Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναδιαπραγμάτευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναδιαπραγμάτευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015

Ελάφρυνση του χρέους, τέλος στη λιτότητα και αναπτυξιακές πολιτικές ζητούν για την Ελλάδα οικονομολόγοι από όλο τον κόσμο με επιστολή στον Guardian

Μόνο Σαμαράς και Στ. Θεοδωράκης δεν θέλουν κούρεμα πια...

Ελάφρυνση του χρέους, τέλος στη λιτότητα και αναπτυξιακές πολιτικές ζητούν για την Ελλάδα οικονομολόγοι από όλο τον κόσμο. 
Με ανοικτή επιστολή τους, που δημοσιεύεται στον Guardian, καθηγητές πολλών πανεπιστημίων ζητούν να υπάρξει διαπραγμάτευση της τρόικας με τη χώρα μας με άλλους όρους και "κούρεμα" μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους.
Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

"Ως οικονομολόγοι, σημειώνουμε ότι τα ιστορικά δεδομένα αποδεικνύουν τη ματαιότητα και τους κινδύνους της επιβολής ενός μη βιώσιμου χρέους και των όρων αποπληρωμής του σε χώρες-οφειλέτες. Τις αρνητικές επιπτώσεις των πολιτικών λιτότητας στην περαιτέρω αποδυνάμωση των οικονομιών και τις ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες που απορρέουν στα φτωχότερα νοικοκυριά.

Καλούμε έτσι την τρόικα (Ε.Ε., Ευρωπαϊκή Τράπεζα και ΔΝΤ) να διαπραγματευτεί με καλή πίστη με την ελληνική κυβέρνηση, ώστε να υπάρχει μια ακύρωση ενός μεγάλου μέρους του χρέους και νέους όρους αποπληρωμής οι οποίοι υποστηρίζουν την ανοικοδόμηση μιας βιώσιμης οικονομίας. Αυτή η διευθέτηση θα πρέπει να σηματοδοτήσει την αρχή ενός νέου πλαισίου πολιτικής σε όλη την Ε.Ε. που να ευνοεί την προώθηση της ανάπτυξης και όχι αποπληθωριστικές πολιτικές (έκθεση, 14 Ιανουαρίου).  


Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει το πρόγραμμα λιτότητας που συνθλίβει την οικονομική δραστηριότητα και να υιοθετήσει μια πιο επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, με στόχο την άμεση ανακούφιση από τη φτώχεια και την τόνωση της εγχώριας ζήτησης. Να ξεκινήσει μια πλήρως ανεξάρτητη έρευνα για την ιστορική και συστημική αποτυχία των διαδικασιών διαχείρισης των ελληνικών δημόσιων οικονομικών (συμπεριλαμβανομένων όποιων αποδεικτικών στοιχείων διαφθοράς) που οδήγησαν στη συσσώρευση του χρέους, την απόκρυψη του μεγέθους και της φύσης του και την ανεπαρκή/ αναποτελεσματική χρήση των δημόσιων πόρων. Και να εξετάσει την δημιουργία ενός δικαστικού οργάνου ή εναλλακτικού μηχανισμού που θα είναι ανεξάρτητος από την κυβέρνηση και θα αναλάβει στο μέλλον την αρμοδιότητα να διερευνά τη διαφθορά από το υψηλότερο στο χαμηλότερο επίπεδο της κυβέρνησης.

Καλούμε και άλλες εθνικές κυβερνήσεις να ασκήσουν το δικαίωμα της ψήφου τους στα επίσημα όργανα του χρηματοοικονομικού τομέα και να επιδιώξουν άλλες διπλωματικές ενέργειες που θα υποστηρίξουν τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού δημόσιου χρέους και νέους όρους αποπληρωμής για την ανοικοδόμηση μιας βιώσιμης ελληνικής εθνικής οικονομίας".

