Αντύπας Καρίπογλου: ένας κανονικός άνθρωπος που πήγε να φτιάξει ένα μη κανονικό κόμμα

Το αφιέρωμα που ακολουθεί δεν-είναι-ένας-πολιτικός-επικήδειος! Ούτε για τον Αντύπα Καρίπογλου, ούτε για την Δράση... είναι μια απόπειρα αποτίμησης της σύγχρονης ιστορίας των κανονικών ανθρώπων.

Γράφει ο Ηλίας Κανέλλης στα ΝΕΑ:

Εγκώμιο ενός που αποχώρησε

Σε μια εποχή κατά την οποία πολλά νέα πρόσωπα εισέρχονται στην πολιτική, προφανώς δεν περισσεύει πολύς χώρος για μια αποχώρηση (για λίγο; για περισσότερο;) ενός προσώπου όπως ο Antypas Karipoglou.
Θα αναρωτηθείτε: ποιος είναι ο Αντύπας Καρίπογλου; Πράγματι, δεν έγινε ευρύτερα γνωστός. Και γι' αυτό δεν φταίει ότι βρέθηκε έως και επικεφαλής ενός μικρού κόμματος όπως η Δράση, κάθε άλλο. Ο Καρίπογλου είναι και ευφραδής, και έξυπνος, και με πολιτική πείρα, και με μεγάλη ιστορία στα πολιτικά πράγματα. Θα ήταν αδιανόητο γι' αυτόν να πολιτευθεί χωρίς να έχει αποσαφηνίσει τις θέσεις του για τα πράγματα της συγκυρίας. Την ώρα της κρίσης, για παράδειγμα, δεν έλεγε άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Το κόμμα του δεν οχυρώθηκε στα δικά του Ζάππεια, δεν έστησε αγανακτισμένους στις πλατείες για να προσεταιρισθούν μελλοντικούς πελάτες, δεν έβριζε τους δανειστές και εταίρους, γενικώς δεν ζητούσε την επιδοκιμασία πάση θυσία. Αντίθετα, με σαφήνεια και μαχητικότητα, σχεδόν στο περιθώριο της δημοσιότητας, διεκδίκησε τον ευρωπαϊκό δρόμο, το ευρώ, τη Δύση και, κατά συνέπεια, «την ελευθερία, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την ευτυχία των ανθρώπων αυτής της χώρας».
Και όλα αυτά, με τρομερή προσωπική θυσία, ανυστερόβουλα, μάλιστα με προσωπικό ξόδεμα: ζώντας και εργαζόμενος στη Δράμα, ήταν συνεχώς σε ένα αυτοκίνητο με το οποίο ταξίδευε στην Ελλάδα για τις ανάγκες του κόμματος. Δεν είναι εύκολο να κάνει την προσωπική σου ζωή ποδήλατο για ένα αμφίβολο αποτέλεσμα, εκτός αν είσαι πεισμένος ότι η μαγιά που αφήνεις αξίζει τον κόπο.
Ο Καρίπογλου δούλεψε σκληρά γι' αυτήν τη μαγιά. Προσείλκυσε νέους, διόρθωσε και διορθώθηκε, έχτισε έναν οργανισμό στον οποίο συνυπήρξε με σοβαρούς και δημιουργικούς ανθρώπους. Επιστήμονες, επιχειρηματίες, αγρότες. Πρώτα επαγγελματίες που δίνουν έμφαση στην καινοτομία και στην πρόοδο και μετά πολιτικούς. Πρόσωπα που δεν περιμένουν από το κράτος αλλά συμβάλλουν με τους φόρους τους στη λειτουργία του - που, ασφαλώς, θα ήθελαν καλύτερο κράτος, για να μην πηγαίνουν τα λεφτά των φορολογουμένων στον βρόντο.
Βαθύτατα δημοκράτης, ο Αντύπας Καρίπογλου επέλεξε να την κάνει διακριτικά όταν, όπως εκτιμώ διαβάζοντας το ευγενικό κείμενο αποχώρησής του, θεώρησε ότι οι στόχοι της Δράσης συρρικνώθηκαν, ότι έγινε κάτι άλλο από ένας ηθικός πολιτικός χώρος που θα διεκδικούσε την ευρύτερη προοδευτική συνεργασία, επειδή απαιτείται «συνολική πολιτική πρόταση, γιατί το πρόβλημα του τόπου μας είναι πολιτικό, όχι οικονομικό».
Παλαιός φίλος, ο Καρίπογλου δεν ζήτησε ποτέ να βοηθήσω να περάσει έστω μια ανακοίνωση του κόμματός του στην εφημερίδα. Θα ξαφνιαστεί, ελπίζω όχι δυσάρεστα, που γράφω χωρίς να το ξέρει για πρώτη φορά το όνομά του τώρα που αποχώρησε. Ελπίζω να καταλαβαίνει ότι χρειάζεται να επιστρέψει σύντομα.

