Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014

Γιάννης Βαρουφάκης: Το χρέος θα διαγραφεί έτσι κι αλλιώς, όπως συμβαίνει με όλα τα μη βιώσιμα χρέη. Το ζήτημα είναι να γίνει μια ώρα αρχύτερα

"H αποκάλυψη της «άνεσης» με την οποία το κράτος είναι έτοιμο να φορτώσει άλλα 9 δισ. χρέος στο χρέος για πάρτι των τραπεζιτών έκανε και τη φούσκα των ελληνικών ομολόγων να σκάσει, ιδίως σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον όπου όλες οι αντίστοιχες φούσκες δοκιμάζονταν."(*)
Γιατί έσκασε η διπλή φούσκα

του Γιάννη Βαρουφάκη*
Επίσης: Γιόσκα Φίσερ: "Θα έρθει τελικά και νέο κούρεμα χρέους"

"Κούρεμα χρέους έχει ξαναγίνει τη δεκαετία του '50
για τους Γερμανούς, μερικά χρόνια μετά τον πόλεμο.
Νομίζετε ότι αυτό άρεσε στο Παρίσι ή στην Αθήνα";
Είναι στη μοίρα των φουσκών να σκάνε. Στην Ευρώπη, εδώ και δύο χρόνια, Φραγκφούρτη και Βερολίνο πασχίζουν να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι η Ευρώπη ξεπέρασε την κρίση του ευρώ. Τι καλύτερος τρόπος να πείσουν περί αυτού από το να φανεί πως ακόμα και η βαθιά πτωχευμένη Ελλάς συνέρχεται;
Οι παρεμβάσεις της ΕΚΤ από το καλοκαίρι του 2012 και έπειτα βοήθησαν στη δημιουργία φούσκας στην ευρωζωνική αγορά ομολόγων που έκανε την κρίση να μεταναστεύσει από την επιφάνεια (τις χρηματαγορές) στα θεμέλια της ευρωπαϊκής οικονομίας (στις επενδύσεις, τις επιχειρήσεις, στον αποπληθωρισμό). Με αυτή τη φούσκα ήλπιζε η κ. Μέρκελ ότι θα «αποδείξει» πως η γενικευμένη λιτότητα και τα στραβά μάτια στις μαύρες τρύπες των τραπεζών θα συγκαλυφθούν.

Στην περίπτωση της βαθιά και ποικιλοτρόπως πτωχευμένης Ελλάδας, καταβλήθηκε φιλότιμη προσπάθεια να δημιουργηθούν δύο φούσκες. Η μία φούσκα αφορούσε την αγορά ελληνικών ομολόγων και η άλλη τις τραπεζικές μετοχές. Η περίφημη έξοδος στις αγορές του περασμένου Απριλίου έγινε επειδή η ΕΚΤ έκλεισε το μάτι στους επενδυτές πως αυτά τα νέα ομόλογα θα τους τα καλύψει εκείνη αν δεν μπορεί να τα αποπληρώσει το Ελληνικό Δημόσιο - έτσι εξηγείται πώς έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλον να αγοράσουν ομόλογα ενός πτωχευμένου κράτους. Όσο για τις τραπεζικές μετοχές, ανέβηκαν επειδή κυβέρνηση και ΕΚΤ φάνηκαν έτοιμοι να κάνουν τα στραβά μάτια στις μαύρες τρύπες στο εσωτερικό τους και, επιπλέον, το υπουργείο Οικονομικών τους υποσχέθηκε ότι θα τους δώσει, στα μουλωχτά, ό,τι εγγυήσεις χρειάζονταν για να περάσουν τα τεστ αντοχής της ΕΚΤ.

Τι συνέβη λοιπόν και έσκασαν οι δύο αυτές φούσκες; 


Στην Ευρώπη συνολικά φταίνε τα μαντάτα ότι η Γερμανία, όπως ήταν προδιαγεγραμμένο, έπεφτε θύμα της λιτότητας που η ίδια επέβαλε στους άλλους

Στην Ελλάδα το έναυσμα για την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου δόθηκε όταν η αποτυχία της τελευταίας (όλως χυδαίας) προσπάθειας του υπουργείου Οικονομικών να ενισχύσει κι άλλο τους τραπεζίτες, αυτή τη φορά με εγγυήσεις 9 δισ. (με τις λεγόμενες «αναβληθείσες φορολογικές υποχρεώσεις» των τραπεζιτών). 
Σε τι οφείλεται η αποτυχία αυτή; 

