ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ

του Γιώργου Φλωρά

Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια εκδήλωση και πρέπει να καλέσουμε υποχρεωτικά 500 άτομα. Όμως στην αίθουσα που έχουμε διαθέσιμη χωράνε μόνο 150 άτομα. Τι θα κάνουμε; θα αλλάξουμε αίθουσα για να χωρέσουν περισσότεροι. Αλλιώς η εκδήλωση δεν θα γίνει. 

Ας μεταφέρουμε τώρα το παραπάνω παράδειγμα σε αυτό που όλοι επιζητούμε, στην Ανάπτυξη. Ανάπτυξη, με απλά λόγια, σημαίνει δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. 

Για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις ή θα πρέπει οι υφιστάμενες επιχειρήσεις να αυξήσουν το προσωπικό τους αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών τους.

Και στις δυο περιπτώσεις ο πλέον σημαντικός παράγοντας είναι ο εργοδότης. 

Γιατί εργαζόμενους διαθέσιμους έχουμε άφθονους (1,2 εκ. ανέργους). Το ζητούμενο είναι ο εργοδότης, αυτός που θα αναλάβει τον κίνδυνο να επιχειρήσει, με κίνητρο το κέρδος.

Ας δούμε λοιπόν τι έχουμε διαθέσιμο.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Οι υφιστάμενες επιχειρήσεις έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. 

Αυτές που είναι σε θέση να αναπτυχθούν και να αυξήσουν θέσεις εργασίας είναι κυρίως (όχι αποκλειστικά) αυτές που έμειναν αλώβητες από την κρίση. Αυτές που μειώθηκε μεν η δουλειά τους αλλά σε κάθε περίπτωση το αντιμετώπισαν και δεν μπήκαν σε μαύρες λίστες. 

Βασικό χαρακτηριστικό μεγάλης μερίδας αυτών που η κρίση δεν άγγιξε είναι ότι είναι συντηρητικοί επιχειρηματίες που δεν είχαν κάνει ανοίγματα πριν την κρίση. Αυτή η νοοτροπία θα οδηγήσει και οδηγεί σημαντική μερίδα αυτόν να μην επιθυμούν ανοίγματα (ρίσκο), αφού ξεπέρασαν αλώβητοι την κρίση. 

Άλλη μερίδα των αλώβητων είναι οι πολυεθνικές, εταιρείες που συνήθως είναι καταναλωτικών προϊόντων, άρα ζούνε από την εσωτερική κατανάλωση. Όσο αυτή θα είναι χαμηλή, τόσο αυτές θα εργάζονται με περιορισμένο προσωπικό. 

Άλλη μερίδα αλώβητων είναι οι ελληνικές εξαγωγικές, επιχειρήσεις που πραγματικά μπορούνε να αυξήσουν σημαντικά τις θέσεις εργασίας, ιδίως αυτές που ήταν πριν την κρίση καλά τοποθετημένες στην αγορά.

Εκτός από τις ανωτέρω, σημαντικός αριθμός υφισταμένων επιχειρήσεων φυτοζωεί χωρίς να μπορεί να πάει ένα βήμα μπροστά. Τα χρέη είναι δυσβάσταχτα και η διέξοδος είναι δύσκολη. Παρόλα αυτά απασχολούν σημαντικό αριθμό εργαζομένων αλλά το μέλλον είναι δυσοίωνο. 

Για νέες θέσεις εργασίας καμία κουβέντα.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

Τα στατιστικά στοιχεία είναι αμείλικτα. Οι νέοι, σε ηλικία, επιχειρηματίες έχουν μικρές πιθανότητες επιβίωσης στα πρώτα 5 χρόνια λειτουργίας τους. 

Ιδίως όταν η επιχείρηση τους σκοπεύει να απευθυνθεί στο εξωτερικό όπου το κόστος marketing είναι εξαιρετικά αυξημένο. 

Τα στατιστικά γίνονται ακόμα δυσμενέστερα στην σημερινή εποχή αν η επιχείρηση έχει στόχο την εσωτερική αγορά. Εκεί η πιθανότητα επιβίωσης είναι ελάχιστη.
Αναφορικά με τις θέσεις εργασίας, η προσδοκία για θέσεις εργασίας σε μια νέα επιχείρηση νέων ανθρώπων είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Με εξαιρέσεις πάντα αλλά πολύ δύσκολα.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Όπως προανέφερα οι πολυεθνικές που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι συνήθως εμπορικές επιχειρήσεις συνεπώς η αύξηση των θέσεων εργασίας στηρίζεται στην αύξηση της εσωτερικής κατανάλωσης. Άρα τα πράγματα είναι πολύ σκούρα για αυτές. 

Ακόμα και μεγαλύτερο μερίδιο να λάβουν στην εσωτερική αγορά, αυτό συνδυάζεται με σταθερά έξοδα μισθοδοσίας λόγω προσπάθειας διατήρησης των κερδών τους.

Μεγάλες προσδοκίες υπάρχουν για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Αυτές οι επενδύσεις θα είναι είτε σε υφιστάμενες επιχειρήσεις είτε για την δημιουργία νέων επιχειρήσεων. 

Λίγες κατηγορίες ξένων επενδύσεων θα δημιουργήσουν σημαντικό βαθμό νέων θέσεων εργασίας, ιδίως αυτές που στοχεύουν στον τουρισμό ή σε εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Σίγουρα όμως αποτελούν έναν γερό πυλώνα στην προσπάθεια δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. 

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι μεγάλες επενδύσεις θέλουν πολύ χρόνο για να ετοιμαστούν και να ξεκινήσουν.

Επενδύσεις με την λογική της αγοράς μετοχών σε υφιστάμενες επιχειρήσεις που δεν θα συνοδεύονται από πλάνο ανάπτυξης της επιχείρησης, άρα νέες θέσεις εργασίας, είναι θετικές βέβαια στην προσπάθεια ανάπτυξης αλλά δεν θα περιμένουμε πολλά στο άμεσο μέλλον.

ΝΕΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Εξίσου σημαντικές με τις ξένες επενδύσεις είναι και επενδύσεις που θα γίνουν από Έλληνες επενδυτές Ανάλογα ισχύουν και δεν θα τα επαναλάβω. 

Εδώ αρχίζουμε όμως να μπαίνουμε στα δύσκολα. Ο Ελληνας επενδυτής θα πρέπει να είναι "πεντακάθαρος" ώστε να μπορέσει να επιχειρήσει στην Ελλάδα. Θα πρέπει να μην οφείλει πουθενά.

Άρα βασικοί υποψήφιοι για τέτοιου είδους επενδύσεις είναι Έλληνες με κεφάλαια που είτε επιχειρούσαν και πριν αλλά έμειναν αλώβητοι από την κρίση είτε θα επιχειρήσουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα. 

Η πρώτη περίπτωση περιλαμβάνει αρκετά συντηρητικούς επιχειρηματίες (όπως αναλύω παραπάνω). 

Η δεύτερη περίπτωση έχει προϋποθέσεις, κυρίως με βάση τον κλάδο που θα γίνει η επένδυση Τουρισμός, εξαγωγές, αγροτοδιατροφικός τομέας έχει προοπτικές για αύξηση θέσεων εργασίας. Το ερώτημα είναι αν ο «νέος» Ελληνας επενδυτής θα ρισκάρει τα διαθέσιμα κεφάλαια του στην Ελλάδα ή θα επιλέξει να τα τοποθετήσει σε πιο ασφαλείς προορισμούς.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μεγαλύτερη ανάλυση για την βασική προϋπόθεση των επενδύσεων από Έλληνες, την προϋπόθεση του να είσαι πεντακάθαρος. 

• Σήμερα 4.000.000 Έλληνες οφείλουν στην εφορία, έχουν πέσει έξω δηλαδή. 
• Εκατοντάδες χιλιάδες επίσης επιχειρηματίες έχουν πέσει έξω και έχουν οφειλές σε τράπεζες, δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΑΕΕ, επιταγές κλπ. 
• Μόνο στον ΟΑΕΕ οφείλουν 400.000 Έλληνες που ο ΟΑΕΕ τους απαγορεύει το Επιχειρείν για πάντα στο μέλλον (όσο θα οφείλουν, δηλαδή πάντα). Αυτό σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν σωρεία εμποδίων για να επιχειρήσουν και πάλι. Πρακτικά τους είναι αδύνατο. 

Και όμως αυτοί οι άνθρωποι κουβαλάνε σημαντική εμπειρία και διάθεση για να επιχειρήσουν πιο επιτυχημένα την επόμενη φορά. Αυτά λένε τα στατιστικά στοιχεία διεθνώς, αυτό ισχύει και στην Ελλάδα.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών δεν διαθέτει σημαντικά κεφάλαια παρά μόνο εμπειρία. 

Η επένδυση τους λοιπόν θα είναι είτε συνεταιρικά με αυτούς που διαθέτουν τα κεφάλαια και αναζητούν την εμπειρία τους (ως συνέταιρο και όχι ως υπάλληλο) είτε σε επιχείρηση που δεν απαιτεί κεφάλαια.

Τίποτα από τα προηγούμενα όμως δεν θα γίνει όσο αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν "φυλακισμένοι". Καμία νέα θέση εργασίας, παρότι υπάρχει η γνώση και η διάθεση. 

Κάθε διαθέσιμη έρευνα αποδεικνύει ότι όσοι λαμβάνουν 2η ευκαιρία είναι αποτελεσματικότεροι από αυτούς που ξεκινάνε για πρώτη φορά. Όχι όλοι μεν, αλλά αυτοί που το καταφέρνουν δημιουργούν ταχύτερα σημαντικά αποτελέσματα και νέες θέσεις εργασίας. 

Όλοι αυτοί σήμερα είναι εκτός της προσπάθειας ανάπτυξης. Και είναι πάρα πολλοί. Και δεν είναι απλά πολλοί. Είναι και οι ιδανικοί, κατά τη γνώμη μου. 

Γιατί είναι διάσπαρτοι σε όλη την Ελλάδα, δεν στοχεύουν να τοποθετήσουν απλά τα κεφάλαιά τους στα «καλά σημεία», άρα θα δώσουν νέες θέσεις εργασίας σε πολλά μέρη της χώρας. Δεν είναι κεφαλαιούχοι για να εξετάσουν την πιθανότητα να επενδύσουν σε χρηματιστήριο, ομόλογα κλπ. Είναι έτοιμοι και το έχουν ανάγκη.