Ο Αντύπας Καρίπογλου αποχώρησε πριν λίγες μέρες (και λίγες μέρες μετά το τελευταίο συνέδριό της στο οποίο δεν συμμετείχε) από την Δράση. 

Στην Δράση διαδέχτηκε τον Στέφανο Μάνο στην προεδρία, μετά τις εκλογές του 2012, και αμέσως έπεσε με τα μούτρα στο εγχείρημα της μεταμόρφωσης του κόμματος αυτού σε έναν "συριζα του κέντρου": συγκέντρωσε ανθρώπους από τον οικολογικό χώρο, την κεντροαριστερά, τους φιλελεύθερους, εισήγαγε τις τάσεις στο κόμμα, διεύρυνε την ΚΕ με μεταρρυθμιστές κάθε απόχρωσης και απόκλισης και οδήγησε την Δράση σε ένα πολύ επιτυχές ανοιχτό συνέδριο όπου έγιναν αποδεκτές οι προτάσεις του για την διεύρυνση και την συνεργασία που έφτανε μέχρι και την πιθανή αλλαγή ονόματος του νέου σχήματος που θα προέκυπτε - όλα ήταν ανοιχτά και η Δράση προσέφερε τον "μηχανισμό" της όχι για να καπελώσει αλλά για να στηρίξει την δημιουργία του καινούργιου. Και όλα αυτά με την προσωπική ενέργεια και αφοσίωση που περιγράφει παραπάνω ο Ηλίας Κανέλλης.

Όσοι ζήσαμε εκείνες τις δημιουργικές μέρες νοιώθαμε -όπως και οι διστακτικοί απέξω- την δυναμική του εγχειρήματος. Ήταν μια κίνηση την κατάλληλη στιγμή, στον κατάλληλο τόπο και με τον κατάλληλο τρόπο. Και νοιώθαμε ότι κάναμε το αυτονόητο.

Σε ένα πολιτικό σκηνικό παρηκμασμένο και συχνά ποταπό, με επαγγελματίες της μπαλαφάρας και του προσωπικού συμφέροντος, με αναδυόμενους ηγετίσκους και νεοφανατικούς κάθε ιδεολογήματος, με μια κρίση να καλπάζει και να ταρακουνά τους κατά πλειοψηφία απασχολούμενους στον ιδιωτικό τομέα δρασίτες και "προσήλυτους", η ιδέα και η μέθοδος του Αντύπα Καρίπογλου ήταν κάτι πρωτοφανές για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα. 

Η αποτύπωση της επιτυχίας του εγχειρήματος είχε και δεύτερο βήμα: το συνέδριο της διεύρυνσης που έγινε πέρυσι τον Μάιο. Δημοκρατικότατα η Δράση έγραφε μέλη καινούργια με ιλιγγιώδεις για το μέγεθός της ρυθμούς (έφτασαν τα 2500 στην προσυνεδριακή προθεσμία) που θα επικύρωναν την στροφή, θα αποτύπωναν τις τρεις τουλάχιστον βασικές τάσεις, και θα μορφοποιούσαν το νέο ομοσπονδιακό κόμμα της κεντρώας συνεργασίας με πρόβλεψη υποδοχής του επερχόμενου δεύτερου κύματος διεύρυνσης μετά το συνέδριο. Και εκεί ήταν που στην αναπόφευκτη σύγκρουση με την ατζέντα του πολιτικού κατεστημένου, το εγχείρημα ηττήθηκε.

Ηττήθηκε από εισοδισμό.