Την επιστολή υπογράφουν οι οικονομολόγοι:

Malcolm Sawyer Emeritus prof, University of Leeds

Danny Lang Associate prof, University of Paris

Prof Yu Bin Professor and deputy director, Chinese Academy of Social Sciences

Prof Ozlem Onaran University of Greenwich

Prof Mario Seccareccia University of Ottawa

Hugo Radice Life fellow, University of Leeds

John Weeks Professor emeritus, Soas, University of London

Prof Howard Stein University of Michigan, Ann Arbor

Anitra Nelson Associate professor, RMIT University, Melbourne

Prof George Irvin University of London, Soas

Dr John Simister Manchester Metropolitan University

Mogens Ove Madsen Associate professor, Aalborg University

Wang Zhongbao Associate professor, editorial director, World Review of Political Economy

Dr Susan Pashkoff Economist

Andrea Fumagalli University of Pavia

Pat Devine University of Manchester

Professor Ray Kinsella University College Dublin

Alan Freeman Co-director, Geopolitical Economy Research and Education Trust

Eugénia Pires Economist, member, Portuguese Citizens Debt Audit

Dr Jo Michell University of the West of England, Bristol

Michael Burke Economist, Socialist Economic Bulletin

Paul Hudson Formerly Universität Wissemburg-Halle

Dr Alan B Cibils Universidad Nacional de General Sarmiento, Buenos Aires, Argentina

Guglielmo Forges Davanzati Associate prof, University of Salento

Prof Sergio Rossi University of Fribourg

Faruk Ulgen Associate prof, University of Grenoble

Tim Delap Positive Money

Eleni Paliginis Middlesex University

Grazia Ietto-Gillies Emeritus professor, London South Bank University

Professor Radhika Desai University of Manitoba

Michael Roberts Economist, ‘The next recession'

Michael Taft Unite the Union, Ireland region

Dr Andy Denis City University London

Peter Kenyon Chartist

Professor Emeritus Geoffrey Colin Harcourt UNSW Business School



πηγή www.theguardian.com

Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2013

Αντώνης Μανιτάκης: "Οι διαπραγματεύσεις ήταν ένας εφιάλτης"

Συνέντευξη στη Βασιλική Σιούτη*:


Ο Αντώνης Μανιτάκης σε μια εξομολογητική και εξόχως αποκαλυπτική συνέντευξη για όσα έζησε ένα χρόνο ως υπουργός και για το πώς γίνονταν οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα
  • Θέλω να γράψω ένα βιβλίο γι’αυτά που έζησα
  • Η Ελλάδα κυβερνιέται τυχαία
  • Οι διαπραγματεύσεις ήταν για μένα ένας εφιάλτης
  • Η γλώσσα που μιλάνε είναι των αριθμών
  • Η τρόικα με ανέκρινε σαν να ήμουν μαθητή
  • Η τρόικα μαζί με ένα μέρος του Τύπου καλλιεργούν συνειδητά κλίμα τρόμου
  • Η κριτική μου στην Αριστερά
  • Δεν είναι ντροπή να κάνεις συμβιβασμούς
  • Αποχωρήσαμε σε λάθος χρόνο
  • Ζητούσαν απολύσεις για να καλύψουν άλλες αστοχίες
  • Ζητούν ανέφικτα πράγματα για να πιέζουν
  • Πίστευαν ότι μόνο με βία μπορούσε η χώρα να συνετιστεί
  • Πολιτικοί και ιδεολογικοί οι λόγοι που ζητούν απολύσεις
  • Η μεταρρύθμιση είναι πολύ δύσκολη δουλειά για την Ελλάδα
  • Χρεοκοπημένη η θεωρία των δύο άκρων
*πηγή the press project

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Γιώργος Σταθάκης: Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι η σωστή. Μάλλον...