Σίγουρα όσοι λάβουν την 2η ευκαιρία αμέσως δεν θα δημιουργήσουν όλοι επιχειρήσεις με πολλές θέσεις εργασίας, ούτε όλοι θα επιτύχουν. 

Ας κάνω όμως μια υπόθεση. 

100.000 άνθρωποι ξεκινάνε νέα επιχείρηση, ξεπερνώντας τα εμπόδια που σήμερα δεν τους επιτρέπουν να ξεκινήσουν. Προσλαμβάνουν κατά μέσο όρο 2 άτομα προσωπικό. 200.000 νέες θέσεις εργασίας. Συνολικά 300.000 άνθρωποι μπαίνουν στην Οικονομία και πάλι. Ακόμα και αν στα επόμενα 2 χρόνια το 40% των επιχειρήσεων αυτών σταματήσει την λειτουργία τους, στο ενδιάμεσο θα έχουν συμβάλει σημαντικά στο να γυρίσει το τροχός και να πάρει μπροστά η Οικονομία.

Επειδή μπορεί να υπάρχει η εντύπωση ότι "δόθηκε η 2η ευκαιρία σε όσους επιχείρησαν και έπεσαν έξω χωρίς δόλο" σας διαβεβαιώ ότι έχει γίνει μια τρύπα στο νερό. 

Όλοι όσοι έπεσαν έξω είναι μπλοκαρισμένοι και αδυνατούν να επιχειρήσουν.

πηγή

"Για να υπάρξει ανάπτυξη και επενδύσεις στην Ελλάδα πρέπει να σπάσει αυτό που εσείς λέτε Διαπλοκή και εμείς στην Κομισιόν... Διαφθορά"

Διαπλοκή και επιχειρηματίες
(ή, από τον Ανδρεάδη στον ... ;)

Από ένα τμήμα της Αντιπολίτευσης και το σύνολο των θιγομένων από την κυβερνητική εκστρατεία κατά της Διαπλοκής είναι εμφανής και συνεχής η επιδίωξη να ταυτιστεί η προσπάθεια αυτή με ένα "αριστερό μένος" κατά των επιχειρηματιών και του ιδιωτικού τομέα γενικώς. Είναι όμως έτσι;

του Στάθη Σχινά*

"Για να υπάρξει ανάπτυξη και επενδύσεις στην Ελλάδα πρέπει να σπάσει αυτό που εσείς λέτε Διαπλοκή και εμείς στην Κομισιόν... Διαφθορά" έλεγε εις ευήκοον πολλών Ελλήνων υπηρεσιακών στελεχών αλλά και δημοσιογράφων κορυφαίο στέλεχος της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας πριν από μερικές ημέρες.

Δια τους παροικούντας την Ιερουσαλήμ είναι πολύ γνωστό ότι το θέμα της διαφθοράς στην Ελλάδα μπαίνει και ξαναμπαίνει σε όλα τα διεθνή επιχειρηματικά συνέδρια που αφορούν την Ελλάδα αλλά και σε πολλές συναντήσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας με ξένους επενδυτές.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη διάσταση στο θέμα που σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και πιθανώς την αρχή μιας άλλης για την ελληνική οικονομία. Ιστορικά, κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο υπάρχουν δύο σημεία καμπής, στο εγχώριο επιχειρηματικό γίγνεσθαι που ταυτίζονται όμως με δραματικό τρόπο και με την οικονομική πορεία του τόπου.

Το πρώτο το σημείο καμπής προσδιορίζεται με τη Μεταπολίτευση. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συγκρούεται και βάζει τέλος στην παντοκρατορία Στρατή Ανδρεάδη, οι μεγάλοι εφοπλιστές (Ωνάσης, κλπ) αποσύρονται από την Ελλάδα και ο επιχειρηματικός χάρτης αλλάζει. Οι ευνοημένοι της μεταπολεμικής περιόδου περνούν σταδιακά στο περιθώριο. Εν μέρει τουλάχιστον.

Το δεύτερο σημείο καμπής είναι μετά το 1981, με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ και με φόντο την πετρελαϊκή κρίση ότι έχει μείνει από τα παλιά τζάκια, οι βαρόνοι της κλωστοϋφαντουργίας και των λευκών συσκευών, οι Τσάτσοι των τσιμέντων, ο Νιάρχος των Ναυπηγείων, τα λεγόμενα «παλιά τζάκια» καταρρέουν με πάταγο και δημιουργείται η στρατιά των «προβληματικών». Ταυτόχρονα ξεπηδούν τα νέα τζάκια, στις κατασκευές, τις νέες τεχνολογίες και τις τηλεπικοινωνίες. Η απελευθέρωση των media και του τραπεζικού συστήματος λόγω ΟΝΕ και ευρώ δημιουργεί τους βαρόνους των ΜΜΕ και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με την πάροδο του χρόνου και με διαδρομές γνωστές στους περισσότερους το «καινούργιο» της περιόδου 1981-1996 ταυτίζεται εν πολλοίς με αυτό που ονομάστηκε Διαπλοκή.

Το τρίτο σημείο καμπής μάλλον είναι... τώρα και μπροστά μας. Σίγουρα θα συνοδευτεί με την καταστροφή μεγάλου τμήματος του παλιού «επιχειρείν». Δια του λόγου το αληθές τα όσα συντελούνται στον χώρο των media και των τραπεζών αυτό αποδεικνύει. Το τι θα ανατείλει όμως και το πόσο ενάρετο θα είναι αυτό, κανείς δεν μπορεί να το προσδιορίσει. Η ενέργεια είναι μάλλον ένας από τους ευνοούμενους κλάδους. Κατά τα λοιπά το τι σημαίνει σε βάθος χρόνου η παραγωγική και οικονομική ανασυγκρότηση και με τι ηθικό έρμα μπορεί να προχωρήσει είναι ένα ζητούμενο που μέλλει να επιβεβαιωθεί ή και να διαψευστεί...

πηγή fmvoice

Επιχειρηματικότητα: Η ΚΝΕ στα χνάρια του ...γέροντα Παΐσιου;

Ο κόσμος -στη χώρα μας- καίγεται για ιδέες και τρόπους παραγωγικής καινοτομίας, υγιούς επιχειρηματικότητας και βιώσιμες startup εταιρείες, συνεταιριστικές προσπάθειες και λύσεις κοινωνικής οικονομίας δλδ ιδέες και τρόπους βιώσιμης ενδογενούς ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης ειδικά οι άνεργοι νέοι και νέες. Και την ίδια στιγμή η ΚΝΕ και το ΚΚΕ βλέπουν αυτές τις ιδέες και προσπάθειες σαν επινοήσεις του (καπιταλιστικού) διαβόλου! Διαβάστε το κείμενο καταπέλτη της τοπικής ΚΝΕ για την διαβολική εκδήλωση "Καινοτομία και επιχειρηματικότητα" που διοργάνωσε το ΤΕΙ Δ. Μακεδονίας:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΝΕ

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ και ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΜΥΘΟΙ και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Το ΤΕΙ Δ. Μακεδονίας διοργανώνει εκδήλωση στο παράρτημα Καστοριάς με θέμα «Καινοτομία, Ανάπτυξη και Νέα Εργαλεία στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση». Από τον τίτλο και τους εισηγητές φαίνεται καθαρά η επιδίωξη της εκδήλωσης αυτής. Να σπείρει αυταπάτες στους νέους με το παραμύθι της «καινοτόμας ιδέας που θα σε κάνει να πας μπροστά, που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη».

Για ποια ανάπτυξη κόπτονται ο κ. Κούλογλου (ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) και οι λοιποί;

Καθημερινά αποδεικνύουν ότι, ακολουθώντας πιστά τις κατευθύνσεις της Ε.Ε, «καίγονται» για την όσο γίνεται καλύτερη υπεράσπιση των μονοπωλιακών ομίλων, μέσα από διάφορα εργαλεία, με κάθε τρόπο και μέσο, χωρίς κανένα δισταγμό. Είναι αυτοί που μπλέκουν την Ελλάδα σε επικίνδυνα μονοπάτια με την εμπλοκή της χώρας όλο και πιο βαθιά στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που φέρνει το ΝΑΤΟ μπαμπούλα στο Αιγαίο, κι όλα αυτά για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, να αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους. Κόπτονται για την ανάπτυξη προς όφελος των καπιταλιστών και μόνο. Είναι θράσος αυτοί που ετοιμάζουν το παραπέρα τσάκισμα των δικαιωμάτων μας, που διώχνουν ένα σωρό νέους επιστήμονες στο εξωτερικό να μας μιλούν για ανάπτυξη προς όφελός μας.
Τα τελευταία χρόνια προβάλλεται εντατικά στη νεολαία το πρότυπο των start-ups επιχειρήσεων, της καινοτόμας ιδέας, της «πατέντας» για “πλούσια επιχειρηματική δραστηριότητα” των νέων και μάλιστα όλοι ορκίζονται ότι η καινοτομία είναι η απόλυτη λύση στους νέους που αναζητούν διέξοδο από την ανεργία και την ανασφάλεια. Ιδιαίτερα αυτά τα πρότυπα προβάλλονται σε σχολές με προσανατολισμό προς την ανάπτυξη εφαρμογών λογισμικού, δικτύων κλπ, όπως δηλαδή τα τμήματα και του ΤΕΙ μας, στην Πληροφορική και στο Ψηφιακών Μέσων κι Επικοινωνίας από καθηγητές, μέσα από το Πρόγραμμα Σπουδών, ημερίδες, σεμινάρια κ.ο.κ. Όλοι μας κάποια στιγμή ακούσαμε στη σχολή ότι «Μπορεί να είσαι ο επόμενος SteveJobs» (πρόεδρος Apple και Pixar), μας παρακινούν να ασχοληθούμε με μια καινοτόμα ιδέα ώστε να γίνουμε επιχειρηματίες και να “πιάσουμε την καλή”.

Επιπλέον, στη συζήτηση που έχει ανοίξει μέσα από τον «εθνικό διάλογο για την Παιδεία» στο επίκεντρο είναι η περαιτέρω διασύνδεση των ΑΕΙ-ΤΕΙ με επιχειρήσεις, προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στις ανάγκες του κεφαλαίου ως δήθεν “λύση” στην ανεργία. Αυτό μάλιστα είναι και πάγια θέση της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, που το αναπαράγουν συνεχώς. Βέβαια, σύνδεση της αγοράς με τα ΤΕΙ υπάρχει αντικειμενικά, π.χ. μέσω της πρακτικής άσκησης. Αυτό όμως δεν έλυσε το πρόβλημα της ανεργίας για τους αποφοίτους, δεν είναι αυτό που λείπει. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η σύνδεση της παραγωγής και της οικονομίας με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και του λαού.