Μέλη ενός καταργημένου κόμματος, ήρθαν μαζικά μεν σαν άτομα δε, και αντί για ποσόστωση τάσης "έπαιξαν" σαν φράξια. Και έλεγξαν το συνέδριο. Έχουμε περιγράψει τα γεγονότα σε αυτό το ιστολόγιο, που ήταν παρόν σε όλη την διάρκεια του εγχειρήματος, πχ  Η Δράση μετά το συνέδριό της: αμφίβολη η τύχη της αμφίπλευρης διεύρυνσης. Δεν χρειάζεται να ξαναθυμηθούμε τις λεπτομέρειες. Χρειάζεται όμως να επαναλάβουμε την ανάγκη, οι δημιουργικές πρωτοβουλίες να προστατεύουν τα νώτα τους από καπελώματα - υπάρχουν πάντοτε οι επαγγελματίες και οι μηχανισμοί που ...

Τα τάγματα εφόδου και η νομιμότητα

Ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο τρένο προς Αθήνα Πηγή: www.lifo.grΈ

του Δημήτρη Χαντζόπουλου (ΤΑ ΝΕΑ)

1. Ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο τρένο για την Αθήνα

από την lifo:

Ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο τρένο προς Αθήνα Πηγή: www.lifo.gr

Μια κυρία ήρθε στα γραφεία μας και μας έφερε ένα γράμμα, στο οποίο περιγράφει ένα συγκλονιστικό περιστατικό που έζησε: 

"Κύριε Δημοκίδη, δεν θα ξεχάσω τη Μανωλάδα. 

Κυριακή 14 Απριλίου, 18:25, ξεκίνησα από Χαλκίδα για Αθήνα. 
Ώρα 19:40 περίπου το τρένο έκανε στάση στον σταθμό ΣΚΑ. 

Δίπλα στο β' βαγόνι στέκονταν χειρονομώντας καμιά 30ριά 25ρηδες, μαυροντυμένοι, με ξυρισμένα κεφάλια, μερικοί φορώντας κουκούλες, και χτυπούσαν τα τζάμια του βαγονιού φωνάζοντας συνθήματα. Οπαδοί κάποια ομάδας, είπε ένας νεαρός – εμένα μου φάνηκαν εκκολαπτόμενοι "κασιδιάρηδες". 
Μπούκαραν στο τρένο (αλήθεια, γιατί άνοιξε ο οδηγός;), οι πολλοί σκόρπισαν στα πίσω βαγόνια, 8-10 μπήκαν στο δικό μου. 

Πλησίασαν δύο αλλοδαπούς, στάθηκαν δίπλα και πάνω τους και δύο θρασείς άρχισαν τις ερωτήσεις: "Από πού είστε;" –"Έχετε χαρτιά;" – "Πού είναι;" – "Δείξε μού τα", λένε στον ένα (ποιον υποκαθιστούσαν εκείνη τη στιγμή;) – "Έχεις λεφτά;" –"Πόσα έχεις;" – "Άνοιξε το πορτοφόλι σου να δω". 
Γύρισα πίσω κατατρομαγμένη και εκείνη τη στιγμή ο ένας άστραψε ένα ηχηρότατο χαστούκι στον ένα Πακιστανό και του πήρε 100 ευρώ που είχε μαζί του. Ο ξένος δεν έβγαλε κιχ όλο αυτό το διάστημα, παρέμεινε σκυφτός και ταπεινωμένος. 

Σε μια ενστικτώδη κίνηση να τηλεφωνήσω, μου έκαναν νοήματα οι συνταξιδιώτες μου να σταματήσω γιατί "θα μας σπάσουν στο ξύλο". 
"Δεν τους είδατε;" μου είπαν. 
Ναι, είδα τη βία και τον φόβο ζωντανό μπροστά μου. 
 
Με συντριβή, ομολογώ, ζήτησα συγγνώμη από τους αλλοδαπούς και τους είπα πόσο λυπήθηκα, μόνο αυτό. 
Κατεβαίνοντας στον Σταθμό Λαρίσης, ενημέρωσα τον οδηγό του τρένου για το γεγονός και φθάνοντας στο σπίτι μου η τηλεόραση μετέδιδε εικόνες από τη Μανωλάδα. 
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ, γιατί οι "Μανωλάδες" έχουν τελικά πληθύνει επικίνδυνα. 

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Χαρά. Τ. 

ΥΓ.: Γιατί σας έγραψα γι' αυτό το περιστατικό, αφού ξέρω ότι δεν ωφελεί; Θέλω απλώς να καταθέσω την οργή αλλά και την ντροπή που ένιωσα, και συνάμα τον φόβο μου, αφού ήταν αδύνατο να τους εμποδίσω, και σκέφτομαι πόσο ευάλωτοι είμαστε στη βαρβαρότητα της βίας. 
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!"