Αυτό που σε τρελαίνει στον κατά τα άλλα νηφάλιο συζητητή Γιώργο Σταθάκη (και αντικαταστάτη του Χατζηδάκη στην Ανάπτυξη, αν αυτή η κυβέρνηση αποτύχει τελικά...) είναι εκφράσεις του τύπου: "Ποτέ δεν τέθηκε ουσιαστικά, εδώ και δύο χρόνια, θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Ως προς αυτό, μάλλον δικαιώνονται οι ειδικοί που το θεώρησαν ως εργαλείο πολιτικού εκβιασμού και όχι ως πιθανό ενδεχόμενο, λόγω του τεράστιου οικονομικού κόστους που θα επέφερε στην ευρωπαϊκή οικονομία". Αυτό το "μάλλον" σκοτώνει... δηλαδή αν ας πούμε "δεν δικαιώνονταν";
Παρακάτω:"Συνεπώς μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είχε και το χρόνο και τα μέσα να ακυρώσει τα ακραία μέτρα του Μνημονίου 2 και να διαπραγματευτεί αυτό που όλοι θεωρούν λογικό και προφανές: ένα βιώσιμο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής σε συνθήκες οικονομικής σταθερότητας και ένα βιώσιμο σχέδιο διαχείρισης του χρέους".
Το "Συνεπώς ... θα είχε τον χρόνο" στηρίζεται στο προηγούμενο "μάλλον". Η σιγουριά του δηλαδή στηρίζεται στις πιθανότητες μια αμφίβολης υπόθεσης. Ή σαν να λέμε: " Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι η σωστή. Μάλλον"... (ΑΣ)
Συνέντευξη Γ. Σταθάκη στον ΤτΚ: Φυσικά, η χρεοκοπία, είναι πλήρως καταστροφική...
Η επιμήκυνση, λανθασμένα, θεωρείται ότι απαιτεί επιπρόσθετους πόρους, δηλώνει στον «ΤτΚ» ο οικονομολόγος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης. Ο «σκιώδης υπουργός» Ανάπτυξης, Υποδομών και Μεταφορών της αξιωματικής αντιπολίτευσης προβλέπει ότι τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση δεν θα είναι τα τελευταία, ενώ σημειώνει ότι «τα δύο τελευταία χρόνια ποτέ δεν τέθηκε ουσιαστικά θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ».
Γιατί δεν πείθεστε ότι αυτή η δέσμη μέτρων μπορεί να είναι η τελευταία; Δεν είναι εφικτό να πιάσει η κυβέρνηση τους στόχους;

Για δύο λόγους. 
Πρώτον, η ύφεση βαίνει συστηματικά επιταχυνόμενη, καθώς από το 3% το 2009 έγινε 4% το 2010, 5,5% το 2011 και 7%το2012. Η πρόβλεψη για το 2013, μετά τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, προβλέπεται να είναι 9%-10%. Αυτό σημαίνει ότι δεν διαφαίνεται ποιο είναι το «σημείο σταθεροποίησης ή μεταστροφής»της οικονομίας. 
Η οικονομική πολιτική της Τρόικας και της κυβέρνησης είναι λάθος, διότι επιδιώκει τη δημοσιονομική προσαρμογή χωρίς να ενσωματώνει τον παράγοντα της ύφεσης και συνεπώς είναι προδιαγραμμένη να αποτύχει. 
Ο δεύτερος λόγος είναι ο κίνδυνος κατάρρευσης των φορολογικών εσόδων. Αυτός εκπορεύεται από το συνδυασμό της ραγδαίας συρρίκνωσης πολλών οικονομικών κλάδων, της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών και των νόμιμων επιχειρήσεων και της διεύρυνσης της μαύρης οικονομίας που ήταν ήδη 30% πριν από την κρίση εις βάρος της επίσημης.

Οι δανειστές μας έχουν θέσει ως προϋπόθεση της όποιας συζήτησης για αλλαγές στο Μνημόνιο ή επιμήκυνση τη λήψη και την εφαρμογή των μέτρων. Μπορεί να ενισχυθεί έτσι η αξιοπιστία της χώρας διεθνώς, όπως λέει η κυβέρνηση;

Η αξιοπιστία της χώρας βάλλεται από το γεγονός ότι τα ευκατάστατα στρώματα δεν πληρώνουν φόρους, από το γεγονός ότι η σχέση κράτους και ιδιωτικών συμφερόντων ρυθμίζεται με τρόπους που είναι διαβλητοί και δεν συνάδουν με το δημόσιο συμφέρον και από το γεγονός ότι η δημόσια διοίκηση λειτουργεί με ρουσφετολογικά και πολιτικά κριτήρια που σπαταλούν πόρους και παράγουν κοινωνικές αδικίες
Και τα τρία αυτά θέματα εκπορεύονται από τον τρόπο διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Αυτός ο τρόπος διακυβέρνησης συνεχίζεται και σήμερα. 
Είναι μάλλον αντιφατικό την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας να τη διαχειρίζονται οι ίδιες δυνάμεις που μετέτρεψαν την Ελλάδα στο προπύργιο της οικονομικής και πολιτικής διαφθοράς στην Ευρώπη, τόσο ...