Αυτή η σύνδεση των επιχειρήσεων με ΑΕΙ-ΤΕΙ επιδρά και στη λειτουργία τους, αλλά ταυτόχρονα είναι και προετοιμασία για το αύριο. Γιατί και η αστική τάξη ξέρει ότι πρέπει να προετοιμάσει την αυριανή βάρδια εργαζομένων πειθαρχημένη, ενσωματωμένη μέσα στο σύστημα. Βάζουν ουσιαστικά τους φοιτητές να σκέφτονται όχι σαν αυριανοί εργαζόμενοι –που στην πλειοψηφία τέτοιοι θα είμαστε– αλλά σαν εν δυνάμει επιχειρηματίες, ούτως ώστε να δικαιολογούν τον επιχειρηματία. Να μάθουν να σκέφτονται σαν κι αυτόν άρα να τον δικαιολογούν όταν τους βάλει να δουλέψουν υπερωρία, να τον δικαιολογήσουν όταν τους απολύσει, όταν ζητήσει από μια εργαζόμενη να μην κάνει παιδί κ.ο.κ.

Με απλά λόγια, διαμορφώνουν ένα νέο με στάση ζωής ευνουχισμένη από κοινωνικές ανησυχίες. Να προσπαθεί να σκεφτεί ποια καινούρια ιδέα «θα πουλήσει» και όχι ποια θα λύσει τα τεράστια προβλήματα του λαού. Να τη δημιουργεί μόνος του, με τις δικές του γνώσεις, στα κρυφά, μη τυχόν και του την «κλέψουν», αντί να τη δουλεύει συλλογικά με άλλους ειδικούς επιστήμονες και τις γνώσεις όλης της κοινωνίας στο πλευρό του. Να τρέχει από εδώ κι από εκεί να την παρουσιάζει, μήπως βρει χρηματοδότη, αν χρειαστεί να μπορέσει να πουλήσει την ιδέα σε κανένα «μεγαλύτερο ψάρι».

Και το πιο σημαντικό: Όταν δε θα τα καταφέρει (γιατί λίγοι τα καταφέρνουν) και θα χρειαστεί να δουλέψει όπως όλοι οι άλλοι, να απογοητευτεί, να κατηγορήσει τον εαυτό του, να συμβιβαστεί με το ρίσκο που πήρε και «δεν του βγήκε».

Αντικειμενικά όμως όλη αυτή η “δίψα” για δημιουργία, για συμβολή και μέσω της καινοτομίας και της επιστήμης στην κοινωνία, χαρακτηριστικά που πρέπει όντως να τα έχει ένας νέος επιστήμονας, μπορούν να απελευθερωθούν και να επιδράσουν θετικά, δηλαδή για την ικανοποίηση των κοινωνικών και λαϊκών αναγκών, μόνο στα πλαίσια μιας άλλης οικονομίας με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής, όπου σκοπός της παραγωγής δε θα είναι το καπιταλιστικό κέρδος, όπως είναι σήμερα, αλλά οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Εκεί λοιπόν πρέπει να στρέψουν τα βέλη τους όλοι οι νέοι επιστήμονες και οι φοιτητές, να οργανώσουν την πάλη τους για την ανατροπή αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος που εμποδίζει την έρευνα για την επίλυση μιας σειράς λαϊκών προβλημάτων υποκλινόμενο στο καπιταλιστικό κέρδος.

Λύση στα προβλήματά μας είναι ο δρόμος της σύγκρουσης και της ανατροπής του εκμεταλλευτικού συστήματος.

«…Πιστεύω πως μοναδικός σκοπός της Επιστήμης είναι τούτος: ν’ αλαφρώσει τον μόχθο της
ανθρώπινης ύπαρξης. Αν οι επιστήμονες  περιορισθούν να σωρεύουν γνώσεις πάνω σε γνώσεις οι καινούργιες μηχανές σας δεν θα χρησιμεύουν παρά για καινούργια μαρτύρια…
Εκείνοι που φτιάχνουν το ψωμί πρέπει να καταλάβουν πως τίποτα δεν κινείται, αν κάποιος δεν το κουνήσει…»
Μπ. Μπρεχτ

ΤΟ ΤΟΜΕΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΝΕ

πηγή: alphafm.gr


Η εύλογη απάντηση του Στέλιου Κούλογλου στο tvxs:

Η ΚΝΕ και η Δευτέρα Παρουσία

Ουσιαστικές προτάσεις ακούστηκαν την Δευτέρα στη Καστοριά, στην εκδήλωση του ΤΕΙ Δ. Μακεδονίας όπου ήμουν κεντρικός ομιλητής. Τα θέματα σχετικά με την νεανική επιχειρηματικότητα, την κοινωνική-αλληλέγγυα οικονομία και την κλωστική και θεραπευτική κάνναβη προκαλούν ένα γόνιμο διάλογο, που είναι βέβαιο ότι θα επαναληφθεί μεθαύριο Παρασκευή 1η Απριλίου, στην ανάλογη εκδήλωση στη Ξάνθη. Μοναδική παραφωνία η ΚΝΕ Καστοριάς που μοίραζε έξω από την αίθουσα προκηρύξεις, καταγγέλλοντας ότι "η εκδήλωση με τον Κούλογλου σπέρνει αυταπάτες στους νέους".

Και γιατί άραγε; Γιατί η αφεντιά μου, στα πλαίσια των κύκλων "που μπλέκουν την Ελλάδα σε επικίνδυνα μονοπάτια με την εμπλοκή της χώρας όλο και πιο βαθιά στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που φέρνει το ΝΑΤΟ μπαμπούλα στο Αιγαίο" προσπαθούν "να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, να αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους... Γιατί και η αστική τάξη ξέρει ότι πρέπει να προετοιμάσει την αυριανή βάρδια εργαζομένων πειθαρχημένη, ενσωματωμένη μέσα στο σύστημα".

Η αξιοποίηση λοιπόν προγραμμάτων της ΕΕ, σχετικά άγνωστων στην Ελλάδα, με στόχο να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας ώστε να βρουν οι νέοι δουλειά και να μείνουν στη χώρα τους, αποτελεί σχέδιο των μονοπωλίων που τι στόχο έχει παρακαλώ; Να μάθει τους φοιτητές "να δικαιολογούν τον επιχειρηματία. Να μάθουν να σκέφτονται σαν κι αυτόν άρα να τον δικαιολογούν όταν τους βάλει να δουλέψουν υπερωρία, να τον δικαιολογήσουν όταν τους απολύσει, όταν ζητήσει από μια εργαζόμενη να μην κάνει παιδί κ.ο.κ.". Αναρωτιέται κανείς αν το Τομεακό Συμβούλιο Καστοριάς έχει προχωρήσει στην.. δημιουργική αξιοποίηση όχι μόνο της κλωστικής και θεραπευτικής κάνναβης, αλλά και της ψυχοτρόπου.

Αξίζει να προστεθεί ότι η προκήρυξη(ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια) κάνει στη κυριολεξία γαργάρα το μέρος της εκδήλωσης για τη κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, ως μια εναλλακτική μέθοδο στη καπιταλιστική παραγωγή. Όπως επίσης και το γεγονός ότι στη συζήτηση έγινε ειδική μνεία στους αγροτικούς συνεταιρισμούς καθώς και στη κατάληψη της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη, από τους εργαζόμενους της επιχείρησης που εξακολουθούν να παράγουν, πείραμα μοναδικό σε όλη την Ευρώπη.

Αλλά βέβαια το θέμα δεν τι αποκρύπτει η προκήρυξη της ΚΝΕ. Είναι ότι οι άνθρωποι ούτε θέσεις εργασίας για τους νέους θέλουν να δημιουργηθούν, ούτε συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ούτε ηθικές τράπεζες που δεν έχουν στόχο το κέρδος αλλά την χρηματοδότηση κοινωνικά υπεύθυνων και πρωτοπόρων μικρών επιχειρήσεων. Οι νέοι πρέπει να υποφέρουν μέχρι τη στιγμή που θα έρθει, σαν Δευτέρα Παρουσία, ο σοσιαλισμός αλά ΚΝΕ που υποτίθεται ότι θα λύσει όλα τα προβλήματα. Μέχρι τότε μπορούν να κάθονται, αρκεί να πιστεύουν στο κόμμα. Όλο και περισσότερο, η υπόθεση θυμίζει παραθρησκευτική οργάνωση.

Για να ανασάνει η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα

Καταργήστε τον ΟΑΕΕ πριν αυτοκαταργηθεί

του Γιώργου Αγαλιώτη*

Είδα τη νέα 'υποτίθεται' ρύθμιση του ΟΑΕΕ και ειλικρινά αδυνατώ να βρω διαφορά ουσιαστική από τη προηγούμενη. 

Αφήστε που μιλάμε για αυτασφάλιση, οπότε το χαράτσι αυτό δεν έπρεπε να υπάρχει, αφήστε που δεν είναι συνδεδεμένο με επενδύσεις, ποσοστό επί του τζίρου κλπ.κλπ. που έχω αναλύσει δεκάδες φορές (δείτε εδώ) μιλάμε για μια από τα ίδια.

Έστω νέος ασφαλισμένος επαγγελματίας που έχει διμηνιαίες εισφορές 450 ευρώ και οφείλει εισφορές 2 ετών ήτοι 450Χ12=5400 ευρω χωρίς προσαυξήσεις.
Υποχρεούται αν θέλει να ρυθμίσει να δώσει άμεσα τις εισφορές του 1ου διμήνου του 2014 δηλ. 450 ευρώ συν τη πρώτη δόση εντός 5 ημερών από τη ρύθμιση. Αν επιλέξει τις 100 δόσεις τότε η δόση θα είναι 54 ευρώ (πάντα χωρίς τις προσαυξήσεις).
Και εντός 31/05/2015 θα πρέπει να πληρώσει το 2ο δίμηνο του 2015, πλέον τη δόση του Μαΐου.
Ήτοι εντός διαστήματος ενός περίπου μηνός ή δύο αν το κάνει άμεσα θα πρέπει να αποδώσει-πληρώσει 450+450+108=1008 ευρώ χωρίς τις προσαυξήσεις!

Αν υπολογίσουμε τα παραπάνω ποσά για μεγαλύτερες ασφαλιστικές κλάσεις θα σας πιάσει πανικός.

 π.χ. για ασφαλισμένο που δίνει πάνω από 900 ευρώ ανά δίμηνο και χρωστά επίσης 2 έτη (που τέτοια τύχη! Οι περισσότεροι χρωστούν τουλάχιστον τη τελευταία πενταετία) μιλάμε για συνολικό ποσό υψηλότερο των 2.000 ευρώ. Καταβλητέο εντός μηνός ή διμήνου. 

Και για ποιο λόγο παρακαλώ;

Για μια πενιχρή σύνταξη που δε πρόκειται να πάρετε ποτέ μιας και το ταμείο είναι εδώ και πάρα, μα πάρα πολλά χρόνια χρεοκοπημένο!

Δε θα γράψω για λύσεις! Τις έχω αναπτύξει επαρκώς εδώ και χρόνια. (δείτε εδώ).
Μόνο που πλέον ούτε αυτά που έχω γράψει είναι αρκετά, ακόμη κι αν γίνουν άμεσα!
Μόνη πλέον λύση να κλείσει το ρημάδι. 

Αφού έτσι κι αλλιώς πρόκειται περί μιας μαύρης τρύπας που ρουφά εκατ.ευρώ ετησίως από όλους.

Ας πληρώνουμε για μερικά χρόνια όλοι ένα χαράτσι μέχρι να αποβιώσουν όλοι οι εν ενεργεία συνταξιούχοι και πάπαλα!

Το μαρτύριο αργά αλλά σταθερά θα φτάσει στο τέλος του.

Έτσι κι αλλιώς οι εισφορές όσων σήμερα πληρώνουν μαζί με κονδύλι από το προϋπολογισμό, πάει για τις πληρωμές συντάξεων των παλαιών ασφαλισμένων!
Άρα μιλάμε για τον απόλυτο φαύλο κύκλο!
Καταργήστε το λοιπόν το ρημάδι να ξεμπερδεύουμε!

Οι παλαιοί ας πάρουν ότι έχουν βάλει ή τίποτε αν χρωστούν μεγάλα ποσά!

Τουλάχιστον έτσι θα βοηθηθούν οι νέοι που θέλουν να επιχειρήσουν.
Έτσι κι αλλιώς το ρίσκο το έχουμε πάρει όλοι μας όσοι επιχειρούμε. 

Θα φοβηθούμε νομίζετε μήπως δε πάρουμε σύνταξη;

Για αυτό σας λέω είναι σαθρό, άδικο, μη λειτουργικό και αποτελεί τροχοπέδη στην όποια ανάπτυξη χρόνια τώρα!
Καταργήστε το, πριν αυτοκαταργηθεί (από μόνο του) αφού στο τέλος δε θα πληρώνει κανείς!!!!!!!!!!

πηγή logiastarata.gr

Έχει ή δεν έχει προτάσεις ο ΣΥΡΙΖΑ για την (βιομηχανική) ανάπτυξη;

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη βιομηχανία

Πολύ εύκολα αναπαράγεται η εικόνα ενός ΣΥΡΙΖΑ κρατικιστικού, αντι-επιχειρηματικού, νεοκομμουνιστικού κλπ που "θα διώξει τις επενδύσεις" (ποιες επενδύσεις;) και "θα φέρει την χώρα σε ακόμη χειρότερα επίπεδα από την καταστροφή Σαμαρά Βενιζέλου"... 

Αντι-αριστερός δογματισμός ανάλογος του αντι-ρεαλιστικού δογματισμού του ΚΚΕ... Είναι καιρός που η δαιμονοποίηση του νέου ΣΥΡΙΖΑ ως "συνέχειας της Ρόζας" κλπ, έχει ανάγκη την άρνηση και να ασχοληθεί κανείς με το τι λέει και τι επεξεργασίες κάνει αυτό το κόμμα.
Το στοίχημα για τους υποστηρικτές του συμπλέγματος ΝΔΠΑΣΟΚ είναι να μην μπει κανείς καν σε συζήτηση με τον ΣΥΡΙΖΑ ή για τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ - γιατί θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με μια άλλη αλήθεια από αυτήν που οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές σερβίρουν καθημερινά από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ τους - η περιέργεια του ιστολογίου μας για την αλήθεια, μας οδηγεί από την μια έκπληξη στην άλλη: προηγούμενα ήταν οι προτάσεις για την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα (εδώ)- τώρα είναι η δουλειά την ομάδας Βιομηχανικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ (και μαζί το blog -να μην το ξεχάσουμε- όπου συμμετέχουν, μαζί με άλλους/ες, μέλη της ομάδας και όπου αναπτύσσεται με διάλογο η κεντρική της λογική: Ενδογενής Παραγωγική Ανασυγκρότηση). 

Έχει ή δεν έχει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ, προτάσεις για την ανάπτυξη και τι λένε αυτές;

ΑΣ

Ακολουθούν εισαγωγικά αποσπάσματα που δείχνουν την βασική νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζεται η ελληνική βιομηχανία/μεταποίηση στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο, και μετά ακολουθούν οι αναλυτικές επεξεργασίες και προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ ως έχουν:

"Το μοντέλο της παγκοσμιοποίησης προώθησε την αντίληψη ότι η μεταποίηση μπορεί ή πρέπει να γίνεται στις αναπτυσσόμενες χώρες ενώ στις αναπτυγμένες χώρες θα παραμείνουν οι υπηρεσίες (εμπόριο, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, έρευνα και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, σχεδιασμός προϊόντων, πωλήσεις, διαφήμιση). Όμως η από-καθετοποίηση της παραγωγής στις αναπτυγμένες χώρες διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει αποδοτικά δίχως την ύπαρξη του κόμβου της μεταποίησης. Σήμερα, υπάρχει προσπάθεια επιστροφής της μεταποίησης στις ΗΠΑ και την ΕΕ.
...
Από το 1995 έως το 2013 διαπιστώνεται πτώση των επενδύσεων στις αναπτυγμένες χώρες ενώ μετά την κρίση του 2008, παρατηρείται αύξηση στις αναπτυσσόμενες. Η ΕΕ, σαν σύνολο, παρουσιάζει αποεπένδυση. Οι ξένες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα που είναι μικρότερου ύψους από τις ελληνικές επενδύσεις στο εξωτερικό, μετά το 2009, κατευθύνθηκαν σε τομείς άλλους π.χ. εμπόριο, τουρισμός και όχι στην ελληνική μεταποίηση. Επομένως, η στήριξη των ελπίδων σε Ξένες Άμεσες Επενδύσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση στην Ελλάδα, πρέπει να είναι πολύ συγκρατημένη. Μόνο η κινητοποίηση εκ των ‘ένδω’ και από τα ‘κάτω’ μπορεί να συνδράμει σε ουσιαστική ανάκαμψη της οικονομίας.
...
Ο μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων στη μεταποίηση, με ποσοστό μεγαλύτερο από 96,5% να είναι πολύ μικρές με 1-9 απασχολούμενους, φανερώνει ένα μοντέλο επιχειρηματικής δραστηριότητας όπου κυριαρχούν οι μικροϊδιοκτήτες, παραγωγικά υποκείμενα δηλαδή με εμπειρία στην επιχειρηματικότητα

Αυτή η επιχειρηματική εμπειρία σε συνδυασμό με την εκτεταμένη ακόμη «μαστορική» τέχνη και λοιπή τεχνογνωσία μπορούν να αξιοποιηθούν με την συνδρομή της νέας τεχνολογίας για να αναπτυχθούν στη χώρα σύγχρονες μικρού μεγέθους ευέλικτες και ποιοτικές παραγωγικές μονάδες.

Η σύγχρονη δικτύωση και συνέργεια αυτού του πολυπληθούς δυναμικού από μικρές και πολύ μικρές μονάδες, είναι σε θέση να δημιουργήσει μεγέθη με δυναμική και αποτελεσματικότητα πολλές φορές μεγαλύτερη από εκείνη αντίστοιχων κάθετων μεγάλων παραγωγικών μονάδων.
...
Εκτιμάται ότι το κατασκευαστικό δυναμικό της χώρας μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας εφόσον αναπροσανατολισθεί αφενός σε δραστηριότητες ανάπλασης του υπάρχοντος κτιριακού αποθέματος (οικιστικού και παραγωγικού) και αφετέρου στην παραγωγή καινοτόμων υλικών, προσαρμοσμένων στις γεωγραφικές και κλιματικές ιδιαιτερότητες της χώρας, με στόχο την ενεργειακή αναβάθμιση και την ορθή περιβαλλοντική λειτουργία των δομικών κατασκευών.
...
Για να λειτουργήσουν όλα αυτά τα υποκείμενα της ανασυγκρότησης, χρειάζεται ένα απλό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον όπου θα ευνοηθεί και προστατευθεί αποτελεσματικά η μικρή επιχειρηματική πρωτοβουλία έναντι των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Αναγκαία προϋπόθεση για το νέο αυτό περιβάλλον αποτελεί η σύναψη ενός νέου Κοινωνικού Συμβολαίου Εντιμότητας και Εμπιστοσύνης τόσο ανάμεσα στα μέλη της κοινωνίας όσο και στη σχέση της ως σύνολο με τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό.

Το Όραμα της βιομηχανικής πολιτικής οφείλει να είναι η ανάπτυξη μιας σύγχρονης ενδογενούς ελληνικής βιομηχανίας ως ένας από τους κύριους πόλους της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με τη δημιουργία προϊόντων υψηλής ποιότητας σε παραγωγικά μοντέλα εναλλακτικά στα διεθνώς κυρίαρχα. Η ελληνική βιομηχανία θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τις ρωγμές και αδυναμίες του διεθνούς μοντέλου παραγωγής φθηνού μαζικού προϊόντος και να αξιοποιήσει τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες στην παραγωγή συστημάτων καινοτόμων προϊόντων, ενσωματώνοντας τα τοπικά συγκριτικά μας πλεονεκτήματα."