2. "Ξέρετε πως θα φανταζόμουν το σημερινό συσσίτιο της Χρυσής Αβγής;"

''Ξέρετε πώς θα φανταζόμουν το σημερινό συσσίτιο της Χρυσής Αβγής;'' Πηγή: www.lifo.gr

Ξέρετε πως θα το φανταζόμουν; 
Χωρίς τσαμπουκάδες και τίποτε. 

Θα έστελνα μια ισχυρή αστυνομική δύναμη και εισαγγελέα να κάθονται διακριτικά στην πλατεία. Συνεργεία του υγειονομικού, της εφορίας, δύναμη τροχαίας. Διακριτικά. 

Μόλις σταματούσε το πρώτο φορτηγό ...

"Φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες, άνθρωποι της πολιτικής οικολογίας, πραγματιστές και μεταρρυθμιστές, προοδευτικοί πολίτες να χαράξουμε έναν νέο δρόμο, περπατώντας τον μαζί"

Δράση: Ανοικτό Συνέδριο στις 25-26 Μαΐου

Ασχολούμενοι, όχι σχολιαστές!

του Αντύπα Καρίπογλου*

 Ένα χρόνο πριν, η Δράση κατέβηκε στις εκλογές με το σύνθημα «πολίτες, όχι πελάτες». Συγκέντρωσε 115.000 ψήφους και ποσοστό 1,8%. Αυτό δεν σημαίνει ότι το υπόλοιπο 98.2% ήταν πελάτες. 

Η μεγάλη του πλειοψηφία ήταν πολίτες, πολλοί από τους οποίους ζητούσαν – και ζητούν – τα ίδια πράγματα που ζητά η Δράση. Μια ανοιχτή, δημοκρατική κοινωνία, κράτος δικαίου, ελεύθερη οικονομία που θα επιτρέψει στους παραγωγικούς Έλληνες του ιδιωτικού τομέα να παράγουν πλούτο και στους παραγωγικούς δημόσιους υπάλληλους να υπηρετούν τον πολίτη αμειβόμενοι αξιοπρεπώς, σύγχρονη παιδεία που θα δώσει στα παιδιά μας τα εφόδια να αντιμετωπίσουν το μέλλον και σε μας να εκμεταλλευτούμε την νέα γνώση, εγγύηση της ελευθερίας, της ασφάλειας και της περιουσίας των πολιτών, ένα κοινωνικό κράτος που δεν θα παίρνει από τους φτωχούς για να επιδοτεί τυφλούς που βλέπουν και κουτσούς που τρέχουν, αλλά θα βοηθά τους πραγματικά αδύναμους, θα στηρίζει τους άτυχους, θα εξασφαλίζει αξιοπρεπή γηρατειά στους απόμαχους. Αυτά, δηλαδή, που αποτελούν τα ελάχιστα για ένα ευρωπαϊκό κράτος.

Παρά την συμφωνία πολλών πολιτών με την Δράση, αυτοί επέλεξαν – όπως είχαν κάθε δικαίωμα, και όχι χωρίς μεγάλη ευθύνη δική μας – άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Οι οποίοι, παρ’ ότι στελεχώνονται και από άξιους πολιτικούς, όταν ήρθε η ώρα, δεν τίμησαν τους πολίτες, αλλά συνεχίζουν να ενδιαφέρονται μόνο για τους πελάτες. Μόλις χθες, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αντί μεταρρυθμίσεων, αντί να δώσουν μια ανάσα στον ετοιμοθάνατο ιδιωτικό τομέα, επέλεξαν να πουλήσουν ελπίδα στους ανέργους και να δώσουν ευκαιρία για ρουσφέτια στους κομματάρχες τους δημάρχους, «αντιμετωπίζοντας» την ανεργία με πεντάμηνες προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ στους Δήμους. Δέκα μήνες «μεταρρυθμιστικής» κυβέρνησης, απέδειξαν και στον πιο καλόπιστο οπαδό των μεταρρυθμίσεων ότι τα παλιά κόμματα δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τους πελάτες τους για τους πολίτες. Και έκαναν αδήριτη πια ανάγκη την συνεργασία των πολιτών με την συμμετοχή τους σ’ έναν ενιαίο πολιτικό φορέα. Την κοινή προσπάθεια, την ένωση δυνάμεων απέναντι σ’ ένα πολιτικό σύστημα που φαίνεται αποφασισμένο να μας πάρει μαζί του.

