ΣΥΡΙΖΑ: "ή εμείς ή αυτοί!" - Ναι, αλλά ποιοι είναι "εμείς", και ποιοι είναι "αυτοί";

"Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Έχει γεμίσει απελπισία που τόσο απλόχερα μοιράζει το κράτος.Είναι προφανές παντού γύρω μας. Στα κλειστά μαγαζιά, στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, στα κρύα σπίτια, στα άδεια ψυγεία.Όποιος αγνοήσει αυτούς τους αριθμούς αγνοεί τους ανθρώπους."

έργο του Adam Lupton

Τα παρακάτω αμείλικτα ερωτήματα απασχολούν όσους και όσες διστάζουν να δουν την αξιωματική αντιπολίτευση σαν αξιόπιστη εναλλακτική -στην σημερινή κόλαση που ζούμε υπό το πλέγμα ΝΔ(ΠΑΣΟΚ)- αλλά υποψιάζονται ότι θα είναι -αν έρθει στην εξουσία ή πρώτο κόμμα- μία από τα ίδια. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι γι αυτό και αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί - είναι ίσως οι ίδιοι λόγοι που κρατούν καθηλωμένο τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια ισχνή και ευάλωτη πρωτοπορία λίγων μονάδων, εκεί που φυσιολογικά με όσα συμβαίνουν θάπρεπε η ΝΔ να τον βλέπει με τα κιάλια. Τα ερωτήματα είναι σαφή - ακόμη κι αν η επόμενη εναλλαγή συμβεί εξ ανάγκης -ως άμυνα στην καταπάτηση κάθε ελευθερίας του Πολίτη από την τρέχουσα κυβέρνηση των διώξεων, οικονομικών και άλλων, το μέτωπο της νέας εξουσίας κινδυνεύει να βυθιστεί στον λαϊκισμό και τον ρεβανσισμό αντί να προσφέρει συνεργασίες εξόδου και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Οι απαντήσεις αναμένονται: (ΑΣ)

"Ή εμείς ή αυτοί" και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς

του Άγη Βερούτη*

Είπε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό:"ή εμείς ή αυτοί!"

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει μηδενικές απολύσεις στο τερατώδους μεγέθους δημόσιο, και επιστροφή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων στα προ της κρίσης επίπεδα των €31.000 μικτών ετησίως. Προτίθεται επίσης να αναζωογονήσει την οικονομία (σ.σ: διαλύοντας κι άλλο την παραγωγική τάξη με πρόσθετους φόρους για να τους πληρώσει), κάνοντας προσλήψεις στο δημόσιο, κατά άλλους ως 100.000, και κατά άλλους “πολύ λιγότερους”.

Υποστηρίζει τη διατήρηση των αμέτρητων δημόσιων οργανισμών (κατά κάποιους ως και 23.000 αλλά κανείς δεν μας λέγει αλήθεια υπευθύνως πόσοι είναι) που δεν παράγουν τίποτε και καταναλώνουν τη σάρκα και το αίμα της παραγωγικής μεσαίας τάξης.

Υποστηρίζει δηλαδή την αναδιανομή εισοδήματος με αύξηση των φόρων από τους "αυτούς".

Η αναδιανομή εισοδημάτων στην Ελληνική Σοβιετία αθροίζει €17,55 δισ. για μισθούς 620.000 δημοσίων υπαλλήλων (15% κατά κεφαλήν μείωση από 2009 που θα τους επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ) συν €27,3 δισ. σε συντάξεις 2,7 εκατομμυρίων συνταξιούχων, και μεταξύ αυτών πολλών ανθρώπων που πιθανά να έβαλαν κανένα κατοστάρικο (€100 ή 34.075 δραχμές προ του 2002) το μήνα σε εισφορές περιλαμβανομένης και της ιατροφαρμακευτικής κρατικής ασφάλισης, αν δεν ήταν απλά λογιστικές εγγραφές όπως στο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ. Αν υπολογιστούν και τα εφάρπαξ των ΔΕΚΟ που είναι εκτός υπολογισμού, ξεφεύγει.

Υποστηρίζει δηλαδή, όπως και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα άλλωστε, να συνεχίσει να εισπράττει σύνταξη η πρώην τηλεφωνήτρια ΔΕΚΟ που βγήκε στη σύνταξη στα 42 μετά από 20 χρόνια υπηρεσίας, πήρε εφάρπαξ 10.000.000 δραχμές για 20 χρόνια εισφορών των 20.000-30.000 δραχμών το μήνα (μαζί με την ασφάλιση υγείας), και τώρα παίρνει €900 το μήνα στα 51 της για να πηγαίνει για ψώνια.
Απληστία...

Σύνολο €44,8 δισ. αναδιανέμονται φέτος. Το κόστος μισθοί-συντάξεις δημοσίου μειώθηκε 5% στην τετραετία 2009-2013. 

Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Έχει γεμίσει απελπισία που τόσο ...