Οφείλεται στο ότι οι ελεγκτές της ΕΚΤ είπαν: 
"Ε, όχι κι αυτό! Κάναμε τα στραβά μάτια σε τόσα και τόσα, αλλά αυτό που πάτε να κάνετε τώρα, αν δεν το σταματήσουμε, θα μας πάρουν με τις πέτρες διεθνώς".
Αυτή η «στραβή» έδωσε το έναυσμα για πωλήσεις τραπεζικών μετοχών, με αποτέλεσμα τη σημερινή εικόνα ενός Χρηματιστηρίου που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις πτωχευμένες τράπεζες - και το οποίο ανεβαίνει μόνο όσο οι φούσκες που χτίζονται με τα χρήματα των φορολογούμενων φουσκώνουν. Κάνουν να σκάσουν οι φούσκες που συντηρεί ο εξουθενωμένος φορολογούμενος και αμέσως το Χρηματιστήριο επιστρέφει στην πικρή πραγματικότητα. Παράλληλα, η αποκάλυψη της «άνεσης» με την οποία το κράτος είναι έτοιμο να φορτώσει άλλα 9 δισ. χρέος στο χρέος για πάρτι των τραπεζιτών έκανε και τη φούσκα των ελληνικών ομολόγων να σκάσει, ιδίως σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον όπου όλες οι αντίστοιχες φούσκες δοκιμάζονταν.
Με ρωτούν όμως οι συνήγοροι της κυβέρνησης (τώρα που έχασαν την πιπίλα του "greek success story": Αν συμβαίνουν αυτά στην κυβέρνηση Σαμαρά (την οποία υποστηρίζουν το Βερολίνο και η Φραγκφούρτη), ο ΣΥΡΙΖΑ τι έχει να περιμένει; Πώς θα καταφέρει να διαγράψει το χρέος;
Τους απαντώ: Το χρέος θα διαγραφεί έτσι κι αλλιώς, όπως συμβαίνει με όλα τα μη βιώσιμα χρέη. Το ζήτημα είναι να έρθει μια ώρα αρχύτερα το κούρεμά του, καθώς η καθυστέρησή του αυξάνει το διαχρονικό κόστος της συγκάλυψης της χρεοκοπίας μας τόσο για την Ελλάδα όσο και για τους εταίρους μας. Πώς θα έρθει το κούρεμα; Μέσα από μια διαπραγμάτευση που δεν θέλουν σε καμία περίπτωση το Βερολίνο και η Φραγκφούρτη, αλλά που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αποσπάσει υπό την απειλή βέτο στις Συνόδους Κορυφής και της μη αποπληρωμής των παλαιών ομολόγων που, ανοήτως, αγόρασε η ΕΚΤ.
Όσο διαρκεί αυτή η διαπραγμάτευση, δεν έχει απολύτως καμία σημασία πόσο θα πάνε τα spread ή ο δείκτης του Χρηματιστηρίου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι, στο τέλος της διαπραγμάτευσης, εφόσον η ελληνική οικονομία ξαναγίνει βιώσιμη, τα spread θα καταβαραθρωθούν και οι μετοχές θα ανέβουν. 
Άλλωστε αυτά τα νούμερα δεν είναι παρά μια θολή αντανάκλαση της πραγματικότητας. Αυτό που προέχει δεν είναι η αντανάκλαση, αλλά η ίδια η πραγματικότητα που μόνο μια σκληρή διαπραγμάτευση μπορεί να πετύχει.


πηγή avgi.gr

(*) Δείτε σχετικά:

Ανδρέας Κούτρας: Το κόστος του αναβαλλόμενου για τους φορολογούμενους 

http://www.kathimerini.gr/788581/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/apoyh-to-kostos-toy-anavallomenoy-gia-toys-forologoymenoys

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2014

Το ένα σκάνδαλο μεγαλύτερο από το άλλο, πλέον: "Με λίγα λόγια οι τράπεζες δεν θα πληρώσουν σχεδόν ποτέ φόρους στο δημόσιο αν έχουν κέρδη και αν έχουν ζημίες θα πληρώσει το δημόσιο"


Ο Π. Λαφαζάνης το χαρακτήρισε ως "Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολεμικής περιόδου" (δείτε εδώ) - ο Αντρέας Παπανδρέου αν ζούσε σήμερα, ίσως θα έλεγε "έ, είπαμε ένα δωράκι, αλλά όχι και έτσι". Αλλά ας αφήσουμε έναν έμπειρο ειδικό να μας πει πως έχουν τα πράγματα:

Ο Αναβαλλόμενος φορτώνει στον φορολογούμενο μερικά δις ακόμα

του Ανδρέα Κούτρα*
Αν σας λείπουν μερικά κατοστάρικα ευρώ τότε την έχετε άσχημα και πιθανόν να σας κυνηγήσει ανελέητα η εφορία. Αν όμως σας λείπουν μερικά δισεκατομμύρια τότε δεν έχετε παρά να πάρετε ένα καλό λογιστή και να πείσετε την κυβέρνηση πως την συμφέρει να σας τα εγγυηθεί.
Τι ακριβώς συμβαίνει με την τροπολογία που κατέθεσε το υπουργείο οικονομικών σχετικά με τις αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις των τραπεζών;

Για όσους δεν γνωρίζουν μια μικρή ιστορική αναδρομή ακολουθεί.