Κυριακή 15 Ιουλίου 2012

Οι ρεαλιστικές προϋποθέσεις μιας συνολικής διαπραγμάτευσης: ραγδαία εφαρμογή διαρθρωτικών αλλαγών και του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων

ή αλλιώς, η έννοια του "Βάστα Στουρνάρα!"

...ακούω κούφια τα τουφέκια της επαναδιαπραγμάτευσης... 
(Τζοκόντα με μπαζούκα, κατά Banksy)
του Γιώργου Προκοπάκη*

1. Πριν κάμποσους μήνες είχα ΄"ζητήσει" από οποιονδήποτε μιλάει για πολιτική απέναντι στο Μνημόνιο να τοποθετηθεί στους "μάκρο-στόχους". 
Δηλαδή, σε ποιά κατάσταση θέλουμε να βρισκόμαστε το 2020. Πόσο χρέος και πόσα πλεονάσματα επί πόσα χρόνια.
2. Θα επαναλάβω πως το 2020 είναι "κρίσιμο" γιατί αρχίζουν οι αποπληρωμές των δανείων της τρόικας. 
Εάν η Ελλάδα δεν μπορεί να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της το 2020 (δηλαδή [α] να μπορεί να δανείζεται από τις αγορές αυτονόμως ή [β] να έχει βρει άλλη πηγή χρηματοδότησης - Κίνα, Ρωσία, Ιράν, Βενεζουέλα, ή [γ] να είναι τόσο πλεονασματική η οικονομία της ώστε να μπορεί να πληρώνει χωρίς να δανείζεται) τότε ή θα φαλίρει ή θα πρέπει να γίνει ένα κούρεμα κάποιου είδους των δανείων του επίσημου τομέα.
3. Είναι έως και αδύνατον να χρηματοδοτούν οι προϋπολογισμοί της Ευρώπης την Ελλάδα με τη βεβαιότητα είτε της χρεοκοπίας ή του κουρέματος. 
Για το ΔΝΤ δεν τίθεται θέμα - έχει πρόβλημα καταστατικό.

4. Απαγκίστρωση από τα Μνημόνια μπορεί να γίνει μόνον όταν η Ελλάδα θα μπορεί να εξυπηρετεί αυτοδύναμη το χρέος της.

5. Η λογική του 2ου πακέτου στήριξης (μαζί με τις προφορικές δεσμεύσεις του Eurogroup της 21/2) είναι: με χρέος 120% του ΑΕΠ το 2020 και πέντε χρόνια πλεονασματικού προϋπολογισμού, η Ελλάδα θα έχει βγει στις αγορές να δανείζεται. 
Άντε με μια επιμήκυνση ενός έτους, με τέσσερα χρόνια πλεονασματικού προϋπολογισμού.

6. Η απαγκίστρωση από τους επαχθείς όρους του Μνημονίου (όπως άλλαξε η ρητορική μετεκλογικά) με την τριετή επιμήκυνση φορτώνουν το ελληνικό χρέος με πάνω από 20 δισ νέου πρωτογενούς χρέους, ή πάνω από 10% του ΑΕΠ. 
Οι προβλέψεις του κειμένου σύγκλισης των τριών κομμάτων φορτώνουν για την αντιστροφή των "αδικιών" του PSI άλλα 14 δισ, ή 7% του ΑΕΠ. 
Οι άλλες προβλέψεις του κειμένου φορτώνουν με παραπάνω χρέος - το αφήνουμε όμως στην άκρη.

7. Η υποτιθέμενη στρατηγική αναδιαπραγμάτευσης λοιπόν, καταλήγει ...

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget