Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανασχηματισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανασχηματισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Τέτοια "σταθερότητα"; Όχι, ευχαριστώ!

Ο κ. Δένδιας, παραμένει στην κυβέρνηση και μάλιστα αναβαθμίζεται σε υπουργό
Ανάπτυξης ως «πετυχημένος». Εδώ γελά με αίτηση ασύλου... (στοχευμένη πλάκα
για τις "επιτυχίες" του ...στο μεταναστευτικό - η αίτηση φέρει το όνομά του...)
Στην Ελληνική εκδοχή του free market capitalism φαίνεται πως δικαίωμα στην ανάπτυξη έχουν όλοι, αρκεί να είναι άντρες, λευκοί, ετεροφυλόφιλοι και πλούσιοι, κι αν όχι πλούσιοι, τότε κομματικά οργανωμένοι...


του Κωνσταντίνου Αλεξάκου*

Γράφαμε πριν λίγο καιρό πως οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν τη δουλειά τους (1), αλλά τελικά δεν είναι μόνοι, και μάλλον κακώς τους απομονώσαμε. Μοιάζει να μην την κάνουν ούτε καν οι τεχνοκράτες, τελικά, σαν τον κ. Στουρνάρα. 


Ένα μήνα πριν τις εκλογές υπήρξε ευρωπαϊκή έκθεση για το ελληνικό πρόγραμμα που έλεγε περίπου όσα λέει και μετεκλογικά το ΔΝΤ, χωρίς να προκαλέσει τα εγχώρια δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών. Οι δημοσιογράφοι, ακόμα κι αν δεν ξεκοκαλίζουν τις ξένες εφημερίδες και πηγές, μπορούσαν να έχουν δει το σχετικό άρθρο στους FT (2) με τίτλο: «Greece warned of €14.9bn financing gap». Προφανώς θεώρησαν πιο χρήσιμο το να περάσουν το χρόνο τους αναδεικνύοντας κάθε παραπολιτική ανοησία, αντί να ελέγξουν όσα έλεγε η κυβέρνηση προεκλογικά περί success story και μη αναγκαιότητας για περαιτέρω μέτρα. 

Η έκθεση δεν απασχόλησε ούτε τον "τεχνοκράτη" υπουργό των οικονομικών, κ. Στουρνάρα, που πήγε μυστικά στο Παρίσι να συναντήσει την κ. Λαγκάρντ για να πάρει παράταση στην δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για να μη χαλάσει η ευφορία του ανασχηματισμού και να γίνει η αποχώρηση του προς την Τράπεζα της Ελλάδος χωρίς ήσσονος σημασίας συννεφάκια. Τον κ. Στουρνάρα που φαίνεται πως ζήτησε εκ μέρους του Πρωθυπουργού την παραίτηση ενός πραγματικού τεχνοκράτη, του Χάρη Θεοχάρη, επειδή λειτούργησε θεσμικά παραγνωρίζοντας το όποιο πολιτικό κόστος. 

Κατόπιν αυτών, η τοποθέτηση του στην Τράπεζα της Ελλάδος μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλέσει, ενώ δεν διασφαλίζει ούτε στο ελάχιστο πως δεν θα συνεχίσει τα πολιτικά παιχνίδια του προκατόχου του, του κ. Προβόπουλου, που «έχασε» τα σημάδια της χρεοκοπίας μαζί με τους δημοσιογράφους της χώρας. 

Παράλληλα είχαμε προχθές το σχέδιο Βενιζέλου για την έξοδο από την κρίση (3), το οποίο περιλαμβάνει την έκδοση ομολόγων αξίας 25 δισεκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να αποπληρωθεί το ΔΝΤ και «να φύγει η Τρόικα». Αυτό είναι το πρόβλημα σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, η Τρόικα, και είναι διατεθειμένος να δεχτεί πολλαπλάσιο επιτόκιο στο ήδη μη βιώσιμο χρέος μας ως λύση! 

Δεν είναι πρόβλημα ότι παραμένουν σχεδόν αλώβητα όλα τα εμπόδια στην εγχώρια επιχειρηματικότητα, και άρα ουδείς επενδύει με σαφή συνέπεια την αύξηση της ανεργίας, την πτώση του ΑΕΠ και την επιδείνωση της σχέσης χρέους/ΑΕΠ. 

Δεν είναι πρόβλημα η διαγραφή των ποινικών ευθυνών (4) για εμπλεκόμενους στα εξοπλιστικά και η διαγραφή των ποινικών ευθυνών για τα μέλη των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν.4254/2014). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι έγιναν εκλογές κάτω από ψευδή εικόνα «επιτυχίας» και πλήρη άρνηση των νέων μέτρων που με βεβαιότητα θα επιβληθούν. 

Δεν είναι πρόβλημα ότι η κυβέρνηση έκανε εκλογές υπό την εποπτεία ενός υπουργού Εσωτερικών που στρέβλωσε τις διατάξεις του Καλλικράτη μεταθέτοντας τις ευρωεκλογές στη δεύτερη Κυριακή για να εξυπηρετήσει μικροκομματικούς σχεδιασμούς. Και μάλιστα με σταυρό προτίμησης που ήταν δεδομένο πως θα ευνοήσει τους τηλεοπτικούς πανελίστες της πολιτικής (το προβλέψαμε (5) όταν εξαγγέλθηκε, και δυστυχώς τα αποτελέσματα μας επαλήθευσαν με το χειρότερο τρόπο). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης φέρεται να μην απέστειλε «πάραυτα» δικογραφία του Αρείου Πάγου εναντίον του κ. Μιχελάκη (6) μέχρι να τελειώσουν οι εκλογές και να απομακρυνθεί ο υπουργός από την κυβέρνηση χωρίς εκλογικό κόστος. Οι υπουργοί βέβαια αρνούνται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, και έχουν κατατεθεί και σχετικές μηνύσεις που θα εκδικαστούν σε άλλο χρόνο… 

Δεν είναι πρόβλημα ότι δόθηκε άσυλο σε Αφρικανό πολίτη από το Βέλγιο για να τον προστατεύσει από όσα του συνέβαιναν στη χώρα μας, όχι στην πατρίδα του, επειδή η ΕΛΑΣ επιβάρυνε τη θέση του αντί να του προσφέρει την προστασία που όφειλε από τη Χρυσή Αυγή. 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο κ. Δένδιας φωτογραφήθηκε εχθές χαχανίζοντας με την «πλάκα» που του επιφύλασσαν οι υπηρεσίες του, μία αίτηση ασύλου (7) σαν αυτές που ζητούσαν οι πνιγμένοι μετανάστες, και όσοι άλλοι κακοποιούνται καθημερινά από κράτος (υπηρεσίες & σώματα ασφαλείας) και παρακράτος (ΧΑ). 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Δένδιας, παραμένει στην κυβέρνηση και μάλιστα αναβαθμίζεται σε υπουργό Ανάπτυξης ως «πετυχημένος». 

Δεν είναι πρόβλημα ότι ο κ. Βαρβιτσιώτης βλέπει διεθνείς συνωμοσίες (8) αντί για κόσμο που πνίγεται καθημερινά στις θάλασσες μας – άνθρωποι που φτάνουν στις όχθες μας αιτούντες άσυλο και μια καλύτερη ζωή. 

Δεν είναι πρόβλημα, ότι η κυβέρνηση αυτή έχει δηλώσει από το 2012 πως «δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα» και το αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία. 

Το πρόβλημα είναι η Τρόικα, σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο και την κυβέρνησή του, και το ότι ζητάει σε κάθε νέα έκθεση αυτά που ζητούσε και στην προηγούμενη, όσα έχουμε υπογράψει δηλαδή, και όχι το μπάζωμα των παραλιών ή το πρόωρο κλείσιμο της Βουλής για να περάσουν νέα μέτρα στα μουλωχτά (οι βουλευτές στα θερινά τμήματα ψηφίζουν μέσω αντικαταστατών, κάτι που καθιστά την όποια παρέκκλιση από την κομματική γραμμή σχεδόν αδύνατη). Έτσι «ελέγχει» την κυβέρνηση ο κ. Βενιζέλος, έτσι αντιλαμβάνεται το «προοδευτικό πρόσημο», και εν τέλει την σταθερότητα. 

Μόνο που τέτοια «σταθερότητα» ούτε αναπτυξιακή μπορεί να είναι, ούτε Ευρωπαϊκή είναι. Γκρεμός είναι, και δρόμος χωρίς επιστροφή, και ο λόγος είναι απλός:

Στη δυτική εκδοχή του καπιταλισμού του πρώτου κόσμου η ανάπτυξη βασίζεται σε μία υπόσχεση αυτοεκπλήρωσης, μία υπόσχεση προς κάθε έναν πολίτη πως μπορεί να δημιουργήσει ανεξαρτήτως ...

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

Η Βουλή δεν θα ανοίξει τον Σεπτέμβρη... (#καθαρόαιμη κυβέρνηση εκλογών)

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου* 
Γιατί η συγκυβέρνηση στενοχωρεί τον Σόιμπλε και την Λαγκάρντ βγάζοντας Θεοχάρη και Στουρνάρα από την κυβέρνηση;  Γιατί καίνε τις εφεδρείες τους στον φιλελεύθερο χώρο; 
 Ήδη με το κλείσιμο της Βουλής παραγράφονται σημαντικές υποθέσεις και τίθεται θέμα ηθικής και πολιτικής τάξης  - τι θα κάνουν το επόμενο διάστημα με την κατακραυγή όλων των δημοκρατικών, χωρίς "εκσυγχρονιστές", με καθαρούς κομματικούς υπαλλήλους στα κρίσιμα "μεταρρυθμιστικά" πόστα; Η μόνη εξήγηση είναι η προετοιμασία των εκλογών κάτω από στενή κομματική επιτήρηση - ταυτόχρονα με το "αβλαβές" πέρασμα των νέων μέτρων και το κλείσιμο ευαίσθητων υποθέσεων fast track...

Ο Στουρνάρας στην ΤτΕ θα πάει, παρά τις αντιρρήσεις της τρόικας για να εποπτεύει την επόμενη κυβέρνηση. Ο ή, η νέα επίτροπος στην ΕΕ επίσης θα είναι αποτέλεσμα απαραίτητων εσωτερικών ισορροπιών της συγκυβέρνησης. Φυσικά όλα αυτά διαψεύδονται, κι όσο περισσότερο διαψεύδονται και η συγκυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, τόσο πιο φανεροί γίνονται οι σχεδιασμοί. Το πρόγραμμα "αποστασίας προθύμων" για την προεδρική εκλογή από αυτήν την Βουλή δεν περπατάει - συνεχίζει βέβαια γιατί κανείς δεν ξέρει τους αστάθμητους παράγοντες.

Η συγκυβέρνηση ποντάρει σε ένα τρίμηνο ηρεμίας λόγω του τουρισμού - και ορθώνει το αυταρχικό της πρόσωπο όσο χρειάζεται για να περάσουν οι δεσμεύσεις της στην τρόικα όπως όπως, μήπως και στο μεταξύ συμβεί κάποιο ατύχημα, κάτι αναπάντεχο και αλλάξουν οι προοπτικές - ποντάρει δηλαδή στον από μηχανής θεό των διεθνών πολιτικών ή και ...κλιματικών ακόμη εξελίξεων αλλά προετοιμάζεται πυρετωδώς για τις αναπόφευκτες εκλογές του φθινοπώρου. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει την πρώτη περιφέρεια της χώρας... πριν προλάβει να βγάλει τα άπλυτα στην φόρα. Πριν τις συζητήσεις με τους εταίρους για την βιωσιμότητα και την αναδιάρθρωση του χρέους... και την αποκάλυψη της αδιέξοδης πολιτικής που υπηρέτησαν. 