από τις προτάσεις για διαβούλευση στο left.gr:

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη βιομηχανία

"Το Όραμα της βιομηχανικής πολιτικής οφείλει να είναι η ανάπτυξη μιας σύγχρονης ενδογενούς ελληνικής βιομηχανίας ως ένας από τους κύριους πόλους της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με τη δημιουργία προϊόντων υψηλής ποιότητας σε παραγωγικά μοντέλα εναλλακτικά στα διεθνώς κυρίαρχα"

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ: ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ – Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Περιεχόμενα

Αν κάποιος/α με ιδέες για παραγωγή προϊόντος δεν μπορεί να ξεκινήσει, τότε αυτόματα δεν υπάρχει και βιομηχανία

Σχετικά με την πολιτική των κρατικών ενισχύσεων

από το blog 

Ενδογενής Παραγωγική Ανασυγκρότηση

του Βαγγέλη Αχιλλόπουλου*

Η καινοτομία, τα προϊόντα και η παραγωγική επιχειρηματικότητα, δεν διατάσσονται ούτε συμβαίνουν επειδή το κράτος «ρίχνει χρήμα στην αγορά».

Δεν χρειαζόμαστε άλλες επιδοτήσεις στοχευόμενες σε κλάδους και συμπλέγματα.
Δεν χρειαζόμαστε άλλους φορείς «προώθησης» και «επιμόρφωσης»…
Δεν χρειαζόμαστε στοχεύσεις και προωθητές.
Δεν χρειαζόμαστε 5-10 πρωταθλητές.
Χρειαζόμαστε πολλούς. Όλους όσους μπορούμε να έχουμε.
Η επιχειρηματικότητα θέλει ελευθερία, δημοκρατία και ίσες ευκαιρίες.
Δεν βάζουμε το κάρο μπροστά από τα άλογα.

Πρέπει να το καταλάβουμε όλοι, να γίνει κοινός τόπος, πως πρώτα χρειάζεται κάποιος να φτιάξει ένα προϊόν και μετά όλα τα υπόλοιπα θα συμβούν.

Αυτό που χρειάζεται η αγορά είναι δυο πράγματα,

Α) Στα όποια εργαλεία σχεδιαστούν να μην αποκλείεται ο μικρός και αδύναμος που έχει ιδέες και θέλει να τις κάνει προϊόν εξαγώγιμο ή υποκατάστατο εισαγόμενων, μιλάμε για την εφαρμογή στην πράξη των ίσων ευκαιριών για όσους είναι ικανοί, ανεξάρτητα αν έχουν την οικονομική επιφάνεια να κάνουν επενδύσεις.
Μόνο έτσι θα απελευθερωθεί το δημιουργικό δυναμικό της χώρας.

Κανένας κλάδος ή σύμπλεγμα δεν λειτουργεί αν δεν υπάρχει πρώτα τελικό προϊόν προς πώληση από κάποιον.

Η βιομηχανία μεταποίησης λειτουργεί με πολλούς προμηθευτές, μεταποιητές, υποκατασκευαστές, που ο καθένας ολοκληρώνει ένα κομμάτι από το τελικό προϊόν, που κάποιος άλλος πρέπει να μελετήσει και να δημιουργήσει ΠΡΩΤΑ.

Αν αυτός ο κάποιος δεν μπορεί να ξεκινήσει, τότε αυτόματα δεν υπάρχει και βιομηχανία. Στην Ελλάδα αυτός ο πρώτος που δημιουργεί το προϊόν, που ξεκινά το παραγωγικό παιχνίδι να τρέχει, αυτός ο ένας άνθρωπος που έχει την πρώτη ιδέα απλά δεν έχει καμία ελπίδα να ξεκινήσει ποτέ. Έτσι όλη η υπόλοιπη αλυσίδα μαραζώνει, από τα μηχανουργία μέχρι τα συσκευαστήρια, από τους παραγωγούς πρώτης ύλης μέχρι τους εισαγωγείς, από τους συμβούλους μέχρι τους designers, από τους μαστόρους μέχρι τους διευθυντάδες…

Β) Να υπάρχουν επιχορηγήσεις «πολύ-εργαλεία» ή επιδοτήσεις σε βήματα που να ακολουθούν τον επιχειρηματικό κύκλο μιας επιχειρηματικής δράσης και όχι «προγράμματα» με προαποφασισμένους κεντρικά θεματικούς στόχους από κάποιες επιτροπές σοφών όπως κάνουμε ΟΛΑ τα τελευταία 25 χρόνια....

Άλλες ανάγκες έχει μια νέα επιχείρηση, άλλες μια υφιστάμενη. Δεν βρίσκονται όλες οι επιχειρήσεις στο ίδιο σημείο, αλλά τα βήματα που ακολουθούν είναι σχεδόν κοινά. Τα ακόλουθα βήματα θα μπορούσαν να είναι μικρά αλληλένδετα προγράμματα που η οποιαδήποτε επιχείρηση θα μπορούσε να πάρει ένα-ένα ξεκινώντας από αυτό που της λείπει.

- Ερευνά αγοράς,
- Μελέτη στόχευσης προϊόντος,
- Επιχειρηματικό Σχέδιο και Επιχειρηματικό Μοντέλο
- Σχεδίαση προϊόντος,
- Σχεδίαση βελτίωσης προϊόντος,
- Πρωτότυπα,
- Πατέντα/Κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας,
- Μικρή πιλοτική παράγωγη,
- Branding και μάρκετινγκ,
- Πιστοποιήσεις,
- Εξοπλισμός παράγωγης
- Μελέτη βελτίωσης παραγωγής,
- Βελτίωση εξοπλισμού παραγωγής,
- Συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις,- Εγγυοδοτικά εργαλεία για εξαγωγές.

Μια εργαλειοθήκη με μικρά αλληλένδετα προγράμματα-βήματα ανοιχτή σε όλους και ανεξάρτητα από στοχεύσεις σε κλάδους και συντεχνίες είναι αυτό που χρειάζεται η Παραγωγική Επιχείρηση.

Έτσι πρώτα είναι οι ιδέες, ανοιχτά, σε όλους τους κλάδους, μετά είναι οι άνθρωποι που τις υλοποιούν και τις μετατρέπουν σε προϊόντα και μετά είναι όλα τα υπόλοιπα.

Ούτε συμπλέγματα, ούτε clusters, ούτε κλάδοι… Ιδέες --> Άνθρωποι --> Προϊόντα.

Οι άνθρωποι δημιουργούν, ο αγρότης, ο ερευνητής, ο εφευρέτης ο νέος, ο μηχανικός, ο φοιτητής, ο μάστορας, ο οποιοσδήποτε τελικά.

Ούτε τα συμπλέγματα, ούτε οι κλάδοι, ούτε τα clusters, ούτε ακόμα τα εργοστάσια δεν δημιουργούν.

Οι άνθρωποι δημιουργούν, και αν δεν τους βάλουμε στο κέντρο τίποτα δεν πρόκειται να γίνει.

Ρομαντική σκέψη ή οικονομικός ρεαλισμός και θεσμική υποχρέωση;

Θα πει κάποιος μα τι είναι αυτά τα ρομαντικά που λες, πως θα γίνουν στο οικονομικό πολιτικό καθεστώς της Ευρώπης σήμερα;

Η απάντηση είναι πως επιβάλλονται να γίνουν. Είναι η θεσμική υποχρέωση της Ευρώπης να γίνουν. Είναι η θεσμική υποχρέωση της Ελλάδας να γίνουν αυτά ακριβώς.

Το ανώτατο ελεγκτικό δικαστήριο της Ευρώπης το European Court of Auditors, το 2011 έκανε μια πολύ σοβαρή παρατήρηση και έθεσε τις βάσεις για αυτό που ρομαντικά λέγω.

Σε μια πολύ σημαντική έκθεση του το 2011 αναφέρει τα εξής για τα προγράμματα τύπου ΤΕΜΠΕ και ΕΤΕΑΝ (δάνεια με τις εγγυήσεις του δημοσίου) που τρέχουν ανά την Ευρώπη.

“In guarantee schemes, ‘deadweight’ occurs if the borrower could have obtained the loan from commercial lenders without public support. In such situations, the effects, such as creation of jobs, economic or innovation activity, would have been realised anyway. Publicly supported guarantee schemes are most effective when the financed investment would otherwise not have been carried out, and the desired effects would not have been realised.”*

Σε ελεύθερη μετάφραση:

«Στα εγγυημένα σχήματα χρηματοδότησης από το δημόσιο, ‘περιττό βάρος’ δημιουργείτε όταν ο ωφελούμενος μπορεί να χρηματοδοτήσει την δραστηριότητα του με ιδία μέσα χωρίς την δημόσια στήριξη. Γιατί τότε το αποτέλεσμα αυτής της ενίσχυσης, θέσεις εργασίας, ανάπτυξη της καινοτομίας κτλ θα μπορούσε να συμβεί έτσι και αλλιώς, ακόμα και χωρίς την δημόσια στήριξη. Χρηματοδοτικά προγράμματα με την δημόσια στήριξη είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά όταν σχεδιάζονται έτσι ώστε να χρηματοδοτούν επενδύσεις που θα ήταν αδύνατο να συμβούν με τις ίδιες δυνάμεις των φορέων, όπου και τα αποτελέσματα αυτής της παρέμβασης (θέσεις εργασίας, οικονομική ανάπτυξη, καινοτομία, ίσες ευκαιρίες) δεν θα μπορούσαν να συμβούν χωρίς την δημόσια στήριξη.»

Στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια, τα προγράμματα κρατικών ενισχύσεων βασίζονταν στην παραδοχή, πως η ωφελούμενη επιχείρηση έχει στη διάθεσή της την απαραίτητη ρευστότητα – οικονομική επιφάνεια, μαζί με όλα τα λειτουργικά προαπαιτούμενα (ενημερότητες: φορολογικές, δανειακές, ασφαλιστικές κλπ), ώστε να προβεί εξ ολοκλήρου σε μια επένδυση και, αφού αυτή ολοκληρωθεί και μετά από 2-3 χρόνια ελεγχθεί από τους αρμόδιους ελεγκτές, τότε και μόνο τότε να καταβάλλεται η ενίσχυση της πολιτείας.
Όμως σήμερα, μετά από 5 χρόνια συνεχούς ύφεσης, το μακροοικονομικό περιβάλλον είναι τέτοιο που πλέον αυτή η παραδοχή δεν υφίσταται.

Η καταβολή προκαταβολής, με εγγυητική επιστολή λ.χ. που προβάλλεται ως βελτίωση για τους αδύναμους, προϋποθέτει καταβολή τουλάχιστον του ισόποσου ποσού τοις μετρητοίς στην Τράπεζα ως εξασφάλιση προ της έκδοσης της (προσθέτοντας 4-5% επιπλέον έξοδα!!!), άρα η εγγυητική προκαταβολής αποτελεί μη λύση.