Όταν ιδρύσαμε την Δράση, τον Μάρτιο του 2009, την εποχή της «θωρακισμένης οικονομίας» του Κ. Καραμανλή, του «λεφτά υπάρχουν» του Γ.Παπανδρέου και του πάρτυ των διακοποδανείων στην ελληνική κοινωνία, προειδοποιούσαμε για την επερχόμενη οικονομική καταστροφή και τον κίνδυνο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Δεν εισακουστήκαμε. Καλέσαμε «…όλους τους πολίτες, που μαζί μας αναφωνούν με αγανάκτηση ‘δεν πάει άλλο’, να απεγκλωβιστούν από τα παρακμιακά κομματικά κατεστημένα και να συστρατευθούν μαζί μας. […] όλους τους προοδευτικούς πολίτες, κεντροαριστερούς και κεντροδεξιούς, σοσιαλδημοκράτες και φιλελεύθερους, εκσυγχρονιστές και πραγματιστές, να συνεργασθούμε, ώστε να αναστρέψουμε την ακάθεκτη πορεία μας προς την παρακμή.», όπως επί λέξει λέγαμε στην ιδρυτική μας διακήρυξη. 
Δεν το πετύχαμε. Τα εκλογικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι πολίτες που υποστηρίζουν τις ίδιες πολιτικές θέσεις είναι υπεραρκετοί για να συγκροτήσουν μια πολιτική δύναμη ικανή να αλλάξει την πορεία της χώρας. Εμφανιστήκαμε, όμως, μοιρασμένοι σε μικρά και μεγάλα κόμματα. Και μείναμε όλοι απ΄ έξω, όσοι διαλέξαμε τα μικρά λόγω του ορίου του 3% κι όσοι επέλεξαν να δώσουν την μάχη μέσα από τα μεγαλύτερα λόγω των κομματικών μηχανισμών, αφήνοντας να κυβερνούν αυτοί που βολεύονται με την σημερινή άθλια πραγματικότητα και να αντιπολιτεύονται αυτοί που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Κι αφήσαμε να σπάσει το αυγό και το φίδι να μεγαλώνει κάθε μέρα τρεφόμενο από την αδιαφορία του πελατειακού πολιτικού συστήματος για τους πολίτες.

Δεν υπάρχει πια άλλος χρόνος. Η Δράση, από το καλοκαίρι διακήρυξε πως διαθέτει όλες της τις δυνάμεις, όλα τα θεσμικά της πλεονεκτήματα ως κόμμα που συμμετείχε σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, όλη την γνώση και εμπειρία που απέκτησε, χωρίς καμιά διάθεση ηγεμονισμού, χωρίς παρασκηνιακές συμφωνίες, παραμερίζοντας προσωπικές φιλοδοξίες και ιδεοληψίες, στην διάθεση όλων όσων συμμερίζονται την ίδια αγωνία κι έχουν την διάθεση να παλέψουν για μια ανοιχτή, δημοκρατική και ευημερούσα κοινωνία. Φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες, άνθρωποι της πολιτικής οικολογίας, πραγματιστές και μεταρρυθμιστές, προοδευτικοί πολίτες να χαράξουμε έναν νέο δρόμο, περπατώντας τον μαζί. 

Ξέρω πως η πρόσκληση αυτή επικρίνεται ως "αποϊδεολογικοποίηση". Διαφωνώ. Είναι πρόσκληση στην πιο σκληρή ιδεολογική μάχη. Γιατί αυτήν την ώρα ...

"Καλώ τον κ. Βενιζέλο να ζητήσει ο ίδιος την εξέταση των τυχόν δικών του ποινικών ευθυνών"

Τι λέει στη Δήλωσή του ο Προέδρος της Δράσης, Αντύπας Καρίπογλου, για την παραπομπή Παπακωνσταντίνου ( Μια εξαιρετική και πλήρης τοποθέτηση - ΑΣ) :

"Το μείζον ζήτημα στην υπόθεση της "λίστας Λαγκάρντ" είναι αν αυτή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να διακριβωθούν εγκλήματα φοροδιαφυγής, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και – να μην παραλείπεται αυτό –  εγκλήματα σχετικά με το πόθεν έσχες, υπόχρεοι δήλωσης του οποίου είναι όχι μόνο πολιτικοί, αλλά και δημοσιογράφοι, εκδότες, δικαστικοί κλπ. 