Έχοντας κάψει τα πλοία της επανόδου (φιλελεύθερες εφεδρείες), μήπως και οι "στρατιώτες" της πεισθούν να "πολεμήσουν" έστω για ένα τρίμηνο... μην σκορπίσουν προς κάθε κατεύθυνση βλέποντας ότι το πλοίο βουλιάζει οριστικά.

Απέλπιδες προσπάθειες. Οι τελευταίοι υποστηρικτές της συγκυβέρνησης έχουν αρχίσει ήδη να τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση. Η πραγματικότητα δεν κρύβεται: τα εκκαθαριστικά έρχονται, οι φόροι δεν μπορούν να πληρωθούν, οι κατασχέσεις οφειλετών δρομολογούνται, τα ασφαλιστικά ταμεία βουλιάζουν, τα έσοδα βουλιάζουν γενικώς ενώ χαρίζονται οι οφειλές των ημετέρων, η υπερφορολόγηση γενοκτονεί έναν ολόκληρο λαό, οι αιγιαλοί ξεπουλιούνται... ο Βενιζέλος αμφισβητείται στην συνιστώσα Πασοκ της συγκυβέρνησης, οι πολλαπλές σχέσεις των ναζιστών με το κόμμα Σαμαρά έχουν αποκαλυφθεί ευρέως πλέον, ακόμη και η καταδίκη της ΧΑ καίει και ψάχνουν τρόπο να μεταβιβαστεί σε επόμενο χρόνο με την νέα συγκυβέρνηση στην εξουσία. 

Η Βουλή δεν θα ανοίξει τον Σεπτέμβρη... τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

Ανασχηματισμός στα ακραία όρια του σημερινού πολιτικού συστήματος



Μετά τα προχθεσινά καραγκιοζιλίκια περί "αναζήτησης λύσεων εθνικής σωτηρίας" και ο τελευταίος Έλληνας συνειδητοποίησε τα όρια του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος.
Το ίδιο σύστημα που έφτασε τη χώρα στην χρεοκοπία είναι πια σαφές ότι δεν μπορεί να γίνει και μέρος της λύσης. 
Ακόμα και οι αναπόφευκτες εκλογές σε περίπτωση αδιεξόδου και του τελευταίου (σημερινού) κυβερνητικού ανασχηματισμού του Πασοκ, το μόνο που θα μπορέσουν να προσφέρουν είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας εφόσον επιβεβαιωθεί η πτώση του δικομματισμού. 
Με τι θέσεις όμως;

Η πολιτικά μη μορφοποιημένη σε σαφή αιτήματα κίνηση των διαμαρτυρομένων, έχει κάθε δίκαιο να παραμένει ανυποχώρητη και να απαιτεί λύση και έξοδο από την κρίση - και είναι και η μόνη συλλογική έκφραση που πιέζει σε αυτήν την κατεύθυνση. 
Όμως το πολιτικό προσωπικό όλων των κομμάτων, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να παραμένει ακόμη σε γενικολογίες και προεκλογικού χαρακτήρα εξαγγελίες. Έχει την απόλυτη ευθύνη να προτείνει συγκεκριμένα πράγματα, να βάλει πλάτη σε κάποια μέτρα και να απορρίψει άλλα.
Ένας χρόνος χάθηκε ανάμεσα σε επιλογές μονόδρομων κάθε είδους και συντεχνιακές αντιστάσεις για χαριστικά κεκτημένα που θόλωσαν τα λαϊκά αιτήματα. 
Τα κόμματα τρέφονται βέβαια από τις γενικόλογες αντιπαραθέσεις και τις μετωπικές συγκρούσεις προβοκάροντας το ένα το άλλο, για λόγους αυτοσυντήρησης και αναδιανομής της εξουσίας και των κοινοβουλευτικών εδρών. Είναι όμως αυτό το πρόβλημά μας;

Πρόσφατα περιεχόμενα

Recent Posts Widget