Αν απορείτε λοιπόν, γιατί τόσα δις που έχουν έρθει στην Ελλάδα δεν έχουν φέρει κανένα αποτέλεσμα, είναι γιατί πολύ απλά επιλέγοντας να ενισχύσουμε μόνο αυτούς που μπορούν, έτσι και αλλιώς μόνοι τους να υλοποιήσουν μια ιδέα, ένα προϊόν, το μόνο που καταφέραμε είναι να μην επιφέρουν οικονομικά αποτελέσματα τα Προγράμματα που προκηρύσσονται.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν πως πολύ απλά οι άνθρωποι της παραγωγής με τους ανθρώπους της πολίτικης-δημοσιοϋπαλληλικής-ακαδημαϊκής κοινότητας δεν έχουν απολύτως καμία επαφή.

Εδώ είναι και η πρόκληση για την Ελλάδα που θέλουμε, επιτέλους να καταφέρουμε να ασχοληθούμε με τον άνθρωπο. Τον ένα άνθρωπο που ξεκινά κάτι, που έχει ένα όνειρο, μια ιδέα. Ναι είναι ρομαντικό, αλλά Αυτό πρέπει να κάνουμε.


*Αναφορά του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Δικαστηρίου. Δείτε στην σελίδα 39 στο σημείο 83.
http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2009_2014/documents/cont/dv/sr4_/sr4_en.pdf

*Ευάγγελος Αχιλλόπουλος
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, Επιχειρηματίας.
Εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών - ΟΕΣΥΝΕ

"Δημοσιονομική προσαρμογή": Μια βίαιη απορρύθμιση χωρίς καθόλου μεταρρύθμιση...

του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Ανεξάρτητοι μικρομεσαίοι: από ευλογία, κατάρα - ή μήπως η μόνη ελπίδα;

(η συμπαιγνία τρόικας και κρατικοδίαιτων ολιγαρχών βάση της  άρρητης σύμπτωσης φιλελεύθερων και αριστερών)

Παρακολουθούμε εδώ και καιρό την άρρητη σύμπτωση αγωνιών και απόψεων μεταξύ (κεντρο)φιλελευθέρων και αριστερών(φιλελεύθερων) για την ελληνική κρίση και ειδικότερα για την τύχη της ελληνικής μεσαίας τάξης. 

Είναι αστείο το πόσο κοντά έχουν έλθει (και μεις μαζί όσοι/ες αυτοπροσδιοριζόμαστε ως left liberal) κι ας μην το παραδέχονται - είναι κι αυτό μια έκφραση της ελληνικής ιδιαιτερότητας, της παρέκκλισης από τα κλασσικά πρότυπα "καπιταλιστικής" ανάπτυξης, της έλλειψης "εθνικής" αστικής τάξης και της κυριαρχίας των επιβιωτικών προτύπων που αποκρυσταλλώθηκαν ιστορικά μέσα από την γνωστή διαδρομή του ελληνικού κράτους που κάνει και την κλασσική αντιπαράθεση φιλελεύθερων και αριστερών χωρίς νόημα ή τουλάχιστον χωρίς το "γνωστό" νόημα.  

Κι ενώ η δανεική γλώσσα αντιπαράθεσης καταλογίζει στους μεν φιλελεύθερους "νεοφιλελευθερισμό" και στους αριστερούς "κρατισμό", στην πραγματικότητα είναι άστοχη γιατί σε αυτήν την χώρα οι κρατιστές διαπερνούν οριζόντια όλους τους πολιτικούς χώρους με ιδιαίτερη επιρροή στα δήθεν φιλελεύθερα ή σοσιαλιστικά πελατειακά κόμματα, οι δε νεοφιλελεύθεροι εκφράζουν στην χώρα μας κυρίως μια ρεβανσιστική επίθεση απέναντι στα δικαιώματα των εχόντων εισόδημα από εργασία που χρησιμοποιούν οι κρατικοδίαιτοι ολιγάρχες αξιοποιώντας την ιδεολογία της απορρύθμισης της τρόικας. 

Η ελληνική ιδιαιτερότητα λοιπόν είναι ότι "κρατιστές" και "νεοφιλελεύθεροι" είναι στην χώρα αυτή το ίδιο πράγμα! Δηλαδή πελατειακοί, αυταρχικοί και κυρίως κρατικοδίαιτοι. 

Γι αυτό και συμφωνούν στην Αντιμεταρρύθμιση στο όνομα της "μεταρρύθμισης". 

Γι αυτό και κοινή εξ αντικειμένου κατάληξη αριστερών και φιλελεύθερων σε αυτήν την χώρα, είναι (και πρέπει να είναι) η ανατροπή του πελατειακού συστήματος της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας και η αποκατάσταση μιας υγιούς ελεύθερης αγοράς "ευρωπαϊκού" τύπου χωρίς καρτέλ και "νταβατζήδες" και η στήριξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης στην μικρομεσαία εφευρετικότητα και επιχειρηματικότητα που είναι η μόνη υπαρκτή και δυνατή βάση δημιουργικής εξόδου από την κρίση: στους ανεξάρτητους μικρομεσαίους όσο υπάρχουν ακόμη...

Γιώργος Παπασπυρόπουλος

Ακολουθούν δυο σχετικά άρθρα, ένα σημερινό του φιλελεύθερου Θανάση Μαυρίδη και ένα διετίας του αριστερού Κωνσταντίνου Τσουκαλά:

Το βαρέλι δεν έχει πάτο...

Αν πιστεύετε ότι κάπου εδώ είναι ο πάτος, ότι δεν έχει παρακάτω, θα πρέπει να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας. Μέχρι χτες λέγαμε ότι η ύφεση μπορεί να διαρκέσει τρία - τέσσερα χρόνια, δανειζόμενοι από την εμπειρία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εδώ στην Ελλάδα γράφουμε ιστορία, έχοντας ανατρέψει όλα τα αρνητικά ρεκόρ! Η ανάκαμψη είναι μία μακρινή μουσική, όσο οι πολιτικοί επιμένουν στις αρετές του κρατισμού και δεν επιτρέπουν στην μεσαία τάξη να αναπνεύσει...

Οι Έλληνες ξεχωρίζαμε πάντα για το εμπορικό μας πνεύμα. Σε όποια χώρα βρεθήκαμε, σε όποια περίοδο, κατορθώσαμε γρήγορα να ξεχωρίσουμε και να βγάλουμε πλούτο εκεί που οι άλλοι δεν μπορούσαν. Κι ερχόμαστε τώρα να στραγγαλίσουμε αυτό το πνεύμα, κυνηγώντας την επιχειρηματικότητα σε κάθε ευκαιρία και έχοντας κηρύξει πογκρόμ κατά της μεσαίας τάξης.

Η πραγματική δύναμη της ελληνικής οικονομίας δεν είναι ούτε τα κρυμμένα πετρέλαια, ούτε οι σπάνιες γαίες της. Είναι οι άνθρωποι! Άνθρωποι που στο παρελθόν έχουν πετύχει σπουδαία πράγματα με ελάχιστα μέσα. Θέλουν να βοηθήσουν αυτή την χώρα; Χρειάζεται να στηρίξουν τους ανθρώπους της. Να βοηθήσουν την μεσαία τάξη να σταθεί και πάλι στα πόδια της για να δημιουργήσει.

Την στιγμή αυτή εκφράζουμε περισσότερο αυτό που θέλουμε να δούμε και λιγότερο αυτό που πιστεύουμε ότι θα συμβεί. Η ανοικοδόμηση μιας χώρας από τα συντρίμμια προϋποθέτει δύο πράγματα: Κεφάλαια και πολιτική βούληση. Στην περίπτωσή μας δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο...

Επί πέντε χρόνια τώρα βλέπουμε τους ανθρώπους να χωρίζονται σε στρατόπεδα με κάθε ευκαιρία και κατά τα ποδοσφαιρικά πρότυπα. Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός, Μνημόνιο - Αντιμνημόνιο. Ειδικά τους τελευταίους μήνες η αντιπαράθεση αυτή έγινε διαρκής και με αφορμή τα γεγονότα στην Ουκρανία, στο Ισραήλ και στην Αργεντινή. Είναι μία σκέτη τρέλα. Είμαστε έτοιμοι να διαδηλώσουμε για οποιονδήποτε άλλο λαό, όχι όμως για τους Έλληνες! Ψάχνουμε να βρούμε αφορμές να βρεθούμε απέναντι και να μαλώσουμε και όχι να βρεθούμε μαζί και να δημιουργήσουμε. Μία καταστροφική δύναμη μας έχει υποτάξει...

Θα περίμενε κανείς ότι μία τόσο μεγάλη κρίση θα είχε γεννήσει νέα πράγματα και κυρίως ότι θα αναδείκνυε νέες προτάσεις. Τίποτα απ΄ αυτά δεν έγινε! Ούτε νέα πρόσωπα ούτε νέες προτάσεις. Είναι εξοργιστικό να βλέπεις έξυπνους ανθρώπους να σπαταλούν την όποια ενέργειά τους σε ανούσιες διαμάχες. Ενδιαφέρει τώρα τον άνεργο στην Ελλάδα το τι ακριβώς συμβαίνει στην Αργεντινή! Τρίχες! Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι πως θα βρει εργασία. Ακούσατε κάποια σχετική πρόταση;

Να μην είμαστε άδικοι! Κάποιοι ονειρεύονται έναν δημόσιο τομέα που θα μπορέσει να δημιουργήσει "νέες θέσεις εργασίας". Ξεχνούν ότι η συνταγή αυτή μας οδήγησε στην καταστροφή. Επιμένουν σε πρακτικές και συνταγές που δεν ταιριάζουν στην νοοτροπία του λαού μας και γι αυτό ακριβώς έχουν αρνητικές συνέπειες. Και πρόκειται για δυνάμεις που βρίσκονται στην αριστερά αλλά και στην δεξιά. Αυτή είναι η μόνη τους πρόταση, επειδή αυτό πρεσβεύουν. Αυτό ξέρουν.