Όταν έγινε το PSI οι τράπεζες και οι θυγατρικές τους, που είχαν αγοράσει ομόλογα ελληνικού δημοσίου, υπέστησαν ζημίες συνολικού ύψους 37.7 δις.

Ζήτησαν λοιπόν και πήραν την άδεια από την κυβέρνηση να συμψηφίσουν αυτές τις ζημίες με τα πιθανά κέρδη που θα έχουν τα επόμενα 30 χρόνια. Με το τρόπο αυτό λοιπόν δεν επρόκειτο να φορολογηθούν για μελλοντικά κέρδη 37.7 δις με αποτέλεσμα να μην αποδώσουν φόρο στο δημόσιο 9.8 δις (με συντελεστή 26%).

Να πούμε εδώ πως κανένα τέτοιο μέτρο δεν θέσπισαν για τους άτυχους μικρο-ομολογιούχους ενω θα μπορούσαν. Δηλαδή να πάρουν φοροελαφρύνσεις για τις ζημίες που προκλήθηκαν από το κούρεμα.

Αυτά λοιπόν τα 9.8 δις λέγονται Αναβαλλόμενη Φορολογική Απαίτηση. Τα διεθνή λογιστικά πρότυπα αφήνουν λοιπόν το ενδεχόμενο να αναγνωριστεί ένα μικρό μέρος του (10%) ως κεφάλαια. Και είναι μόνο 10% γιατί δεν μπορεί κανένας να εγγυηθεί την κερδοφορία των τραπεζών σε βάθος χρόνου.

Κανένας εκτός φυσικά από το Ελληνικό δημόσιο που έρχεται τώρα με τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Οικονομικών να εγγυηθεί αυτά τα 9.8 δις ώστε να περάσουν ως κεφάλαια. Δηλαδή σε περίπτωση που δεν έχουν κέρδη οι τράπεζες, για να συμψηφιστούν με τις ζημίες, θα βάλει ο Έλληνας φορολογούμενος τα λεφτά και θα πάρει μετοχές. Μετοχές αμφιβόλου αξίας αφού η διαδικασία θα ενεργοποιηθεί μόνο όταν δεν έχουν κέρδη οι τράπεζες.

Δεν έφτανε αυτό όμως. Η τροπολογία συμπεριλαμβάνει και τις ζημίες που θα προκληθούν και από τα δάνεια των τραπεζών. Με λίγα λόγια οι τράπεζες δεν θα πληρώσουν σχεδόν ποτέ φόρους στο δημόσιο αν έχουν κέρδη και αν έχουν ζημίες θα πληρώσει το δημόσιο. Τέλειο. Ούτε ο Μάντοφ δεν θα μπορούσε να σκεφτεί τέτοιο κόλπο.

Η Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να το σώσει αν αυτή την εγγύηση που δίνει για 30 χρόνια την κοστολογούσε. Κάθε εγγύηση-ασφάλεια που δίνεται έχει κάποιο κόστος. Το υπουργείο οικονομικών δίνει αυτή την εγγύηση τζάμπα στις τράπεζες. Δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν οι τράπεζες ήταν 100% κρατικές. Όμως δεν είναι, και η πρόθεση είναι, να περάσουν σταδιακά όλες στον ιδιωτικό τομέα.

Γεννώνται λοιπόν πολλά ερωτήματα. Γιατί δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία και προς τους μικρο-ομολογιούχους ώστε και αυτοί να συμψηφίσουν τις ζημίες τους; Γιατί πουλάει τζάμπα μια εγγύηση προς τις τράπεζες; Όταν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια πλησιάζουν το 40% του συνόλου, ο συμψηφισμός τους θα μειώσει τα έσοδα του προϋπολογισμού δραστικά. Πως και ποιος θα τα αναπληρώσει. Ποια είναι η επίπτωση στο δημόσιο χρέος αυτής της εγγύησης.

Οι τράπεζες σίγουρα πρέπει να εξυγιανθούν και να αποκτήσουν τα αναγκαία κεφάλαια για να βοηθήσουν την ανάπτυξη και την οικονομία. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με λογιστικά τρικ και με κρυφές και άδικες για τους φορολογουμένους επιδοτήσεις στις τράπεζες.




Ο Ανδρέας Κούτρας είναι οικονομικός αναλυτής.Σπούδασε αστροφυσική και ανώτατα μαθηματικά στο Καίημπριτζ και στο Λονδίνο. Εργάστηκε σε επενδυτικές τράπεζες του εξωτερικού ως υπεύθυνος χρέους και κεφαλαιαγορών. Άρθρα και προτάσεις του για την κρίση στην Ευρώπη και την Ελλάδα έχουν δημοσιευτεί στον Ελληνικό και ξένο τύπο. Είναι μέλος της Επιτροπής Διαλόγου στο Ποτάμι.

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget