Τεχνολογική Ανάπτυξη και ΣΥΡΙΖΑ

του Μάριου Καμπούρη*

"Μόνο ένας προοδευτικός πολιτικός φορέας ο οποίος επιθυμεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού και όχι μιας ολιγαρχίας μπορεί με ψυχραιμία και αποφεύγοντας τον τεχνοκρατισμό και την τεχνοφοβία, να επιλέξει χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις το σωστό μείγμα πολιτικών που θα εξασφαλίσουν μακροχρόνια τεχνολογική ανάπτυξη και ευημερία."

Μια Aπάντηση στον Νίκο Σωκιανό

Υπό φυσιολογικές συνθήκες η προεκλογική περίοδος είναι εκείνο το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι πολίτες ενημερώνονται για το βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο πρόγραμμα των πολιτικών φορέων και κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο τους. Ιδιαίτερη σημασία δε, έχει η ενημέρωση των πολιτών για το πρόγραμμα των κομμάτων το σχετικό με την παραγωγική ανασυγκρότηση και την έρευνα και καινοτομία, τομείς δηλαδή που θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την οικονομία της χώρας όχι μόνο για μια ή δυο τετραετίες αλλά για ένα πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς, εξαιτίας των έξαλλων συστημικών ΜΜΕ και της κυβερνητικής «μονταζιέρας», η συζήτηση για τα θέματα αυτά είναι σχεδόν ανύπαρκτη ενώ το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται μέσα από ένα όργιο παραπληροφόρησης, διαστρέβλωσης και απαξίωσης.

Με χαρά λοιπόν, είδα στην ιστοσελίδα Protagon ένα άρθρο του κ. Νίκου Σωκιανού με τίτλο «ΣΥΡΙΖΑ: Πορεία Χωρίς Τεχνολογική και Αναπτυξιακή Εστίαση», το οποίο επιχειρεί να συμβάλει στη συζήτηση για την ανάπτυξη της χώρας υπό την κυβέρνηση της αριστεράς, χωρίς να χρησιμοποιεί προσβολές και ύβρεις. Ο κ. Σωκιανός θεωρεί ότι το βασικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν έχει σχέδιο για τη μακροπρόθεσμη οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας. Για να χρησιμοποιήσω τα δικά του λόγια:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μάλλον καν σκεφτεί να αναδείξει θεματα τεχνολογίας και βιομηχανικής κλαδικής παραγωγής που θα μπορούσαν να δωσουν πνοή σε δομική μείωση της ανεργίας. Εκεί που χρειάζεται η μόχλευση, στην πραγματική οικονομία, υπάρχει απειρία και μάλλον έλλειψη εξειδικευμένων γνώσεων στα στελέχη.»

Εκτός λοιπόν από έλλειψη σχεδίου, ο κ. Σωκιανός διαπιστώνει και έλλειψη στελεχών με εξειδικευμένες γνώσεις. Ακόμη όμως και για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, δηλαδή το βραχυπρόθεσμο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που το γνωρίζει με λεπτομέρειες ένα μεγάλο μέρος του λαού, ο κ. Σωκιανός έχει πολλές ενστάσεις. Το ενδιαφέρον είναι ότι συμμερίζεται την κριτική του κ. Λαπαβίτσα:

«Κριτική έχει αναπτυχθεί και από το ίδιο το στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ πάνω σε αυτές τις προγραμματικές γραμμές δράσης. Ο προσκείμενος στην αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, καθηγητης κ. Λαπαβίτσας, βρήκε πολλά σαθρά σημεία.»

Μπορεί το άρθρο του κ. Σωκιανού να συμβάλει στη συζήτηση όμως τα επιχειρήματά του είναι σαθρά. Και θα ξεκινήσω από τις ενστάσεις του για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. 

Αν και συμμερίζεται τους προβληματισμούς του κ. Λαπαβίτσα, ο κ. Σωκιανός δεν αποδίδει τη δέουσα σημασία στο γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Λαπαβίτσας είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές. 

Κι αυτό γιατί η πολιτική δεν είναι ούτε λογιστική ούτε οικονομική επιστήμη. 

Ένας οικονομολόγος πολύ καλώς πρέπει να εντοπίσει ενδεχόμενα προβλήματα στην εφαρμογή ενός προγράμματος, ούτως ώστε αυτά να μελετηθούν να αποφευχθούν και να ξεπεραστούν. 

Έργο της πολιτικής και των πολιτικών όμως, και δη της αριστεράς, είναι να αναζητά εναλλακτικές πολιτικές σε ένα κόσμο με θεσμούς που διευκολύνουν μόνο την εφαρμογή ακραία νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι μέχρι στιγμής είναι δύσκολο να βρεθούν έσοδα από τη φοροδιαφυγή-φοροαποφυγή δε σημαίνει ότι θα είναι το ίδιο δύσκολο και για μια κυβέρνηση της αριστεράς. Η ανατροπή των καθιερωμένων είναι ακριβώς το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει. 

Υπό αυτή την έννοια, το αδιαπραγμάτευτο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης αποτελεί μια τομή στην αναπτυξιακή πορεία του τόπου που πρέπει να γίνει και θα γίνει: από την ανάπτυξη για την ολιγαρχία πάμε στην ανάπτυξη για τους πολίτες και το λαό.

Η ανεπάρκεια του κ. Σωκιανού γίνεται ακόμη πιο εμφανής μόλις αναλογιστούμε την ...