Το κλειδί της χώρας βρίσκεται στην μεσαία τάξη. Όποιος το καταλάβει και το αξιοποιήσει θα είναι εκείνος που για πολλές δεκαετίες θα θεωρείται ο νέος εθνάρχης της χώρας. Aντίθετα, όσο επιμένουν να πυροβολούν την μεσαία τάξη, τόσο θα βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στην ύφεση. Θα ψάχνουμε τον πάτο και πάτο δεν θα βρίσκουμε. Επειδή ακριβώς δεν υπάρχει πάτος...

Θανάσης Μαυρίδης
πηγή: capital.gr

Το ελληνικό "μικρομεσαίο θαύμα" είχε ημερομηνία λήξεως 

(...)
Ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας εμφανίζει εντελώς ιδιαίτερα, ίσως και μοναδικά χαρακτηριστικά. 

Ακολουθώντας παλιότερα χνάρια, αλλά σε εντελώς διαφορετικές πλέον συνθήκες, οι περισσότεροι Έλληνες εξακολουθούν να επιζούν ως ανεξάρτητοι μικροεπαγγελματίες, μικρέμποροι, μικροεπιτηδευματίες και μικροπαραγωγοί. Ακόμα και στην αρχή του 21ου αιώνα, οπότε και ήταν ήδη φανερό πως το σύστημα είχε αγγίξει τα ακραία του όρια, οι αυτοαπασχολούμενοι ξεπερνούσαν το 40% του ενεργού πληθυσμού, ενώ οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα δεν ήσαν παραπάνω από 35%, ποσοστό θεαματικά μικρό σε σύγκριση με τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, όπου οι μισθωτοί φθάνουν ή ξεπερνούν το 90%, ακόμα και το 95% του ενεργού πληθυσμού. Αν μάλιστα λάβουμε υπ’ όψιν πως οι περισσότεροι ανάμεσά τους εργάζονταν σε μικρές ή νανώδεις οικογενειακές επιχειρήσεις, η απόκλιση εμφανίζεται θεαματική.

Απομένουν βέβαια τα κατεξοχήν αποδιοπομπαία 25% περίπου του πληθυσμού που απασχολούνται στον υπερδιογκωμένο, υποτίθεται, δημόσιο τομέα. Πρόκειται όμως για έναν ακόμα μύθο, αν σκεφτούμε πως το ποσοστό αυτό είναι ...

Ο Γιώργος Σταθάκης στην "αριστερή στρουθοκάμηλο": ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να φέρει μια νέα ισορροπία στη σχέση ανάμεσα στο κράτος και στην αγορά

"Ποτέ δεν έχω δηλώσει ότι δεν θα αλλάξουμε τους φορολογικούς συντελεστές. Η είδηση αυτή έχει προκύψει από την συνηθισμένη, πλέον, πρακτική της «μονταζιέρας» του Μαξίμου να διαστρεβλώνει τα λεγόμενα μου."

Συνέντευξη του Γιώργου Σταθάκη, υπεύθυνου του Τομέα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, στην "Αριστερή Στρουθοκάμηλο" και τον Γιώργο Παπασπυρόπουλο:

"Οι έννοια των μεταρρυθμίσεων είναι πλήρως «αποικιοποιημένη» από τον νεοφιλελευθερισμό"

ΓΠ: Αγαπητέ κε Σταθάκη, θα ξεκινήσω με ένα βασικό ερώτημα που απασχολεί τους υπέρμαχους των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων: Είσαστε κρατιστές στον ΣΥΡΙΖΑ; 

Θα ξαναμεγαλώσετε το κράτος, θα διορίσετε κόσμο, θα κρατικοποιήσετε τις ιδιωτικοποιημένες ΔΕΚΟ και θα βάλετε επικεφαλής κομματικά σας στελέχη;

Γιατί οι αντίπαλοί σας σε κάθε θετική πρόταση που γίνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ πχ για τους μικρομεσαίους, απαντούν ότι ό,τι και να λέτε προεκλογικό είναι, είστε κατά των μεταρρυθμίσεων στο κράτος. Θα ήθελα ένα γενικό σχόλιο.

ΓΣτ: Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να φέρει μια νέα ισορροπία στη σχέση ανάμεσα στο κράτος και στην αγορά. Να προστατέψει τα δημόσια αγαθά και να αποκαταστήσει το ρόλο του κράτους ως μοχλού ανάπτυξης.

Οι έννοια των μεταρρυθμίσεων είναι πλήρως «αποικιοποιημένη» από τον νεοφιλελευθερισμό. Έχουμε καταλήξει να την χρησιμοποιούμε αποκλειστικά και μόνο για να περιγράψουμε την συρρίκνωση του δημοσίου, την απόσυρση του από την παροχή κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών και την καταστροφή κάθε αναπτυξιακού θεσμού. 

Αν, λοιπόν, με την λέξη κρατισμός με ρωτάτε αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να έχουμε κρατικά εργοστάσια μακαρονιών η απάντηση είναι εύκολη: όχι. Αν όμως θεωρούμε ότι η ικανότητα του κράτους π.χ. να ασκεί έλεγχο στον τραπεζικό σύστημα, να προωθεί στις εξαγωγές και να έχει λόγω στην διαχείριση των υποδομών μεταφοράς ή ενέργειας κλπ. είναι κρατισμός τότε μάλλον έχουμε πρόβλημα…

Φορολογία:

Έχετε δηλώσει ότι δεν θα αλλάξετε τους φορολογικούς συντελεστές. Αυτό χρειάζεται διευκρίνηση, γιατί μοιάζει σαν να λέτε ότι θα συνεχίσετε την σημερινή φορολογική πολιτική που καταγγέλλετε ότι ρήμαξε την μεσαία τάξη, τους εργαζόμενους αλλά και τους ανέργους ακόμη... 

Τελικά θα φορολογείτε την εργασία ή τα πραγματικά εισοδήματα; 

Τι διαφορετικό θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ποτέ δεν έχω δηλώσει ότι δεν θα αλλάξουμε τους φορολογικούς συντελεστές. Η είδηση αυτή έχει προκύψει από την συνηθισμένη, πλέον, πρακτική της «μονταζιέρας» του Μαξίμου να διαστρεβλώνει τα λεγόμενα μου.

Η φορολογική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αποσκοπεί στην διαμόρφωση ενός νέου απλοποιημένου και σταθερού φορολογικού συστήματος με την παράλληλη υιοθέτηση σύγχρονων εργαλείων άσκησης φορολογικής πολιτικής, όπως το περιουσιολόγιο και την ανασύνταξη των φοροεισπρακτικών μηχανισμών και των μηχανισμών ελέγχου της φοροδιαφυγής.

"Ένα από τα προβλήματα της ασκούμενης φορολογικής πολιτικής είναι ότι δεν εστιάζει στην είσπραξη από τον παραγόμενο πλούτο αλλά προσπαθεί να εντοπίσει τις διαφορετικές μορφές συσσωρευμένου πλούτου, συνήθως σε ακίνητη περιουσία, και εξ αυτού να εικάσει την ύπαρξη αντίστοιχων εισοδημάτων" 

Θα μείνει το χαράτσι; Θα καταργηθεί, θα αντικατασταθεί ή θα παραμετροποιηθεί;

Ένα από τα προβλήματα της ασκούμενης φορολογικής πολιτικής είναι ότι δεν εστιάζει στην είσπραξη από τον παραγόμενο πλούτο αλλά προσπαθεί να εντοπίσει τις διαφορετικές μορφές συσσωρευμένου πλούτου, συνήθως σε ακίνητη περιουσία, και εξ αυτού να εικάσει την ύπαρξη αντίστοιχων εισοδημάτων.

Στο επίκεντρο της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται η ιδέα της φορολόγησης του παραγόμενου πλούτου και ο εντοπισμός των υφιστάμενων μορφών συσσώρευσης του πέρα από την παραδοσιακή και εκτεταμένη μικρομεσαία ιδιοκτησία που σήμερα βάλλεται.

Θα μπει κλιμακωτή φορολόγηση στα εισοδήματα ή θα ισχύει flat tax για όλα;

Η ιδέα περί flat tax, νομίζω ότι πέρα από πρακτικά ανέφικτη, είναι αποδεκτή μόνο από τους πλέον ακραίους νεοφιλελεύθερους κύκλους και άρα ριζικά ξένη προς οτιδήποτε εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

"Εκκρεμεί μιας μεγάλης έκτασης ρύθμιση των χρεών προς τα σχετικά ασφαλιστικά ταμεία μέσα από τον υπολογισμό της ικανότητας αποπληρωμής των οφειλών βάση των πραγματικών σημερινών εισοδημάτων"

Επιχειρηματικότητα:

Τι θα κάνετε με τις διώξεις των ασφαλισμένων ανασφάλιστων ελεύθερων επαγγελματιών από ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ, ΤΣΜΕΔΕ κλπ μέσω ΚΕΑΟ; 

Θα σταματήσετε την ποινικοποίηση της αδυναμίας αυτασφάλισης;Θα συνδέσετε την εισφορά στον ΟΑΕΕ με το εισόδημα, θα δώσετε ελευθερία επιλογής ασφαλιστικής κλάσης, θα επιτρέψετε μια ελάχιστη εισφορά λόγω κρίσης; 

Το πρόβλημα με την ασφάλιση των ελεύθερων επαγγελματιών έχει τρεις πτυχές. 

Από τη μια, προφανώς, η ποινικοποίηση της ανικανότητας εκπλήρωσης των ασφαλιστικών υποχρεώσεων είναι άκαρπη και κοινωνικά άδικη καθώς έχουμε να κάνουμε με εισφορές που δεν καταβάλλονται λόγω αντικειμενικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων και όχι από ...

Οι νέοι επιχειρηματίες: Καταδικασμένοι, με αναστολή... (#εισφορές ΟΑΕΕ)

του Χρήστου Παπανίκου

Ένα φράγκο η βιολέτα, τσιγκολελέτα, τσιγκολελέτα

του Γιώργου Γιαννούλη Γιαννουλόπουλου*

Από την Καθημερινή:

"Πρόταση για "αναστολή" της καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΑΕΕ για τρία χρόνια για τους νέους "επαγγελματίες" που δοκιμάζουν να ασκήσουν ένα επάγγελμα, ώστε να μην συσσωρεύουν ζημίες από το πρώτο έτος απασχόλησης.
.......
Τι ισχύει σήμερα

1. Ο ΟΑΕΕ δεν κάνει καμία διευκόλυνση στους νέους επαγγελματίες. Με το που θα κάνουν έναρξη στην εφορία, θα πρέπει να πληρώνουν τουλάχιστον 210 ευρώ τον μήνα, είτε εισπράττουν εισόδημα είτε δεν εισπράττουν, εκτός και αν κάποιος δουλεύει στην επιχείρηση της οικογένειάς του. Σε αυτή την κατηγορία, εκτιμάται ότι βρίσκονται σήμερα περίπου 50.000 νέοι έως 29 ετών.

