Ρεν είχαν προσπαθήσει «απεγνωσμένα» να αποτρέψουν το σχέδιο Γερμανίας-ΔΝΤ για το bail in και το κούρεμα των καταθέσεων. «Όμως ο Ολι Ρεν», γράφει, «έχασε τότε τη μάχη… Το νέο έγγραφο Γιούνκερ πιθανότατα θα έχει την ίδια τύχη. Στο τέλος της ημέρας, θα είναι το Eurogroup και το ΔΝΤ – οι δύο θεσμοί που πληρώνουν για τη διάσωση – εκείνοι που θα αποφασίσουν ποιοι είναι οι όροι που θα πρέπει να αποδεχθεί η Ελλάδα για να κερδίσει την χρηματοδότηση που έχει άμεση ανάγκη».

Το εάν τελικά έχει δίκιο ο Σπήγκελ και οι «εμβρόντητοι» των «θεσμών» θα φανεί, σε πρώτο χρόνο, μεθαύριο στη σύνοδο κορυφής της Ρίγα. Οπου το ενδεχόμενο πολιτικό deal δεν θα συζητήσουν ο Σόιμπλε και ο Τόμσεν, αλλά η Μέρκελ και ο Γιούνκερ…

πηγή tvxs

ΓΙΑΤΙ; (#Θυσίες ζωών για μια αδιέξοδη πολιτική - και με την βούλα Κομισιόν/Στουρνάρα)

του Γιάννη Καλαϊτζή

Δυο αποκαλυπτικά άρθρα από το capital.gr:

Κομισιόν: Έκρηξη φοροδιαφυγής και φτώχειας στην Ελλάδα

της Δήμητρας Καδδά

Το 2013 στα κρατικά ταμεία έφτασε μόνο το 36,7% του ΦΠΑ έναντι του 50,8% το 2002 και του 46,2% των δυνητικών εσόδων το 2008, καθώς, μεταξύ άλλων παραγόντων, η φοροδιαφυγή αυξήθηκε εν μέσω κρίσης. Στην παραπάνω εκτίμηση προβαίνει η Κομισιόν στην αξιολόγηση του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων του ΥΠΟΙΚ που είχε παρουσιάσει το Capital.gr.

 Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2014 (1 MB)

Στην ίδια έκθεση η Επιτροπή παραδέχεται το πολύ βαρύ τίμημα της κρίσης: Χάθηκαν 37,4 δισ. ευρώ από το εισόδημα των νοικοκυριών την περίοδο 2009-2012 και το ίδιο διάστημα αυξήθηκε κατά 749.000 ο αριθμός των φτωχών Ελλήνων στα 3.795.000 ανατρέποντας κάθε στόχο για πραγματική και κοινωνική σύγκλιση έως το 2020.

Μάλιστα, όπως το ίδιο το ΥΠΟΙΚ παραδεχόταν στην ετήσια έκθεσή του το πρόβλημα συνεχίζεται έως σήμερα με τον αριθμό των «φτωχών» να έχει ξεπεράσει τα 4 εκατ., απλά δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη οι επίσημες μετρήσεις…. Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων εστάλη από το ΥΠΟΙΚ στην Διεύθυνση Οικονομικών υποθέσεων της Κομισιόν με βάση ετήσια υποχρέωση που έχουν όλα τα κράτη και ακολουθεί η αξιολόγηση του κοινοτικού οργάνου. Και το ΥΠΟΙΚ, αφού αναλύει διεξοδικά «την εντυπωσιακή προσαρμογή» των τελευταίων 4 ετών, παραδέχεται ότι «συνοδεύτηκε από σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος».

Το κόστος αναλύεται διεξοδικά στα παραρτήματα της έκθεσης της Κομισιόν. Πέραν από την τεράστια έκρηξη φοροδιαφυγής και τη φτώχεια, ειδική μνεία γίνεται στην καθίζηση των δαπανών για νέες τεχνολογίες και στη συνεχή έλλειψη ρευστότητας. Επίσης καταγράφεται μεταξύ άλλων:
- Πτώση απασχόλησης από το 66,5% το 2008 στο 53,2% το 2013
- Μείωση μισθών κατά 16,1% σε 4 χρόνια που οδήγησε σε αύξηση παραγωγικότητας κατά 10,9%

Η έκθεση κάνει εκτενή αναφορά στη συνολική πρόοδο στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, σημειώνοντας ότι «απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες για να διατηρηθεί η δυναμική».

Πρώτος κίνδυνος τα κατεστημένα συμφέροντα

«Οι κίνδυνοι παραμένουν σημαντικοί, ιδίως σε σχέση με την επιμονή στην αντιμετώπιση των κατεστημένων συμφερόντων» επισημαίνεται. Η Επιτροπή αναφέρει ότι η πλήρης συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους και η πλήρης εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, εξακολουθούν να είναι ζωτικής σημασίας.

Η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στους τομείς των προϊόντων (αγαθών και υπηρεσιών) των αγορών, της δημόσιας διοίκησης και της καταπολέμησης της διαφθοράς θα μπορούσε σαφώς να μειώσει το κόστος για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά και να στηρίξει την ανάκαμψη των επενδύσεων.

Αντίθετα, η αναβολή ή η ελλιπής εφαρμογή τους θα μπορούσε να διαιωνίσει ένα βαρίδι για την οικονομία, γεγονός που θα καθιστά δύσκολο να επιτευχθεί μια ουσιαστική βελτίωση στην απασχόληση και στην αύξηση της παραγωγικότητας, και ως εκ τούτου, σε μια σταθερή μείωση του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ.

ΥΠΟΙΚ: Το μνημόνιο "θηλιά" στις επενδύσεις

της Δήμητρας Καδδά

Την ανεπάρκεια χρηματοδότησης προς τις νέες τεχνολογίες που ...