Θεωρώ ότι μπορούσε και, με αυτήν την έννοια, οι πολιτικές ευθύνες των κκ Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου είναι αυταπόδεικτες, στο βαθμό που δεν την αξιοποίησε ο καθένας.

Οι ποινικές ευθύνες είναι άλλο ζήτημα. Ως προς αυτές, και για την οικονομία της συζήτησης, θα πω μόνο αυτά:

Έγγραφο, κατά την έννοια των άρθρων 13 και 242 του Ποινικού Κώδικα είναι κάθε γραπτό που προορίζεται ή είναι πρόσφορο να αποδείξει γεγονότα που έχουν έννομες συνέπειες. Κατά ρητή διάταξη, έγγραφα θεωρούνται και τα ηλεκτρονικά υλικά και μέσα. Είναι απολύτως αδιάφορο αν το έγγραφο είναι πρωτότυπο ή δημόσιο, πόσο μάλλον αν έχει πρωτοκολληθεί ή όχι.

Συνεπώς ο κ. Παπακωνσταντίνου μπορεί να διέπραξε το αδίκημα της νόθευσης εγγράφου, μόνο αν θεωρηθεί ότι το περιεχόμενο της λίστας ήταν πρόσφορο να αποδείξει γεγονότα που έχουν έννομες συνέπειες. Προφανώς αυτό δέχονται οι προτείνοντες την παραπομπή του κ. Παπακωνσταντίνου. 

Σ’ αυτήν την περίπτωση, απολύτως ξεκάθαρα, το νοθευμένο έγγραφο είναι το στικ που ο κ. Παπακωνσταντίνου παρέδωσε στο ΣΔΟΕ και ο κ. Διώτης μετέπειτα παρέδωσε στον κ. Βενιζέλο, όταν αυτός έγινε υπουργός Οικονομικών, εξηγώντας του ότι αυτό είναι το έγγραφο που έχει το ΣΔΟΕ και του το επιστρέφει (όπως ο ίδιος ο κ. Διώτης κατέθεσε). 

Το έγγραφο αυτό, μόλις πριν λίγες εβδομάδες παρέδωσε στον πρωθυπουργό ο κ. Βενιζέλος, αφού το είχε, κατά σαφή ομολογία του, στην κατοχή του και μετά την λήξη των υπουργικών του καθηκόντων. Αυτό το έγγραφο συγκρίθηκε με την λίστα που ξαναζητήσαμε από την Γαλλία, αυτό το έγγραφο φέρεται να νοθεύτηκε. 

Ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ο βασικός ύποπτος για την νόθευση, αφού τα ονόματα που σβήστηκαν είναι συγγενών του, αλλά και επειδή δεν υπάρχει κάποια πειστική εξήγηση γιατί αντέγραψε σε στικ το αρχικό έγγραφο που παρέλαβε και πώς είναι δυνατόν να μην θυμάται τι έκανε το πρωτότυπο. Βέβαια, την ευκαιρία, και πιθανώς το κίνητρο, είχαν και οι επόμενοι που ...

Η συζήτηση για τον προοδευτικό χώρο, ο "μεταρρυθμιστικός τουρισμός" και μια ελπιδοφόρα πρωτοβουλία υπέρβασης

Η συζήτηση για τον προοδευτικό χώρο

του Αντύπα Καρίπογλου*

Μία από τις πολλές στρεβλώσεις που απαγορεύουν τη σοβαρή πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα είναι η σύγχυση των εννοιών. Αναρωτιόμαστε ποιο είναι το μέλλον του προοδευτικού χώρου και περιορίζουμε τη συζήτηση στο αριστερό μέρος του πολιτικού φάσματος, γιατί έχουμε ταυτίσει την Αριστερά με την πρόοδο (όπως και με την κοινωνική ευαισθησία, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη). Σήμερα, που βρίσκονται σε τεράστιο κίνδυνο όλα τα επιτεύγματα του παρελθόντος, ας επιστρέψουμε στους ορθούς ορισμούς των εννοιών, μια και για να δώσεις μια απάντηση το σημαντικότερο είναι να έχεις καταλάβει την ερώτηση.