2. Στα όποια κέρδη προκύψουν από την άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, επιβάλλεται φόρος από το πρώτο ευρώ. Εφόσον το εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα δεν υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ, ο φόρος υπολογίζεται, για τα τρία πρώτα χρόνια από την έναρξη επαγγέλματος εφόσον αυτή έχει γίνει μετά την 1η/1/2013, με συντελεστή 13%. Αλλιώς, ο φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 26%. Επί του φόρου, επιβάλλεται και προκαταβολή για την επόμενη χρονιά με συντελεστή 55%.

3. Το όποιο καθαρό εισόδημα εμφανίσει ο φορολογούμενος συγκρίνεται και με το τεκμαρτό εισόδημα. Ενα τεκμαρτό εισόδημα, το οποίο ξεκινάει από τις 3.500 ευρώ, ακόμη και αν δεν υπάρχει κανένα περιουσιακό στοιχείο, και κλιμακώνεται ανάλογα με την επιφάνεια της κατοικίας, την πιθανή κατοχή αυτοκινήτου ή άλλων περιουσιακών στοιχείων. Για τα τεκμήρια διαβίωσης, έχει ούτως ή άλλως πέσει στο τραπέζι του διαλόγου πρόταση για κατάργησή τους υπό την προϋπόθεση ότι θα τεθεί σε λειτουργία το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο."

Ξεχνούν να καταγράψουν και το τέλος επιτηδεύματος, το κόστος του λογιστή, τους λογής ελέγχους, Ξεχνούν και το 23% ΦΠΑ που προστίθεται στο κόστος των προϊόντων και υπηρεσιών τους ή αφαιρείται από το εισόδημά τους, προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικοί.

Ξεχνούν επίσης ότι μεγάλο μέρος των "ελευθέρων επαγγελματιών" είναι μισθωτοί με μπλοκάκι, που δεν βρίσκουν τρόπο να δουλέψουν αλλιώς και όχι επιχειρηματίες.

Ξεχνούν επίσης ότι ο ΟΑΕΕ δεν προσφέρει πρακτικά καμιά υπηρεσία σε όσους χρωστούν (αλλά μάλλον ούτε και σε αυτούς που δεν χρωστούν προσφέρει κάτι ουσιαστικό). Θα προσφέρει σε αυτούς που είναι σε "αναστολή";

Έτσι λοιπόν το κουτοπόνηρο κράτος μας θα διευκολύνει δεόντως, γενναιόδωρα και μεγαλόψυχα όσους προσπαθούν να εργαστούν και να παράγουν, ώστε να ζήσουν και να πληρώσουν και φόρους: θα "αναστείλει" την πληρωμή στον ΟΑΕΕ για τρία χρόνια και θα τα ζητά μαζεμένα μετά. Πάντα σταθερά και όχι αναλογικά με το εισόδημα. 

Φυσικά κανείς δεν συζητάει την καταβολή αναλογικών με το εισόδημα εισφορών, με πλαφόν για την ανώτατη εισφορά και όριο κάτω από το οποίο υπάρχει απαλλαγή.

Δεν θα συσσωρεύουν τις ζημιές από το πρώτο έτος. Θα γλυτώσει το κράτος και την καταγραφή τους ως ανέργους και τυχόν επίδομα ανεργίας και δαπάνες πρόνοιας. Ενώ θα εμφανίζει το Δημόσιο και μια λογιστική οφειλή που θα μειώνει το έλλειμμα, για να δανείζεται και από τις αγορές με "αληθή στοιχεία". Εις βάρος αυτών των ιδίων νέων.

Αυτοί οι νέοι πάλι θα τις συσσωρεύουν τις ζημιές όλες μαζί στο τέλος των τριών ετών, όπου θα διαπιστώνουν με χαρά ότι είναι πλέον όμηροι μαζί με τα τυχόν περιουσιακά τους στοιχεία του κράτους και του ΟΑΕΕ για μεγάλο μέρος της ζωής τους.

Καταδικασμένοι, με αναστολή. Κυριολεκτικά

Ενα φράγκο η βιολέτα, τσιγκολελέτα,...

Αριστερά και επιχειρηματικότητα (οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ)

Η σχέση της αριστεράς με την επιχειρηματικότητα έχει περάσει από πολλά κύματα. Εξ αιτίας της δογματικής ανάγνωσης του μαρξισμού και της επιρροής των "ορθόδοξων" κρατικιστικών ιδεών του υπαρκτού σοσιαλισμού, η αριστερά υπήρξε ανέκαθεν καχύποπτη απέναντι στην επιχειρηματικότητα και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Ακόμη και όταν κατέρρευσε το πείραμα του κρατικού μονοπωλίου και η έννοια της αγοράς και του ανταγωνισμού έγιναν αναγκαστικά αποδεκτές με την βοήθεια της ανανεωτικής/μεταρρυθμιστικής αριστεράς που επανέκαμψε (οι παλιοί ρεφορμιστές), η καχυποψία έμεινε. Ο εργοδότης είναι ακόμη κατ΄αρχήν ύποπτος ως προς τα κίνητρά του ακόμη κι όταν προσφέρει δουλειές με τις επιχειρηματικές του πρωτοβουλίες, η έννοια του κέρδους οριακά ανεκτή  ενώ ο εργαζόμενος έχει όλα τα δίκια του κόσμου ακόμη κι όταν αποτυγχάνει σε μια αντικειμενική αξιολόγηση ή απλά κατακρατά μια θέση για την οποία δεν έχει καν τα ουσιαστικά προσόντα: ποιος παράγει τελικά τον πλούτο; Όσο κι αν η απάντηση βρίσκεται όπως συνήθως στην μέση, είναι δηλαδή ζήτημα σύνθεσης και αρμονίας, το ζήτημα συνεχίζει να διαχωρίζει "παραδοσιακά" τις αντιλήψεις φιλελευθέρων και αριστερών όπως για το κράτος και την αγορά. 

Η κρίση στις ΜμεΕπιχειρήσεις όμως αφορά πλέον τους πάντες και δεν σηκώνει γενικότητες και αοριστίες - είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες αλλά και την ίδια την ελληνική οικονομία. Έτσι χθες είχαμε δυο ταυτόχρονες ημερίδες για το ίδιο θέμα: χοντρικά, "Αριστερά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις - ο ρόλος της βιωσιμότητας των ΜμεΕ στην ανάπτυξη" ή απλούστερα "Αριστερά και Επιχειρηματικότητα". Η μία ήταν της ΔΗΜΑΡ η άλλη του ΣΥΡΙΖΑ. 

Για την πρώτη δεν έχουμε ακόμη τις θέσεις που διατυπώθηκαν.Στην χθεσινή ημερίδα που διοργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ/Τμήμα ΜμεΕ, ανακοινώθηκαν πολύ ενδιαφέρουσες θέσεις για την επιχειρηματικότητα και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για την υποστήριξη της επιβίωσης όσων υπάρχουν ακόμη και όσων νέων δυναμικών και καινοτόμων θα αποπειραθούν να εμφανιστούν σε ένα τόσο αρνητικό υφεσιακό περιβάλλον. Οι θέσεις αυτές όπως ανακοίνωσαν ο Γ Δραγασάκης, υπεύθυνος προγράμματος και ο Γ Σταθάκης υπεύθυνος του τομέα ανάπτυξης, στοχεύουν σε ευρύτερη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους σε μια συνεχή διαδικασία "συνδιαμόρφωσης". Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο όπως ακριβώς δόθηκε στους συμμετέχοντες στην ημερίδα:

ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ & ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ  ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ  ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ   2014

1.  ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

2.  ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ-ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ.

3.  ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

4.  ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΜμΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ- ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ  ΜμΕ.

5.  ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜμΕ

6.   ΑΞΟΝΕΣ ΑΜΕΣΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σκοπός του παρόντος κειμένου,  είναι  να συμβάλλει στην αναγκαία ευρύτερη διαβούλευση του ΣΥΡΙΖΑ,  με όλους όσους  δραστηριοποιούνται   και «επιχειρούν» μέσα από πολύ μικρές ,μικρές  ή μεσαίες  επιχειρήσεις (ΜμΕ) . Επίσης με τους κοινωνικούς φορείς που τους εκπροσωπούν σε τοπικό , περιφερειακό ή Εθνικό  επίπεδο.

Συγχρόνως   η παραπάνω διαδικασία  εντάσσεται  στη γενικότερη προσπάθεια  διαρκούς  εμβάθυνσης  και εξειδίκευσης  του Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.  Ξεπερνά τα «παραδοσιακά όρια» του μέχρι σήμερα εννοούμενου ως  χώρου των μικρομεσαίων,  εντάσσοντας   τους νέους κλάδους και τομείς, όπου τα τελευταία  χρόνια αναπτύσσονται  πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.  Όπως για παράδειγμα, των νέων τεχνολογιών, βιολογικών προϊόντων, αγροτουρισμού, ΑΠΕ κ.α)

Ιδιαίτερη επιδίωξη, είναι η διαβούλευση και παράλληλη  έκφραση  των  νέων  μικρομεσαίων  επιχειρηματιών, οι οποίοι κατά κανόνα διαθέτουν γνώσεις και τυπικά προσόντα ανώτερου ή ανώτατου επιπέδου και  δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά, με μικρές επιχειρήσεις   υψηλού βαθμού  καινοτομίας στα προϊόντα και στη μορφή λειτουργίας τους.

Τελικός σκοπός μας  είναι, η διατύπωση των  βασικών διαπιστώσεων για την υφιστάμενη κατάσταση στις μικρομεσαίες  επιχειρήσεις, η χάραξη στρατηγικής για το ρόλο τους σε μια οικονομία που υπηρετεί πρώτα απ’ όλα τις κοινωνικές ανάγκες. Στα πλαίσια  αυτά,  καταγράφονται οι βασικοί   άξονες και  τ’ άμεσα μέτρα πολιτικής,  για  ανακοπή της οικονομικής και παραγωγικής καταστροφής . 

Όλα τα παραπάνω, εναρμονίζονται και  εμπλουτίζουν το κεντρικό  σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και ιδιαίτερα, οι άξονες άμεσων ...