Προοδευτικός είναι αυτός που επιζητεί την εξέλιξη, την αλλαγή προς το καλύτερο. Περισσότερη ελευθερία, περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη ευημερία. Συντηρητικός αυτός που δεν επιθυμεί την αλλαγή. Γιατί, λοιπόν, μιλώντας για τον προοδευτικό χώρο ασχολούμαστε με τις πολιτικές δυνάμεις που δίνουν λυσσαλέα μάχη για τη διατήρηση όλων όσα μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, όπως είναι το ΠΑΣΟΚ;

Γνήσια προοδευτικοί άνθρωποι υπάρχουν σε όλο το πολιτικό φάσμα, από τους φιλελεύθερους που έμειναν στη ΝΔ μέχρι τη ΔΗΜΑΡ. 

Βαυκαλίζονται, όμως, αν πιστεύουν ότι θα εξυγιάνουν με την παρουσία τους τούς βαριά άρρωστους οργανισμούς που τους φιλοξενούν. Ο οργανισμός θα τους μεταδώσει την αρρώστια ή θα τους αποβάλει.

Το μέλλον του προοδευτικού χώρου βρίσκεται έξω από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Και θα υπάρξει μόνον όταν οι προοδευτικοί αποφασίσουν να δράσουν από κοινού για να υπερασπιστούν την πρόοδο, πέρα από ιδεολογικές διαφορές, κοσμοθεωρίες και - πολύ περισσότερο - μωροφιλοδοξίες και ιδεοληψίες.

Τα τελευταία τρία χρόνια όσοι συμμερίζονται την ίδια αγωνία και αντιλαμβάνονται ότι μόνο με γενναίες αποφάσεις για δραματικές αλλαγές μπορούμε να σώσουμε ό,τι σώζεται και να ελπίζουμε σε καλύτερο μέλλον, επιδίδονται σ' έναν σουρεαλιστικό "μεταρρυθμιστικό τουρισμό". Περιηγούνται από κόμμα σε όμιλο προβληματισμού και από πρωτοβουλία σε κίνημα πολιτών, εκφράζοντας την εκτίμηση του ενός προς τον άλλον και συμφωνώντας στα ήδη συμφωνημένα. Η αγωνία είναι ειλικρινής, αλλά το αποτέλεσμα ίδιο με της αμεριμνησίας που επιδείξαμε τόσα χρόνια: δουλειά δεν γίνεται!

Υπεράσπιση με κάθε μέσο των δημοκρατικών θεσμών και της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, προσπάθεια να μη διαρραγεί τελείως το, έστω λειψό, κοινωνικό μας συμβόλαιο, περικοπή όλου του περιττού κράτους προκειμένου να διασωθεί το αναγκαίο, αυτό που θα εγγυάται και θα επιβάλλει την εφαρμογή του νόμου, θα προστατεύει τη ζωή και την περιουσία των πολιτών και θα διασφαλίζει την πρόσβαση σε τροφή, υπηρεσίες Υγείας και εκπαίδευση των πιο αδύναμων, είναι το ελάχιστο πλαίσιο στο οποίο συμφωνούμε οι προοδευτικοί, όπως αλλιώς και αν αυτοπροσδιοριζόμαστε: φιλελεύθεροι της Δεξιάς και της Αριστεράς, μεταρρυθμιστές, κεντροαριστεροί, κεντρώοι ριζοσπάστες και δεν ξέρω 'γώ τι άλλο. 

Πλαίσιο ικανό και αναγκαίο για μια νέα πολιτική συμμαχία.

Η συζήτηση για τον προοδευτικό χώρο απλώς πρέπει επιτέλους να λήξει. Και να τον φτιάξουμε σήμερα. Γιατί αύριο το μόνο που θα μπορούμε να συζητήσουμε θα είναι το ποιος έφταιγε.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Στα Νέα Online στις 10/09/2012

*Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι πρόεδρος της Δράσης

Και η πρωτοβουλία:

15/11/2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Διοργάνωση Ανοικτού Συνεδρίου με στόχο την συνένωση δυνάμεων για την δημιουργία φιλοευρωπαϊκού, μεταρρυθμιστικού πολιτικού φορέα 

Συνέντευξη τύπου παραχώρησε η Δράση, κατά την οποία ανακοίνωσε την διοργάνωση Ανοικτού Συνεδρίου στις 1 & 2 Δεκεμβρίου. Στόχος του συνεδρίου είναι η συνένωση όλων όσων πιστεύουν στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, στην δημοκρατία και ...